Appeal dismissed because the respondent failed to prove the appealed judgment became final before the appeal was filed.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by X1 against the final judgment of 6723/2006 from the Athens Court of Appeal. Although the respondent, Y1, was absent from the hearing, the court proceeded because proper service was proven for the appeal request. However, the appeal was rejected as inadmissible because Y1 could not provide evidence that the appealed judgment had become legally final by the expiration of the opposition period or through a valid waiver.
Legislator headnote
AI generatedArticles 553(1) and 554 of the Code of Civil Procedure; An appeal against a default judgment is admissible only after the judgment has become final, either by the expiration of the opposition period or by a valid waiver of the right to oppose, which must be proven by the appellant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 839 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 839/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Χ1, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σταμάτιο Γρύλλη.
Του αναιρεσιβλήτου: Ψ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-12-1999 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4776/2000 του ίδιου Δικαστηρίου 9280/2003 προδικαστική και 6723/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 3-4-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 15-2-2005 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, από την προσκομιζόμενη από την παριστάμενη αναιρεσείουσα υπ' αριθμ. ..... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ....., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 128 παρ. 4 και 568 παρ. 2 εδαφ.β και 4 ΚΠολΔ, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας που επισπεύδει τη συζήτηση της αναίρεσης, στον αναιρεσίβλητο Ψ1. Επομένως, εφ' όσον ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του, σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.
Από τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 και 554 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει, ότι η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση, μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η κατά το άρθρο 503 αρ. 1 ιδίου Κώδικα δεκαπενθήμερη, προς άσκηση αυτής, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην αποφάσεως, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως ή από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 αρ. 1β Κ.Πολ.Δ.
Περαιτέρω, η παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να γίνει ρητώς ή και σιωπηρώς, ειδικά όμως στις γαμικές διαφορές, όπως είναι και η ακύρωση του γάμου (άρθρο 592 παρ. 1 εδαφ.β Κ.Πολ.Δ.), η παραίτηση του διαδίκου από το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων δεν μπορεί να γίνει σιωπηρώς, αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 606 ιδίου κώδικα μόνο με ρητή δήλωση στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση.
Τέλος η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση απόφασης, γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο. Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από τον παριστάμενο διάδικο, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.
Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και της προσβαλλόμενης απόφασης, προκύπτουν τα εξής: Η προσβαλλομένη με αναίρεση υπ` αριθμ. 6723/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, εκδόθηκε ερήμην του τότε εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσιβλήτου, απορρίφθηκε δε με αυτή η έφεση της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ` αριθμ. 8225/2001 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε επίσης απορριφθεί αγωγή της ίδιας (αναιρεσείουσας), περί ακυρώσεως του τελεσθέντος μεταξύ αυτής και του αναιρεσιβλήτου γάμος.
Κατά της ανωτέρω αποφάσεως του Εφετείου, η παραστάσα κατά τη συζήτηση της έφεσης ενάγουσα-εκκαλούσα, άσκησε την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, κατά τη συζήτηση της οποίας και παρέστη. Όμως δεν προσκομίζει, ούτε επικαλείται αυτή, σχετική έκθεση επιδόσεως από την οποία να προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στον ερημοδικασθέντα στο εφετείο αντίδικό της, ούτε αντίγραφο της προσβαλλομένης με βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή περί επιδόσεως αυτής, σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του αρμοδίου δικαστηρίου από την οποία να προκύπτει είτε ότι ο ερημοδικασθείς στο εφετείο αντίδικός της δεν άσκησε ανακοπή ερημοδικίας, εντός της νόμιμης προθεσμίας, είτε ότι αυτός παραιτήθηκε νομίμως με δήλωσή του στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη από το δικαίωμά του να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, αλλά ούτε τυχόν ειδικό πληρεξούσιο του ερημοδικαζομένου αναιρεσιβλήτου από το οποίο να προκύπτει ότι αυτός παραιτήθηκε από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας κατά της προσβαλλόμενης απόφασης.
Επομένως, δεν αποδεικνύεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του εφετείου είχε καταστεί κατά το χρόνο άσκησης της κρινόμενης αναίρεσης τελεσίδικη γι` αυτό και πρέπει να απορριφθεί η αναίρεση ως απαράδεκτη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 3 Απριλίου 2007 αίτηση της Χ1, για αναίρεση της υπ` αριθμ. 6723/2006 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 1 Απριλίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 17-4-2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ