Supreme Court dismisses casino company's appeal against lower court ruling on player ban.

Απόφαση 846 / 2010 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 846/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Nοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: 1.Ανώνυμης εμπορικής εταιρίας με την επωνυμία "Καζίνο Πόρτο Καρράς Ανώνυμη Εταιρία" και τον διακριτικό τίτλο "Casino Porto Carras SA" που εδρεύει στον Αλιμο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία συστήθηκε κατόπιν τροποποιήσεως του καταστατικού της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Ενεργός Holding Aνώνυμος εταιρία μεταφορών Eμπορίου Ενέργειας και Τουρισμού", που απορρόφησε την ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Τουριστική Ξενοδοχειακή Τεχνική Ανώνυμη Εταιρία-Σιθωνία Μπητς Πόρτο Καρράς", 2. ... που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Δαούτη.

Του αναιρεσιβλήτου : ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-11-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 141/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 267/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-3-2008 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Ζώης ανέγνωσε την από 15-10-2009 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.Από την υπ' αριθμ. ... έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείο Αλεξανδρούπολης ..., την οποία προσκομίζουν οι παριστάμενοι και επισπεύδοντες τη συζήτηση αναιρεσείοντες, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης με τις συνημμένες σ' αυτή πράξεις κατάθεσης και ορισμού δικασίμου, με κλήση για συζήτηση της υπόθεσης κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο του δικαστηρίου τούτου (09.11.2009), επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως με εντολή του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσειόντων στον αναιρεσίβλητο. Ο τελευταίος όμως δεν εμφανίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, ούτε εκπροσωπήθηκε έστω με δήλωση, κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνηση της κατά τη σειρά του πινακίου. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου (άρθρο 575 παρ.2 ΚΠολΔ) II.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν παρεβιάσθη κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου, ενώ κατά το αυτό άρθρο 559 αρ. 19 ΚΠολΔ επιτρέπεται αναίρεση αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς επί ζητήματος που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 57 ΑΚ, όποιος προσβάλλεται παράνομα στη προσωπικότητα του έχει δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, κατά δε το άρθρο 59 ΑΚ, στις περιπτώσεις των δύο προηγουμένων άρθρων (στα οποία περιλαμβάνεται και το άρθρο 57), το δικαστήριο με την απόφαση του, ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί επί πλέον να καταδικάσει τον υπαίτιο να ικανοποιήσει την ηθική βλάβη αυτού που έχει προσβληθεί.

Η ικανοποίηση συνίσταται σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα, ή σε οτιδήποτε επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Με τις παραπάνω διατάξεις προστατεύεται το δικαίωμα της προσωπικότητας, το οποίο αποτελεί πλέγμα αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση του προσώπου, με το οποίο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα.

Τέτοια προστατευόμενα αγαθά είναι, μεταξύ άλλων, η τιμή κάθε ανθρώπου η οποία αντικατοπτρίζεται στην αντίληψη και την εκτίμηση που έχουν οι άλλοι γι' αυτόν, η ψυχική υγεία και ο συναισθηματικός κόσμος του και η ελευθερία, η οποία περιλαμβάνει τη δυνατότητα ακώλυτης αναπτύξεως κάθε ανθρώπινης ενέργειας.

Η ανθρώπινη ενέργεια μπορεί να συνίσταται στην ελεύθερη τέλεση κάθε πράξης που ανάγεται στην επαγγελματική, οικονομική, επιστημονική και λοιπή κοινωνική δράση. Προϋποθέσεις για την εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων είναι α) η προσβολή του δικαιώματος της προσωπικότητας, η οποία προκαλείται με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη τρίτου και με την οποία διαταράσσεται η κατάσταση που υπάρχει σε μία ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας του βλαπτομένου κατά τη στιγμή της προσβολής, β) η προσβολή να είναι παράνομη πράγμα που συμβαίνει όταν η προσβολή γίνεται χωρίς δικαίωμα ή κατ' ενάσκηση μεν δικαιώματος το οποίο όμως είναι από άποψη έννομης τάξης μικρότερης σπουδαιότητας, είτε ασκείται υπό περιστάσεις που καθιστούν την άσκηση αυτού καταχρηστική σύμφωνα με το άρθρο 281 ΑΚ ή το άρθρο 25 παρ. 3 του Συντάγματος και γ) για την επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως και πταίσμα του προβολέα.

Στο προστατευόμενο εξάλλου με την ως άνω διάταξη γενικό δικαίωμα της προσωπικότητας μπορούν να συμπεριληφθούν και άλλοι τομείς (εκφάνσεις) της, που αναγνωρίζονται από τις σύγχρονες κοινωνικές και συναλλακτικές αντιλήψεις και των οποίων την προστασία καθιστά επιβεβλημένη η εξέλιξη της ζωής και των σύγχρονων τεχνικών μέσων.

Περαιτέρω από τις διατάξεις του άρθρου 8 §1 εδ. δ' του ν. 2160/93 "Ρυθμίσεις για τον τουρισμό και άλλες διατάξεις", που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 4 & 9 του ν.2206/1994, με τον οποίο καταργήθηκαν οι λοιπές διατάξεις του Β' Κεφαλαίου του ν.2160/93, προκύπτει ότι τα καζίνα, που ιδρύονται με άδεια της αρμόδιας κρατικής αρχής (Επιτροπής Καζίνων) που εγκρίνεται με απόφαση του Υπουργού Τουρισμού, εποπτεύονται και ελέγχονται ως προς τη λειτουργία τους από την προαναφερόμενη επιτροπή, με σκοπό την τήρηση των βασικών αρχών που διέπουν την ίδρυση, οργάνωση και σύμφωνα με το νόμο λειτουργία τους και ιδίως α)την εντιμότητα και ανταγωνισμό των φορέων τους, β) τον αυστηρό έλεγχο των προσώπων, χώρων, χρησιμοποιούμενων μέσων και δραστηριοτήτων, ώστε η λειτουργία τους να είναι απαλλαγμένη από ύποπτα,επικίνδυνα ή εγκληματικά στοιχεία και δ) την ελευθερία πρόσβασης του κοινού στα καζίνα και τη συμμετοχή του στα διενεργούμενα εντός αυτών νομίμως παίγνια.

Η ελεύθερη όμως αυτή πρόσβαση του κοινού στακαζίνα και η συμμετοχή του στα διενεργούμενα παίγνια μπορεί να απαγορευθεί ή περιορισθεί για λόγους δημόσιου ή κοινωνικού συμφέροντος, όπως ρητώς ορίζεται στη παραπάνω διάταξη του άρθρου 8 παρ.1 εδ. δ' του ν. 2160/93. Με το άρθρο 3 παρ. 10 τουεπακολουθήσαντος ν. 2206/1994, με τον οποίο, όπως προαναφέρθηκε, καταργήθηκαν οι διατάξεις του Β' Κεφαλαίου του ν. 2160/93, εκτός εκείνων του άρθρου 8 παρ. 1 και 2 εδ.α', β' και γ', ορίσθηκε ότι "στο καζίνο επιτρέπεται η είσοδος ατόμων που έχουν συμπληρώσει το 23° έτος της ηλικίας τους.

Η διεύθυνση του καζίνου υποχρεούται να καταχωρεί την ταυτότητα κάθε εισερχομένου στο χώρο των παιγνιδιώνσε ειδικά θεωρημένα βιβλία και δικαιούται να απαγορεύει την είσοδο ή να επιβάλλει την αποχώρηση οποιουδήποτε προσώπου κρίνει, χωρίς να έχει υποχρέωση να δικαιολογήσει την απόφαση της αυτή". Από τιςδιατάξεις αυτές προκύπτει α)ότι με απόφαση της εποπτεύουσας τη λειτουργία των καζίνων αρχής, που είναι υποχρεωτική για τους φορείς των καζίνων, μπορεί να απαγορευθεί, μόνο για λόγους δημοσίου ήκοινωνικού συμφέροντος, η είσοδος σ' αυτά και η συμμετοχή σε διενεργούμενα παίγνια, σε ορισμένης κατηγορίας πρόσωπα και β) η διεύθυνση του καζίνου μπορεί να απαγορεύσει την είσοδο ή να επιβάλειτην αποχώρηση οποιουδήποτε προσώπου, χωρίς να είναι υποχρεωμένη να δικαιολογήσει την απόφαση της αυτή.

Η άσκηση όμως του δικαιώματος αυτού της διεύθυνσης του καζίνο, να απαγορεύει την είσοδο ή να επιβάλει την αποχώρηση συγκεκριμένου προσώπου και συνακόλουθα τον αποκλεισμό του από την παρεχόμενη σ' αυτό από το νόμο δυνατότητα του να συμμετάσχει στην κοινωνική και οικονομική ζωή, με τη συμμετοχή του στην επιτρεπόμενη από τον νόμο διενέργεια των διενεργουμένων εντός του καζίνο, νομίμως, παιγνίων, αποκομίζοντας ή όχι από αυτή κέρδη, όταν γίνεται κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που επιβάλλονται από την καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή τον κοινωνικό ή οικονομικό σκοπό του δικαιώματος, είναι καταχρηστική και αντίκειται στα άρθρα 5§1 και 25§3 του Συντάγματος και στο άρθρο 281 ΑΚ, και επομένως παράνομη, αν δε ασκείται υπαίτια και προκαλείται αιτιωδώς στο αποβαλλόμενο πρόσωπο προσβολή της προσωπικότητας του, παρέχονται σ' αυτό οι κατά τα άρθρα 57 και 59 αξιώσεις, μεταξύ των οποίων και αξίωση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο δέχθηκε τα εξής: Η πρώτη εναγόμενη ανώνυμη εταιρία, της οποίας νόμιμος εκπρόσωπος είναι ο δεύτερος εναγόμενος, διατηρεί και εκμεταλλεύεται στην περιοχή του... επιχείρηση καζίνο. Ο ενάγων είναι πολιτικός μηχανικός, δραστηριοποιούμενος σε οικοδομικές επιχειρήσεις, έγγαμος και πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών.

Είναι επίσης τακτικός παίκτης σε διάφορα καζίνα της Ελλάδος. Ο ενάγων επισκέφθηκε το παραπάνω καζίνο της πρώτης εναγομένης στις 30-4-2003 και, αφού υποβλήθηκε στους προβλεπόμενους ελέγχους και στη διαδικασία καταγραφής των στοιχείων του από τους αρμόδιους υπαλλήλους της εναγομένης, του χορηγήθηκε κάρτα εισόδου και του επιτράπηκε η είσοδος στον χώρο του, όπου και συμμετείχε κανονικά στο παίγνιο "μπλακ τζακ".

Η είσοδος του επιτράπηκε ακώλυτα και τις επόμενες δύο ημέρες, δηλαδή την 1η και 2α-5-2003, κατά τις οποίες συμμετείχε και πάλι στο ως άνω παιχνίδι, τηρώντας τους κανόνες του και τους κανόνες λειτουργίας του καζίνο, χωρίς να δημιουργηθεί οποιοδήποτε πρόβλημα και αποκομίζοντας συνολικό κέρδος 4000- 5000 ευρώ. Ο ενάγων επισκέπτεται τα καζίνα της χώρας περίπου 100 ημέρες το χρόνο κατά μέσο όρο (βλ.

επ' αυτού και επί του κέρδους του ενάγοντος κατά τις τρεις εκείνες ημέρες κατάθεση μάρτυρος του - συζύγου του). Με την πολύχρονη και συστηματική ενασχόληση του με το ανωτέρω παιχνίδι επέτυχε να εξελιχθεί σε καλό παίκτη και έφθασε να έχει και κέρδη από αυτό, όχι βεβαίως κάθε φορά που έπαιζε, αλλά υπολογιζόμενα σε σχετικά μακρές χρονικές περιόδους.

Αυτό είναι αποτέλεσμα της αυτοσυγκέντρωσης, της παρατηρητικότητας και της μνήμης που διαθέτει, σχετικά με τα φύλλα της τράπουλας που περνούν, και της κρίσης που ανέπτυξε, χρησιμοποιώντας νοερώς μαθηματικούς και στατιστικούς υπολογισμούς, ως προς την πιθανολόγηση αυτών που απομένουν προς το τέλος της στήλης.

Αναλόγως με αυτή την κρίση του, ποντάρει μεγάλα ή μικρά χρηματικά ποσά, ώστε να πετύχει μεγαλύτερα κέρδη ή να μειώσει τη ζημία του, αντιστοίχως. Λόγω αυτών των επιδόσεων του έχει αποκτήσει και φήμη καλού και έμπειρου παίκτη στον κύκλο αυτών που συχνάζουν και παίζουν στα καζίνα που επισκέπτεται. Όλα αυτά έγιναν αντιληπτά από τους αρμόδιους υπαλλήλους της εναγομένης και, ενώ κατ' αρχήν του επιτράπηκε η είσοδος στο προαναφερόμενο καζίνο, θεωρήθηκε στη συνέχεια ανεπιθύμητος ως πελάτης της, αφού έπαιζε έχοντας τελικά κατά κανόνα κέρδη στο τέλος κάθε επίσκεψης του.

Ειδικότερα στις 3-5-2003, όταν μετέβη και πάλι για τέταρτη συνεχόμενη μέρα στο καζίνο προκειμένου να παίξει σ'αυτό, η εναγομένη, κάνοντας χρήση του δικαιώματος που της παρέχει η διάταξη του άρθρου 3 παρ. 10β του νόμου 2206/1994, του απαγόρευσε την είσοδο. Η σχετική απόφαση της διευθύνσεως της εναγομένης του ανακοινώθηκε από τον αρμόδιο για την έκδοση των εισιτηρίων εισόδου υπάλληλο της στον χώρο υποδοχής κατά την προσέλευση του στο καζίνο μπροστά στην είσοδο του, όταν επιχείρησε να εισέλθει με τη σύζυγο του, παρουσία και άλλων πελατών, αλλά και γνωστών τους, που περίμεναν να λάβουν και αυτοί εισιτήριο εισόδου.

Ο ενάγων ζήτησε επανειλημμένα να πληροφορηθεί τον λόγο της απαγόρευσης, ο οποίος δεν του ανακοινώθηκε. Επίσης δεν του είχε γίνει και οποιαδήποτε σύσταση ή προειδοποίηση, διότι κατά την κρίση της διεύθυνσης της πρώτης εναγομένης αρκούσε το γεγονός ότι του είχε απαγορευθεί η είσοδος και σε άλλα καζίνα της χώρας, σύμφωνα με όσα κατέθεσε ο μαρτυράς της (βλ.

φύλλο 5 των πρακτικών του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου). Συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά ανάρμοστης, προκλητικής ή εξυβριστικής συμπεριφοράς εκ μέρους του ενάγοντος, τα οποία να προκαλούσαν προβλήματα στο προσωπικό, στην εύρυθμη λειτουργία του καζίνο καθώς και σε άλλους παίκτες, όπως υποστηρίζει η εναγομένη χωρίς όμως να τους κατονομάζει, και τα οποία να καθιστούσαν εύλογη την απαγόρευση της εισόδου του ενάγοντος, δεν αποδείχθηκαν.

Ο μάρτυρας της εναγομένης περιορίσθηκε σε αοριστολογίες, δεν κατέθεσε δε οποιοδήποτε συγκεκριμένο γεγονός εις βάρος του ενάγοντος που να έλαβε χώρα από 30-4- έως 2-5-2003 και να προηγήθηκε επομένως της αποπομπής του ενάγοντος στις 3-5-2003. Αυτός αναφέρεται μόνο σε ένα περιστατικό το οποίο έλαβε χώρα στις 20 του μηνός και στο οποίο πρωταγωνίστησε άλλος συμπαίκτης του ενάγοντος και φίλος του, ο κ.

Φ1, ο οποίος απηύθυνε κατηγορίες κατά της πρώτης εναγομένης για τον τρόπο διεξαγωγής του παιχνιδιού (βλ. 4° φύλλο πρακτικών). Η εναγομένη επικαλείται επίσης ότι ο ενάγων, χρησιμοποιώντας μεθόδους και πνευματικές διεργασίες, μετέτρεπε το παιχνίδι μπλακ τζακ από τυχερό σε τεχνικό, πράγμα που απαγορεύεται, η ίδια είχε δε υποχρέωση να διαφυλάξει τον χαρακτήρα του, όπως είχε υποχρέωση να διαφυλάξει και τα ποσοστά κέρδους της που της επιτρέπουν τη λειτουργία της ως επιχείρησης, παρέχουσας εργασία σε αρκετούς ανθρώπους.

Με αυτούς τους ισχυρισμούς επιχειρεί η εναγομένη να δικαιολογήσει την άρνηση εισόδου του ενάγοντος στους χώρους της, επικαλούμενη ότι αυτή επιβαλλόταν από τα νόμιμα καθήκοντα της και από κοινωνικούς λόγους. Και αυτοί οι ισχυρισμοί της όμως δεν είναι δυνατόν να κριθεί ότι ευσταθούν. Η χρησιμοποίηση των προαναφερθείσων φυσικών ικανοτήτων του ενάγοντος, οι οποίες καλλιεργήθηκαν και από τη συστηματική ενασχόληση του με το παραπάνω παιχνίδι, όπως και η χρησιμοποίηση διανοητικών μεθόδων, στηριζόμενων σε γνώσεις στατιστικής, για τον προσδιορισμό των πιθανοτήτων, δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί ότι μετατρέπει τον νομοθετικώς προσδιοριζόμενο χαρακτήρα του παιχνιδιού ως τυχερού.

Ο χαρακτήρας αυτός δεν αποκλείει την προσπάθεια πρόβλεψης των πιθανοτήτων έκβασης του παιχνιδιού, που καθορίζει και το ποσό με το οποίο θα συμμετέχει κάθε φορά ο παίκτης ώστε να μειώσει τη ζημία του σε περίπτωση που διαβλέπει σοβαρές πιθανότητες να χάσει ή να επαυξήσει τα κέρδη του στην αντίθετη περίπτωση.

Ακριβώς δε επειδή το παιχνίδι είναι τυχερό, οι σχετικές προβλέψεις ουδεμία ασφάλεια μπορούν να παράσχουν για την έκβαση κάθε συγκεκριμένης παρτίδας παιχνιδιού, καθιστούν όμως σ' ένα βαθμό πιθανή την ύπαρξη τελικού κέρδους επί σειράς παιχνιδιών, που λαμβάνουν χώρα σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Η ύπαρξη δε και ζημιών της εναγόμενης από την επιχείρηση που ασκεί, η οποία στηρίζεται εν πολλοίς στην τύχη, αλλά και σε ορισμένα στατιστικά και πάλι δεδομένα, όπως το γεγονός ότι αυτή κατά κανόνα αποκομίζει κέρδη από το παιχνίδι των περισσοτέρων παικτών, χάνει όμως και ορισμένα ποσά από έμπειρους και ικανούς παίκτες σε συγκεκριμένα παιχνίδια, όπως το μπλακ τζακ, δεν είναι δυνατό να αναιρέσει την κερδοφόρα κατά κύριο λόγο λειτουργία της, γεγονός που αποδεικνύεται από τη συνέχιση της σχετικής επιχειρηματικής της δραστηριότητας, αλλά επηρεάζει απλώς το ύψος των κερδών της.

Ο ενάγων υπέβαλε μετά την αποπομπή του στις 3-5-2003 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής, με την οποία ζητούσε την προσωρινή ρύθμιση της κατάστασης. Ειδικότερα ζητούσε την προσωρινή άρση της προσβολής της προσωπικότητας του δια της απαγορεύσεως εισόδου του στο καζίνο και την παράλειψη της στο μέλλον.

Επί αυτής της αιτήσεως εκδόθηκε η 994/2003 απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου, που δέχθηκε την αίτηση και υποχρέωσε την εναγομένη να επιτρέπει την είσοδο του με την απειλή χρηματικής ποινής εις βάρος της ύψους 1500 ευρώ για κάθε παραβίαση αυτής της σχετικής διάταξης της. Μετά την επίδοση της απόφασης σ'αυτήν στις 16-9-2003, επιτράπηκε η είσοδος του ενάγοντος στο χώρο του καζίνο.

Το απόγευμα της 21ης-9-2003 αυτός επισκέφθηκε το καζίνο μαζί με φίλους του, μεταξύ των οποίων και ο Φ1, και συμμετείχαν στο παιχνίδι μπλακ τζακ. Ενώ όμως το παιχνίδι διεξαγόταν ομαλά, χωρίς παρατηρήσεις από τον υπεύθυνο για το συγκεκριμένο τραπέζι υπάλληλο της εναγομένης, και ο ενάγων, που μέχρι τότε έπαιζε καθήμενος, είχε σηκωθεί και συνέχιζε το παιχνίδι όρθιος, πράγμα που δίνει τη δυνατότητα στον παίκτη να στοιχηματίσει μόνον εάν του το επιτρέπουν οι καθήμενοι, ο δε Φ1 έπαιζε καθισμένος τοποθετώντας μίζες σε πέντε από τα προκαθορισμένα χωρίσματα του ταμπλώ, πλησίασε στο τραπέζι ο γενικός διευθυντής του καζίνο ..., εξετασθείς και ως μάρτυρας της εναγομένης, και ζήτησε από τον ενάγοντα να παραχωρήσει τη θέση του σε άλλον παίκτη, παρόλο που στο τραπέζι υπήρχε ελεύθερη θέση και δεν είχε εκδηλωθεί πρόθεση από οποιονδήποτε άλλο να την καταλάβει.

Όταν ο ενάγων με κόσμιο τρόπο απήντησε ότι έπαιζε επί πολλή ώρα ως καθήμενος και μόλις έπαιξε όρθιος σε ένα μόνο χώρισμα, ο γενικός διευθυντής ισχυρίσθηκε ότι αυτός και ο Φ1 παραβίαζαν τον κανονισμό χωρίς όμως να τους εξηγήσει, παρά τις επίμονες ερωτήσεις τους, ποιες διατάξεις του κανονισμού παραβιάζουν και με ποιον τρόπο.

Αμέσως δε μετά ζήτησε απ' αυτούς να αποχωρήσουν από το παιχνίδι, το οποίο και έδωσε εντολή να διακοπεί, παρά τις διαμαρτυρίες αυτών και της κ. ..., άλλης παίκτριας που συμμετείχε επίσης σ'αυτό. Οι σχετικές διαμαρτυρίες του ενάγοντος υπήρξαν κόσμιες ως προς το περιεχόμενο τους και έγιναν με ήπιο τρόπο, ήταν δε εύλογες μετά την αιφνίδια παρέμβαση του διευθυντή και την εντολή για διακοπή του παιχνιδιού.

Παραβίαση διατάξεων του κανονισμού εκ μέρους του ενάγοντος δεν αποδείχθηκε, όπως δεν αποδείχθηκε και παρεμπόδιση άλλων ενδιαφερόμενων παικτών να συμμετάσχουν σ'αυτό (εκτός από τον μάρτυρα ο οποίος δεν αναφέρθηκε σε οποιοδήποτε συγκεκριμένο πρόσωπο, σε τέτοιο δεν αναφέρονται ούτε οι ενόρκως βεβαιούντες) ή διατάραξη της ομαλής λειτουργίας του παιχνιδιού απ'αυτόν.

Η εναγομένη, μετά από αυτά που συνέβησαν τη 21η-9-2003, υπέβαλε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής αίτηση για ανάκληση της προαναφερόμενης 994/2003 απόφασης του, επικαλούμενη μεταβολή των πραγμάτων. Η αίτηση της αυτή απορρίφθηκε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν με την 1587/2003 απόφαση εκείνου του δικαστηρίου, που δίκασε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων.

Η εναγομένη, μετά το συμβάν της 21ης-9-2003, απαγόρευσε την είσοδο του ενάγοντος στο καζίνο στις 26-9 και την 1η-10-2003, του απέστειλε δε την από 26-9-2003 επιστολή της. Με αυτήν τον καλούσε να απόσχει από την προσέλευση του στο καζίνο επί δύο μήνες μέχρι να αποσαφηνισθούν οι φερόμενοι ως αμφισβητούμενοι από αυτόν κανόνες διεξαγωγής του παραπάνω παιχνιδιού και του γνωστοποιούσε ότι η ίδια ήταν υποχρεωμένη να του απαγορεύσει την είσοδο σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του.

Ο ενάγων με την από 10-10-2003 εξώδικη δήλωση του προς την εναγομένη, η οποία της επιδόθηκε στις 15-10-2003 και κοινοποιήθηκε και στην Επιτροπή Καζίνων, την καλούσε να σεβασθεί την προαναφερόμενη 994/2003 απόφαση, που ρύθμιζε προσωρινά την κατάσταση. Αυτός επιχείρησε να εισέλθει στο καζίνο στις 14-10-2003, όμως και πάλι του απαγορεύθηκε η είσοδος και αποπέμφθηκε από τον αρμόδιο υπάλληλο της εναγομένης.

Κατόπιν υποβολής εγκλήσεως εκ μέρους του, ο μάρτυρας της εναγομένης- γενικός διευθυντής του καζίνο καταδικάσθηκε μετά ταύτα σε φυλάκιση τριών μηνών για παράβαση του άρθρου 232 Α ΠΚ με την 2278/14-10-2003 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Πολυγύρου, που δίκασε κατά την διαδικασία την εφαρμοζόμενη στα επ' αυτοφώρω καταλαμβανόμενα πλημμελήματα.

Σχετικά με όλο αυτό το ιστορικό και με την ταπείνωση, την ψυχική ταραχή και στενοχώρια που προκάλεσαν στον ενάγοντα οι ως άνω αρνήσεις της εναγομένης να του επιτρέψει την είσοδο στο καζίνο της κατέθεσε και η μάρτυρας του ενάγοντος σύζυγος του, η οποία και τον συνόδευε στο καζίνο τις περισσότερες φορές και έχει άμεση γνώση και αντίληψη των συμβάντων.

Με βάση τα ως άνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, η επανειλημμένη και υπό τις προαναφερθείσες συνθήκες απαγόρευση από την εναγομένη της εισόδου στο καζίνο του ενάγοντος, ο οποίος ήταν πελάτης της και παίκτης εφοδιασμένος με κάρτα εισόδου, ενώ αυτός είχε πετύχει να αποκομίζει κέρδη από το παιχνίδι του, χωρίς να συντρέχει οποιοσδήποτε σπουδαίος λόγος προς τούτο, είναι καταχρηστική, διότι υπερβαίνει κατά τρόπο προφανή τα όρια που επιβάλλονται από την καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και τον κοινωνικό και οικονομικό σκοπό του σχετικού δικαιώματος της (αρθρ. 281 ΑΚ) .

Η συμπεριφορά αυτή, εκδηλωθείσα δι' έργου από τους προστηθέντες της εναγομένης, αρμοδίους υπαλλήλους υποδοχής, κατ' εντολήν των διοικούντων αυτή και του διευθυντή της, ο οποίοι ενεργούσαν μέσα στο πλαίσιο των καθηκόντων που τους είχαν ανατεθεί, προσέβαλε παράνομα, ως καταχρηστική, τη ν προσωπικότητα του ενάγοντος κατά το αγαθό της τιμής και της υπόληψης του, καθόσον ο αποκλεισμός του από το καζίνο, χωρίς μάλιστα να του γνωστοποιηθεί κάποιος λόγος, ήταν αντικειμενικά πρόσφορος να δημιουργήσει και δημιούργησε πράγματι υπόνοιες για την εντιμότητα του ως ατόμου και ως παίκτη και τον υποβίβασε ηθικά στους τρίτους φίλους, γνωστούς και συμπαίκτες, στους οποίους έγινε αναπόφευκτα γνωστή η απαγόρευση.

Ακόμη, προσέβαλε παράνομα, ως καταχρηστική, την προσωπικότητα του και κατά το αγαθό της ελευθερίας του για συμμετοχή σε μια πολύ σημαντική γι' αυτόν κοινωνική δραστηριότητα της σύγχρονης κοινωνικής και συναλλακτικής ζωής και την απόκτηση σημαντικών οικονομικών μέσων. Η ανωτέρω συμπεριφορά ήταν και υπαίτια, διότι οι προστηθέντες της εναγομένης και τα όργανα της προέβησαν στις απαγορεύσεις εισόδου του ενάγοντος υπό τις ανωτέρω συνθήκες (μπροστά σε τρίτα πρόσωπα, άρνηση κοινοποίησης του λόγου της κλπ), προβλέποντας και αποδεχόμενοι ως αναγκαία συνέπεια της συμπεριφοράς τους την παράνομη προσβολή της τιμής και της υπόληψης του ενάγοντος, χωρίς να απαιτείται να έχουν ενεργήσει με ειδικό σκοπό προσβολής του.

Και αν δε το δικαστήριο δεν δεχόταν ότι αυτοί αποδέχονταν ως αναγκαία την παραπάνω συνέπεια, σε όμοια κατ' αποτέλεσμα κρίση θα είχε αχθεί, διότι τότε θα έπρεπε να δεχθεί ότι αυτοί την αποδέχονταν σε κάθε περίπτωση ως ενδεχόμενη. Έτσι, συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την προστασία της προσβληθείσας κατά τα ανωτέρω προσωπικότητας του ενάγοντος.

Για τον σχηματισμό της κρίσης του το δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη του την επικαλούμενη από τον ενάγοντα.... ένορκη βεβαίωση του ... ενώπιον της συμβ/φου Θεσσαλονίκης..., η οποία αποτελεί μαρτυρία τρίτου που δόθηκε χωρίς να τηρηθούν οι προϋποθέσεις της προηγούμενης νόμιμης κλήτευσης των εναγομένων κατ' άρθρο 270 παρ. 2 ΚΠολΔ και προσκομίζεται μόνο για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, ενόψει του ότι δεν έγινε για να χρησιμοποιηθεί στην παρούσα δίκη, διότι αυτή δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με την υπό κρίση διαφορά, αλλά αναφέρεται σε διαφορά άλλου προσώπου (Φ1) με άλλη εταιρία (Hyatt Regency Ξενοδοχειακή και Τουριστική Θεσσαλονίκης ΑΕ) και σε μεθόδους που φέρεται να χρησιμοποίησε η τελευταία.

Ενόψει του είδους της ανωτέρω προσβολής της προσωπικότητας του ενάγοντος, της έκτασης της, των συνεπειών της, όλων των προπεριγραφομένων συνθηκών της κατ' επανάληψιν τέλεσης της, του βαθμού του πταίσματος των προστηθέντων και οργάνων της εναγομένης (δόλου), της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης αυτής και του ενάγοντος, της ψυχικής ταλαιπωρίας, που υπέστη ο τελευταίος εξαιτίας της, η εύλογη χρηματική ικανοποίηση του για την ηθική του βλάβη πρέπει να ανέλθει σε ποσό οκτώ χιλιάδων ευ ρω".

Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο απέρριψε την έφεση των εναγομένων και ήδη αναιρεσειόντων και, αφού δέχθηκε την έφεση του ενάγοντος και εξαφάνισε εν μέρει την απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, δέχθηκε την αγωγή, κρίναν ότι η απαγόρευση της εισόδου του ενάγοντος στο καζίνο, υπό τις άνω συνθήκες, έγινε από τους προστηθέντες υπαλλήλους της πρώτης εναγομένης, κατά κατάχρηση δικαιώματος. Έτσι που έκρινε, το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 57, 58, 914, 932 ΑΚ, καθώς και εκείνες των άρθρων 5 του Συντάγματος, 281, 361 ΑΚ, 3 παρ. 10 του ν. 2206/1994 και 8 παρ. 1 εδ. α'ν.2160/93, διέλαβε δε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες που καθιστούν εφικό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής αυτών των διατάξεων, και επομένως οι περί του αντιθέτου 1ος, 2ος και 3ος λόγοι από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ καθώς και ο 6ος λόγος από τον αριθμό 19 του ίδιου άρθρου είναι αβάσιμοι.

Από τις διατάξεις των άρθρων 7 του ν.2206/04 και 8 του ν. 2515/97, όπως η παράγραφος 1 αυτού αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 του ν. 2763/99, προκύπτει ότι στα καζίνα επιτρέπεται η διενέργεια του τυχερού παιγνίου "Μπλάκ Τζάκ ή είκοσι ένα". Στην προκειμένη περίπτωση, όπως από τις παραπάνω παραδοχές του Εφετείου προκύπτει, αυτό δέχθηκε ότι ο ενάγων, που επισκέπτετο τα καζίνα της χώρας και συμμετείχε στα διενεργούμενα σ' αυτά παιγνίδια, λόγω της πολύχρονης και συστηματικής ενασχόλησης του με το τυχερό παιγνίδι "Μπλάκ τζάκ", είχε εξελιχθεί σε καλό παίκτη του εν λόγω παιγνίου, με αποτέλεσμα να αποκομίζει από τη συμμετοχή του σ' αυτό κέρδη, όχι κάθε φορά αλλά υπολογιζόμενα σε σχετικά μακρές χρονικές περιόδους.

Αυτό ήταν αποτέλεσμα της αυτοσυγκέντρωσης του, της παρατηρητικότητας και της μνήμης που διέθετε, οι οποίες, σε συνδυασμό και με μαθηματικούς και στατιστικούς υπολογισμούς, του επέτρεπαν να πιθανολογεί τα εναπομένοντα προς το τέλος της στήλης φύλλα της τράπουλας που χρησιμοποιείται για τη διενέργεια του εν λόγω παιγνιδιού και να ποντάρει, αναλόγως των υπολογισμών του, μεγάλα ή μικρά χρηματικά ποσά, ώστε να πετυχαίνει μεγαλύτερα κέρδη ή να μειώνει τη ζημία του από την έκβαση του παιγνιδιού.

Με βάση τις διαπιστώσεις αυτές, το Εφετείο έκρινε ότι οι άνω ικανότητες του ενάγοντος ως παίκτη του εν λόγω παιγνιδιού, χωρίς αυτός να επεμβαίνει στους κανόνες διεξαγωγής του, δεν μετέτρεπαν το εν λόγω παιγνίδι σε τεχνικό, όπως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι, υποστηρίζοντας ότι στην απαγόρευση εισόδου του ενάγοντος στο καζίνο προέβησαν οι υπάλληλοι του, διότι εκείνος παρανόμως μετέτρεπε το τυχερό αυτό παιγνίδι σε τεχνικό.

Έτσι που έκρινε, το Εφετείο ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 7 του ν.2206/04 και 8 του ν. 2515/97, όπως η παράγραφος 1 αυτού αντικαταστάθηκε με το άρθρο 15 του ν. 2763/99, και ο περί του αντιθέτου 4ος λόγος από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αβάσιμος.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 4 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο υπερέβη τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων. Με βάση τα όσα έχουν ήδη εκτεθεί, είναι προφανές ότι η προκείμενη διαφορά δεν είναι διοικητική αλλά ιδιωτικού δικαίου, ανήκουσα ως εκ τούτου στη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων, κατά το άρθρο 1 περ. 1 ΚΠολΔ. Επομένως, το Εφετείο δεν υπερέβη τη δικαιοδοσία του και ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 4 ΚΠολΔ, 5ος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20 Μαρτίου 2008 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "Καζίνο Πόρτο Καρράς Ανώνυμη εταιρία" και του .... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 267/2008 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαρτίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ