Greece Supreme Court dismisses appeal against extradition to Turkey for theft, rejecting asylum claims as unsubstantiated.

Απόφαση 838 / 2024 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 838/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ (ΩΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ελένη Κατσούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ελένη Μπερτσιά, Κωνσταντίνα Νάκου και Λεωνίδα Χατζησταύρου-Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως Συμβούλιο σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του στις 28 Μαΐου και 13 Ιουνίου 2024, με την παρουσία των Αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου Νικολάου Δεγαΐτη και Χρήστου Μπαρδάκη, αντίστοιχα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χ. Α., για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου (επ.) K. (όν.) C. A. του A. και της B. H., που γεννήθηκε την ... στην Τουρκία, υπηκόου Τουρκίας και ήδη προσωρινά κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού Ι, που εμφανίστηκε χωρίς δικηγόρο υπερασπίσεως, κατά της 51/2024 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών. Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω εκζητουμένου στην Τουρκία.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την από 16-4-2024 και με αριθμό 255/2024 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ' αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Διευθύντριας του Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού Ι, Μαρίας Στέφη, και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...

Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε τον εκζητούμενο δια της διερμηνέως του και τον Αντεισαγγελέα, ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου ως κατ' ουσία αβάσιμη,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπ' αριθμ. 255/16-4-2024 έφεση του εκζητούμενου (επ.) K. (όν.) C. A. του A. και της B. H., υπηκόου Τουρκίας και ήδη προσωρινά κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού Ι, κατά της υπ' αριθμ. 51/11-4-2024 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσής του στις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας της Τουρκίας, προκειμένου να εκτίσει υπόλοιπο ποινής για το αδίκημα της "αρπαγής σε συνεργασία με πολλά άτομα" και διέταξε τη διατήρηση της κράτησης αυτού μέχρι την παράδοσή του στις ως άνω Αρχές, έχει ασκηθεί με δήλωσή του ενώπιον της Διευθύντριας του Καταστήματος Κράτησης Κορυδαλλού Ι, νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 451 παρ. 1, 462, 463, 474 παρ. 1 και 4 του ΚΠΔ. Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Κατά το άρθρο 28 παρ. 1 εδ. α' του Συντάγματος, οι γενικά παραδεδεγμένοι κανόνες του διεθνούς δικαίου, καθώς και οι διεθνείς συμβάσεις, από την επικύρωση τους με νόμο και τη θέση τους σε ισχύ σύμφωνα με τους όρους καθεμιάς, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού ελληνικού δικαίου και υπερισχύουν από κάθε άλλη αντίθετη διάταξη νόμου, κατά δε το άρθρο 436 του ΚΠΔ, αν δεν υπάρχει σύμβαση οι όροι και η διαδικασία της έκδοσης αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (ήτοι των άρθρων 437-456 ΚΠΔ), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, αν δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτήν, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Τέτοια σύμβαση, την οποία έχουν κυρώσει η Ελλάδα στις 6-5-1961 με τον ν. 4165/1961 και η Τουρκία στις 7-1-1960, είναι η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως (Ε.Σ.Ε.), που υπογράφηκε στο Παρίσι και διέπει το δίκαιο της έκδοσης μεταξύ των παραπάνω κρατών. Κατά τα άρθρα 2 παρ. 1 και 12 της Σύμβασης αυτής, η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους τόσο του κράτους που ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους από το οποίο ζητείται αυτή με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ανώτατου ορίου ενός τουλάχιστον έτους ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ στην περίπτωση που έλαβε χώρα καταδίκη σε ποινή ή έχει επιβληθεί μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους, η απαγγελθείσα κύρωση πρέπει να είναι διάρκειας τεσσάρων μηνών κατ' ελάχιστο όριο (άρθρο 2 παρ. 1).

Η αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση πρέπει, αν δεν έχει συμφωνηθεί με απευθείας συνεννόηση μεταξύ των μερών άλλο μέσο, να διατυπωθεί εγγράφως και να υποβληθεί δια της διπλωματικής οδού και προς υποστήριξή της να προσαχθούν: α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής καταδικαστικής απόφασης είτε εντάλματος σύλληψης ή άλλης πράξης, που έχει την ίδια ισχύ και που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους, που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος κράτους, β) έκθεση των αξιόποινων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και χρόνου διάπραξής τους, του κατά νόμο χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή, οι οποίες πρέπει να εμφανίζονται κατά το δυνατόν ακριβέστερα και γ) αντίγραφο των διατάξεων που προβλέπουν την πράξη ή εφόσον τούτο δεν καθίσταται εφικτό δήλωση περί του εφαρμοστέου δικαίου, καθώς και ο κατά το δυνατόν ακριβέστερος καθορισμός του προσώπου που καταζητείται και κάθε άλλη πληροφορία, που μπορεί να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητά του (άρθρο 12).

Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό και προς το άρθρο 2 του κυρώσαντος την ανωτέρω από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως ν. 4165/1961, δια του οποίου διατυπώνονται ρητά επιφυλάξεις εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του ημεδαπού Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και προς τις λοιπές εν γένει διατάξεις της από 13-12-1957 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως και τις διατάξεις των άρθρων 436-456 ΚΠΔ, που προβλέπουν την έκδοση, σαφώς συνάγονται τα ακόλουθα:

Όταν η έκδοση ζητείται προκειμένου να εκτίσει ο εκζητούμενος εν όλω ή εν μέρει ποινή επιβληθείσα με καταδικαστική απόφαση του εκζητούντος Κράτους α) αρκεί η απόφαση αυτή να είναι εκτελεστή, χωρίς να απαιτείται να είναι και αμετάκλητη, όπως ορίζει το άρθρο 443 παρ. 1 του ΚΠΔ, διότι δια του άρθρου 2 του ν. 4165/1961 δεν διατυπώθηκε επιφύλαξη εφαρμογής και της διάταξης αυτής του άρθρου 443 παρ. 1 του ΚΠΔ, όπως διατυπώθηκε για άλλες διατάξεις, αλλά και διότι, κατά το άρθρο 436 παρ. 1, οι διατάξεις του ΚΠΔ ρυθμίζουν τα ζητήματα της έκδοσης όταν ελλείπει σύμβαση (ΑΠ 516/2023, ΑΠ 462/2023, 480/2020), β) δεν ερευνάται η βασιμότητα της καταδίκης, διότι, μεταξύ των συνοδευόντων την αίτηση εγγράφων δεν απαιτείται, κατά την άνω διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 της από 13-12-1957 Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως ή κατ' άλλη διάταξη αυτής, η επισύναψη και εγγράφων, από τα οποία μπορεί ύστερα από έλεγχο να προκύψει η βασιμότητα της καταδίκης του εκζητούμενου ή η ύπαρξη ενδείξεων για την αποδιδόμενη σ' αυτόν κατηγορία, αλλά και διότι, κατά το άρθρο 443 παρ. 1 του ως άνω κώδικα, η βεβαίωση για τη ύπαρξη ενδείξεων ενοχής απαιτείται μόνο στην έκδοση προς παραπομπή σε δίκη και όχι στην έκδοση προς εκτέλεση απόφασης (ΑΠ 462/2023, ΑΠ 380/2023), γ) δεν ερευνάται το μέγεθος του υπολοίπου της προς έκτιση ποινής.

Τέτοια έρευνα, ούτε από την από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, ούτε από τον ΚΠΔ προβλέπεται και, μόνον εάν τίθεται θέμα ολοσχερούς απότισης, πρέπει να ερευνηθεί αν πράγματι υφίσταται προς έκτιση υπόλοιπο ποινής, διότι σε αντίθετη περίπτωση, ήτοι αν η ποινή αποτίθηκε ολοσχερώς, η απόφαση δεν είναι πλέον εκτελεστή.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 3, 4, 5, 6, 9 και 10 της ανωτέρω Ε.Σ.Ε., προκύπτει ότι δεν επιτρέπεται η έκδοση: α) για πολιτικές πράξεις, β) για στρατιωτικές παραβάσεις, γ) για φορολογικές παραβάσεις, δ) υπηκόων του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση και ε) όσων, κατά τη νομοθεσία του αιτούντος κράτους ή αυτού στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, έλαβε χώρα παραγραφή της ποινικής δίωξης ή της επιβληθείσας ποινής.

Τούτο διότι, σύμφωνα με τις ως άνω διατάξεις, η έκδοση είναι ανεπίτρεπτη αν πρόκειται για πολιτικές πράξεις και συναφείς με τέτοιες πράξεις παραβάσεις, αν η σχετική αίτηση για την έκδοση αποβλέπει στη δίωξη του εκζητούμενου για τα πολιτικά, φυλετικά ή θρησκευτικά του φρονήματα, αν η θέση του ατόμου διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί, εξαιτίας κάποιου από τους παραπάνω λόγους, αν αφορά στρατιωτικές και ορισμένες φορολογικές παραβάσεις, αν αναφέρεται σε υπηκόους του κράτους παρά του οποίου ζητείται η έκδοση και αν, κατά τη νομοθεσία της αιτούσας χώρας ή εκείνης προς την οποία υποβάλλεται η αίτηση, έλαβε χώρα παραγραφή του αξιοποίνου της πράξης ή της επιβληθείσας ποινής (ΑΠ 516/2023, ΑΠ 480/2020).

Ανάλογες είναι και οι ρυθμίσεις της παραλλήλως ισχύουσας διάταξης του άρθρου 438 του ΚΠΔ, κατά την οποία η έκδοση απαγορεύεται και αν ακόμη συναινεί ο εκζητούμενος: α) αν πρόκειται για δράστη, που κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης ήταν ημεδαπός, β) αν υπάρχει δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστικών αρχών σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους, γ) αν πρόκειται για έγκλημα, που κατά τους ελληνικούς νόμους χαρακτηρίζεται ως πολιτικό, στρατιωτικό, φορολογικό ή του τύπου, ή διώκεται μόνο ύστερα από έγκληση αυτού που αδικήθηκε, ή όταν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς, δ) αν σύμφωνα με τους νόμους του κράτους, που ζητεί την έκδοση ή του Ελληνικού Κράτους ή του κράτους, όπου τελέστηκε το έγκλημα, έχει προκύψει ήδη, πριν από την απόφαση για την έκδοση, νόμιμος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο, ε) αν πιθανολογείται ότι ο εκζητούμενος θα διωχθεί στο κράτος, στο οποίο παραδίδεται, για πράξη διαφορετική από εκείνη για την οποία ζητείται η έκδοση, στ) αν πιθανολογείται ότι θα υποβληθεί σε διακρίνουσα μεταχείριση για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, πολιτικούς ή εξ αιτίας της εθνικότητάς του ή ότι θα υποβληθεί σε μεταχείριση αντίθετη προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ότι θα διακυβευτούν τα ανθρώπινα δικαιώματά του, ζ) αν κατά το δίκαιο του εκζητούντος κράτους προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη η ποινή του θανάτου και η) αν ο εκζητούμενος καταδικάστηκε ερήμην χωρίς να κλητευθεί.

Κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης του άρθρου 438 περ. γ' ΚΠΔ, πολιτικοί είναι οι λόγοι όταν με την έκδοση η Κυβέρνηση του εκζητούντος Κράτους επιδιώκει να εκδικηθεί ή να καταστείλει την αντίδραση πολιτικού της αντιπάλου εξαιτίας της αντίθεσής του προς αυτήν ((ΑΠ 516/2023, ΑΠ 909/2021, ΑΠ 499/2021). Συμπληρωματική των πιο πάνω ρυθμίσεων είναι και η προβλεπόμενη στη διάταξη του άρθρου 14 της ως άνω Σύμβασης ρύθμιση, που καθιερώνει την αρχή της ειδικότητας, η οποία αποκλείει τη δίωξη, καταδίκη ή κράτηση του εκζητούμενου, από το κράτος στο οποίο εκδόθηκε, για άλλη πράξη προγενέστερη της παράβασης, διαφορετική από εκείνη για την οποία επιτράπηκε η έκδοση, με ορισμένες περιορισμένου χαρακτήρα εξαιρέσεις.

Αντίστοιχη, με ορισμένες διαφοροποιήσεις ως προς τις προϋποθέσεις των εξαιρέσεων, είναι και η διάταξη του άρθρου 440 του ΚΠΔ. Η αρχή της ειδικότητας, που θεωρείται γενικά καθορισμένος κανόνας του διεθνούς δικαίου και καθιερώνει σχετική υποχρέωση των κρατών, που έχουν κυρώσει την πιο πάνω Σύμβαση, αποσκοπεί στο να αποκλείσει το ενδεχόμενο να τιμωρηθεί ο εκζητούμενος και για πολιτικά εγκλήματα, αφού, χωρίς αυτήν, η καταστρατήγηση των παρ. 1 και 2 του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως Εκδόσεως θα ήταν ευχερής (ΑΠ 909/2021, ΑΠ 1324/2017).

Τέλος, κατά το άρθρο 450 παρ. 1 ΚΠΔ, σε συνδυασμό με το άρθρο 438 περ. δ' του ίδιου κώδικα, το συμβούλιο γνωμοδοτεί αιτιολογημένα για την αίτηση περί έκδοσης και αποφαίνεται για το αν εκείνος που έχει συλληφθεί είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο που εκζητείται, αν υπάρχουν τα απαιτούμενα για την έκδοση δικαιολογητικά έγγραφα, αν το έγκλημα που αποδίδεται στον εκζητούμενο ή για το οποίο αυτός έχει καταδικασθεί είναι από εκείνα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και αν έχει προκύψει λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο (ΑΠ 982/2021, ΑΠ 909/2021).

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα πρακτικά της εκκαλούμενης απόφασης, όλα τα αναγνωσθέντα έγγραφα της δικογραφίας, από τα οποία τα ξενόγλωσσα προσκομίζονται σε επίσημη μετάφραση και από όσα εξέθεσε ο εκζητούμενος προφορικά ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, αποδεικνύονται τα ακόλουθα: Με το από 22-9-2023 αίτημα έκδοσης της Γενικής Εισαγγελίας της Ντιγιάρμπακιρ της Τουρκίας, το οποίο διαβιβάστηκε, με το αρ.

πρωτ. ...-2023 έγγραφο του τμήματος INTERPOL της Διεύθυνσης Διεθνούς Αστυνομικής Συνεργασίας του Αρχηγείου Ελληνικής Αστυνομίας, με τα συνημμένα σε αυτό δικαιολογητικά μεταφρασμένα στην ελληνική γλώσσα, ζητείται από τις Τουρκικές Αρχές η έκδοση και παράδοση σε αυτές του εκζητούμενου, υπηκόου Τουρκίας, ο οποίος καταζητείται, προκειμένου να εκτίσει υπόλοιπο ποινής φυλάκισης 1.333 ημερών, για το αδίκημα της "αρπαγής σε συνεργασία με πολλά άτομα", όπως προβλέπεται και τιμωρείται από το άρθρο 149 § 1γ του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα (ν. 5237/2004), πράξη αξιόποινη και κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία, κατά τα άρθρα 380 παρ.1 και 45 ΠΚ (ληστεία από κοινού).

Ο εκζητούμενος συνελήφθη στην Αθήνα την 30-11-2023, κατόπιν της αριθμ. 81/1-12-2023 Εντολής Προσωρινής Σύλληψης της Εισαγγελέως Εφετών Αθηνών, κατ' άρθρο 445§2 ΚΠΔ, επειδή εκκρεμούσε σε βάρος του η αρ. ...-2023 Αγγελία Διεθνών Αναζητήσεων της INTERPOL Τουρκίας και προσήχθη στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών την 1-12-2023, χωρίς να αμφισβητήσει την ταυτότητά του, οπότε συντάχθηκε η σχετική από 1-12-2023 έκθεση βεβαιώσεως ταυτότητας, στην οποία αυτός δήλωσε ότι συναινεί στην έκδοσή του.

Εξάλλου, η Πρόεδρος Εφετών Αθηνών εξέδωσε το αρ. 135/21-12-2023 Ένταλμα Σύλληψης κατά του ανωτέρω εκζητουμένου, με βάση το οποίο διατάχθηκε η σύλληψη και η κράτησή του.

Εν συνεχεία, ο Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών, με το αριθ. πρωτ. ΕΚΔ53.570/ΦΕ254/2023/29-12-2023 έγγραφό του, διαβίβασε τα απαραίτητα δικαιολογητικά στην Πρόεδρο Εφετών Αθηνών για τις δικές της ενέργειες. Ακολούθως, η Πρόεδρος Εφετών εξέδωσε την αρ. 6/11-1-2024 απόφασή της, με την οποία βεβαίωσε ότι τα στοιχεία της ταυτότητας του προσαχθέντος ενώπιόν της εκζητούμενου, ο οποίος απάντησε δια του παρισταμένου διερμηνέα της τουρκικής γλώσσας, είναι αυτά που αναφέρονται στην αρχή της παρούσας, ότι γνωρίζει γιατί τον ζητούν οι αρχές της Τουρκίας, πλην όμως, δήλωσε ότι δεν συναινεί στην προσαγωγή του στις αρχές της Τουρκίας.

Κατόπιν αυτού, η Πρόεδρος Εφετών Αθηνών απείχε να αποφανθεί σχετικά με την έκδοση ή μη του εκζητούμενου, προκειμένου να συζητηθεί η υπόθεση ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών (άρθρα 449 επ. ΚΠΔ). Η αξιόποινη πράξη, για την οποία καταδικάστηκε ο εκζητούμενος, κατόπιν κλήτευσής του και εκπροσωπούμενος από πληρεξούσιο δικηγόρο, συνίσταται, συνοπτικά, στα εξής:

Στην Τουρκία, τη 2-1-2011, ο εκζητούμενος σε συνεργασία με πολλά άτομα, προσπάθησε να αρπάξει τη χρυσή αλυσίδα που φορούσε το θύμα, με αποτέλεσμα να κατορθώσει να αποσπάσει τη μισή αλυσίδα και να φύγει. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, ο εκζητούμενος κλητεύθηκε από τις αρμόδιες τουρκικές Αρχές και εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Ο ανωτέρω καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ετών με την αριθ. οικ.2011/430Ε και απ. 2012/2Κ/19-1-2012 απόφαση του 3ου Κακουργιοδικείου της Ντιγιάρμπακιρ της Τουρκίας, η οποία κατέστη αμετάκλητη με την αριθ. οικ.2012/12129Ε και απ. 2012/21070Κ/20-11-2012 απόφαση του 6ου ποινικού τμήματος του Ανώτατου Δικαστηρίου, κατόπιν άσκησης αναίρεσης.

Ακολούθως, στις 17-1-2017, αποφασίσθηκε η αποφυλάκισή του υφ' όρον, με την υπ' αριθμ. 2017/119D.l.s/10-2-2017 απόφαση του 3ου Κακουργιοδικείου του Ντιγιάρμπακιρ Τουρκίας. Όμως, στη συνέχεια, με την αριθ. ... και ...-2022 απόφαση του Εκτελεστικού Δικαστηρίου του Ντιγιάρμπακιρ Τουρκίας, η οποία κατέστη αμετάκλητη την 18-10-2022, ανακλήθηκε η αριθ. ...-2017 απόφαση του 3ου Κακουργιοδικείου του Ντιγιάρμπακιρ Τουρκίας, με την οποία είχε αποφασισθεί η υφ' όρον απόλυσή του, καθώς ο ανωτέρω εκζητούμενος, εντός του χρονικού διαστήματος της δοκιμασίας του, την 24-5-2018, τέλεσε νέα αξιόποινη πράξη με δόλο (διακίνηση ναρκωτικών), για την οποία καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 7 ετών, 10 μηνών και 15 ημερών, με την υπ' αριθμ. ...

και απ. ... απόφαση του 7ου Κακουργιοδικείου του Ντιγιάρμπακιρ της Τουρκίας. Μάλιστα, όπως προκύπτει από την τελευταία ως άνω απόφαση, κατά τη συζήτηση της ως άνω υπόθεσης (διακίνηση ναρκωτικών), επί της οποίας εκδόθηκε η τελευταία ως άνω απόφαση, ο εκζητούμενος παραστάθηκε μαζί με πληρεξούσιο δικηγόρο, ενώ ομολόγησε την πράξη του και, για τον λόγο αυτόν, μειώθηκε στο προαναφερόμενο ύψος (φυλάκιση 7 ετών, 10 μηνών και 15 ημερών) η ποινή του.

Συγκεκριμένα, με την ανωτέρω ανακλητική απόφαση, διατάχθηκε η εκτέλεση του υπόλοιπου της ποινής του εκζητούμενου, διάρκειας 1.333 ημερών. Εξάλλου, η ως άνω αξιόποινη πράξη, για την οποία ζητείται η έκδοση του εκζητούμενου, προς έκτιση του υπολοίπου της ποινής του, τιμωρείται και κατά την ελληνική ποινική νομοθεσία, σε βαθμό κακουργήματος, ως ληστεία, σύμφωνα με το άρθρο 380 παρ.1 και 45 ΠΚ, με στερητική της ελευθερίας ποινή (πρόσκαιρη κάθειρξη).

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, η έκδοση του εκζητούμενου είναι επιτρεπτή, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως και το άρθρο 437 εδ. α' του ΚΠΔ, καθόσον: α) υποβλήθηκαν και περιέχονται στον φάκελο της δικογραφίας σε νόμιμη μετάφραση όλα τα αναγκαία, κατά τα ανωτέρω, έγγραφα με το απαιτούμενο περιεχόμενο για την υποστήριξη της αίτησης έκδοσης, β) συντρέχουν όλες οι θετικές προϋποθέσεις του νόμου για την έκδοση του εκζητούμενου, καθόσον υπάρχει ταύτιση μεταξύ αυτού και του προσώπου που έχει συλληφθεί, ο εκζητούμενος είναι πρόσωπο που μπορεί να εκδοθεί και η ένδικη πράξη ανήκει στα εγκλήματα, για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και γ) δεν συντρέχει κάποια αρνητική προϋπόθεση, από εκείνες που αποκλείουν την έκδοση, όπως προβλέπεται στις διατάξεις της Ε.Σ.Ε και στο άρθρο 438 ΚΠΔ.

Εξάλλου, οι ισχυρισμοί του εκζητούμενου ότι: α) είναι κουρδικής καταγωγής και διώκεται από την Τουρκία για την πολιτική του δράση, β) η Τουρκία μεθοδεύει τέτοιες ποινικές δίκες για ανθρώπους σαν τον εκζητούμενο, που αγωνίζονται για τα δίκαια των Κούρδων, και για τον λόγο αυτό ήρθε στην Ευρώπη αναζητώντας δίκαιη κρίση και γ) η ζωή του κινδυνεύει στην Τουρκία, στην οποία δεν υπάρχει κανένα εχέγγυο για την ασφάλειά του, κρίνονται απορριπτέοι ως αβάσιμοι, διότι δεν ενισχύονται από κάποιο αποδεικτικό μέσο (όπως έγγραφα, μάρτυρες), ενώ δεν θεμελιώνεται από κάποια στοιχεία ο κίνδυνος να υποβληθεί ο εκζητούμενος στο εκζητούν κράτος σε απάνθρωπη μεταχείριση από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές.

Συνεπώς, το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της έκδοσης του εκκαλούντος στις Δικαστικές Αρχές της Τουρκίας, προκειμένου αυτός να εκτίσει υπόλοιπο ποινής φυλάκισης 1.333 ημερών, για το αδίκημα της "αρπαγής σε συνεργασία με πολλά άτομα", όπως προβλέπεται και τιμωρείται από το άρθρο 149 § 1γ του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα (ν. 5237/2004), ορθά εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε το αποδεικτικό υλικό και οι υποστηρίζοντες τα αντίθετα λόγοι της κρινόμενης έφεσης είναι αβάσιμοι. Συνακόλουθα, πρέπει να απορριφθεί η έφεση ως αβάσιμη κατ' ουσίαν και να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 578 παρ.1 ΚΠΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 115 ν. 5090/2024), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ' ουσίαν την υπ' αριθμ. 255/16-4-2024 έφεση του εκζητούμενου (επ.) K. (όν.) C. A. του A. και της B. H., υπηκόου Τουρκίας και ήδη προσωρινά κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού Ι, κατά της υπ' αριθμ. 51/11-4-2024 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ορίζει σε τετρακόσια (400) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιουνίου 2024.

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουνίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ