Supreme Court suspends appeal hearing pending Full Bench ruling on constitutional equality issue regarding public sector salary supplements.

Απόφαση 844 / 2014 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 844/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2014, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος-καλούντος: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης α' βαθμίδας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ", που εδρεύει στη Λάρισα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικού διαδόχου του καταργηθέντος Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ", ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παπαδημητρίου και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων-καθ' ων η κλήση: 1) Κ. Δ. του Α., 2) Α. Μ. του Ι., 3) Α. Ρ. του Σ., 4) Α. Κ. του Σ., 5) Ζ. Σ. του Ε., 6) Ν. Α. του Β., 7) Π. Τ. του Α., 8) Α. Α. του Θ., 9) Α. Μ. του Χ., 10) Α. Τ. του Ν., κατοίκων ..., οι οποίες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/12/2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2011 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 235/2011 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 29/12/2011 αίτησή του και τους από 8/10/2012 πρόσθετους λόγους αυτής, επί των οποίων εκδόθηκε η 1303/2013 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση ο αναιρεσείων με την από 15/7/2013 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 2/11/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου και του πρόσθετου λόγου αναιρέσεως και την απόρριψη του δευτέρου λόγου αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων αυτής και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 29-12-2011 αίτηση αναιρέσεως και από 8-10-2012 πρόσθετοι λόγοι αυτής νόμιμα επαναφέρονται προς συζήτηση με την από 15-7-2013 κλήση του αναιρεσείοντος, μετά την έκδοση της 1303/2013 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση κατά τη δικάσιμο της 23-4-2013. Κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο στη σειρά της, οι αναιρεσίβλητες δεν εμφανίστηκαν με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως, αν και κλητεύθηκαν νομοτύπως και εμπροθέσμως για την παρούσα δικάσιμο, με παραγγελία του επισπεύδοντος τη συζήτηση αναιρεσείοντος, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. ... (για την 1η), ... (για την 2η), ... (για την 3η), ... (για την 4η), ... (για την 5η), ... (για την 6η), ... (για την 7η), ... (για την 8η), ... (για την 9η) και ... (για την 10η) / 21-10-2013 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Λάρισας … Επομένως, αφού στις αναιρεσίβλητες επιδόθηκε και κεκυρωμένο αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως και του δικογράφου των προσθέτων λόγων, όπως βεβαιώνεται στην 1303/2013 ως άνω απόφαση, πρέπει το Δικαστήριο να προχωρήσει στη συζήτηση της υποθέσεως, παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων.

Κατά το άρθρο 249 Κ.Πολ.Δ., αν η διάγνωση της διαφοράς εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την ύπαρξη ή ανυπαρξία μιας έννομης σχέσης ή την ακυρότητα ή τη διάρρηξη μιας δικαιοπραξίας, που συνιστά αντικείμενο άλλης δίκης εκκρεμούς σε πολιτικό ή διοικητικό δικαστήριο ή από ζήτημα που πρόκειται να κριθεί ή κρίνεται από διοικητική αρχή, το δικαστήριο μπορεί αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου‚ να διατάξει την αναβολή της συζήτησης εωσότου περατωθεί τελεσίδικά ή αμετάκλητα η άλλη δίκη ή εωσότου εκδοθεί από τη διοικητικά αρχή απόφαση που δεν μπορεί να προσβληθεί.

Από τη διατύπωση και το σκοπό της διατάξεως αυτής, η οποία έχει θεσπισθεί χάριν οικονομίας χρόνου και δαπάνης και προς αποφυγήν εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, μπορεί δε να εφαρμοσθεί και στην αναιρετική δίκη, παρά τη μη ρητή αναφορά στο άρθρο 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., ότι στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση εφαρμόζονται και οι διατάξεις του άρθρου 249 Κ.Πολ.Δ., γιατί η απαρίθμηση στο πρώτο άρθρο δεν είναι αποκλειστική, προκύπτει, ότι εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του δικαστηρίου, να διατάξει την αναβολή (αναστολή) της δίκης, όταν η διάγνωση της διαφοράς, η οποία εκκρεμεί ενώπιόν του, εξαρτάται εν όλω ή εν μέρει από την επίλυση του νομικού ζητήματος, το οποίο αποτελεί αντικείμενο άλλης δίκης ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου και συναρτάται με έννομη σχέση, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για τη γέννηση του επιδίκου δικαιώματος‚ ενώ παράλληλα η διάγνωση στην άλλη δίκη του νομικού αυτού ζητήματος, θα συντελέσει στην επιτάχυνση της πορείας της δίκης και στην ασφαλέστερη διάγνωση του ζητήματος αυτού.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας, που δίκασε ως Εφετείο, με την υπ' αριθμ. 235/2011 απόφασή του, δέχθηκε, ότι η μη χορήγηση στις ενάγουσες (αναιρεσίβλητες), οι οποίες συνδέονται με τον εναγόμενο (αναιρεσείοντα) Δήμο Λαρισαίων με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και πληρούν τη μοναδική προϋπόθεση που τίθεται από το νόμο, (την υπαγωγή τους στο μισθολόγιο του προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης), της παροχής των 176 ευρώ του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002‚ συνιστά παραβίαση της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος).

Κατ' ακολουθίαν των παραδοχών αυτών, το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Λάρισας, απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος Ο.Τ.Α. κατά της αποφάσεως του Ειρηνοδικείου, που είχε δεχθεί την αγωγή και είχε υποχρεώσει τον αναιρεσείοντα (εναγόμενο) να καταβάλει στις ενάγουσες την παροχή των 176 ευρώ, του άρθρου 1 του Ν. 3016/2002.

Την κρίση αυτή του δικαστηρίου της ουσίας προσβάλλει ο αναιρεσείων Δήμος Λαρισαίων, κατά βάση, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, από το άρθρο 560 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., για παραβίαση των ουσιαστικού δικαίου διατάξεων των άρθρων 4 παρ. 1 και 22 παρ. 1 του Συντάγματος, 14 του Ν. 3016/2002, 13 του Ν. 2470/1997‚ 24 και 28 παρ. 4 του Ν. 3205/2003. Όμως, η ευδοκίμηση ή μη του λόγου αυτού αναιρέσεως, εξαρτάται από την κρίση για το ζήτημα, της επέκτασης ή μη , κατ' εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισότητας (άρθρα 4 παρ. 1 και 22 του Συντάγματος)‚ της χορήγησης της παροχή ς των 176 ευρώ και σε κατηγορίες υπαλλήλων για τους οποίους δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 14 του Ν. 3016/2002, το οποίο, ως ζήτημα εξαιρετικής σημασίας‚ διότι αφορά σε μεγάλη κατηγορία εργαζομένων στο Δημόσιο‚ τους ΟΤΑ και τα λοιπά Ν.Π.Δ.Δ., έχει παραπεμφθεί στην Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, με την 2233/2013 απόφαση του Β1 Τμήματος‚ έχει δε ορισθεί δικάσιμος, προς συζήτηση αυτού, η 10η Απριλίου 2014.

Συνεπώς, για την ενότητα της νομολογίας και την αποφυγή εκδόσεως αντιφατικών αποφάσεων, συντρέχει, ευλόγως, περίπτωση, εφαρμογής της διατάξεων του άρθρου 249 ΚΠολΔ. Κατόπιν αυτού, πρέπει να αναβληθεί η συζήτηση (ανασταλεί η δίκη) μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως από την Πλήρη Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, για το ως άνω ζήτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναβάλλει τη συζήτηση επί της από 29-12-2011 αιτήσεως και του από 8-10-2012 δικογράφου προσθέτων λόγων αναιρέσεως του Δήμου Λαρισαίων, για αναίρεση της 235/2011 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Λάρισας, μέχρις ότου εκδοθεί οριστική απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου‚ για το ζήτημα που έχει παραπεμφθεί σ' αυτή με την 2233/2013 απόφαση του Β1 Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ