Supreme Court dismisses appeal for failure to specify substantive law violation and facts in appeal request.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn a final divorce judgment due to alleged misapplication of substantive law. The appellant argued the lower court incorrectly granted the divorce based on marital breakdown, claiming the law should have been applied differently. The court rejected this appeal because the request failed to clearly identify the specific substantive rule violated, the factual assumptions relied upon by the lower court, and the precise nature of the legal error.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1), 576(2)(a), (c) of the Code of Civil Procedure; An appeal request must clearly specify the substantive rule violated, the factual assumptions of the lower court, and the specific legal error to be admissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 843 / 2019 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 843/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Λέκκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αλτάνα Κοκκοβού, Αγγελική Τζαβάρα, Θωμά Γκατζογιάννη και Μαρία Κουβίδου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Μαΐου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Α. - Ά. Γ. του Κ., συζύγου Χ. Τ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Τ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ανδριανή Μάντζαρη και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/2/2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 7348/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2030/2003 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14/6/2006 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Κουβίδου ανέγνωσε την από 19/4/2019 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 εδάφια α και γ του ΚΠολΔ ορίζεται ότι αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέσος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.
Στην προκειμένη περίπτωση από την …38 ΣΤ/28-2-2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Ι. Β., την οποία προσκομίζει ο αναιρεσίβλητος, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση της κρινόμενης από 14-6-2006 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης 190/15-6-2006 αίτησης αναίρεσης, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο αυτής, με πράξη ορισμού ως αρμοδίου του ανωτέρω Α1 πολιτικού τμήματος και πράξη ορισμού δικασίμου την αναγραφομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (6-5-2019), καθώς και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκαν με την επιμέλεια αυτού νόμιμα και εμπρόθεσμα προς την αναιρεσείουσα (άρθρα 126 παρ.1 περ.α, 127 παρ.1, 128 παρ.1 και 4, 568 παρ.4 του ΚΠολΔ). Εφόσον η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο κατά την εκδίκαση της αίτησης αναίρεσης κατά την ως άνω δικάσιμο, οπότε η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα από τη σειρά της στο πινάκιο, πρέπει το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου να προχωρήσει στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, παρά την απουσία αυτής.
Με την αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των γαμικών διαφορών (άρθρα 598 έως 612 Κ.Πολ.Δ) με αριθμό 2030/20-6-2003 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία δέχθηκε τυπικά και κατ' ουσίαν την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθμό 7348/2002 οριστικής απόφασης του πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και, αφού εξαφάνισε την τελευταία, κράτησε και δίκασε την υπόθεση και δέχτηκε την αγωγή, με την οποία ο αναιρεσίβλητος ζητούσε τη λύση του γάμου του με την αναιρεσείουσα για τον προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 1439 παρ.3 Α.Κ λόγο (αμάχητος κλονισμός λόγω τετραετούς διάστασης). Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ.2 ΚΠολΔ, όπως η τελευταία διάταξη ίσχυε πριν την αντικατάστασή της με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν.4335/2015), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ.577 παρ.1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο του διαλαμβανόμενου σε αυτήν λόγου (άρθρο 577 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.).
Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμός 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι λόγος αναίρεσης για ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμόστηκε, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμόστηκε, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν το δικαστήριο προσέδωσε στον εφαρμοστέο κανόνα έννοια διαφορετική από την αληθινή (ολ ΑΠ 7/2006).
Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχτηκε, ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση και τούτο συμβαίνει, όταν το δικαστήριο εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε, ότι αποδείχθηκαν δεν ήταν αρκετά για την εφαρμογή του ή δεν εφάρμοσε το νόμο, παρότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε αρκούσαν για την εφαρμογή του, καθώς και όταν προέβη σε εσφαλμένη υπαγωγή των περιστατικών στη διάταξη στο πραγματικό της οποίας αυτά δεν υπάγονται (ΑΠ 435/2015, ΑΠ 1299/2009).
Για να είναι ορισμένος ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει με σαφήνεια να αναφέρονται στο αναιρετήριο: 1)ο κανόνας ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάσθηκε, 2)οι πραγματικές διαπιστώσεις (παραδοχές της ελάσσονος πρότασης) που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού και 3)το νομικό σφάλμα, δηλαδή που βρίσκεται η παραβίαση, κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή του κανόνα (ΑΠ 550/2017, ΑΠ 435/2015, ΑΠ 1068/2007).
Στην προκειμένη περίπτωση με την αίτηση αναίρεσης, με το μοναδικό λόγο αυτής, κατ' εκτίμηση του περιεχομένου του, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση, ότι υπέπεσε στην προβλεπόμενη από το άρθρο 559 αρ.1 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, για το λόγο ότι εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τη διάταξη του άρθρου 1439 παρ.3 Α.Κ. Για τη θεμελίωση του λόγου αναίρεσης η αναιρεσείουσα εκθέτει επί λέξει ότι το Εφετείο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση "δέχθηκε την αγωγή του αναιρεσιβλήτου και κήρυξε λελυμένο το γάμο του που τελέστηκε στη Θεσσαλονίκη στις 22-4-1989, για το λόγο ότι τεκμαίρεται αμάχητα ο ισχυρός κλονισμός της έγγαμης συμβίωσης λόγω τετραετούς διάστασης. Ενώ αν ορθά εφήρμοζε και ερμήνευε την παραπάνω διάταξη θα έπρεπε να είχε απορρίψει την παραπάνω αγωγή του αναιρεσιβλήτου". Με το ανωτέρω περιεχόμενο η αίτηση αναίρεσης είναι αόριστη και συνεπώς απαράδεκτη, γιατί δεν διαλαμβάνει, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, α)τις πλήρεις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης και ειδικότερα δεν αναφέρει ποιες ήταν οι παραδοχές της τελευταίας, που θεμελίωσαν την κρίση του δικαστηρίου για το βάσιμο της αγωγής και β)σε τι συνίσταται το νομικό σφάλμα. Κατ' ακολουθίαν των παραπάνω η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί. Δικαστικά έξοδα δεν ορίζονται, καθόσον ο αναιρεσίβλητος, που παραστάθηκε, δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα (άρθρα 176, 183, 191 παρ.2 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 14-6-2006 αίτηση της Α. - Ά. Γ. του Κ. συζ. Χ. Τ. για αναίρεση της 2030/2003 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, διαδικασίας γαμικών διαφορών.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Ιουλίου 2019.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Ιουλίου 2019.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ