Appeal dismissed as inadmissible due to lack of power of attorney and failure to comply with procedural requirements.

Απόφαση 845 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 845/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένους Κορδοπάτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 17 Μαρτίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου Π. Α. του Χ., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στη Δικαστική Φυλακή Χαλκίδας, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεόδωρο Ζευκιλή, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 62, 63, 64/2005 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου. Με πολιτικώς ενάγοντες τους 1)Γ. Κ. του Ε. και 2)Α. σύζυγο Γ. Κ., ....

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20 Ιουλίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1415/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημοσθένης Κορδοπάτης, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη, με αριθμό 7/16-1-2006, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω την από 20.07.2005 αίτηση αναίρεσης, δια δηλώσεως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του Π.

Α. του Χ., κατοίκου ..., κρατουμένου στις Φυλακές Κορυδαλλού, κατά των υπ' αρ. 62,63, 64/2005 αποφάσεων του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου και εκθέτω τα εξής: Α) Με τις ανωτέρω αποφάσεις καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων σε κάθειρξη 20 ετών για ανθρωποκτονία με πρόθεση και φυλάκιση 2 ετών για οπλοχρησία, καθαρογράφηκαν δε στο ειδικό βιβλίο την 01.07.2005, όπως προκύπτει από τη συνημμένη υπηρεσιακή βεβαίωση.

Επομένως, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, επικαλούμενη ως λόγο αναίρεσης την έλλειψη αιτιολογίας των ως άνω αποφάσεων, είναι εμπρόθεσμη, αφού ασκήθηκε εντός της νόμιμης προθεσμίας (την 20.07.2005). Ωστόσο είναι απαράδεκτη για τους παρακάτω λόγους: Β) Κατ' άρθρο 465 παρ. 1 Κ.Π.Δ., ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει είτε αυτοπροσώπως είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ. 1.

Το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του προσαρτάται στη σχετική έκθεση. Στις περιπτώσεις ασκήσεως ενδίκου μέσου κατά βουλεύματος, καθώς και κατά αποφάσεων, όταν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία τους, το πληρεξούσιο μπορεί να προσκομισθεί στο γραμματέα, ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο, μέσα σε είκοσι ημέρες από την άσκησή του.

Αν η προθεσμία αυτή παρέλθει άπρακτη, το ένδικο μέσο κηρύσσεται απαράδεκτο κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 ...

Εξάλλου κατά το εδ. α’ της παρ. 2 του ίδιου ως άνω άρθρου, το ένδικο μέσο κατά της καταδικαστικής απόφασης που παρέχεται σ' εκείνον που καταδικάστηκε μπορεί να ασκηθεί για λογαριασμό του και από το συνήγορο που είχε παραστεί στη συζήτηση. Τέλος, κατ' ά. 476 παρ.1 Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο ( ως συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Γ) Στην προκειμένη περίπτωση παραστάς συνήγορος κατά τη δικάσιμο της 08.06.2005 του Μ.Ο.Ε. Ναυπλίου που υπερασπίσθηκε τον αναιρεσείοντα ήταν ο δικηγόρος Ναυπλίου Βασίλειος Ρομποτής. Η υπό κρίση όμως αίτηση αναίρεσης υποβλήθηκε από το δικηγόρο Κορίνθου Βασίλειο Γαρούφη χωρίς να υπάρχει η προς αυτόν από τον αναιρεσείοντα εξουσιοδότηση σύμφωνα με την προπαρατεθείσα διάταξη του ά. 465 Κ.Π.Δ.

Αντιθέτως προσκομίζεται εκ των υστέρων σχετική εξουσιοδότηση και επισυνάπτεται και βεβαίωση του δικηγόρου Αθηνών Πάνου Γιαννούτσου ότι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης αναίρεσης, δηλ. την 20.07.2005 δεν υπήρχε επισκεπτήριο στις Φυλακές Κορυδαλλού και δεν ήταν εφικτό να εξασφαλισθεί η σχετική εξουσιοδότηση.

Δ) Κατά τη νομολογία και τη θεωρία, η ειδική εντολή πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο ασκήσεως του ενδίκου μέσου, όπως ρητώς επιτάσσει το ά. 465 παρ. 1 Κ.Π.Δ., αλλιώς το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο (Α.Π. 1559/86., 1419/84, 1879/83, Ζησιάδης, Ποιν Δικον, εκδ. γ’ , τόμος Γ’ , σελ. 121 και 123), η δε έλλειψη της εντολής για την άσκηση αυτού δεν αναπληρώνεται από τυχόν μεταγενέστερη έγκριση του αντιπροσωπευόμενου διαδίκου (Α.Π. 987 και 478/2000, Ποιν Δικ 2000/1180 και 1056) ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο (Α.Π. 877/91 ΝοΒ 39/1436, Α.Π. 756/91, Α.Π. 1552/86 ΝοΒ 34/1640, Α.Π. 335/82, Π.Χ.

ΛΒ/898, Α.Π. 635/79, Π.Χ. ΚΘ/751, Α.Π. 177/81, Αργ. Καρράς, Ποιν Δικον σελ. 426 σημ. 4). Ε) Με βάση τα προεκτεθέντα και ενόψει του ότι ο επικαλούμενος λόγος του μη επισκεπτηρίου κατά την τελευταία ημέρα της 20ήμερης προθεσμίας δεν στοιχειοθετεί ανωτέρα βία (πρβλ. Α.Π. 65/2001, Π.Χ. 2001/694), εφόσον υπήρχε διαθέσιμος ο επαρκής προηγούμενος χρόνος για την εξασφάλιση της εξουσιοδότησης, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.

ΓΙ’ ΑΥΤΟ Προτείνω: 1) Ν' απορριφθεί ως απαράδεκτη η από 20.07.2005 αίτηση αναίρεσης, δια δηλώσεως στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, του Π. Α. του Χ., κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στις φυλακές Κορυδαλλού, κατά των υπ' αριθμ. 62,63,64/2005 αποφάσεων του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου και 2) Να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα εις βάρος του ως άνω αναιρεσείοντος.

Αθήνα, 09 Νοεμβρίου 2005 Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καίσαρης

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον πληρεξούσιο του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 465 παρ.1 του ΚΠΔ, ο διάδικος μπορεί να ασκήσει το ένδικο μέσο που του ανήκει, είτε αυτοπροσώπως, είτε μέσω αντιπροσώπου που έχει εντολή κατά τους όρους του άρθρου 96 παρ.1 (ορθώς παρ.2). Το πληρεξούσιο ή επικυρωμένο αντίγραφό του προσαρτάται στη σχετική έκθεση. Στις περιπτώσεις άσκησης ένδικου μέσου κατά βουλεύματος, καθώς και κατά αποφάσεων όταν ο δικαιούμενος δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία τους το πληρεξούσιο μπορεί να προσκομισθεί στον γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο, μέσα σε 20 ημέρες από την άσκησή του.

Αν η προθεσμία αυτή παρέλθει άπρακτη, το ένδικο μέσο κηρύσσεται απαράδεκτο κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ.1. Κατά το άρθρο 96 ΚΠΔ, ο διορισμός συνηγόρου του κατηγορουμένου ή άλλου διαδίκου, γίνεται και με έγγραφη δήλωση κατά τις διατυπώσεις του άρθρου 42 παρ.2 εδ. β’ και γ’ . Κατά δε την τελευταία αυτή διάταξη, το έγγραφο της πληρεξουσιότητας μπορεί να δοθεί και με απλή έγγραφη δήλωση.

Η γνησιότητα της υπογραφής του εντολέα πρέπει να βεβαιώνεται από οποιαδήποτε δημόσια, δημοτική, κοινοτική αρχή ή δικηγόρο. Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει ότι για το παραδεκτό του ενδίκου μέσου που ασκείται κατά απόφασης που εκδόθηκε παρόντος του δικαιουμένου διαδίκου από αντιπρόσωπο - συνήγορό του, απαιτείται α) η εντολή προς τον αντιπρόσωπο πρέπει να υπάρχει κατά τη στιγμή που αυτός υπογράφει τη σχετική έκθεση, η έλλειψή της δε κατά τον χρόνο αυτό δεν αναπληρώνεται με τη μεταγενέστερη χορήγησή της και β) να προσαρτάται το πληρεξούσιο έγγραφο στη σχετική έκθεση άσκησης του ένδικου μέσου, ή, αν ο δικαιούμενος δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, να προσκομίζεται στον γραμματέα ενώπιον του οποίου ασκήθηκε το ένδικο μέσο, μέσα σε 20 ημέρες από την άσκησή του.

Αν δεν τηρηθούν οι ανωτέρω νόμιμες διατυπώσεις, το ένδικο μέσο απορρίπτεται, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 του ΚΠΔ, ως απαράδεκτο. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε με την υπ' αριθμ. 62, 63, 64/2005 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου σε ποινή κάθειρξης για ανθρωποκτονία από πρόθεση.

Κατά της απόφασης αυτής, η οποία εκδόθηκε παρόντος του αναιρεσείοντος, άσκησε δια του πληρεξουσίου του δικηγόρου Κορίνθου Βασιλείου Γαρούφη στις 20-7-2005 την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης με επίδοση της σχετικής δήλωσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, χωρίς όμως, αν και ο ασκήσας την αναίρεση αντιπρόσωπός του, ως άνω δικηγόρος, να είναι και ο παραστάς συνήγορος κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, να επισυνάπτεται και το σχετικό πληρεξούσιο προς τον ασκήσαντα δικηγόρο, όπως ήταν απαραίτητο για το παραδεκτό της άσκησης του ενδίκου αυτού μέσου.

Ο αναιρεσείων επικαλέσθηκε, κατά τη συζήτηση της αναίρεσης στο ακροατήριο, ότι από ανώτερη βία δεν είχε προσαρτήσει το πληρεξούσιο στη δήλωση άσκησης της αναίρεσης και συγκεκριμένα ότι ο πληρεξούσιος δικηγόρος του που άσκησε την αναίρεση είχε αναθέσει στον δικηγόρο Αθηνών Παναγιώτη Γιαννούτσο να μεταβεί στο Ψυχιατρείο κρατουμένων, όπου εκρατείτο ο αναιρεσείων, να παραλάβει το πληρεξούσιο και να το επισυνάψει στη σχετική δήλωση, ότι ο τελευταίος μετέβη πράγματι εκεί, αλλά δεν μπόρεσε να παραλάβει το πληρεξούσιο γιατί το Ψυχιατρείο κρατουμένων δεν είχε επισκεπτήριο στις 20-7-2005 και έτσι μετέβη την επομένη και πήρε την από 21-7-2005 εξουσιοδότηση από τον αναιρεσείοντα.

Όμως η επίμαχη εξουσιοδότηση, όπως προκύπτει από αυτή, δεν υπήρχε όταν στις 20-7-2005 και ώρα 13.30’ επιδόθηκε η δήλωση αναίρεσης στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αφού είχε δοθεί στις 21-7-2005, δηλαδή μετά την άσκηση της αναίρεσης, και επομένως θα είχε νόημα η επίκληση της συγκεκριμένης περίπτωσης ανώτερης βίας αν η εξουσιοδότηση υπήρχε όταν ασκήθηκε η αναίρεση, αλλά δεν κατέστη δυνατή η επισύναψή της στη δήλωση.

Ανεξάρτητα όμως από αυτά δεν αποδεικνύεται η βασιμότητα του επικληθέντος περιστατικού ότι έστω και το Ψυχιατρείο κρατουμένων δεν είχε επισκεπτήριο στις 20-7-2005 δεν κατέστη δυνατή η παραλαβή από πληρεξούσιο δικηγόρο, της σχετικής εξουσιοδότησης, την οποία πρέπει να σημειωθεί ότι προσκόμισε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου μετά παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος, δηλαδή στις 7-9-2005.

Άλλωστε, αν ο αναιρεσείων ενεργούσε με σύνεση και επιμέλεια για την υπόθεσή του θα φρόντιζε εγκαίρως να έχει εφοδιάσει τον συνήγορό του με τη σχετική εξουσιοδότηση. Επομένως, εφόσον κατά την άσκηση της αναίρεσης δεν υπήρχε πληρεξουσιότητα του υπογράψαντος αυτήν δικηγόρου για την άσκησή της, η αίτηση αναίρεσης πρέπει, αφού ασκήθηκε χωρίς τις διατυπώσεις που ορίζει ο νόμος, να απορριφθεί, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ως απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20-7-2005 αίτηση του Π. Α. του Χ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 62, 63, 64/2005 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου. Και.

Επιβάλλει τα δικαστικά έξοδα στον αναιρεσείοντα που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαρτίου 2006. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 5 Απριλίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ