Supreme Court allows appeal against lower court dismissal of annulment due to vague cost claims.

Απόφαση 837 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 837/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Κρυσταλλίδου, Μαρία Ανδρικοπούλου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη και Αγαθή Δερέ - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Νοεμβρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Θ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγγελική Παντελειού, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Κ. του Π., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ζωή Κοτσώνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-07-2015 ανακοπή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4585/2018 του ίδιου Δικαστηρίου και 6744/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 5-06-2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η εκδοθείσα, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 648 έως 657 ΚΠολΔ, με αριθμ. 6744/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, με τη οποία έγινε δεκτή η έφεση του ήδη αναιρεσίβλητου κατά της με αριθμ. 4585/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία απορρίφθηκε η ανακοπή του κατά της με αριθμ. 9713/2015 Διατ/γής Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και αφού εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη απόφαση, έγινε δεκτή η ανακοπή και ακυρώθηκε η ανακοπτόμενη δ/γή πληρωμής.

Η αίτηση έχει ασκηθεί νομοτύπως και εμπροθέσμως (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 παρ. 1 ΚΠολΔ, άρθρο 74 παρ. 1 του ν. 4690/2020), διότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στον ήδη αναιρεσείοντα στις 19-2-2020, όπως προκύπτει από τη με αριθμ. 3911/19-2-2020 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών Ε., και κατατέθηκε στη Γραμματεία του Εφετείου Αθηνών στις 9-6-2020, για το λόγο ότι, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 74 παρ. 1 του ν. 4690/2020 "Κύρωση:

α) της από 13.4.2020 Π.Ν.Π. "Μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων συνεπειών της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19...", το χρονικό διάστημα από 13.3.2020 έως 31.5.2020 δεν υπολογίζεται στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες, μετά δε τη λήξη της παραπάνω αναστολής οι προθεσμίες αυτές τρέχουν για όσο χρονικό διάστημα υπολείπεται για να συμπληρωθεί η αντίστοιχη προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία, και οι προθεσμίες άσκησης ανακοπών, με εξαίρεση τις προθεσμίες του άρθρου 934 ΚΠολΔ, ένδικων μέσων και πρόσθετων λόγων δεν συμπληρώνονται, αν δεν παρέλθουν επιπλέον τριάντα (30) ημέρες από την προβλεπόμενη λήξη τους.

Συνεπώς, είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ). Με τις διατάξεις του άρθρου 626 παρ. 2 και 3 του ΚΠολΔ, όπως ίσχυσαν πριν την τροποποίηση από το άρθρο 1 άρθρο τέταρτο του ν. 4335/2015, ορίζεται ότι δικόγραφο της αίτησης για έκδοση διαταγής πληρωμής πρέπει να περιέχει α) όσα ορίζουν τα άρθρα 118 και 117 και το άρθρο 119 παρ.1 του κώδικα αυτού, β) αίτηση για την έκδοση διαταγής πληρωμής, γ) την απαίτηση και το ακριβές ποσό των χρημάτων ή των χρεογράφων, με τους τυχόν οφειλόμενους τόκους των οποίων ζητείται η καταβολή (παρ. 2) και ότι στην αίτηση πρέπει να επισυνάπτονται και όλα τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και το ποσό της (παρ. 3 ), ενώ κατά το άρθρο 623 του ίδιου κώδικα, όπως ίσχυε, μπορεί, κατά την ειδική διαδικασία των άρθρ. 624 έως 634, να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχής χρεογράφων, εφόσον η απαίτηση και το οφειλόμενο ποσό αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο.

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 629 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε, ο δικαστής δέχεται την αίτηση κατά το μέρος που κατά την κρίση του είναι νομικά και πραγματικά βάσιμη, διατάζει τον οφειλέτη να πληρώσει το οφειλόμενο ποσό και τον καταδικάζει στη δικαστική δαπάνη, ενώ κατά το μέρος που η αίτηση απορρίπτεται, εφαρμόζεται η διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 628.

Από τις ανωτέρω διατάξεις, από τις οποίες αυτές του άρθρου 626 δεν περιλαμβάνουν παραπομπή στο άρθρο 216 παρ.1 περ. α ΚΠολΔ, προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αίτησης για την έκδοση διαταγής πληρωμής δεν απαιτείται να παρατίθεται, για τον προσδιορισμό της χρηματικής απαίτησης για την οποία ζητείται η έκδοσή της, ούτως, ώστε να πληρούται ο αντίστοιχος νόμιμος όρος, το σύνολο των γενεσιουργών της απαίτησης περιστατικών αλλά αρκεί η παράθεση πραγματικών περιστατικών που εξατομικεύουν την απαίτηση υπό την άποψη αντικειμένου, είδους και τρόπου γένεσης της και που δικαιολογούν συμπέρασμα αντίστοιχης συγκεκριμένης οφειλής εκείνου κατά του οποίου απευθύνεται η αίτηση έναντι του αιτούντος και, περαιτέρω, απαιτείται να επισυνάπτονται στην αίτηση τα έγγραφα εκείνα από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και το ποσό της (ΑΠ 1131/2020, ΑΠ 1166/2020, ΑΠ 368/2019).

Και τούτο, διότι η ως άνω διάταξη του άρθρου 626 ΚΠολΔ, διαφοροποιουμένη από τη διάταξη του άρθρ. 216 παρ. 1 ΚΠολΔ που επιβάλλει τον ουσιαστικό ή συγκεκριμένο προσδιορισμό, αρκείται στην εξατομίκευση της αξίωσης, αφού η μετάθεση της άμυνας του οφειλέτη στο μεταγενέστερο στάδιο της ανακοπής στερεί στην προκειμένη περίπτωση την αυστηρότητα του συγκεκριμένου προσδιορισμού από το δικαιολογητικό της έρεισμα, καθιστώντας επαρκή την απλή εξατομίκευση της απαίτησης (ΑΠ 402/2020), καθόσον τα επιμέρους πραγματικά περιστατικά εξειδικεύονται από τα επικαλούμενα στην αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής έγγραφα, τα οποία προσκομίζονται στον αρμόδιο δικαστή για την έκδοση αυτής, και για την άσκηση της ανακοπής μπορεί ο ανακόπτων να λάβει ως βάση αντίγραφα των εγγράφων αυτών, τα οποία παραμένουν στη γραμματεία του δικαστηρίου μέχρι την πάροδο της προθεσμίας για την άσκηση της ανακοπής του άρθρου 632 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Από τα παραπάνω, σε συνδυασμό και με τις διατάξεις των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 5 του ν. 3741/1929, 1002, 1117 Α.Κ., προκύπτει ότι στην αίτηση του διαχειριστή πολυκατοικίας, η οποία υπάγεται στο καθεστώς του ν. 3741/1929, για την έκδοση διαταγής πληρωμής κατά συνιδιοκτήτη αυτής για καταβολή κοινών δαπανών που βαρύνουν τη χωριστή ιδιοκτησία του, πρέπει να μνημονεύονται: 1) η πράξη σύστασης της οροφοκτησίας, ο κανονισμός των σχέσεων αυτών και η μεταγραφή αυτών, 2) ότι ο αιτών είναι διαχειριστής της οικοδομής κατόπιν νόμιμης εκλογής ή διορισμού, 3) ο τίτλος κτήσης της κυριότητας του καθ' ου η αίτηση στη χωριστή ιδιοκτησία του στην οικοδομή και η μεταγραφή του, 4) η απαίτηση σε βάρος του καθ' ου για την πληρωμή των κοινόχρηστων δαπανών της χωριστής ιδιοκτησίας του και το ακριβές ποσό αυτών και 5) το ποσοστό συμμετοχής της ιδιοκτησίας του καθ' ου η αίτηση σε κάθε κατηγορία των δαπανών αυτών και τα ποσά που αναλογούν κατά μήνα από τις δαπάνες αυτές στην ιδιοκτησία του, έτσι ώστε να προκύπτει το συνολικό ποσό του αιτήματος της διαταγής πληρωμής.

Περαιτέρω, η ανεπάρκεια των πραγματικών περιστατικών που εκτίθενται στην αγωγή, ανταγωγή, ανακοπή, αίτηση για έκδοση δ/γής πληρωμής κλπ σε σχέση με αυτά που απαιτούνται από το νόμο για την θεμελίωσή τους χαρακτηρίζεται ως νομική αοριστία και ελέγχεται με τον αναιρετικό λόγο από τον αριθμό 1 του αρ. 559 ΚΠολΔ ως παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, εφόσον το δικαστήριο της ουσίας έκρινε τελικά ως ορισμένο το σχετικό δικόγραφο αρκούμενο σε λιγότερα ή διαφορετικά στοιχεία από αυτά που απαιτεί ο νόμος.

Με τον ίδιο λόγο ελέγχεται και το σφάλμα του δικαστηρίου της ουσίας να το κρίνει ως αόριστο αξιώνοντας, για τη θεμελίωσή του, περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος για τη θεμελίωση του επιδίκου δικαιώματος (ΟλΑΠ 18/1998). Αντίθετα, η έλλειψη εξειδίκευσης των πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν, καταρχήν, το ασκούμενο ουσιαστικό δικαίωμα και αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του αντίστοιχου κανόνα ουσιαστικού δικαίου χαρακτηρίζεται ως ποσοτική αοριστία και ελέγχεται αναιρετικά με το λόγο από τον αρ.14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 1573/1981, ΑΠ 402/2020, ΑΠ 1318/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση, κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ της αίτησης του ήδη αναιρεσείοντος κατά του ήδη αναιρεσίβλητου, με βάση την οποία εκδόθηκε η ανακοπτόμενη υπ' αριθμ. 9713/2013 διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, προκύπτει ότι με αυτήν ο αιτών - αναιρεσείων, με την ιδιότητα του διαχειριστή της αναφερόμενης πολυκατοικίας, που διέπεται από τις διατάξεις του ν. 3741/1929, επικαλούμενος ότι ο καθ' ου η αίτηση (ανακόπτων - αναιρεσίβλητος), τυγχάνει κύριος των αναφερόμενων οριζόντιων ιδιοκτησιών, που περιήλθαν σ' αυτόν δυνάμει του με αριθμ. 4714/31-5-1996 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της συμβ/φου Αθηνών Β.

Γ. - Μ., που μεταγράφηκε νόμιμα, αποτελούμενων από διαμέρισμα, αποθήκη και πάρκιγκ, με συμμετοχή στις κοινόχρηστες δαπάνες, 38%ο, 1%ο και 1%ο, αντίστοιχα, δυνάμει της με αριθμ. 4455/3-8-1995 πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας - κανονισμός, που μεταγράφηκε νόμιμα, ήτοι με συνολική συμμετοχή στις κοινόχρηστες δαπάνες 40%, ζήτησε την έκδοση διαταγής πληρωμής για την καταβολή από τον αναιρεσίβλητο - καθ' ου η αίτηση, ιδιοκτήτη των εν λόγω χωριστών ιδιοκτησιών, των κοινόχρηστων δαπανών της συνιδιοκτησίας, που πραγματοποιήθηκαν κατά το διάστημα από 1-4-2012 έως 31-8-2013 και από 1-1-2014 έως 30-4-2015, προβαίνοντας σε μηνιαίο αριθμητικό προσδιορισμό των κοινόχρηστων δαπανών των ιδιοκτησιών του καθ' ου η αίτηση, που ανέρχονται στο συνολικό ποσό των 1.613,96 ευρώ, με το νόμιμο κάθε επιμέρους ποσό μέχρι την 15η ημέρα του επόμενου μηνός, ως προβλεπόμενη από τον ανωτέρω κανονισμό δήλη ημέρα, εκθέτοντας, επιπροσθέτως, ότι η απαίτηση αποδεικνύεται από τα προσαγόμενα έγγραφα και συγκεκριμένα: 1.

Τις αποδείξεις πληρωμής των ποσών και τον πίνακα κατανομής δαπανών. 2. Το με αριθμ. 4714/31.5.1996 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο της συμβ/φου Αθηνών Β. Γ. - Μ., και το με αύξοντα αριθμό Γενικού Βιβλίου εκθέσεων 2353 πιστοποιητικό μεταγραφής του ανωτέρου συμβολαίου του υποθηκοφυλακείου Αγίας Παρασκευής, για την κτήση της κυριότητας στο παραπάνω διαμέρισμα, αποθήκη και πάρκιγκ του υπόγειου ορόφου. 3α.

Τη με αριθμ. 4455/1995 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και Κανονισμό της πολυκατοικίας και β. το με αριθμ. 4515 πιστοποιητικό μεταγραφής του. 4. Τη με αριθμ. 4673/1996 τροποποίηση πράξης σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας, όπως και το με αύξοντα αριθμό Γενικού Βιβλίου εκθέσεων 1710 πιστοποιητικό μεταγραφής της ανωτέρω πράξης του υποθηκοφυλακείου Αγίας Παρασκευής. 5.

Τα πρακτικά της από 29.1.2015 Γενικής Συνέλευσης των συνιδιοκτητών για τον ορισμό του αιτούντος ως διαχειριστή της πολυκατοικίας και της ανάθεσης της έκδοσης των κοινοχρήστων δαπανών στο γραφείο διαχείρισης κοινοχρήστων " ACT GROUP - ενεργειακά συστήματα κουφωμάτων, διαχείριση κοινόχρηστων". 6. Τα πρακτικά της από 4/4/2015 της Γενικής Συνέλευσης των ιδιοκτητών της πολυκατοικίας για την απόφαση κατάθεσης αίτησης για την έκδοση δ/γή πληρωμής κατά του καθ' ου για τα οφειλόμενα κοινόχρηστα. 7.

Τα ειδοποιητήρια των κοινοχρήστων για το χρονικό διάστημα από το Μάιο του 2012 μέχρι και την κατάθεση της αίτησης. Και 8. Την από 17/4/2015 Εξώδικη Δήλωση - Διαμαρτυρία - Πρόσκληση προς τον καθ' ου, με την οποία η συνδιοκτησία τον κάλεσε να καταβάλει τα οφειλόμενα κοινόχρηστα, καθώς και την με αριθμ. 1759/23-4-2015 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών Δέσποινας Ρέππα, για τη νόμιμη κοινοποίηση της εξώδικης δήλωσης στον καθ' ου η αίτηση.

Έχοντας το ανωτέρω περιεχόμενο και αίτημα, η αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής διαλαμβάνει όλα τα απαιτούμενα από τις διατάξεις των άρθρων 626 παρ. 2 και 623 του ΚΠολΔ σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 4 παρ. 1 και 5 του ν. 3741/1929, 1002, 1117 ΑΚ στοιχεία ως προς τον προσδιορισμό της απαίτησης, και ειδικότερα αναφέρεται το είδος της απαίτησης του αναιρεσείοντος - διαχειριστή της αναφερόμενης πολυκατοικίας σε βάρος του αναιρεσίβλητου - καθ' ου η αίτηση, ως κυρίου των αναφερόμενων οριζόντιων ιδιοκτησιών, συνιστάμενη στις αντιστοιχούσες κατά συγκεκριμένο ποσό σ' αυτές κοινόχρηστες δαπάνες, κατά το χρονικό διάστημα από 1-4-2012 έως 31-8-2013, και από 1-1-2014 έως 30-4-2015, οι οποίες γεννήθηκαν από τη λειτουργία της συνιδιοκτησίας της οικοδομής κατά το χρόνο αυτό, με μηνιαίο αριθμητικό προσδιορισμό των δαπανών αυτών και αιτούμενο συνολικό ποσό 1.613,96 ευρώ, και με συνολική αριθμητική δαπάνη των κοινόχρηστων δαπανών που εκτελέστηκαν για όλες τις οριζόντιες ιδιοκτησίες της πολυκατοικίας, προκύπτουσα από την αριθμητική αναγωγή της επικαλούμενης συνολικής συμμετοχής του καθ' ου η ανακοπή 40%ο στο σύνολο της συνιδιοκτησίας, και έτσι, εξατομικεύεται η απαίτηση, από την άποψη αντικειμένου, είδους και τρόπου γένεσης, ενώ οι επικαλούμενες ως διενεργηθείσες επιμέρους και συνολικές δαπάνες εξειδικεύονται περαιτέρω ποσοτικά από τα επικαλούμενα στην αίτηση για έκδοση δ/γής πληρωμής έγγραφα, μεταξύ των οποίων τα ειδοποιητήρια των κοινοχρήστων για το χρονικό διάστημα από τον Απρίλιο του 2012 μέχρι και 30-4-2015 και, συνεπώς, τα ανωτέρω εκτιθέμενα στοιχεία αρκούσαν για να κρίνει ο δικαστής, υπάγοντας αυτά στους ανωτέρω κανόνες ουσιαστικού δικαίου, για το νομικά και πραγματικά βάσιμο της αίτησης.

Ωστόσο το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε ότι η ένδικη αίτηση είναι αόριστη, απαιτώντας για το ορισμένο αυτής την περαιτέρω ποσοτική εξειδίκευση στο δικόγραφο του συνόλου κάθε κατηγορίας των κοινόχρηστων δαπανών που διενεργήθηκαν και αφορούν όλες τις οριζόντιες ιδιοκτησίες της πολυκατοικίας, κατά είδος και ποσό ανά μήνα για τον ένδικο χρονικό διάστημα, ώστε, από το περιεχόμενο της ίδιας της αίτησης και με βάση το εκεί αναφερόμενο ποσοστό συμμετοχής καθεμίας από τις οριζόντιες ιδιοκτησίες του ανακόπτοντος στις δαπάνες της πολυώροφης οικοδομής, να συνάγονται τα ποσά που αναλογούν στον ανακόπτοντα μηνιαίως και από το άθροισμά τους να προκύπτει το συνολικό οφειλόμενο ποσό.

Ενόψει αυτών, το Εφετείο, κρίνοντας απαράδεκτη λόγω αοριστίας την αίτηση του αναιρεσείοντος με βάση την οποία εκδόθηκε η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής, δέχθηκε τον πρώτο λόγο της ανακοπής του αναιρεσιβλήτου και ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο, υποπίπτοντας στην από τον αρ. 14 (και όχι 19) του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, όπως κατά την αληθή νοηματική του έννοια προβάλλει οι αναιρεσείων και, επομένως, ο μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι βάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, κατ` άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλον δικαστή εκτός από εκείνον που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα (άρθρ. 495 παρ. 3 του ΚΠολΔ) και τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσίβλητου λόγω της ήττας του, (άρθρ. 183, 176, 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), όπως ορίζεται, ειδικότερα, στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 6744/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω Εφετείο, συντιθέμενο, όμως, από άλλον δικαστή εκτός από εκείνο που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

Επιβάλλει στον αναιρεσίβλητο τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Απριλίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ