Supreme Court allows appeal against dismissal for late appeal due to lack of specific reasoning on service and time limits.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court allowed the appeal against the dismissal of a late appeal, ruling the lower court's decision inadmissible for insufficient reasoning. The defendant argued they were unaware of the service date because they claimed to live in Athens, while the lower court dismissed the appeal without addressing this claim or specifying the service and appeal dates. The court found the lower court violated procedural requirements by failing to provide the detailed justification mandated by law, thereby remanding the case for a new hearing.
Legislator headnote
AI generatedArticles 473, 154, 156, 476, 513, and 510 of the Code of Civil Procedure; The dismissal of an appeal as time-barred requires specific reasoning detailing the service date, appeal date, and evidence of service, otherwise the appeal must be remanded for retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 840 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 840/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Aνδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Ελένη Παναγιωτάκη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 17 Μαρτίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημοσθένη Κορδοπάτη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Α. συζ. Ι. Γ., το γένος Ν. Β., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φραγκίσκο Ραγκούση, περί αναιρέσεως της 56209/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορούμενη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 25 Νοεμβρίου 2005 αίτησή της αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 2066/2005.
Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
1.- Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠΔ η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης.
Εξ άλλου από τις διατάξεις των άρθρων 154 παρ. 2 και 156 του ιδίου Κώδικα, προκύπτει ότι ως άγνωστης διαμονής θεωρείται εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του σε άγνωστο μέρος για τη δικαστική αρχή που έχει εκδώσει το προοριζόμενο προς επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοση του, και στην περίπτωση αυτή η επίδοση προς εκείνον γίνεται ως άγνωστης διαμονής, μετά την άκαρπη αναζήτηση των αναφερομένων στη διάταξη του άρθρου 156 παρ. 1 εδάφ.
α' προσώπων, προς το δήμαρχο ή τον αρμόδιο δημοτικό υπάλληλο που όρισε ο δήμαρχος της τελευταίας κατοικίας ή διαμονής του, άλλως η επίδοση είναι άκυρη και δεν αρχίζει η ως άνω προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων. Τέλος, κατά τις διατάξεις των άρθρων 476 και 513 ΚΠΔ, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπρόθεσμα, το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο το απορρίπτει ως απαράδεκτο, κατά δε της σχετικής απόφασης ή βουλεύματος επιτρέπεται αναίρεση (άρθρ. 476 παρ. 2 ΚΠΔ).
Ο έλεγχος του Αρείου Πάγου περιορίζεται στην ορθότητα της κρίσης για την απόρριψη αυτή. Ειδικότερα η απόφαση που απορρίπτει το ένδικο μέσο της έφεσης ως εκπρόθεσμο για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης της προσβαλλομένης απόφασης και εκείνον της άσκησης του ένδικου μέσου καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση.
Σε περίπτωση δε που με το ένδικο μέσο αμφισβητούνται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο της διαμονής του, καθώς και η εντεύθεν αδυναμία γνώσης της επίδοσης, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απόφαση σχετική αιτιολογία, άλλως ιδρύεται ο κατ' άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ λόγος αναίρεσης [ΟλΑ.Π. 4 και 5/1995]. 2.- Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 56209/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη η έφεση της αναιρεσείουσας κατά της 152/2000 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε καταδικαστεί για μη έγκαιρη καταβολή εργοδοτικών και εργατικών εισφορών στο ΙΚΑ, σε συνολική ποινή φυλάκισης τριών ετών και συνολική χρηματική ποινή 1.500.000 δρχ.
με την εξής αιτιολογία: "Η κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη διότι ασκήθηκε αναιτιολογήτως εκπρόθεσμα". Από την παραδεκτή επισκόπηση του σχετικού αποδεικτικού επίδοσης και του δικογράφου της έφεσης, προκύπτει ότι η επίδοση της πρωτόδικης απόφασης έγινε στον αρμόδιο για την παραλαβή των εγγράφων υπάλληλο του Δήμου Αθηναίων λόγω του ότι η αναιρεσείουσα ήταν άγνωστης διαμονής, και ότι με την έφεσή της η τελευταία είχε ισχυρισθεί ότι ήταν γνωστής διαμονής, και συγκεκριμένα διέμενε στην Αθήνα επί της οδού ..., για το λόγο δε αυτό δεν έλαβε γνώση της επίδοσης και έτσι δεν μπόρεσε να ασκήσει εμπρόθεσμα την έφεσή της.
Ενόψει αυτών η προσβαλλόμενη απόφαση που δεν αντιμετωπίζει τον ως άνω ισχυρισμό της ήδη αναιρεσείουσας, ούτε αναφέρει το χρόνο επίδοσης της εκκαλούμενης απόφασης, το αποδεικτικό από το οποίο αυτή προκύπτει, και το χρόνο άσκησης της έφεσης, ομοίως δε δεν μνημονεύει ούτε κατ' είδος τα αποδεικτικά μέσα, στην αξιολόγηση των οποίων προέβη για να καταλήξει στην κρίση του για την απόρριψη της έφεσης ως εκπρόθεσμης, δεν περιέχει την κατά τα άνω επιβαλλόμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία.
Γι' αυτό πρέπει να γίνει δεκτός ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' Κ.Π.Δ. σχετικός λόγος της αίτησης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και η υπόθεση να παραπεμφθεί για νέα εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές οι οποίοι θα κρίνουν το παραδεκτό ή μη της έφεσης και ακολούθως την παραγραφή ή μη του αξιόποινου της αποδιδόμενης στην αναιρεσείουσα πράξης. [Ολ.
Α.Π. 5/1995]
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 56209/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαρτίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 5 Απριλίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ