Supreme Court dismisses appeal request as void due to deceased appellants and withdrawal by surviving appellant.

Απόφαση 831 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 831/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1, ως κληρονόμου εκ διαθήκης της αποβιώσασας Θ1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιλτιάδη Καρπέτα. Στη συνέχεια δήλωσε ότι η Χ2 (2η αναιρεσείουσα) και η Χ3 (3η αναιρεσείουσα) απεβίωσαν στις 30-5-1985 και 30-9-1989, αντίστοιχα. Κατόπιν ο ανωτέρω δικηγόρος δήλωσε ότι παραιτείται από το αρχικό δικόγραφο της από 8-7-1991 αίτησης για αναίρεση της 4459/1991 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς τον πρώτο αναιρεσείοντα.

Της αναιρεσίβλητης: ..., ως κληρονόμου εκ διαθήκης της αποβιωσάσης Ψ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούδια δικηγόρο της Μαρία Βλαδίκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-6-1964 αγωγή της αρχικής ενάγουσας Ψ1, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6962/1982 του ίδιου Δικαστηρίου και 8931/1983, 7164/1985 μη οριστικές, 4459/1991 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αρχικές αναιρεσείουσες με την από 8-7-1991 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ανέγνωσε την από 7-9-1992 έκθεση του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Μυρσινιά, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του παραστάντος αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 62 εδάφ. α', 73, 159 αριθ. 2, 160 παρ. 1, 313 παρ 1 εδάφ. δ' και 556 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε στο όνομα προσώπου που είχε αποβιώσει κατά το χρόνο άσκησής της είναι απορριπτέα ως άκυρη για έλλειψη απαραίτητης διαδικαστικής προϋπόθεσης ως προς τη δυνατότητα έκδοσης απόφασης επί της ουσίας, η ακυρότητα δε αυτή λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο.

Στην προκείμενη περίπτωση, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης κατά της 4459/1991 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, που κατατέθηκε την 1-7-1991, ασκήθηκε από τις Θ1, εναγομένη, Χ2 και Χ3, καθολικές διαδόχους του προσθέτως υπέρ της εναγομένης παρεμβαίνοντος ...., οι οποίες υπεισήλθαν στη δικονομική του θέση λόγω του επισυμβάντος κατά τη διάρκεια της δίκης θανάτου του.

Όπως, όμως, προκύπτει από τις, με επίκληση, προσκομιζόμενες από τον καλούντα Χ1, καθολικό διάδοχο της πρώτης αναιρεσείουσας, ο οποίος, επίσης, υπεισήλθε στη δικονομική της θέση λόγω του επισυμβάντος κατά τη διάρκεια της δίκης θανάτου της, με αριθμούς ..., τόμο ... και ....τόμο ..., αντίστοιχα, ληξιαρχικές πράξεις θανάτου του Ληξιάρχου Στυμφαλίας του Νομού Κορινθίας οι δεύτερη και τρίτη από τις αναιρεσείουσες πέθαναν στην ...και στην ..., στις 30-5-1985 και στις 30-9-1989, αντίστοιχα.

Επομένως, οι εν λόγω αναιρεσείουσες δεν ήταν υπαρκτά πρόσωπα κατά το χρόνο άσκησης της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, αφού είχαν ήδη προαποβιώσει. Με τα δεδομένα αυτά, πρέπει η εν λόγω αίτηση αναίρεσης, κατά την αυτεπάγγελτη από το Δικαστήριο έρευνα (άρθρα 73 και 577 παρ. 2 ΚΠολΔ), να απορριφθεί ως άκυρη ως προς τις αμέσως πιο πάνω αναιρεσείουσες.

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 294, 295 παρ. 1, 297 και 299 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται σύμφωνα με εκείνη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, προκύπτει, ότι η παραίτηση του αναιρεσείοντα, ολική ή μερική, από το δικόγραφο της αναίρεσης μπορεί να γίνει και με προφορική, δήλωσή του, χωρίς τη συναίνεση του αναιρεσιβλήτου, πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης στο ακροατήριο, που καταχωρίζεται στα πρακτικά και επιφέρει αντίστοιχη (αναλόγως του περιεχομένου και της έκτασής της) κατάργηση της δίκης, για το κύρος δε της εν λόγω παραίτησης δεν είναι αναγκαία η κλήτευση του αναιρεσιβλήτου, αφού αυτός, και αν τυχόν είχε κληθεί και παρίστατο, δεν θα μπορούσε να αντιταχθεί σ' αυτή, εφόσον γίνεται προτού το δικαστήριο προχωρήσει στην έρευνα των λόγων της αναίρεσης (Ολ ΑΠ 20/1999). Στην προκείμενη περίπτωση, ο ήδη καλών -πρώτος αναιρεσείων- Χ1, με προφορική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του Μιλτιάδη Καρπέτα, που καταχωρίστηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, παραιτήθηκε από το δικόγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης. Πρέπει, επομένως, να θεωρηθεί πως η εν λόγω αίτησης αναίρεσης δεν ασκήθηκε ως προς τον πρώτο αναιρεσείοντα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8 Ιουλίου 1991 αίτηση των Θ1 κ.ά. για αναίρεση της 4459/1991 απόφασης του Εφετείου Αθηνών ως προς τις δεύτερη και τρίτη, αντίστοιχα, από τις αναιρεσείουσες Χ2 και Χ3.

Θεωρεί πως η εν λόγω αίτηση αναίρεσης δεν ασκήθηκε όσον αφορά τον καλούντα και ήδη πρώτο αναιρεσείοντα Χ1.-

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ