Supreme Court dismisses appeal due to absent defendants' failure to authorize lawyer to expedite hearing.

Απόφαση 835 / 2012 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Aριθμός 835/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Λυκούδη, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα. Εκπροσωπήθηκε από τον Αντώνιο Αντωνίου, Πάρεδρο ΝΣΚ, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Β. Α. του Ε., 2) Μ. Α. του Γ., 3) Χ. Γ. του Ο., 4) Μ. Δ. του Δ., 5) Κ. Θ. του Γ., 6) Μ. Κ. του Σ., 7) Ά. Κ. του Δ., 8) Ε. Κ. του Ν., 9) Κ. Κ. του Χ., 10) Κ. Β. Σ. του Α., 11) Σ. Κ. του Σ., 12) Ε. Λ. του Ε., 13) Θ. Λ. του Δ., 14) Α. Μ. του Μ., 15) Ο. Μ. του Β., 16) Α. Μ. του Ι., 17) Α. Μ. του Π., 18) Η. Μ. του Κ., 19) Μ. Μ. του Λ., 20) Σ. Μ. του Β., 21) Μ. Π. του Κ., 22) Γ. Π. του Κ., 23) Π. Γ. Γ. του Π., 24) Θ. - Α. Π. του Α., 25) Ε. Σ. του Μ., 26) Γ. Τ. του Ι., 27) Κ. Χ. του Φ. και 28) Λ. - Π. Χ. του Β., όλων κατοίκων ... . Δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-4-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1120/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5058/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15-9-2009 αίτησή του και τον από 20-2-2012 πρόσθετο λόγο αυτής.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κόμης διάβασε την από 5-10-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως και την από 1-3-2012 συμπληρωματική έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του πρόσθετου λόγου αναιρέσεως ως απαραδέκτου.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και του προσθέτου λόγου και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 568 παρ. 4 και 576 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ συνάγεται ότι, σε περίπτωση ερημοδικίας στην αναιρετική δίκη ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει την συζήτηση ή αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε αρνητική περίπτωση κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση για όλους τους διαδίκους. Αν ο απολειπόμενος διάδικος επισπεύδει την συζήτηση, αυτή γίνεται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, εφόσον όμως ο πληρεξούσιός του, που υπέγραψε την κλήση, ήταν νόμιμα διορισμένος πληρεξούσιος δικηγόρος του, κατά τα άρθρα 94 παρ. 1 και 97 παρ. 3 ΚΠολΔ, γεγονός που διαπιστώνεται με αυτεπάγγελτη έρευνα του δικαστηρίου (άρθρο 104 ΚΠολΔ).

Στην προκείμενη περίπτωση εισάγεται προς συζήτηση η από 15-9-2009 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5058/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό επί εφέσεως αυτού κατά της υπ' αριθμ. 1120/2002 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών. Από τα πρακτικά δημόσιας συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο στη σειρά της, κατά την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης (20-3-2012), το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο εκπροσωπήθηκε από τον Πάρεδρο του Ν.Σ.Κ.

Αντώνιο Αντωνίου. Οι αναιρεσίβλητοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο. Από την ευρισκόμενη στο φάκελο της δικογραφίας υπ' αριθμ. 2319/8-3-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... προκύπτει, ότι ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, με πράξη προσδιορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση, επιδόθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, κατόπιν έγγραφης παραγγελίας, που δόθηκε στην παραπάνω δικαστική επιμελήτρια, στις 28-2-2011, από την δικηγόρο Αθηνών Ειρήνη Σούκου, πληρεξουσία των αναιρεσιβλήτων, στο αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, για την δικάσιμο της 18-10-2011, που νόμιμα είχε ορισθεί ως αρχική δικάσιμος της αιτήσεως αναιρέσεως.

Κατά την δικάσιμο αυτή, μετά από αίτημα των αναιρεσιβλήτων, η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως αναβλήθηκε, με σχετική εγγραφή στο πινάκιο, για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης. Δεν αποδεικνύεται, όμως, από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, ότι οι απολειπόμενοι αναιρεσίβλητοι, που φέρονται ως επισπεύδοντες την συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, είχαν χορηγήσει στην προαναφερόμενη δικηγόρο Ειρήνη Σούκου, που υπογράφει την από 28-2-2011 παραγγελία προς την δικαστική επιμελήτρια να επιδώσει ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως, με κλήση του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου να παραστεί κατά την συζήτηση της αιτήσεως αυτής, πληρεξουσιότητα για να επισπεύσει την συζήτηση της υποθέσεως.

Επομένως, εφόσον δεν αποδεικνύεται ότι η παραπάνω δικηγόρος Ειρήνη Σούκου ήταν νόμιμα διορισμένη πληρεξουσία δικηγόρος των αναιρεσιβλήτων, η επίσπευση από τους τελευταίους της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως κατά την αρχική δικάσιμο (18-10-2011) ήταν άκυρη. Μετά από αυτά και ενόψει του ότι δεν προκύπτει ότι οι απολειπόμενοι αναιρεσίβλητοι κλητεύθηκαν, με επιμέλεια του νομίμως παριστάμενου αναιρεσείοντος, για να παραστούν κατά την σημερινή δικάσιμο, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως ως προς όλους τους διαδίκους.

Το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο άσκησε πρόσθετο λόγο αναιρέσεως με το από 20-2-2012 δικόγραφο, το οποίο κατατέθηκε στον αρμόδιο γραμματέα του Αρείου Πάγου στις 20 Φεβρουαρίου 2012, ήτοι σε χρόνο μεταγενέστερο από εκείνο της αρχικώς ορισθείσας δικασίμου της 18 Οκτωβρίου 2011 και ως εκ τούτου, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 568 παρ. 3 και 571 ΚΠολΔ, ο πρόσθετος αυτός λόγος αναιρέσεως είναι απαράδεκτος. Εξάλλου δε, όπως σαφώς προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 569 ΚΠολΔ, σε συνδυασμό και προς το άρθρο 568 του ίδιου Κώδικα, οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως δεν έχουν αυτοτελή ύπαρξη και συζητούνται μόνο κατά την ημέρα συζητήσεως της κυρίας αιτήσεως αναιρέσεως, η συζήτηση της οποίας όμως, στην προκείμενη περίπτωση, κηρύχθηκε απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της από 15-9-2009 αιτήσεως του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 5058/2008 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 3η Απριλίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 24 Μαΐου 2012.

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ