Supreme Court dismisses appeal on evidence sufficiency and remands partial appeal regarding joinder of parties.

Απόφαση 846 / 2014 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 846/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου, Γεώργιο Σακκά και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Α.Των αναιρεσειόντων: 1. Ε. Λ. Κ. το γένος Θ. Ζ., 2. Λ. Κ. του Σ., ατομικά και ως ασκούντων την γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων τους: α) Σ. Κ. του Λ. και β) Ι. Κ. του Λ., κατοίκων ..., 3. Π. συζ. Ι. Φ., το γένος Θ. Ζ., 4. Ι. Φ. του Ε., ατομικά και ως ασκούντων την γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου τους α) Ε. Φ. του Ι. και β) του ανήλικου υιού τους Θ., αβάπτιστου κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, 5. Μ. συζ. Λ. Σ., το γένος Θ. Ζ., 6. Λ. Σ. του Β., ατομικά και ως ασκούντων την γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου τους Θ. Σ. του Λ., 7. Σ. Σ. του Λ., 8. Α. Σ. του Λ., 9. Ε. Σ. του Λ., όλοι κάτοικοι ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Βουκελάτο και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Γ. Α. του Κ., κατοίκου ..., 2. Της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Ν. Π. και Σ.Ι.Α. Ο.Ε" που εδρεύει στο ..., και εκπροσωπείται νόμιμα, αμφότεροι οι ανωτέρω δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο, 3. Της Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ" που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Κασιούμη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Β.Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ" που εδρεύει στην Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Κασιούμη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ε. Λ. Κ. το γένος Θ. Ζ., 2. Λ. Κ. του Σ., ατομικά και ως ασκούντων την γονική μέριμνα των ανήλικων τέκνων τους: α) Σ. Κ. του Λ. και β) Ι. Κ. του Λ., κατοίκων ..., 3. Π. συζ. Ι. Φ., το γένος Θ. Ζ., 4. Ι. Φ. του Ε., ατομικά και ως ασκούντων την γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου τους α) Ε. Φ. του Ι. και β) του ανήλικου υιού τους Θ., αβάπτιστου κατά το χρόνο άσκησης της αγωγής, 5. Μ. συζ. Λ. Σ., το γένος Θ. Ζ., 6. Λ. Σ. του Β., ατομικά και ως ασκούντων την γονική μέριμνα του ανήλικου τέκνου τους Θ. Σ. του Λ., 7. Σ. Σ. του Λ., 8. Α. Σ. του Λ., 9. Ε. Σ. του Λ., 10. Ό. Γ. του Χ., η οποία δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο, 11.Ο. Λ. του Χ., 12. Σ. Λ. του Χ., 13. Φ. Τ. του Χ. και 14. Κ. Τ. του Χ., όλοι κάτοικοι ..., οι οποίοι - εκτός της με α/α 10, Ό. Γ.- εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Βουκελάτο και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-1-2009 αγωγή των ήδη Α αναιρεσειόντων και την από 24-4-2009 αγωγή των Α: 2ης και 3ης ήδη αναιρεσιβλήτων και Β αναιρεσείουσας, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο .... Αφού συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 167/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 82/2013 του Εφετείου .... Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι Α αναιρεσείοντες με την από 14-1-2013 αίτησή τους και η Β αναιρεσείουσα με την από 22-7-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης, Ιωάννα Πετροπούλου ανέγνωσε: 1. την από 12-3-2014 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της υπό στοιχείο Α, 14-1-2013 αιτήσεως αναιρέσεως και 2. την από 27-11-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της υπό στοιχείο Β, 22-7-2013 αιτήσεως κατά ένα μέρος και την απόρριψη του δεύτερου λόγου αυτής.

Ο πληρεξούσιος των Α αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος των Β αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και ο καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, πρέπει να συνεκδικαστούν η με αρ. κατ. 21/22-7-2013 αίτηση αναιρέσεως της 82/2013 αποφάσεως του Εφετείου ... με την με αρ. κατ. 5/14-1-2014 αίτηση αναιρέσεως κατά της ίδιας ως ανωτέρω αποφάσεως διότι έτσι διευκολύνεται και επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης και επέρχεται μείωση των εξόδων της (άρθρα 246, 573 ΚΠολΔ).

Επειδή όπως προκύπτει από τις υπ' αρ. 11849β/17-1-2014 και 11850β/17-1-2014 εκθέσεις επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Πρέβεζας Α. Δ. Δ., ακριβές αντίγραφο της από 14-1-2014 και με αρ. κατ. 5/2014 αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στη αρχή της παρούσης συνεδρίαση καθώς και κλήση προς συζήτηση της αίτησης, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους πρώτο και δεύτερη των αναιρεσιβλήτων Γ.

Α. και την ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "Ν. Π. και Σία Ο.Ε", οι οποίοι όμως δεν εμφανίστηκαν κατά την ως άνω συνεδρίαση, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε στη σειρά της από το πινάκιο. Επομένως, και σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, που επισπεύδεται από τους αναιρεσείοντες, παρά την απουσία των ως άνω αναιρεσιβλήτων (πρώτου και δεύτερης).

Ομοίως κατά τη συνταχθείσα προς τούτο 5827Γ/24-9-2013 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο ... Δ. Σ. ακριβές αντίγραφο της 21/2013 αιτήσεως αναιρέσεως νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε προς την δεκάτη των δι' αυτής αναιρεσιβλήτων Ο. Γ. με κλήση προς συζήτηση για την αρχικώς προσδιορισθείσα της 6ης -12-2013, κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (21-3-2014) της εγγραφής της υποθέσεως στο πινάκιο της μετ' αναβολή δικασίμου επεχούσης θέση επιδόσεως κατά την εν λόγω δικάσιμο (ΚΠολΔ 226 παρ. 4 εδ. 4).

Κατ' αυτήν όμως κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η εν λόγω αναιρεσίβλητη δεν παρέστη, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Επιτρεπτώς επομένως συζητείται η υπόθεση και ως προς την εν λόγω αναιρεσίβλητη παρά την απουσία της. Επειδή, από τα άρθρα 558 και 566 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται εναντίον εκείνων που ήσαν διάδικοι στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και ήσαν αντίδικοι του αναιρεσείοντος. 'Όχι όμως εναντίον όλων αυτών, αλλά μόνο κατ' εκείνων έναντι των οποίων επιδιώκεται με την αναίρεση και με βάση τις επικαλούμενες στο αναιρετήριο πλημμέλειες της απόφασης είναι δυνατή η αναίρεση της απόφασης.

Επομένως, είναι απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως κατά το μέρος της που στρέφεται κατ' εκείνων των αντιδίκων του αναιρεσείοντος, τους οποίους δεν αφορούν οι αποδιδόμενες με το αναιρετήριο πλημμέλειες της προσβαλλόμενης απόφασης και ως προς τους οποίους επομένως αν ευδοκιμήσουν οι λόγοι της αναιρέσεως, δεν είναι δυνατό να αναιρεθεί η απόφαση.

Εξ άλλου, κύρια θετική προϋπόθεση για την άσκηση του ένδικου μέσου της αναίρεσης είναι να συντρέχει στο πρόσωπο του αναιρεσείοντα έννομο συμφέρον. Το έννομο συμφέρον που απαιτείται για να ασκηθεί ένα ένδικο μέσο συνεπώς και η αναίρεση, προκύπτει κυρίως από τη βλάβη που υπέστη ο διάδικος, ο οποίος επιδιώκει τον έλεγχο της απόφασης, αλλά και από τα εκτιθέμενα στο δικόγραφο της αναίρεσης στο οποίο πρέπει να θεμελιώνεται το έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος για την άσκησή της κατά του αναιρεσιβλήτου διαφορετικά, η αναίρεση είναι απαράδεκτη και απορρίπτεται και αυτεπαγγέλτως.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκε η με αρ. κατ. 106/27-1-2009 αγωγή των 1. Π. συζ. Ι. Φ. και 2. Ι. Φ. του Ε. με την ιδιότητά τους ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους Θ. κατά το αίτημά της περί επιδικάσεως χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης λόγω θανατηφόρου τραυματισμού κατά το ένδικο ατύχημα της Σ.

Ζ., γιαγιάς του που κατά το χρόνο του θανάτου της (13-2-2008) ήταν κυοφορούμενο, καθ' όσον γεννήθηκε τον Ιούλιο του 2008 με την αιτιολογία ότι η απώλεια της γιαγιάς του, πριν τη γέννηση αυτού, αναπληρώνεται με την παρουσία του άλλου αδελφού του Ε.), των γονέων του και των πολλών εξαδέλφων του, ότι δεν θα δοκιμάσει κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ψυχική οδύνη.

Πρέπει επομένως, η από 14-1-2014 και με αρ. κατ. 5/2014 αίτηση αναίρεσης των ως ανωτέρω αναρεσειόντων με την ιδιότητά τους ως ασκούντων τη γονική μέριμνα του ανηλίκου τέκνου τους Θ. με την οποία δεν αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση οιαδήποτε πλημμέλεια αναφορικά με την απόρριψη της ως ανωτέρω αγωγής ως αβάσιμης κατ' ουσίαν κατά το αίτημά της αυτό να απορριφθεί ως απαράδεκτη, ενώ εξ άλλου και η με αρ.

κατ. 21/22-7-2013 αίτηση αναιρέσεως της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "INTERLIFE ΑΑΕΓΑ" κατά το μέρος που στρέφεται κατά των 1. Π. συζ. Ι. Φ. και 2. Ι. Φ. με την προαναφερόμενη ιδιότητά τους να απορριφθεί ως απαράδεκτη ελλείψει εννόμου συμφέροντος.

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται, ότι προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία είναι η υπαιτιότητα του υπόχρεου, η οποία υπάρχει και στην περίπτωση της αμέλειας, δηλαδή όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση έναντι εκείνου που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας. Η παράνομη συμπεριφορά ως όρος της αδικοπραξίας μπορεί να συνίσταται όχι μόνο σε θετική πράξη, αλλά και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από το νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη κατά την κρατούσα κοινωνική αντίληψη. Αιτιώδης δε συνάφεια υπάρχει, όταν η πράξη ή η παράλειψη του ευθυνόμενου προσώπου, ήταν κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ικανή και μπορούσε αντικειμενικά να επιφέρει κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, επιζήμιο αποτέλεσμα. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που

δέχθηκε ως αποδειχθέντα επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Τα πιο πάνω έχουν εφαρμογή και στην περίπτωση του άρθρου 10 του ν. ΓΠΝ/1911, ως προς την υπαιτιότητα των οδηγών των συγκρουσθέντων αυτοκινήτων, κατά το οποίο είναι εφαρμοστέα η διάταξη του άρθρου 914 ΑΚ. Τέλος, η παράβαση διατάξεων του ΚΟΚ δεν θεμελιώνει αυτή καθεαυτή υπαιτιότητα στην επέλευση αυτοκινητικού ατυχήματος, αποτελεί όμως στοιχείο, η στάθμιση του οποίου από το δικαστήριο της ουσίας θα κριθεί σε σχέση με την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της συγκεκριμένης πράξης και του επελθόντος αποτελέσματος.

Τέλος, κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ λόγος για αναίρεση απόφασης επειδή δεν έχει νόμιμη βάση ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν επαρκώς από τις παραδοχές της τα περιστατικά που είναι αναγκαία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της, καθώς και όταν η απόφαση έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με το χαρακτηρισμό των περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΟλΑΠ 1/1999).

Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση στάθμιση και αιτιολόγηση του συναγόμενου απ' αυτές συμπεράσματος γιατί το δικαστήριο προβαίνει στην κρίση του αυτή, ανέλεγκτα (άρθρο 561 παρ.1 ΚΠολΔ) εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτόν είναι αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τ' ακόλουθα πραγματικά περιστατικά αναφορικά με την υπαιτιότητα των οδηγών των εμπλακέντων στο ένδικο ατύχημα οχημάτων. Στις 13-2-2008 και περί ώρα 9.45 η Ε. συζ. Λ. Κ., πρώτη ενάγουσα της (α') αγωγής - πρώτη εναγομένη της (β') - οδηγούσε επί της Περιφερειακής οδού ..., με κατεύθυνση προς ...

το υπ' αριθ. κυκλοφ. ... αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για την προς τρίτους αστική ευθύνη στην τρίτη εναγομένη της (α') αγωγής (ασφαλιστική εταιρεία), έχοντας συνοδηγό της τη μητέρα της Σ. Ζ.. Πρόθεσή της ήταν, στη διασταύρωση της Περιφερειακής οδού ... με την οδό ... να στρίψει αριστερά, προκειμένου να συνεχίσει την πορεία της επί της οδού ...

με κατεύθυνση προς το κέντρο της πόλεως των .... Η περιφερειακή οδός ... είναι διπλής κατεύθυνσης, η μία, όπως προεκτέθηκε, οδηγεί προς την ... και η άλλη προς ..., τα δε αντίθετα ρεύματα κυκλοφορίας χωρίζονται με διπλή διαχωριστική γραμμή, ενώ διαθέτει δύο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση που χωρίζονται μεταξύ τους με μονή διακεκομμένη γραμμή.

Το συνολικό πλάτος του οδοστρώματος της περιφερειακής οδού ... στο ύψος της διασταύρωσης αυτής με την οδό ... ανέρχεται για το ρεύμα πορείας προς ... σε 6,80 μέτρα και για το ρεύμα πορείας προς ... σε 8 μέτρα. Περαιτέρω, η οδός ... στο σημείο της που συμβάλλεται με την περιφερειακή οδό ... στο ρεύμα αυτής προς ... έχει τέσσερα "ανοίγματα", ένα που επιτρέπει την είσοδο σ' αυτήν των οχημάτων που έχουν κατεύθυνση από ...

προς ... και θέλουν να στρίψουν δεξιά στη Σ. ... με κατεύθυνση τα ..., δεύτερο άνοιγμα (όπου υπάρχει και διάβαση πεζών) που εξυπηρετεί τα οχήματα που έχουν κατεύθυνση από ... προς ... και θέλουν να στρίψουν αριστερά στη Σ. ... με κατεύθυνση τα ..., αλλά και τα οχήματα που έρχονται από την απέναντι πλευρά της Σ. ... (από Πανεπιστήμιο) και επιθυμούν να συνεχίσουν ευθεία προς ..., τρίτο άνοιγμα (όπου επίσης υπάρχει διάβαση πεζών) για τα αυτοκίνητα που κινούνται στη Σ. ...

από ... και επιθυμούν να συνεχίσουν ευθεία προς Πανεπιστήμιο και τέταρτο άνοιγμα (όπου επίσης υπάρχει διάβαση πεζών) για τα αυτοκίνητα που κινούνται στη Σ. ... από ... και επιθυμούν να στρίψουν δεξιά με κατεύθυνση προς .... Η ρύθμιση της κυκλοφορίας στη συγκεκριμένη διασταύρωση γίνεται με φωτεινούς σηματοδότες που τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα βρίσκονταν σε λειτουργία όντας προγραμματισμένοι μεταξύ 9:00 και 10:00 στο κυκλοφοριακό πρόγραμμα 4 (βλ.

το υπ' αριθ. πρωτ. 6504/2008 έγγραφο της διεύθυνσης ελέγχου συντήρησης έργων της Περιφέρειας Ηπείρου, στο οποίο επισυνάπτεται διάγραμμα που απεικονίζει τη διάταξη των φωτεινών σηματοδοτών στον κόμβο της ... και το πρόγραμμα σηματορρύθμισης του κόμβου). Η ανωτέρω οδηγός Ε. Κ.- Ζ., πρώτη ενάγουσα της (α') αγωγής, για να στρίψει αριστερά και να ακολουθήσει την οδό Στ. ...

προς ..., όφειλε, πλησιάζοντας στη διασταύρωση, να κινηθεί επί της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας (εν είδει εσοχής), επί της οποίας υπάρχει φωτεινός σηματοδότης σε σχήμα βέλους, ενώ παράλληλα στα δεξιά της υπάρχει και άλλη λωρίδα για τους κατευθυνόμενους ευθεία, οι οποίοι έχουν φωτεινό σηματοδότη σε κυκλικό σχήμα.

Ενώ η ανωτέρω οδηγός του επιβατικού αυτοκινήτου είχε εισέλθει στη διασταύρωση και είχε κινηθεί αριστερά επ' αυτής και ενώ το όχημά της βρισκόταν ήδη επί της οδού ... (καθέτου ως προς την περιφερειακή οδό απ' όπου ερχόταν), το αυτοκίνητό της (...), συγκρούσθηκε με το υπ' αριθ. ... φορτηγό (ελκυστήρα με επικαθήμενο), ιδιοκτησίας της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Π.

Ν. και Σ.Ι.Α. Ο.Ε." (δεύτερη εναγομένη της (α') αγωγής - δεύτερη ενάγουσα της (β') αγωγής), το οποίο οδηγούσε ο προστηθείς αυτής στην οδήγηση του ανωτέρω φορτηγού Γ. Α. (πρώτος εναγόμενος της (α') αγωγής), το οποίο εκινείτο επί της περιφερειακής οδού ... στην αντίθετη όμως κατεύθυνση, δηλαδή από ... προς ...- .... Η σύγκρουση έλαβε χώρα εντός της διασταύρωσης και ειδικότερα στο δεξί τμήμα του ρεύματος πορείας του φορτηγού, στο ύψος του μέσου του ρεύματος πορείας της οδού ...

με κατεύθυνση προς ... (δεύτερο "άνοιγμα", σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν), του οποίου το πλάτος οδοστρώματος ανέρχεται στα 7,2 μέτρα. Το υπ' αριθ. ... φορτηγό ακινητοποιήθηκε σε απόσταση 10,2 μέτρων περίπου από το σημείο σύγκρουσης, εντός του ρεύματος πορείας του, ευθυγραμμισμένο (με όψη προς ...- ...), μπροστά από την οδό ..., της οποίας το δεύτερο και τρίτο "άνοιγμα" έχει συνολικό πλάτος οδοστρώματος 13,80 μέτρα, καταλαμβάνοντας 11,3 μέτρα από το πλάτος της αυτό, δεδομένου ότι το πίσω μέρος του υπ' αριθ. ...

φορτηγού, με τον τρόπο που ακινητοποιήθηκε άφηνε μόλις 2,5 μέτρα πλάτος ελεύθερα στο ρεύμα πορείας προς ... (δεύτερο "άνοιγμα"), ενώ το υπόλοιπο τμήμα του φορτηγού είχε καταλάβει όλο το ρεύμα πορείας προς Πανεπιστήμιο (τρίτο "άνοιγμα"). Συγκεκριμένα το μπροστινό δεξί του τμήμα απείχε από την τριγωνική πεζοδρόμηση (πάνω στην οποία βρίσκεται ο υπ' αριθ. 5 σηματοδότης σύμφωνα με το προαναφερόμενο διάγραμμα που απεικονίζει τη διάταξη των φωτεινών σηματοδοτών στον κόμβο της ..., επί της οδού Σ. ...

με κατεύθυνση προς Πανεπιστήμιο) 1,5 μέτρο (πρόκειται για τη νοητή γραμμή της εγκάρσιας γραμμής που εκτείνεται από το μπροστινό δεξί τμήμα του φορτηγού μέχρι τη βάση της τριγωνικής πεζοδρόμησης), ενώ και το υπόλοιπο δεξί τμήμα του φορτηγού βρίσκονταν σε ανάλογη απόσταση (1,5 μέτρου περίπου) από τη διάβαση πεζών επί της οδού Σ. ....

Εξάλλου, το υπ' αριθ. ... αυτοκίνητο, αφού παρασύρθηκε από το ανωτέρω φορτηγό, αφήνοντας χαραγές στο οδόστρωμα μήκους 2 μέτρων και αφού άφησε στη συνέχεια και ίχνη πλάγιας ολίσθησης μήκους 4,6 μέτρων, κατέληξε ακινητοποιημένο σε απόσταση 8,6 μέτρων από το σημείο σύγκρουσης πάνω στη διάβαση πεζών επί της οδού Σπ. ...

με κατεύθυνση προς Πανεπιστήμιο - τρίτο "άνοιγμα" (πλάτους οδοστρώματος του συγκεκριμένου ρεύματος πορείας 6,6 μέτρων) καταλαμβάνοντας περί τα 3 μέτρα πλάτους αυτής, σε οριζόντια θέση με το μπροστινό του μέρος να βρίσκεται σε επαφή με τον υπ' αριθ. 5 σηματοδότη και να έχει όψη προς .... Οι συγκρουσθείσες επιφάνειες των οχημάτων ήταν, για το μεν υπ' αριθ. ...

φορτηγό η εμπρόσθια δεξιά του γωνία, για το δε υπ' αριθ. ... αυτοκίνητο, όλη η δεξιά πλευρά του. Το όριο ταχύτητας στο σημείο ανέρχονταν στα 90 χιλιόμετρα για τα ΙΧΕ αυτοκίνητα και στα 70 χιλιόμετρα για τα φορτηγά. Θα πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι στο συγκεκριμένο σημείο η περιφερειακή οδός ... είναι ευθεία και τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα δεν υπήρχε περιορισμός της ορατότητας, επικρατούσε καλοκαιρία, το οδόστρωμα ήταν ξηρό και η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν αυξημένη.

Ενόψει αυτών, το δικαστήριο οδηγείται στην κρίση ότι η ενάγουσα οδηγός του επιβατικού αυτοκινήτου, ενώ ανέκοψε την πορεία της ορθώς, ενώπιον του στην πορεία της ερυθρού σηματοδότη, σχήματος αριστερού βέλους, στη συνέχεια, παραπλανηθείσα από τη μεταβολή σε χρώμα πράσινο του κυκλικού σηματοδότη για τα κινούμενα ευθεία οχήματα, την παραπλανητική κίνηση του έμπροσθέν της στην ίδια (αριστερή) λωρίδα αυτοκινήτου, το οποίο, προφανώς από αλλαγή της πρόθεσης του οδηγού του, κινήθηκε ευθεία, ως μη όφειλε, καθόσον ευρίσκετο στην αριστερή λωρίδα και στο σηματοδότη σχήματος αριστερού βέλους, εκμεταλλευόμενος τον πράσινο κυκλικό σηματοδότη της ευθείας πορείας, αλλά και από το έναντί της και αντιθέτως ερχόμενο ασημί αυτοκίνητο που ανέκοψε πορεία, προτιθέμενο όμως να στρίψει αριστερά προς Πανεπιστήμιο και όχι ευθεία, σχημάτισε την εντύπωση ότι ήταν ελεύθερη η κίνηση των οχημάτων από ...

προς ... αλλά και αριστερά προς ..., ενώ το αληθές ήταν ότι μόνο η ευθεία κίνηση προς ΤΕΙ είχε απελευθερωθεί, λόγω δε της πλανημένης αυτής εντύπωσης ξεκίνησε το όχημά της πριν ακόμη ο σηματοδότης αριστερού βέλους που είχε στην πορεία της αλλάξει σε χρώμα πράσινο. Αποτέλεσμα της κίνησής της αυτής, πριν ακόμη γίνει πράσινος ο σηματοδότης, ήταν να εισέλθει στην κάθετη (ως προς την περιφερειακή οδό όπου εκινείτο) οδό Στ. ...

και, κινούμενη επ' αυτής πλέον, να βρεθεί στην πορεία του από δεξιά της, από ΤΕΙ, ερχόμενου και διασχίζοντος τη διασταύρωση φορτηγού υπ' αριθ. κυκλοφ. ... που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος της α' αγωγής Γ. Α.. Το φορτηγό αυτό, μεγάλου όγκου και βάρους όχημα, καθόσον πρόκειται για ελκυστήρα με επικαθήμενο, ωφέλιμου βάρους περίπου 24 τόννων, εκινείτο σε ευθεία πορεία ερχόμενο από ΤΕΙ με πρόθεση να διασχίσει κάθετα τη διασταύρωση και να συνεχίσει επί της περιφερειακής οδού προς ....

Η ταχύτητά του ανερχόταν, σύμφωνα με τον ταχογράφο, σε 70 χιλιόμετρα, όσο είναι και το ανώτερο επιτρεπόμενο όριο εκεί, από την επισκόπηση δε του ταχογράφου, δεν προκύπτει αυξομείωση της ταχύτητάς του αμέσως πριν τη σύγκρουση, πλην της απότομης μείωσης που καταγράφεται λόγω της τροχοπέδησης. Τούτο καταδεικνύει ότι ο οδηγός του δεν αύξησε την ταχύτητα προκειμένου "να προλάβει" το φανάρι, αλλά εκινείτο με την ίδια ταχύτητα επί αρκετή απόσταση πριν τη διασταύρωση.

Εξάλλου, όπως καταγράφηκε και στα έγγραφα της Τροχαίας (έκθεση αυτοψίας-σχεδιάγραμμα), το φορτηγό επέπεσε με τη δεξιά γωνία του, στη δεξιά πλευρά του μικρού επιβατικού αυτοκινήτου, άφησε δε ίχνη τροχοπέδησης μήκους 13 μ. με αφετηρία αυτών περίπου 1,5-2μ. πριν το σηματοδότη που είχε στην πορεία του, το δε σημείο σύγκρουσης τοποθετείται επί της οδού Στ. ..., στο δεξιό του ρεύματος πορείας του φορτηγού γεγονός που σημαίνει, σε συνδυασμό και με τα σημεία σύγκρουσης των οχημάτων, ότι το επιβατικό είχε φθάσει μπροστά στο φορτηγό και μάλιστα για ελάχιστη απόσταση θα το περνούσε και θα απομακρυνόταν χωρίς να συγκρουστεί μ' αυτό, τούτο δε επιβεβαιώνεται και από το ότι το φορτηγό προσέκρουσε στο επιβατικό με την εμπρός δεξιά γωνία του.

Η απόσταση δε από την αφετηρία εκκίνησης του επιβατικού αυτοκινήτου, στο ύψος του σηματοδότη που είχε στην πορεία της η οδηγός του επιβατικού, μέχρι το σημείο όπου το φορτηγό προσέκρουσε στο αυτοκίνητό της, σύμφωνα με το σχεδιάγραμμα της Τροχαίας, ανέρχεται σε 20μ. τουλάχιστον. Λόγω δε της μικρής ταχύτητας που πρόλαβε να αναπτύξει το επιβατικό αφού ξεκίνησε από στάση στο σηματοδότη, συνάγεται ότι απαιτήθηκε ικανός χρόνος για να καλύψει την απόσταση από το σημείο εκκίνησής του μέχρι το σημείο σύγκρουσης.

Από όλα τα ανωτέρω ευρήματα, σχετικά με τις αποστάσεις, τα ίχνη τροχοπέδησης, τα σημεία σύγκρουσης των οχημάτων, αλλά και όσα προαναφέρθηκαν αναφορικά με την κίνηση της πρώτης ενάγουσας (της α' αγωγής) οδηγού του επιβατικού, του αυτοκινήτου που βρισκόταν μπροστά της και αντί να κινηθεί αριστερά όπως ήταν η σωστή πορεία του ενόψει θέσης επί της οδού (αριστερή λωρίδα-σηματοδότης αριστερό βέλος) κινήθηκε ευθεία, το ότι προηγήθηκε η εκκίνηση του δεξιά αυτής αυτοκινήτου με ευθεία πορεία, σε συνδυασμό με το γεγονός που περιέγραψε αναλυτικά ο αυτόπτης μάρτυρας Δ.

Σ., περί του έναντι και αντιθέτως κινουμένου ασημί αυτοκινήτου που ανέκοψε πορεία όταν έφθασε στη διασταύρωση, είχε όμως πρόθεση όχι να διασχίσει αυτήν αλλά να κατευθυνθεί αριστερά προς το Πανεπιστήμιο όταν του το επιτρέψει ο σηματοδότης, επιβεβαιώνεται η κρίση του δικαστηρίου ότι το φορτηγό εκινείτο κανονικά στην πορεία του έχοντας πράσινη ένδειξη στο σηματοδότη του, ενώ η οδηγός του επιβατικού ξεκίνησε την πορεία της την οποία είχε ανακόψει στο σηματοδότη με ένδειξη ερυθρό αριστερό βέλος, πριν η ένδειξη τραπεί σε πράσινη, παραπλανηθείσα κατά τα αμέσως ανωτέρω.

Ενόψει όλων αυτών, κυρίως υπαίτια της ένδικης σύγκρουσης των δύο αυτών οχημάτων, ΙΧΕ και φορτηγού, είναι η πρώτη ενάγουσα της α' αγωγής - πρώτη εναγομένη της β', Ε. Κ.-Ζ., οδηγός του επιβατικού, η οποία από έλλειψη της προσοχής που όφειλε και μπορούσε να καταβάλει ως μέσος συνετός οδηγός, ενώ όφειλε να παραμείνει σε στάση, μπροστά από τον ερυθρό σηματοδότη που είχε στην πορεία της, έθεσε σε κίνηση το όχημά της ενώ ο σηματοδότης ήταν ακόμη ερυθρού χρώματος, κινήθηκε δε προς τα αριστερά επί της διασταύρωσης, με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί στην πορεία του κανονικά κινούμενου υπ' αριθ. ...

φορτηγού και να επέλθει η προαναφερόμενη σύγκρουση που είχε σαν συνέπεια τον τραυματισμό της ίδιας, το θάνατο της συνοδηγού μητέρας της και τις υλικές ζημίες και στα δύο εμπλακέντα οχήματα. Συνυπαίτιος όμως είναι και ο οδηγός του φορτηγού, (πρώτος εναγόμενος της α' αγωγής), ο οποίος, ενώ οδηγούσε μεγάλο όχημα, πλήρες φορτίου, όπως συνομολογείται, πλησίαζε δε σε ισόπεδο κόμβο, δε μείωσε την ταχύτητα αυτού, προσαρμόζοντάς την στις εν λόγω ιδιαίτερες συνθήκες (κόμβος, βαρύ φορτίο), όπως άλλωστε ρητά επιτάσσουν οι σχετικές διατάξεις (άρθ. 19 παρ. 2,3 Κ.Ο.Κ.), όπως όφειλε, ως μέσος συνετός οδηγός και δη επαγγελματίας, η αμελής δε αυτή συμπεριφορά, του, συνετέλεσε στην πρόκληση του ατυχήματος, καθόσον, αν είχε μειώσει την ταχύτητά του λαμβάνοντας υπόψη τις συγκεκριμένες ιδιαίτερες περιστάσεις που προαναφέρθηκαν, η τροχοπέδηση που ορθώς διενήργησε, θα ήταν αποτελεσματικότερη και πιθανόν θα έδινε το χρόνο στην οδηγό του επιβατικού αυτοκινήτου, ανεξαρτήτως της αντικανονικής της κινήσεως, να διέλθει και να απομακρυνθεί και να αποφευχθεί έτσι η σύγκρουση, ενώ θα ήταν ευχερέστερο στον ίδιο, οδηγό του φορτηγού, να πραγματοποιήσει ελαφρό ελιγμό αριστερά, ικανό να αποτρέψει τη σύγκρουση, δεδομένου ότι το φορτηγό επέπεσε στο επιβατικό με την εμπρός δεξιά γωνία του.

Ενόψει των ανωτέρω αποδειχθέντων, το ατύχημα και τα αποτελέσματά του οφείλονται σε αμέλεια τόσο της πρώτης ενάγουσας της α' αγωγής, οδηγού του επιβατικού αυτοκινήτου, κατά ποσοστό 80%, όσο και του πρώτου εναγομένου της ίδιας αγωγής, οδηγού του φορτηγού, κατά ποσοστό 20%.

Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο το οποίο δεν δέχθηκε τα ανωτέρω αλλά αντιθέτως δέχθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτια του ενδίκου ατυχήματος είναι η πρώτη ενάγουσα της α' αγωγής, οδηγός του επιβατικού, εσφαλμένα το νόμο εφήρμοσε και τις αποδείξεις εκτίμησε". Κατά της τελευταίας αποφάσεως εναντιώνονται οι αναιρεσείοντες με τις συνεκδικαζόμενες Α. 21/2013 και Β. 5/2014 αιτήσεις αναιρέσεως σειρά και αρίθμηση με την οποία συνέχεια ερευνάται η βασιμότητα των διατυπουμένων δι'αυτής λόγων αναιρέσεως. Ειδικότερα Ι. με στοιχ. Α αίτηση αναιρέσεως.

'Ετσι που έκρινε το Εφετείο, παραβίασε εκ πλαγίου τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις με ανεπαρκείς αιτιολογίες που καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των κανόνων αυτών, ήτοι προς τη σωστή ή μη εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών της υπαιτιότητας και του αιτιώδους συνδέσμου, και ειδικότερα, ως προς το ουσιώδες ζήτημα της συγκλίνουσας υπαιτιότητας του οδηγού του ...

φορτηγού περί την πρόκληση του ατυχήματος. Διότι α) Δεν προσδιορίζει σε πόση απόσταση ευρίσκετο κινούμενο στην περιφερειακή οδό πόλεως ... (κόμβο Πανεπιστημίου) το ... φορτηγό (ελκυστήρας με επικαθήμενο), κατά το χρόνο που το ... αυτοκίνητο κινούμενο στην περιφερειακή ως ανωτέρω οδό με κατεύθυνση προς ..., άρχισε να διενεργεί προς τα αριστερά ελιγμό προκειμένου να εισέλθει στην οδό Σ. ...

και β) δεν διευκρινίζει αν υπήρχε δυνατότης διενέργειας αποφευκτικού προς τα αριστερά ελιγμού από τον οδηγό του ... φορτηγού αυτοκινήτου, εν όψει του εύρους του οδοστρώματος της λωρίδας κυκλοφορίας της περιφερειακής ως άνω οδού επί της οποίας εκινείτο το εν λόγω όχημα, καθώς και της ύπαρξης ή μη αυξημένης κίνησης στο έτερο ρεύμα της οδού αυτής με κατεύθυνση προς Πανεπιστήμιο ή και ακινητοποιημένων οχημάτων, διαλαμβάνοντας παράλληλα ότι αν ο οδηγός του φορτηγού αυτοκινήτου μείωνε την ταχύτητά του των 70 χλμ/ωριαίως, εν όψει προσεγγίσεώς του σε διασταύρωση, η ορθή αποφευκτική του ενέργεια της τροχοπεδήσεως θα ήταν αποτελεσματικότερη και πιθανόν θα έδινε τον χρόνο στην οδηγό του επιβατικού αυτοκινήτου να διέλθει και να απομακρυνθεί και να αποφευχθεί έτσι η σύγκρουση.

Η περί πραγμάτων παραδοχή αυτή της προσβαλλόμενης αποφάσεως στην οποία στηρίζει αποκλειστικά την κρίση της περί (συν)υπαιτιότητας του οδηγού του φορτηγού αυτοκινήτου ενέχει ενδοιαστική διατύπωση και αιτιολογία ("πιθανόν"), με αποτέλεσμα το αποδεικτικό της πόρισμα να μη είναι αναμφίβολο, λαμβανομένου επιπρόσθετα υπόψη, ότι τοποθετεί την αφετηρία τροχοπεδήσεως του φορτηγού αυτοκινήτου 1,5-2 μ.

πριν το σηματοδότη που είχε στην πορεία του. Επομένως, ο πρώτος λόγος της 21/2013 αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ αναφορικά με το ουσιώδες ζήτημα της συγκλίνουσας υπαιτιότητας του οδηγού του ... φορτηγού περί την πρόκληση του ατυχήματος πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος.

Επομένως πρέπει κατά παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση κατά τα πληττόμενα κεφάλαια αυτής και ειδικότερα (α) τις αγωγές σε υποκειμενική σώρευση των με την εν λόγω αίτηση αναιρέσεως αναιρεσιβλήτων, πλην εκείνου της αγωγής του Θ. Φ., παρισταμένου δια των ασκούντων την γονική μέριμνα γονέων του, κατά την απεύθυνσή τους κατά της αναιρεσείουσας.

Σημειώνεται ότι η ένδικη αίτηση αναιρέσεως δεν απευθύνεται κατά της ασφαλιστικής εταιρείας "INTERAMERIKAN AE", η κατά της οποίας αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας έγινε δεκτή εν μέρει, με περιορισμό των δι' αυτής φερομένων προς διάγνωση αξιώσεών της κατά το ποσοστό συνυπαιτιότητας του οδηγού του καλυπτομένου από εκείνη με μικτή ασφάλιση φορτηγού αυτοκινήτου.

Η ασφαλιστική εμβέλεια του λόγου αυτού αναιρέσεως στο σύνολο των πληττομένων δι' αυτής με στοιχ. (α) χαρακτηριζομένων κεφαλαίων της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθιστά αλυσιτελή την εξέταση της προσβαλλόμενης με τον δεύτερο λόγο αναιρετικής αιτιάσεως από το άρθρ. 559 αρ. 20 ΚΠολΔ. Συνακόλουθα αυτών πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση κατά τα χαρακτηριζόμενα με στοιχ. (α) κεφάλαια της αναιρούμενης αποφάσεως προς περαιτέρω εκδίκασή της στο αυτό Εφετείο ...

συντιθέμενο από άλλους δικαστές από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση (ΚΠολΔ 580 παρ.3), διαταχθεί η απόδοση στην αναιρεσείουσα των κατατεθέντων από εκείνη παραβόλων (ΚΠολΔ 495 παρ. 4) και να καταδικασθούν οι με την εν λόγω αίτηση αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας που κατέθεσε προτάσεις τα οποία ορίζει στο ποσό των 3.000,00 Ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΙΙ. Με στοιχ. Β αίτηση αναιρέσεως.

Η αναιρετική εμβέλεια του γενόμενου δεκτού λόγου αναιρέσεως της με στοιχ. Α' αιτήσεως στα πληττόμενα δι'αυτής με στοιχ. (α) κεφάλαια της προσβαλλόμενης αποφάσεως καθιστά χωρίς αντικείμενο και αλυσιτελή την εξέταση της με στοιχ. Β αιτήσεων αναφορικά με τις αγωγές των δι' αυτής αναιρεσειόντων κατά την απεύθυνσή τους κατά της τρίτης των αναιρεσιβλήτων και αναιρεσείουσας στη με στοιχ.

Α αίτηση αναιρέσεως. Οι λόγοι αναιρέσεως της με στοιχ. Β αιτήσεως ερευνώνται στη συνέχεια αναφορικά με τα κεφάλαια της προσβαλλόμενης αποφάσεως που αφορούν τις αγωγές των δι' αυτής αναιρεσειόντων κατά την κατεύθυνσή τους κατά των απολιπομένων πρώτου και δεύτερης των αναιρεσίβλητων. Ειδικότερα, στις σημειούμενες στην αρχή της παρούσης αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως διαλαμβάνονται πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, με βάση τις οποίες κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα της συγκλίνουσας υπαιτιότητας της οδηγού του ...

αυτοκινήτου που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής ή μη εφαρμογής των αναφερόμενων στη μείζονα σκέψη κανόνων ουσιαστικού δικαίου ως προς τη σωστή ή μη εξειδίκευση των αόριστων νομικών εννοιών της υπαιτιότητας και του ουσιώδους συνδέσμου, καθ' όσον ειδικότερα: α) Αναφέρονται σαφώς τα χαρακτηριστικά της οδού ..., η οποία στο ύψος της συμβολής αυτής με την περιφερειακή οδό ...

και στο ρεύμα αυτής προς ... (...) διαθέτει τέσσερα ανοίγματα καθώς και της περιφερειακής οδού ... (οδός διπλής κατευθύνσεως, με δύο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση που χωρίζονται μεταξύ τους με μονή διακεκομμένη γραμμή) καθώς και οι επικρατούσες κυκλοφοριακές συνθήκες (κυκλοφορία οχημάτων αυξημένη, οδόστρωμα ξηρό, χωρίς περιορισμό ορατότητας με ανώτατο όριο ταχύτητας 70 Χ/Ω για το ...

φορτηγό και 90 Χ/Ω για το ... αυτοκίνητο. β) Αναφέρεται σαφώς η οδηγική συμπεριφορά της οδηγού του ... αυτοκινήτου, η οποία κινούμενη επί της περιφερειακής οδού ... και προτιθέμενη στο ύψος της συμβολής της οδού αυτής με την οδό ... να εισέλθει στην τελευταία προκειμένου να κατευθυνθεί προς ..., δεν ανέμενε την αφή του πράσινου φωτός του ευρισκόμενου στην πορεία της σηματοδότη, αλλά έθεσε σε κίνηση το όχημά της, ενώ ο σηματοδότης εδείκνυε ερυθρό φως και κινήθηκε προς τα αριστερά επί της διασταύρωσης της οδού ...

με την οδό ... με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί στην πορεία του ως ανωτέρω ... φορτηγού, επικαθήμενου ψυγείου, που εκινείτο κανονικά στην πορεία του έχοντας πράσινη ένδειξη στο σηματοδότη του, ερχόμενο από ΤΕΙ σε ευθεία πορεία με πρόθεση να διασχίσει κάθετα τη διασταύρωση και να συνεχίσει επί της περιφερειακής οδού προς ... (...) και να συγκρουσθούν τα εν λόγω οχήματα, σύγκρουση, που ως συνέπεια είχε, τον τραυματισμό της οδηγού του ...

αυτοκινήτου, το θανατηφόρο τραυματισμό της συνοδηγού μητέρας της και την πρόκληση υλικών ζημιών στα εμπλακέντα ως άνω οχήματα. Ο πρώτος επομένως, λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, με ανεπαρκείς αιτιολογίες κατέληξε στο αποδεικτικό ως άνω πόρισμα περί της συγκλίνουσας υπαιτιότητας της οδηγού του ...

αυτοκινήτου περί την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος διότι ειδικότερα δεν προσδιορίζει από ποιό αποδεικτικό στοιχείο κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα ότι α) η οδηγός του ... αυτοκινήτου κινήθηκε προς τα αριστερά επί της οδού ... πριν την αφή του πράσινου φωτός του υπάρχοντος στην πορεία της φωτεινού σηματοδότη παραπλανηθείσα από την εκκίνηση του έχοντος ακινητοποιηθεί δεξιά αυτής οχήματος με ευθεία πορεία, ευθύς μετά την αφή του πράσινου φωτός για τα κινούμενα με την πορεία αυτή οχήματα και επιπρόσθετα από τη διακοπή της πορείας του έναντι και αντιθέτως αυτής κινουμένου χρώματος ασημί αυτοκινήτου όταν πλησίασε στο ύψος της διασταύρωσης των ως ανωτέρω οδών, προτιθέμενη να κατευθυνθεί προς Πανεπιστήμιο, και πέραν τούτων διότι δεν προσδιορίζεται ποια η ένδειξη σηματοδότη στην πορεία του φορτηγού αυτοκινήτου είναι απορριπτέος ως αβάσιμος εφόσον δεν αναφέρονται οι αποδιδόμενες πλημμέλειες σε αιτιολογίες κατά την προδιαληφθείσα έννοια του πραγματικού της διατάξεως του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ενώ παράλληλα υπό την επίφαση της σχετικής πλημμέλειας, πλήττεται η ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του εφετείου αναφορικά με τις συνθήκες του ένδικου ατυχήματος και το σαφώς διατυπούμενο αποδεικτικό πόρισμα για την συνυπαιτιότητα της αναιρεσείουσας περί την πρόκλησή του.

Ουτ' εξ άλλου, δύνανται να θεμελιώσουν την από τον αριθμό 19 του ίδιου ως άνω άρθρου και Κώδικα πλημμέλεια οι επικαλούμενες με το αναιρετήριο αντιφάσεις της κατάθεσης του μάρτυρα Δ. Σ. στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο σε σχέση με το πρόχειρο σχεδιάγραμμα του ατυχήματος που συνετάγη από τα αρμόδια όργανα της Τροχαίας και με την προανακριτική του κατάθεση, αφού δεν πρόκειται περί αντιφάσεων στις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης, ώστε να ιδρύεται ο από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος.

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 340 και 346 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει το αποδεικτικό πόρισμα αναφορικώς με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νομίμως επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται χωριστή αξιολόγηση του καθενός.

Η παραβίαση της υποχρεώσεως αυτής, ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ του ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως. Ο λόγος όμως αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος κατ' ουσίαν, όταν το δικαστήριο βεβαιώνει στην απόφασή του ότι έλαβε υπόψη τα συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα για τα οποία προτείνεται ο λόγος αναιρέσεως, ή προκειμένου περί εγγράφων, όταν έλαβε υπόψη όλα τα με επίκληση προσκομισθέντα από τους διαδίκους έγγραφα, έστω και χωρίς να γίνεται ειδική μνεία ή αξιολόγηση καθενός από αυτά, εκτός αν παρά τη διαβεβαίωση αυτή, από το περιεχόμενο της αποφάσεως και ιδίως από τις αιτιολογίες της καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων εγγράφων, οπότε και μόνον είναι κατ' ουσία βάσιμος ο πιο πάνω λόγος αναιρέσεως.

Με το δεύτερο και τελευταίο κατά σειρά λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 11 γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, διότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό πόρισμα αναφορικά με τη συγκλίνουσα υπαιτιότητα της οδηγού του ... αυτοκινήτου Ε. Ζ.

που ως αποτέλεσμα είχε τον τραυματισμό αυτής και το θανατηφόρο τραυματισμό της συνεπιβάτιδας Σ. Ζ., δεν έλαβε υπόψη α) την ένορκη κατάθεση ενώπιον του Πρωτοβάθμιου δικαστηρίου της μάρτυρα Α. Κ. αναφορικά με τις συνθήκες πρόκλησης του ένδικου ατυχήματος, β) το τμήμα της κατάθεσης από 10-5-2008 του Χ. Σ., ενώπιον των αρμοδίων προανακριτικών υπαλλήλων που μετ' επικλήσεως η αναιρεσείουσα προσκόμισε στην έκκλητη δίκη, σύμφωνα με το οποίο "...

στην πιάτσα υπήρχαν και άλλοι συνάδελφοι οι οποίοι συζητούσανε μεταξύ τους για το συμβάν λέγοντας την έφαγε τη γυναίκα το φορτηγό, πέρασε με κόκκινο σηματοδότη" και γ) την από 3-11-2009 βεβαίωση του Διευθυντή του ΕΚΑΒ, 7ης Περιφέρειας - Παραρτήματος ..., με την οποία βεβαιώνεται ότι ευθύς μετά το ατύχημα οι ως ανωτέρω τραυματισθείσες παρελήφθησαν από ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, που κλήθηκαν από το "100" και από κινητό τηλέφωνο που ανήκει στον Γεώργιο Τριφύλλη, οδηγό ΙΧΕ αυτοκινήτου ευρισκόμενο στον τόπο του ατυχήματος κατά το χρόνο που αυτό έλαβε χώρα.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος αναφορικά με τις υπό στοιχείο α και β αιτιάσεις, καθ'όσον όπως, προκύπτει από την επισκόπηση παραδεκτώς (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο, για την κατάρτιση του αποδεικτικού ως ανωτέρω πορίσματος σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος και την συνυπαιτιότητα των οδηγών των εμπλακέντων στο ένδικο ατύχημα οχημάτων, έλαβε υπόψη εκτός άλλων, και τις καταθέσεις των μαρτύρων οι οποίοι εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης ενώ εξ άλλου, σαφής αναφορά στην προσβαλλόμενη απόφαση γίνεται και περί της λήψεως υπόψη της από 10-5-2008 προανακριτικής κατάθεσης του μάρτυρα Χ.

Σ., η οποία όμως αξιολογήθηκε αρνητικά από την προσβαλλόμενη απόφαση, καθ' όσον, όπως δέχθηκε τα όσα κατέθεσε δεν τα γνώριζε από δική του αντίληψη. Τέλος, αναφορικά με την υπό στοιχείο γ αιτίαση ο ίδιος ως άνω αναιρετικός λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι από τη διαλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση γενική διαβεβαίωση ότι για τη διαμόρφωση της ουσιαστικής κρίσεώς του έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, σε συνδυασμό και με τις αιτιολογίες της, δεν καταλείπονται αμφιβολίες για τη συνεκτίμηση της επικαλούμενης ως ανωτέρω βεβαίωσης.

Συνακόλουθα αυτού πρέπει να απορριφθεί η εν λόγω αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο ταμείο των κατατεθέντων από τους αναιρεσείοντες παραβόλων (ΚΠολΔ 495 παρ. 4) και καταδικασθούν οι τελευταίοι στα δικαστικά έξοδα της παρισταμένης τρίτης των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, τα οποία ορίζει στο ποσό των 2.700,00 Ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις χαρακτηριζόμενες στο σκεπτικό με στοιχ. Α (21/2003) και Β (5/14) αιτήσεις αναιρέσεως για αναίρεση της 82/2013 αποφάσεως του Εφετείου ....

Ι.

Απορρίπτει την με στοιχ. Β αίτηση αναιρέσεως.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο των κατατεθέντων από τους αναιρεσείοντες της εν λόγω αιτήσεως παραβόλων.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της δι'αυτής τρίτης των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700,00) Ευρώ.

ΙΙ.

Αναιρεί την 82/2013 απόφαση του Εφετείου ... κατά τα χαρακτηριζόμενα στο σκεπτικό με στοιχ. (Ια) κεφάλαια αυτής (αγωγές σε υποκειμενική σώρευση των αναιρεσιβλήτων της 21/2013 αιτήσεως αναιρέσεως, πλην εκείνης του Θ. Φ., κατά την απεύθυνσή της κατά της δι' αυτής αναιρεσείουσας.

Παραπέμπει κατά τούτο την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκασή της στο αυτό Εφετείο ..., συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Διατάσσει την απόδοση στην αναιρεσείουσα της 21/2013 αιτήσεως των κατατεθέντων από εκείνη παραβόλων (342958-342960). Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους της 21/2013 αιτήσεως στα δικαστικά έξοδα της δι' αυτής αναιρεσείουσας τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000,00) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 3η Απριλίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 14η Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ