Supreme Court dismisses appeal for inadmissible failure to cite evidence and vague grounds under Civil Procedure Code.

Απόφαση 843 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 843/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θεμιστοκλή Οικονόμου, κατοίκου Ηλιουπόλεως-Αττικής ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Θεοτοκάτο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..... και 2. ....., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Βασιλική Κατσογιάννη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-5-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5086/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 3687/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά ο αναιρεσείων με την από 30-6-2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασιλόπουλος Ζήσης ανέγνωσε την από 6 Φεβρουαρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε, να γίνει δεκτή η αίτηση της αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή ο αναφερόμενος στο εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ όρος "ζητήματα", επί των οποίων η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση αιτιολογιών καθιστούν την απόφαση αναιρετέα, είναι ταυτόσημος του όρου "πράγματα", των οποίων η παρά το νόμο λήψη ή μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας ιδρύει λόγο αναίρεσης από το εδάφιο 8 του ίδιου άρθρου.

Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση ή κατάλυση του ασκούμενου δικαιώματος με την αγωγή ή την ένσταση, όχι όμως και εκείνοι που ανάγονται στη βαρύτητα ενός αποδεικτικού μέσου και γενικά στην εκτίμηση των αποδείξεων, στην ανάλυση και στάθμισή τους και την αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος που διατυπώθηκε σαφώς στην απόφαση.

Επίσης "πράγματα", κατά την ανωτέρω έννοια, αποτελούν και οι λόγοι έφεσης, εφόσον αναφέρονται σε αυτοτελείς ισχυρισμούς, είναι ουσιώδεις και ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων αποδίδει στο Εφετείο τις ακόλουθες αιτιάσεις: α) Με τους πρώτο και δεύτερο λόγους αναίρεσης από το εδάφιο 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για έλλειψη νόμιμης βάσης της αναιρεσιβαλλόμενης απόφασης διότι δέχθηκε από το ένα μέρος ότι οι αναιρεσίβλητοι ασκούσαν στο επίδικο οικόπεδο διακατοχικές πράξεις (επίσκεψη και επίβλεψη) με διάνοια κυρίου και από το άλλο μέρος ότι αυτός πριν από το έτος 1993 δεν άσκησε καμμία πράξη νομής επί του ίδιου οικοπέδου χωρίς όμως να αιτιολογεί από ποια αποδεικτικά στοιχεία οδηγήθηκε στο αποδεικτικό αυτό πόρισμα και β) με τον τρίτο λόγο από το εδάφιο 8β' του ίδιου άρθρου ότι δεν έλαβε υπόψη λόγους της έφεσής του κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου για μη λήψη υπόψη των αναφερόμενων στο αναιρετήριο αποδεικτικών εγγράφων και των γεγονότων αα) ότι ο πρώτος αναιρεσίβλητος μόλις στις 19-2-2001 αποδέχθηκε την κληρονομία του δικαιοπαρόχου του που απεβίωσε το 1974 και ββ) ότι ήταν εξ αντικειμένου αδύνατο η δεύτερη αναιρεσίβλητη να επισκέπτεται κάθε μήνα το επίδικο, με αφορμή την είσπραξη μισθωμάτων από τον μάρτυρα ...., στο οποίο είχε μισθώσει παρακείμενο κατάστημά της.

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι οι προβαλλόμενοι με αυτούς ισχυρισμοί ανάγονται στην επίκληση αποδεικτικών μέσων και την εκτίμηση των αποδείξεων και ως εκ τούτου δεν αποτελούν ζητήματα ούτε πράγματα με την έννοια αυτών που προαναφέρθηκε. Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 11 α του ΚΠολΔ αναίρεση της απόφασης επιτρέπεται και αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που ο νόμος απαγορεύει.

Εξάλλου κατά το άρθρο 270 παρ.2 του ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 του ν. 2915/2001, νόμιμο αποδεικτικό μέσο είναι και οι ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, αν έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου, πριν από δύο τουλάχιστον μέρες πριν από τη βεβαίωση, η οποία κλήτευση αποτελεί στοιχείο του υποστατού της βεβαίωσης και την έλλειψή της ερευνά αυτεπάγγελτα το δικαστήριο (ΑΠ 790/1994 Ελλ.Δνη 36/836).

Η βεβαίωση όμως του δικαστηρίου για το ότι η ένορκη βεβαίωση δόθηκε ύστερα από νόμιμη κλήτευση του αντιδίκου αυτού που αποδεικνύει, ως αναγόμενη στα πράγματα, δεν υπόκειται, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, στον έλεγχο του ΄Αρειου Πάγου. Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 339, 270 παρ. 2 και 559 αρ. 11 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι για να λάβει υπόψη το δικαστήριο της ουσίας και να εκτιμήσει ως αποδεικτικό μέσο κάποια ένορκη βεβαίωση, δεν αρκεί η βεβαίωση αυτή να είναι απλώς συνημμένη στη δικογραφία, αλλά πρέπει ο διάδικος που την προσκομίζει να την επικαλείται με τις προτάσεις του, διότι, άλλως, αν το δικαστήριο της ουσίας λάβει υπόψη την ένορκη βεβαίωση χωρίς να έχει γίνει επίκλησή της, ιδρύεται ο από το ανωτέρω άρθρο 559 αρ. 11 περ.

β΄ λόγος αναίρεσης. Για να είναι ορισμένος ο λόγος, με τον οποίο προσβάλλεται η απόφαση, διότι το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ή των οποίων δεν έγινε επίκληση, θα πρέπει στο αναιρετήριο ν΄ αναφέρεται : α) ποιες είναι οι αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν και τις οποίες έλαβε υπόψη το δικαστήριο της ουσίας, β) ο ισχυρισμός για τον οποίο το δικαστήριο έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και γ) η επίδραση που έχει ο ισχυρισμός αυτός στο διατακτικό της απόφασης.

Αντίθετα είναι αόριστος ο αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αρ. 11 περ. β΄ που περιορίζεται στο παράπονο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν δίχως να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο τα προαναφερόμενα στοιχεία. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης αποδίδει στο Εφετείο τις αιτιάσεις από το εδάφιο 11 περιπτώσεις α΄ και β΄ του άρθρου 559 ΚΠολΔ και συγκεκριμένα ότι έλαβε υπόψη του τις 1511, 1512, 1513, 1514/2003 και 2073/2005 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, χωρίς ν΄ αποδεικνύεται η κλήτευσή του και χωρίς να γίνεται επίκληση των τεσσάρων πρώτων από αυτές.

Ο λόγος αυτός πρέπει ν΄ απορριφθεί, όσον αφορά την περίπτωση α΄ του εδαφίου 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ότι δηλαδή το Εφετείο έλαβε υπόψη το αποδεικτικό μέσο που ο νόμος δεν επιτρέπει και δη τις ανωτέρω ένορκες βεβαιώσεις χωρίς να προηγηθεί της λήψης τους κλήτευση του αντιδίκου, ως αβάσιμος διότι με την προσβαλλόμενη απόφαση βεβαιώνεται ανελέγκτως ότι όλες οι προαναφερόμενες ένορκες βεβαιώσεις δόθηκαν μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αντιδίκου που ζήτησε την κάθε μία από αυτές.

΄Οσον αφορά την περίπτωση β΄ του ανωτέρω εδαφίου 11 και ως προς τις ένορκες βεβαιώσεις 1513 και 1514/2003, ο λόγος είναι απορριπτέος προεχόντως ως αβάσιμος, διότι, από την επισκόπηση των προτάσεων των αναιρεσιβλήτων ενώπιον του Εφετείου, προκύπτει ότι αυτοί επικαλούνται τις ένορκες αυτές βεβαιώσεις. Τέλος όσον αφορά τις άλλες δύο ένορκες βεβαιώσεις της ίδιας περίπτωσης β΄ του εδαφίου 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δηλαδή ότι οι ένορκες βεβαιώσεις 1511 και 1512/2003 λήφθηκαν υπόψη, χωρίς να γίνει επίκληση τούτων, ο λόγος είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι ο αναιρεσείων δεν αναφέρει για την απόδειξη ποίου ισχυρισμού προσκόμισαν οι αναιρεσίβλητοι τις βεβαιώσεις αυτές και επί πλέον ποια επίδραση είχε ο ισχυρισμός αυτός στο διατακτικό της απόφασης.

Αντί αυτών περιορίζεται μόνο στην διαπίστωση ότι δεν έγινε επίκληση των βεβαιώσεων αυτών.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 30-6-2005 αίτηση του ..... για αναίρεση της 3687/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναριεσιβλήτων που ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ