Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify factual issues affecting case outcome.

Απόφαση 841 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 841/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ....για τους εαυτούς τους ατομικά και με την ιδιότητα των νομίμων κληρονόμων του αποβιώσαντος ....., 2) ....., 3) ....., ......, ....., για τους εαυτούς τους ατομικά και με την ιδιότητα των νομίμων κληρονόμων του αποβιώσαντος ...... και 4. ....., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ....., ...... και ......, ως καθολικών διαδόχων της αποβιώσασας ......, 2. ......, 3. ....., 4. ...... , 5. ..... και 6. ..... , για τους εαυτούς τους ατομικά και ως νομίμων κληρονόμων της αποβιώσασας ..... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χαράλαμπο Αναστόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-9-1989 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4517/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 6232/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 22-2-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Λεωνίδας Ζερβομπεάκος ανέγνωσε την από 12-2-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, όπως προκύπτει από την 11122β/13-10-2006 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθήνας....., που επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσίβλητοι, ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως μετά της επ' αυτής υπάρχουσας πράξης ορισμού δικασίμου προς συζήτηση αυτής για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση του δικαστηρίου τούτου, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στις αναιρεσείουσες, οι οποίες δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο.

Συνεπώς, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την απουσία αυτών.

ΙΙ. Επειδή, από το άρθρο 566 παρ.1 σε συνδυασμό με το 118 αρ.4 ΚΠολΔ συνάγεται ότι για να είναι ορισμένοι οι λόγοι αναιρέσεως πρέπει να περιέχουν πλήρη και σαφή έκθεση των γεγονότων τα οποία, με βάση τις παραδοχές της προσβαλλόμενης, που επίσης πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο, συγκροτούν την πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση αυτή. Ειδικότερα, για να είναι ορισμένος λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πρέπει να προσδιορίζεται, πλην άλλων, το ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως προς το οποίο υφίσταται ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα στις αιτιολογίες της απόφασης με παράθεση αν πρόκειται για βάση αγωγής, ένστασης ή αντένστασης, αλλά και των πραγματικών περιστατικών που ο διάδικος πρέπει να είχε επικαλεστεί για τη θεμελίωσή τους (ΟλΑΠ 20/2005, ΑΠ 1176/1993 ΕλΔνη 36.1234). Εξάλλου, για να θεμελιωθεί ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 12 του ίδιου, ως άνω, άρθρου λόγος αναιρέσεως απαιτείται να διαλαμβάνεται στο αναιρετήριο : α) για την απόδειξη ποιου συγκεκριμένου ισχυρισμού προσκομίστηκε το σχετικό αποδεικτικό μέσο, καθώς και ποια επίδραση θα ασκούσε ο ισχυρισμός αυτός στην έκβαση της δίκης, β) ποια είναι η αποδεικτική δύναμη που αποδόθηκε σ' αυτό από το δικαστήριο της ουσίας και γ) το σχετικό σφάλμα της προσβαλλόμενης απόφασης (ΑΠ 441/1993 ΕλΔνη 36,84).

Εν προκειμένω, με τους πρώτο, κατά το πρώτο μέρος αυτού, και τρίτο λόγους αναίρεσης, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθ.19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια της έλλειψης νόμιμης βάσης λόγω αντιφατικών και ανεπαρκών αιτιολογιών, που συνίσταται στο ότι αυτή α) ενώ δέχεται ότι "οι εναγόμενοι φέρεται να κατέβαλλαν φόρο ακαλύπτου χώρου για τα επίδικα ακίνητα με το υπ' αρ. 5553384/2-7-1985 διπλότυπο είσπραξης του Δ.Τ.

Νέων Λιοσίων" αντιφάσκει στη συνέχεια δεχόμενη ότι "τη νομή και κατοχή των επιδίκων ακινήτων είχαν η πρώτη ενάγουσα και ο αδελφός της .....", και β) ουδόλως προσδιορίζει τα επίδικα κατά τα όριά τους, αλλά μνημονεύει μόνο ότι "τα επίδικα ακίνητα είναι δύο συνεχόμενα οικόπεδα, τα οποία βρίσκονται στο με αριθμό ...

οικοδομικό τετράγωνο του Δήμου .... Αττικής και αποτελούσαν τμήματα μεγαλύτερης έκτασης ενός αγροτεμαχίου συνολικής εκτάσεως 8500 τ.μ., το οποίο βρίσκεται στην ειδικότερη θέση ...... της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου .... και ότι η δικαιοπάροχος των εναγόντων νεμόταν και κατείχε το εν λόγω αγροτεμάχιο, διανοία κυρίας και με καλή πίστη", ενώ με τους πρώτο, κατά το δεύτερο μέρος αυτού, και δεύτερο, κατά το δεύτερο μέρος αυτού, λόγους αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 12 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, η οποία συνίσταται στο ότι αυτή "παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, μη δίδοντας την δέουσα σημασία στο με αριθμό 5553384/2-7-1985 διπλότυπο είσπραξης του Δημόσιου Ταμείου Νέων Λιοσίων, που αφορά καταβολή εκ μέρους των αναιρεσειόντων φόρου ακαλύπτων χώρων για τα επίδικα οικόπεδα και αποδεικνύει τις πράξεις νομής και κατοχής αυτών επί των επιδίκων".

Όλοι οι παραπάνω λόγοι αναίρεσης είναι απορριπτέοι, ως απαράδεκτοι, λόγω της αοριστίας τους και συγκεκριμένα οι μεν από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι δεν αναφέρουν το ζήτημα, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως προς το οποίο υφίσταται ανεπάρκεια και αντιφατικότητα στις αιτιολογίες της προσβαλλόμενης απόφασης, ούτε εκτίθενται τα πραγματικά περιστατικά που οι διάδικοι είχαν επικαλεστεί για τη θεμελίωσή του, οι δε από τον αριθ.12 του ίδιου ως άνω άρθρου διότι δεν αναφέρουν κανένα από τα απαιτούμενα για τη θεμελίωσή τους και αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας απόφασης στοιχεία.

ΙΙ. Επειδή, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 11 περ.γ΄ του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, πρέπει να καθορίζεται, πλην άλλων, ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με το αποδεικτικό μέσο, που δεν λήφθηκε υπόψη, και οι λόγοι για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Συνεπώς, ο δεύτερος, κατά το πρώτο μέρος αυτού, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη της υπ' αριθ. 507/Α380/1986 αδείας του Γραφείου Πολεοδομίας Αιγάλεω, την οποία οι αναιρεσείοντες προσκόμισαν και επικαλέστηκαν ενώπιον του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Εφετείου, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, λόγω της αοριστίας του, διότι δεν αναφέρει τον ισχυρισμό, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με το παραπάνω αποδεικτικό μέσο, καθώς και τους λόγους για τους οποίους αυτός (ισχυρισμός) ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-2-2006 αίτηση αναιρέσεως της με αριθμό 6232/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει σε εξακόσια πενήντα (650) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Μαρτίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ