Supreme Court dismisses appeal on promotion claim due to lack of statutory eligibility and procedural defects.

Απόφαση 836 / 2012 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 836/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Π. του Μ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Φιλιππόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Κλεισιούνη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-10-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1898/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1654/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 12-10-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 13-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 3 αριθμ. 1, 10 παρ. 1, 6, 9, 13 και 15 της από 11-11-1977 Σ.Σ.Ε. "περί Οργανισμού Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος", η οποία εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3239/1955, δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με την υπ' αριθμ. 46806/10314 της 21/26-11-1977 απόφαση του Υπουργού Εργασίας (ΦΕΚ Β' 1255) και κηρύχθηκε υποχρεωτική με την υπ' αριθμ. 15869/10 - 27 Ιουλίου 1981 απόφαση του ίδιου Υπουργού (ΦΕΚ Β' 446), γι' αυτό και έχει ισχύ νόμου, ως περιέχουσα κανονιστικές διατάξεις, προκύπτει ότι οι προαγωγές από τον βαθμό του Τμηματάρχη Α' στο βαθμό του Υποδιευθυντή Β', Υποδιευθυντή Α' και Διευθυντή γίνονται κατ' εκλογή και εφόσον έχει συμπληρωθεί τριετής ευδόκιμη υπηρεσία στον προηγούμενο βαθμό.

Ενεργούνται δε οι προαγωγές αυτές από το Διοικητικό Συμβούλιο της αναιρεσίβλητης Τράπεζας, ύστερα από εισήγηση της Γενικής Διεύθυνσής της. Το Διοικητικό Συμβούλιο αποφαίνεται, κατά την διενέργεια των προαγωγών, με ελεύθερη κρίση, εκτιμώντας τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα κάθε υποψήφιου για προαγωγή υπαλλήλου και ειδικότερα τα στοιχεία που υπάρχουν στον ατομικό του φάκελο, στα οποία περιλαμβάνονται η ειδικότητα, οι εκθέσεις ποιότητας, η επιμέλεια, η ικανότητα, η ευσυνειδησία, η επάρκεια στην εκτέλεση της εργασίας, οι τίτλοι σπουδών, το ήθος και η συμπεριφορά έναντι των συναδέλφων του και του κοινού.

Η κρίση αυτή του παραπάνω οργάνου υπόκειται μόνο στον εκ του άρθρου 281 ΑΚ τιθέμενο περιορισμό και συνεπώς ελέγχεται από τα πολιτικά δικαστήρια, αν αποτελεί ενάσκηση δικαιώματος που υπερβαίνει προφανώς τα όρια, τα οποία επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή ο οικονομικός σκοπός του, γεγονός που συμβαίνει, όταν στερείται της προαγωγής του υπάλληλος που έχει αποκτήσει τα απαιτούμενα για τον ανώτερο βαθμό τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, καίτοι υπερτερεί καταδήλως συναδέλφου του, προαχθέντος στον βαθμό αυτό.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 12 του Ν. 1082/1980 "Η διά τελεσιδίκου δικαστικής αποφάσεως αναγνώριση του δικαιώματος προαγωγής υπαλλήλου, επί σχέσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου, εις βαθμόν, εις τον οποίον εδικαιούτο να προαχθεί, βάσει του διέποντος αυτόν κανονισμού ή οργανισμού βαθμολογικής και μισθολογικής εξελίξεως, λογίζεται πραγματοποιηθείσα, αφού χρόνου έδει να είχε συντελεσθεί η προαγωγή τούτου".

Κατά την αληθή έννοια της διατάξεως αυτής, ο ως άνω χρόνος, που κατά πλάσμα του νόμου θεωρείται ότι διήνυσε ο υπάλληλος στον βαθμό στον οποίο με τελεσίδικη δικαστική απόφαση προήχθη, δεν είναι δυνατόν να ληφθεί υπόψη για τις προαγωγικές κρίσεις, που θα διενεργηθούν πριν από την δημοσίευση της σχετικής τελεσίδικης απόφασης, αλλά μόνον για εκείνες που θα ακολουθήσουν αυτής, καθόσον είναι αδιανόητο να θέλησε ο νομοθέτης, με την θέσπιση της ως άνω διατάξεως να υποχρεώσει το προαγωγικό όργανο της εναγόμενης Τράπεζας, με μόνη την άσκηση αγωγής εκ μέρους υπαλλήλου της για καταχρηστική παράλειψή του από συγκεκριμένη προαγωγή και ανεξάρτητα από την ύπαρξη σχετικής δικαστικής κρίσης, να θεωρεί αυτή ως "εν δυνάμει καταχρηστική", ώστε σε κάθε μεταγενέστερη προαγωγική κρίση, που θα γίνει πριν από την δημοσίευση τελεσίδικης απόφασης σχετικά με προηγούμενη προαγωγή του, να κρίνει όχι με βάση τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα, τα οποία συγκεντρώνει ο υπάλληλος κατά τον κρίσιμο χρόνο της διενέργειας των αντίστοιχων προαγωγών, αλλά υπολαμβάνοντας ότι αυτός, κατά πλάσμα του νόμου, έχει συμπληρώσει την αναγκαία τυπική προϋπόθεση της άσκησης των καθηκόντων του προηγούμενου βαθμού, να τον περιλάβει ως υποψήφιο να προαχθεί στον επόμενο εκείνου από τον οποίο παραλείφθηκε βαθμό.

Αντίθετη ερμηνεία της ως άνω διατάξεως θα οδηγούσε μετά βεβαιότητας στην κατάλυση του διευθυντικού δικαιώματος της Τράπεζας να οργανώνει τις υπηρεσίες της επιχείρησής της, σύμφωνα με τις εκάστοτε ανάγκες και εκτιμώντας κατά τους κρίσιμους χρόνους διενέργειας των προαγωγών τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα του υπάρχοντος ανθρώπινου δυναμικού της, με βάση τα θεωρούμενα από αυτήν ως πλέον αποτελεσματικά κριτήρια, υπό τον φόβο της κρίσεως ως καταχρηστικής κάθε παραλείψεως προαγωγής υπαλλήλου της, ενώ θα παραβίαζε ευθέως τον σκοπό των σχετικών με την συνδρομή των τυπικών και ουσιαστικών προϋποθέσεων προς προαγωγή διατάξεων του έχοντος ισχύ ουσιαστικού νόμου Οργανισμού αυτής, μεταξύ των οποίων κυρίαρχο χαρακτήρα για την κατ' εκλογή προαγωγή έχει η συμπλήρωση τριετούς πραγματικής ευδόκιμης υπηρεσίας στον προηγούμενο βαθμό (Ολ.ΑΠ 11/2010).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο Αθηνών έκρινε, ύστερα από εφέσεις αμφοτέρων των διαδίκων, επί αγωγής της ήδη αναιρεσείουσας κατά της ήδη αναιρεσίβλητης ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας "ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί ότι έπρεπε να προαχθεί στον βαθμό του Υποδιευθυντή Β' με αρχαιότητα από 1-1-2006, που προήχθη αντί αυτής η συνάδελφός της Δ.

Γ. - Σ. και στη συνέχεια ότι έπρεπε να προαχθεί και στον βαθμό του Υποδιευθυντή Α' με αρχαιότητα από 1-1-2006, που προήχθη αντί αυτής ο συνάδελφός της Δ. Κ., να αναγνωρισθεί δε επίσης ότι η εναγομένη (αναιρεσίβλητη) είναι υποχρεωμένη να της καταβάλει τις μισθολογικές διαφορές από την παράνομη παράλειψη προαγωγής της στους βαθμούς αυτούς.

Κρίνοντας επί της ένδικης αγωγής, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε αυτήν ως προς το αίτημά της περί αναγνωρίσεως του δικαιώματος της αναιρεσείουσας να προαχθεί στον βαθμό του Υποδιευθυντή Α' από 1-1-2006 ως αόριστη και στη συνέχεια, όσον αφορά την επιδιωκόμενη αναγνώριση του δικαιώματος της αναιρεσείουσας να προαχθεί στον βαθμό του Υποδιευθυντή Β' κατά τις κρίσεις του έτους 2006, δέχθηκε τα ακόλουθα:

Η ενάγουσα προσλήφθηκε από την εναγόμενη Τράπεζα στις 9-2-1987, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας και εξελίχθηκε έκτοτε έως και τον βαθμό του Τμηματάρχη Α', τον οποίο κατέχει από 1-7-2002. Κατά τις προαγωγικές κρίσεις του έτους 2006 το Διοικητικό Συμβούλιο της εναγομένης παρέλειψε να προαγάγει την ενάγουσα στον βαθμό του Υποδιευθυντή Β' και αντί αυτής προήγαγε στον βαθμό αυτό την ομοιόβαθμο συνάδελφό της Δ.

Γ. - Σ.. Τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα της ενάγουσας κατά τις εν λόγω προαγωγικές κρίσεις ήταν τα εξής: Πρόσληψη στις 9-2-1987. Είναι πτυχιούχος Ανωτάτης Σχολής (Παντείου), γνωρίζει την Αγγλική γλώσσα, χωρίς να είναι κάτοχος πτυχίου (Μ.Ο.Β. 5,0) και έχει παρακολουθήσει 18 επιμορφωτικά σεμινάρια. Βαθμολογική εξέλιξη:

Βοηθός Λογιστής 9-2-1985 (λόγω πτυχίου), Υπολογιστής 1-1-1989, Λογιστής Β' 1-1-1991, Λογιστής Α' 1-1-1993, Βοηθός Τμηματάρχης 1-1-1996, Τμηματάρχης Β' 1-1-1999 και 1-7-2002 Τμηματάρχης Α'. Κατά την υπηρεσιακή της εξέλιξη απασχολήθηκε από 9-2-1987 (πρόσληψη) ως υπάλληλος στη Διεύθυνση Επιθεώρησης στον Τομέα Εσωτερικού Ελέγχου, από 13-4-1987 ως Προϊσταμένη Γραφείου του Τομέα Εσωτερικού Ελέγχου στη Διεύθυνση Επιθεώρησης, από 11-1-1993 έως 12-2-1993 απασχολήθηκε με απόσπαση στη Διεύθυνση Δραστηριοτήτων Ομίλου, από 26-1-1994 απασχολήθηκε ως Τμηματάρχης του Τμήματος Διαδικασιών του Τομέα Διαχείρισης Κεφαλαιουχικών Συμμετοχών Ομίλου της Υπηρεσίας Δραστηριοτήτων Ομίλου, από 1-1-1996 έως 31-12-1996 ως τακτική αναπληρώτρια του Διευθυντή Γραφείου Διαχείρισης Κεφαλαιουχικών Συμμετοχών Ομίλου της Υπηρεσίας Δραστηριοτήτων Ομίλου, από 1-1-1997 έως 31-12-1997 ως τακτική αναπληρώτρια του Διευθυντή Γραφείου Κεφαλαιουχικών Συμμετοχών Ομίλου της Υπηρεσίας Δραστηριοτήτων Ομίλου, από 1-1-1999 έως 31-12-1999 ως τακτική αναπληρώτρια του Διευθυντή Γραφείου Διαχείρισης Κεφαλαιουχικών Συμμετοχών Ομίλου της Υπηρεσίας Δραστηριοτήτων Ομίλου, από 29-6-2000 απασχολήθηκε με απόσπαση στο Σύλλογο Επιστημονικού Προσωπικού Εμπορικής Τράπεζας (αναιρεσίβλητης), από 15-11-2000 έως 15-11-2005 αποσπάσθηκε, με δανεισμό, και απασχολήθηκε στην Τράπεζα Επενδύσεων Α.Ε.

και από 26-4-2005 διετέλεσε Σύμβουλος Διοίκησης στη Μονάδα Οργάνωσης και Πληροφορικής της Διεύθυνσης Οργάνωσης και Υποστήριξης Λειτουργιών Δικτύου με αρμοδιότητα την Εποπτεία της Διαδικασίας Έκδοσης Εγκυκλίων. Επιπλέον δε διετέλεσε και εισηγήτρια στη Διεύθυνση Εκπαίδευσης στο πρόγραμμα "ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΤΡΑΠΕΖΑ" και ειδικότερα στο θέμα που αφορούσε τις υπηρεσίες και τα προϊόντα των θυγατρικών εταιρειών του Ομίλου της εναγομένης Τράπεζας.

Η βαθμολογία της κατά τα έτη 1996, 1997, 1998, 1999, 2000 και 2001 ήταν 9,3, 9,5, 9,4, 9,5, 8,4 και 9,9 αντίστοιχα. Περαιτέρω, δέχθηκε το Εφετείο, ότι τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα της προς σύγκριση προτεινόμενης από την ενάγουσα Δ. Γ. - Σ. ήταν τα εξής: Πρόσληψη την 1-2-1988, είχε όμως αυτή προϋπηρεσία 14 ετών στην First National Bank of Chicago. Είναι απόφοιτος Λυκείου, γνωρίζει την Αγγλική γλώσσα με πτυχίο (Μ.Ο.Β. 9,0) και έχει παρακολουθήσει ένα (1) επιμορφωτικό σεμινάριο.

Βαθμολογική εξέλιξη: Λογιστής 1-1-1988, Βοηθός Τμηματάρχης 1-1-1991, Τμηματάρχης Β' 1-1-1994, Τμηματάρχης Α' 1-1-2002 και Υποδιευθυντής Β' 1-1-2006. Κατά την υπηρεσιακή της εξέλιξη απασχολήθηκε από της προσλήψεώς της ως υπάλληλος στη Διεύθυνση Μεγάλων Επιχειρήσεων, από 17-4-1990 ως υπάλληλος στη Διεύθυνση Διαχείρισης Διαθέσιμων και από 3-10-2003 άσκησε καθήκοντα Προϊσταμένης της Υπηρεσίας Μονάδας Διοίκησης, με διοικητικά και οργανωτικά καθήκοντα, ως υπεύθυνη στο Γραφείο Οικονομικού Συμβούλου.

Η βαθμολογία της κατά τα έτη 1989, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1999 και 2000 ήταν 9,2, 8,5, 9,2, 9,1, 9,1, 9,0, 9,1, 9,0, 9,2, 9,2 και 9,3 αντίστοιχα. Ακολούθως δέχθηκε το Εφετείο ότι, από την σύγκριση των προεκτεθέντων προσόντων, τυπικών και ουσιαστικών, της ενάγουσας με εκείνα της ανωτέρω προαχθείσας συναδέλφου της προκύπτουν τα εξής:

Η ενάγουσα υπερτερεί έναντι της συγκρινόμενης ως προς την γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα κατά ένα έτος και ως προς τον τίτλο σπουδών, υστερεί όμως η ενάγουσα έναντι αυτής ως προς την ειδική υπηρεσιακή αρχαιότητα, καθόσον η συγκρινόμενη προήχθη στον βαθμό του Τμηματάρχη Β' την 1-1-1994, ενώ η ενάγουσα την 1-1-1999 και στον βαθμό του Τμηματάρχη Α' την 1-1-2002 η συγκρινόμενη, ενώ την 1-7-2002 η ενάγουσα.

Να σημειωθεί - είπε το Εφετείο - ότι στον βαθμό του Τμηματάρχη Β' η συγκρινόμενη προήχθη 6 μόνον έτη από την πρόσληψή της, ενώ η ενάγουσα 14 έτη μετά την πρόσληψή της. Ως προς τον βαθμό γνώσεως της Αγγλικής γλώσσας υπερτερεί η συγκρινόμενη, η οποία υστερεί έναντι της ενάγουσας ως προς την παρακολούθηση επιμορφωτικών σεμιναρίων, ενώ είναι ισάξιες στην βαθμολογία.

Ως προς την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων υπερτερεί η ενάγουσα έναντι της συγκρινόμενης, καθόσον από το 1996 άσκησε καθήκοντα τακτικής αναπληρώτριας του Διευθυντή Γραφείου Διαχείρισης Κεφαλαιουχικών Συμμετοχών Ομίλου της Υπηρεσίας Δραστηριοτήτων Ομίλου. Η συγκρινόμενη, όμως, με την πρόσληψή της τοποθετήθηκε στην Διεύθυνση Μεγάλων Επιχειρήσεων και στη συνέχεια αποσπάσθηκε στην Διεύθυνση Διαχείρισης Διαθέσιμων, που έχει ως αποστολή την διαχείριση των πάσης φύσεως διαθέσιμων κεφαλαίων και τίτλων χρηματαγοράς της Τράπεζας, χαράζοντας στην ουσία την πολιτική αυτής (αναιρεσίβλητης), είχε αποκτήσει σπουδαία τραπεζική εμπειρία λόγω της επί 14 έτη υπηρεσίας της στην First National Bank of Chicago και από 3-10-2003, κατόπιν αιτήματος του Οικονομικού Σύμβουλου της Τράπεζας, τοποθετήθηκε υπεύθυνη στο Γραφείο του τελευταίου, αναλαμβάνοντας καθήκοντα διοικητικά και οργανωτικά, επιπέδου Προϊσταμένου Υπηρεσίας Μονάδας Διοίκησης.

Ενόψει αυτών συμπέρανε το Εφετείο, ότι η ενάγουσα υπερείχε μεν, αλλά όχι καταφανώς έναντι της ως άνω προαχθείσας συναδέλφου της, καθόσον η υπεροχή αυτής (ενάγουσας) ως προς την γενική υπηρεσιακή αρχαιότητα, τον τίτλο σπουδών και την άσκηση υπεύθυνων καθηκόντων εξουδετερώνεται, κατά το μεγαλύτερο μέρος της, από την υπεροχή της συγκρινόμενης ως προς την ειδική υπηρεσιακή αρχαιότητα, τον βαθμό γνώσεως της ξένης γλώσσας και την προγενέστερη εμπειρία που διέθετε και ότι, επομένως, η παράλειψη προαγωγής της ενάγουσας στον βαθμό του Υποδιευθυντή Β' από 1-1-2006 δεν είναι καταχρηστική κατά την έννοια του άρθρου 281 ΑΚ.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε κρίνει αντιθέτως, απέρριψε την ένδικη αγωγή κατ' ουσία ως προς το αίτημα αυτής για προαγωγή της ενάγουσας - αναιρεσείουσας στον βαθμό του Υποδιευθυντή Β' από 1-1-2006. Με την κρίση του αυτή το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 281 ΑΚ και των προαναφερθέντων άρθρων του Οργανισμού Προσωπικού της αναιρεσίβλητης Τράπεζας, διέλαβε δε στην προσβαλλόμενη απόφασή του σχετικά επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, ενώ έλαβε υπόψη όλα τα αναφερόμενα εκεί στοιχεία και προσόντα της αναιρεσείουσας και της προς σύγκριση προταθείσας συναδέλφου της, με βάση τα οποία δεν προκύπτει καταφανής, αλλά απλή υπεροχή της αναιρεσείουσας έναντι εκείνης, ενόψει του ότι σε ορισμένα από τα προσόντα αυτά υπερέχει η αναιρεσείουσα, σε άλλα υστερεί και σε άλλα είναι ισοδύναμη με την προαχθείσα συνάδελφό της.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, κατά το πρώτο μέρος του, από το άρθρο 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ. Κατά το δεύτερο μέρος, από το άρθρο 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ, του πρώτου λόγου αναιρέσεως, το Εφετείο που απέρριψε την ένδικη αγωγή ως προς το αίτημά της για προαγωγή της αναιρεσείουσας στο βαθμό του Υποδιευθυντή Α' από 1-1-2006 ως αόριστη, παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο.

Ο λόγος αυτός, κατά το παραπάνω μέρος του, πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελής, διότι η επιδιωκόμενη με το λόγο αυτό, μετ' αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης, τελικά παραδοχή της ένδικης αγωγής ως προς το αίτημά της για προαγωγή της αναιρεσείουσας στο βαθμό του Υποδιευθυντή Α' από 1-1-2006, δεν είναι νόμιμη, καθόσον, κατά τον κρίσιμο στη προκείμενη περίπτωση χρόνο (1-1-2006), η αναιρεσείουσα κατείχε ακόμη τον βαθμό του Τμηματάρχη Α' και κατά συνέπεια, αφενός μεν δεν είχε ασκήσει καθήκοντα Υποδιευθυντή Β', ώστε να αξιολογηθεί η υπηρεσιακή της απόδοση και επίδοση στον συγκεκριμένο βαθμό και αφετέρου δεν συνέτρεχε στο πρόσωπό της η απαιτούμενη από το άρθρο 10 παρ. 13 του έχοντος ισχύ νόμου Οργανισμού της αναιρεσίβλητης προϋπόθεση της τριετούς ευδόκιμης υπηρεσίας στον προηγούμενο βαθμό εκείνου, στον οποίο ζήτησε με την αγωγή της να προαχθεί, δηλαδή του Υποδιευθυντή Β', ώστε νομίμως να είναι επιτρεπτό να συμπεριληφθεί στους υποψήφιους προς προαγωγή στον βαθμό του Υποδιευθυντή Α' υπαλλήλους της αναιρεσίβλητης και να συγκριθεί με αυτούς, κατά τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας.

Ενόψει όλων των προεκτεθέντων και δεδομένου ότι δεν υπάρχει άλλος λόγος αναιρέσεως προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα, ως ηττηθείσα, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 176 και 183 ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-10-2010 αίτηση της Α. Π. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1654/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 3η Απριλίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Μαΐου 2012.

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ