Supreme Court dismisses appeal due to inadmissibility of appeal request and failure of appellants to appear.

Απόφαση 836 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 836/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ελένη Διονυσοπούλου, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Δεκεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Θ. Τ. του Η. και 2) Α. χήρας Η. Τ., κατοίκων ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσίβλητου: Ν. Π. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Μάντεση - Θανάσουλα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/9/2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λαμίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 94/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 114/2012 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 19/11/2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου ανέγνωσε την από 26/11/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ.1-3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης για αναίρεση κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί και δε λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται ως εάν ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος που δεν εμφανίσθηκε ή αν και εμφανίσθηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Αν όμως κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προχωράει στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση κατά τη εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου κατά την αναφερομένη στην αρχή δικάσιμο, δεν εμφανίσθηκαν οι αναιρεσείοντες, ούτε κατέθεσαν δήλωση ότι δε θα παραστούν κατά την εκφώνησή της, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

Από τις 1166Β και 1165Β/4-4-2013 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Λαμίας, τις οποίες προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσίβλητος προκύπτει ότι αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης με την υπ' αυτήν πράξη ορισμού της αναφερομένης στην αρχή δικάσιμο και κλήση για να παραστούν κατά τη συζήτηση αυτής επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως μετά από παραγγελία του παραστάντος πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσιβλήτου στους αναιρεσείοντες.

Συνεπώς πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία των τελευταίων (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.). Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 115 παρ. 3, 270, 271 παρ. 1, 237 παρ. 1, 524 παρ. 1, 2, 3, 528, 591 Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύουν μετά τους ν. 2915/2001 και 3042/2002 και εφαρμόζονται στην υπό κρίση υπόθεση αφού η πρώτη συζήτηση της αγωγής ενώπιον του Πρωτοβαθμίου δικαστηρίου προσδιορίσθηκε μετά την 1-1-2002 προκύπτουν μεταξύ άλλων 1) ότι στη διαδικασία της δευτεροβάθμιας δίκης εφαρμόζεται και η διάταξη του άρθρου 237 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

κατά την οποία οι διάδικοι ενώπιον του Μονομελούς και Πολυμελούς Πρωτοδικείου πρέπει να καταθέσουν το αργότερο είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο προτάσεις. Στις υποθέσεις όμως στις οποίες η έφεση στρέφεται κατ' αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου τακτικής ή ειδικών διαδικασιών είτε εκδόθηκαν κατ' αντιμωλία είτε με το διάδικο σαν να ήταν παρών, οι προτάσεις των διαδίκων κατατίθενται στο ακροατήριο, σύμφωνα με το άρθρο 591 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., δεδομένου ότι δεν έχει εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα που προβλέπεται στο άρθρο 7 παρ. 3 του Ν. 2915/2001, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 7 VI του Ν. 3043/2002 για τη θέση σε εφαρμογή των προθεσμιών κατάθεσης προτάσεων κλπ.

και 2) στην περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 528 Κ.Πολ.Δ. δηλαδή όταν ο εκκαλών λόγω της απουσίας του δικάσθηκε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου σαν να ήταν παρών, η συζήτηση στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο γίνεται προφορικώς κατά τους ορισμούς του άρθρου 270 Κ.Πολ.Δ. και συνεπώς οι διάδικοι πρέπει να καταθέσουν προτάσεις σύμφωνα με το άρθρο 237 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

δηλαδή είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο. Να σημειωθεί ότι το προαναφερόμενο προεδρικό διάταγμα δεν εκδόθηκε μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν. 3994/2011 "εξορθολογισμός και βελτίωση στην απονομή της πολιτικής δικαιοσύνης και άλλες διατάξεις" ο οποίος με το άρθρο 23 τροποποίησε το άρθρο 237 Κ.Πολ.Δ., στο οποίο ορίζεται πλέον ότι οι προτάσεις των διαδίκων ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου κατατίθενται είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο, επανέφερε δε σε ισχύ το άρθρο 238 Κ.Πολ.Δ., που είχε καταργηθεί με το άρθρο 6 παρ. 8 του Ν. 2479/1997, σύμφωνα με την παρ. 1 του οποίου (238 Κ.Πολ.Δ.) ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου οι προτάσεις κατατίθενται το αργότερο στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό δίκαιο. Στην προκειμένη περίπτωση από τα διαδικαστικά έγγραφα της υπόθεσης προκύπτουν τα ακόλουθα:

Με την 94/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας, η οποία εκδόθηκε, ερήμην των ήδη αναιρεσειόντων-εναγομένων, αλλά η διαδικασία προχώρησε σαν να ήταν και αυτοί παρόντες, έγινε δεκτή ως κατά ένα μέρος ουσιαστικά βάσιμη η ένδικη αναγνωριστική κυριότητας ακινήτου αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου. Κατά της πρωτόδικης αυτής απόφασης άσκησαν αντίθετες εφέσεις οι διάδικοι, ενώπιον του Εφετείου Λαμίας, το οποίο με την προσβαλλομένη απόφαση, δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση των αναιρεσειόντων, εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση και δέχθηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την ένδικη αγωγή κατά ένα μέρος, απέρριψε δε κατ' ουσίαν την έφεση του αναιρεσιβλήτου.

Με το μοναδικό λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αρ. 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. ότι δηλαδή το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση των εφέσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 237, 270, 524, 528 Κ.Πολ.Δ., καθ' όσον όλοι οι διάδικοι κατέθεσαν εκπροθέσμως τις προτάσεις τους και ειδικότερα κατέθεσαν αυτές στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης και όχι είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο.

Ο λόγος αυτός είναι προεχόντως απαράδεκτος, αφού, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη νομική σκέψη που προηγήθηκε, η προθεσμία κατάθεσης των προτάσεων είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο αφορά τις υποθέσεις στις οποίες ο εκκαλών, λόγω της απουσίας του, δικάσθηκε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου σαν να ήταν παρών, ενώ στις υποθέσεις που η έφεση στρέφεται κατά αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου, η οποία εκδόθηκε με τον εκκαλούντα, λόγω της απουσίας του ως παρόντα, όπως στην υπό κρίσιν υπόθεση οι προτάσεις των διαδίκων κατατίθενται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης.

Κατ' ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ., που προστέθηκε με το άρθρο 12 παρ. 2 του Ν. 4055/2012 παραβόλου και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες, ως ηττώμενοι διάδικοι, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183 Κ.Πολ.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-11-2012 αίτηση των Θ. Τ. και Α. Τ. περί αναιρέσεως της 114/2012 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσόν των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Μαρτίου 2014.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Απριλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ