Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to expiration of 20-day statutory deadline for filing. The appeal was filed after the judgment was registered in the official record, exceeding the legal time limit. The court ruled the appeal inadmissible because the statutory deadline had passed. The court applied the principle that appeals must be filed within the strict statutory time limits. The court emphasized that the judgment was not final until the deadline expired. The court noted the specific procedural rules governing appeal deadlines. The court found no valid excuse for the late filing. The court rejected the appeal based on procedural timeliness. The court upheld the lower court's judgment on procedural grounds.

Απόφαση 846 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 846/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Ελένη Παναγιωτάκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένη Κορδοπάτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Μαρτίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Σ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Ζώτο, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθμ. 50/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου (Μεταβατική έδρα Μυτιλήνης).

Το Τριμελές Εφετείο Αιγαίου (Μεταβατική έδρα Μυτιλήνης), με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων -κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 21 Ιουνίου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1421/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημοσθένη Κορδοπάτη εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη με αριθμό 2/2-1-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω την από 22-6-2005 δήλωση αιτήσεως αναιρέσεως δι’ επιδόσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του Σ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., κατά της υπ’ αρ. 50/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου και εκθέτω τα ακόλουθα: Α) Με την ως άνω απόφαση καταδικάσθηκε κατ’ έφεση ο εν λόγω αναιρεσείων για την πράξη της κατοχής ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή για αποκλειστικά δική του χρήση σε φυλάκιση 4 μηνών με τριετή αναστολή.

Κατά της αποφάσεως αυτής, δημοσιευθείσης την 16-3-2005 παρόντος του καταδικασθέντος και καταχωρισθείσης στο κατά νόμον τηρούμενο ειδικό βιβλίο την 31-5-2005 (βλ. σχετ. υπηρεσιακή βεβαίωση), ασκήθηκε αναίρεση την 22-6-2005 δια δηλώσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, στην οποία ως λόγος αναίρεσης μνημονεύεται η έλλειψη αιτιολογίας της απόφασης. Β) Η υπό κρίση αίτηση εισάγεται στο κατ’ ά. 485 παρ. 1 Κ.Π.Δ δικαστήριό σας, σε Συμβούλιο, προκειμένου τούτο ν’ αποφανθεί περί του απαραδέκτου αυτού, ως εκπροθέσμως ασκηθέντος, διότι από του χρόνου καταχώρισης της ανωτέρω απόφασης στο ειδικό βιβλίο (31-5-2005), από του οποίου αρχίζει η προθεσμία για την άσκηση του παρόντος ενδίκου μέσου μέχρι του χρόνου ασκήσεως αυτού (22-6-2005) παρήλθε η κατά νόμον (ά. 473 παρ. 2 Κ.Π.Δ.) οριζόμενη προς τούτο 20ήμερη προθεσμία, περί δε της τοιαύτης εκπρόθεσμης ασκήσεως τούτου ουδείς συγκεκριμένος λόγος, δυνάμενος ενδεχομένως να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο αυτού, λόγω ανωτέρας βίας ή άλλου ανυπερβλήτου κωλύματος, αναφέρεται στη συνταχθείσα σχετική έκθεση. Γ) Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω του εκπροθέσμου της, η προκειμένη αίτηση αναίρεσης σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρ. 476 παρ. 1 και 513 παρ. 1 Κ.Π.Δ και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ Π ρ ο τ ε ί ν ω: α) ν’ απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 22-6-2005 αίτηση αναίρεσης, δια δηλώσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του Σ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., κατά της υπ’ αρ. 50/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου και β) να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος του αναιρεσείοντος.

Αθήνα, 14-11-2005 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος και έπειτα αποχώρησαν,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 32 παρ. 1 και 2 του Ν. 3346/2005, 2, 114 Π.Κ και 568 ΚΠοινΔ προκύπτει ότι οι επιβληθείσες μέχρι την 17.6.2005 ποινές έως έξι μηνών, εφόσον δεν έχουν καταστεί αμετάκλητες και δεν έχουν μέχρι την ως άνω ημεροχρονολογία εκτιθεί παραγράφονται και δεν εκτελούνται, υπό τον όρο, ότι ο καταδικασθείς δεν θα υποπέσει μέσα σε δέκα οκτώ μήνες από 17.6.2005 σε νέα από δόλο προερχόμενη αξιόποινη πράξη για την οποία θα καταδικασθεί αμετάκλητα οποτεδήποτε σε ποινή στερητική της ελευθερίας ανώτερη των έξι μηνών, ενώ οι μη εκτελεσθείσες κατά την παρ. 1 του άρθρου 32 του Ν. 3346/2005 αποφάσεις τίθενται στο αρχείο με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα ή δημόσιου κατηγόρου κατά περίπτωση.

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ. 1 έως 3, 474 παρ. 1, και 507 παρ. 1 του ΚΠοινΔ συνάγεται ότι, εφόσον με ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζεται διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση της αναίρεσης κατά καταδικαστικής απόφασης από εκείνον που καταδικάστηκε, αν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, είναι δέκα ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης στην περίπτωση που το ένδικο αυτό μέσο ασκείται με δήλωση στο Γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση ή σ' εκείνον που διευθύνει τη φυλακή, αν ο αναιρεσείων κρατείται, και 20 ημερών όταν ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου.

Σε κάθε περίπτωση όμως, η προθεσμία δεν αρχίζει πριν από την καταχώριση της τελεσίδικης απόφασης στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παρ. 3 του άνω άρθρου 473 ΚΠοινΔ. Σύμφωνα με τα παραπάνω ο καταδικασθείς, προκειμένου περί αναιρέσεως κατά καταδικαστικής απόφασης έχει δύο προθεσμίες κατά το άνω άρθρο 473 ΚΠΔ, την προθεσμία των δέκα ημερών [παρ. 1] και την προθεσμία των είκοσι ημερών [παρ. 2].

Έτσι, πριν από την παρέλευση της τελευταίας αυτής προθεσμίας [της 20ήμερης] η καταδικαστική απόφαση δεν θεωρείται αμετάκλητη. 2.- Στην προκειμένη περίπτωση, εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου [σε Συμβούλιο], η από 22.6.2005 αίτηση αναίρεσης του Σ. Κ. η οποία στρέφεται κατά της 50/16.3.2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου [Μεταβατική έδρα Μυτιλήνης], που δίκασε σε δεύτερο βαθμό.

Όπως όμως προκύπτει από την επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας, επί της οποίας εκδόθηκε η άνω προσβαλλόμενη απόφαση, ο ήδη αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την πράξη της κατοχής ναρκωτικών ουσιών από μη τοξικομανή για αποκλειστικά δική του χρήση, και επιβλήθηκε σ' αυτόν ποινή φυλακίσεως τεσσάρων [4] μηνών, που ανεστάλη επί τριετία, και.

η οποία δεν είχε μέχρι τις 17.6.2005 εκτιθεί. Η άνω απόφαση καταχωρίστηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο, του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ., στις 31.5.2005, και συνεπώς, εφόσον μέχρι την 17.6.2005 δεν είχε παρέλθει η προβλεπόμενη από το άρθρο 473 παρ. 2 του ΚΠΔ 20ήμερη προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης κατ' αυτής, η απόφαση αυτή δεν είχε καταστεί μέχρι την ημερομηνία αυτή αμετάκλητη.

Σύμφωνα με τα παραπάνω η υπόθεση, ανεξάρτητα από το εμπρόθεσμο ή μη της υπό κρίση αναίρεσης, εμπίπτει στην από το άρθρο 32 του ν. 3346/2005 ρύθμιση. Κατ' ακολουθία, δεν μπορεί να εκδικασθεί η προκείμενη αναίρεση με τα σημερινά δεδομένα, αφού η υπόθεση έπρεπε κατά νόμο να είχε τεθεί στο αρχείο από τον αρμόδιο εισαγγελέα.

Γι' αυτό και πρέπει η ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου [σε Συμβούλιο] συζήτησή της να κηρυχθεί απαράδεκτη. Διαφορετική αντιμετώπιση του ζητήματος τούτου θα προσέκρουε στο άρθρο 2 παρ. 1 του Π.Κ και 470 ΚΠοινΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 21.6.2005 αίτησης του Σ. Κ. για αναίρεση της 50/16.3.2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου [Μεταβατική έδρα Μυτιλήνης].

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Μαρτίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Απριλίου 2006.-

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ