Supreme Court dismisses appeal for procedural default and failure to raise new substantive issues.

Απόφαση 829 / 2015 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 829/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Νοεμβρίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος: Κ. Μ. του Σ., κατοίκου ..., Νομού Ημαθίας, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων" (ΕΛΓΑ) που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αναστασία Κουτσαύτη, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-7-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2242/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 5911/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4-3-2013 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Κοντός, ανέγνωσε την από 20-10-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολειπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν και αυτός παρών ή αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολειπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν ο τελευταίος κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως. Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση η από 4-3-2013 αίτηση για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 5911/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Από τα έγγραφα της δικογραφίας προκύπτει ότι τη συζήτηση της εν λόγω αιτήσεως επισπεύδει ο αναιρεσείων, με επιμέλεια του οποίου επιδόθηκε στον αναιρεσίβλητο επικυρωμένο αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση προς συζήτηση κατά την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσης υπ’ αριθμ. ... 78-7-2014 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Αθηνών Γ. Γ.). Επομένως, εφόσον ο αναιρεσείων δεν εμφανίσθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ κατά την εκ του πινακίου εκφώνηση της υποθέσεως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., "Αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ο λόγος αυτός ιδρύεται, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας), ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται, βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου, για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνηση του (ανεπαρκής αιτιολογία), ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία (Ολ ΑΠ 1/1999). Δεν υπάρχει όμως ανεπάρκεια αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές αλλά πλήρεις αιτιολογίες. Ελλείψεις δε αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ ΑΠ 861/1984). Δηλαδή, μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθενται στην απόφαση πλήρως και σαφώς, και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφαση του δέχθηκε, κατά το ενδιαφέρον την προκειμένη αναιρετική διαδικασία μέρος, τα εξής: "Ο ενάγων διατηρεί... από το έτος 1993... στο Σχοινά Αλεξανδρείας του Νομού Ημαθίας, θερμοκηπευτική μονάδα, στην οποία καλλιεργεί κακτοειδή φυτά. Ειδικότερα διατηρεί αφενός το αριστερό και το δεξιό τμήμα, ενός μεγάλου πολύρρικτου θερμοκηπίου, εκτάσεως περίπου πέντε στρεμμάτων, το οποίο χωρίζεται σε τρία επιμέρους τμήματα, από τα οποία το μεσαίο ανήκει στον Σ.

Μ., καθένα δε από τα τμήματα αυτά έχει έκταση περίπου 1.800 τμ., και αφετέρου τέσσερα μικρότερα μονόρρικτα τοξωτά θερμοκήπια (τολ) στον αύλειο χώρο της οικίας του, εκτάσεως αντίστοιχα 350, 340, 460 και 320 τμ.... Η ανωτέρω επιχείρηση... έχει υπαχθεί στην υποχρεωτική ασφάλιση του εναγομένου οργανισμού, βάσει των διατάξεων ...

του ν. 1790/1988, καλύπτεται δε ασφαλιστικά για τις προβλεπόμενες στο νόμο αυτό ζημίες..., μεταξύ των οποίων και ο παγετός, αφού ο ενάγων καταβάλει ανελλιπώς... τις οφειλόμενες στον εναγόμενο ασφαλιστικές εισφορές. Κατά την περίοδο 8-10 Φεβρουαρίου ... 2006, κύμα κακοκαιρίας με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες έπληξε την περιοχή, όπου βρίσκεται η ανωτέρω επιχείρηση...και προκάλεσε ζημίες σ’ αυτή.

Ειδικότερα καταστράφηκε το 43,2% του φυτικού κεφαλαίου... και η ζημία του τελευταίου, υπολογίστηκε από επιτροπή του εναγομένου... στο συνολικό ποσό των 154.460,60 ευρώ, εντοπίστηκε δε τόσο στα τέσσερα μικρά μονόρρικτα θερμοκήπια όσο και στο μεγάλο πολύρρικτο θερμοκήπιο... Ο ενάγων στις 21-2-2006 προέβη σε δήλωση της ζημίας ...

και στις 6-7-2006, υπέβαλε αίτηση στον εναγόμενο, για καταβολή της σχετικής αποζημιώσεως. Ο εναγόμενος όμως αρνήθηκε την καταβολή της αιτουμένης αποζημίωσης ισχυριζόμενος ότι η επίδικη ζημία... δεν καλύπτεται..., καθόσον συντρέχει...περίπτωση εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη και ειδικότερα η προβλεπόμενη, στο άρθρο 5 παρ.2 του Κανονισμού Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής του..., σύμφωνα με την οποία δεν καλύπτονται ασφαλιστικά οι καλλιέργειες που αναπτύσσονται σε ελεγχόμενο περιβάλλον..., χωρίς να τηρούνται οι όροι και οι προϋποθέσεις λειτουργίας αυτού.

Ο ανωτέρω ισχυρισμός του εναγομένου αποτελεί ένσταση, που είναι νόμιμη στηριζόμενη στις προαναφερθείσες διατάξεις, προβλήθηκε παραδεκτά...και επαναφέρεται νόμιμα στην... έκκλητη δίκη....αποδείχτηκαν ως προς την ... βασιμότητα της ανωτέρω ενστάσεως τα ακόλουθα: την θερμοκηπευτική μονάδα του ενάγοντος, επισκέφθηκαν, εκτός από την επιτροπή γεωπόνων...

μία ακόμη υπάλληλος του εναγομένου και συγκεκριμένα η γεωπόνος Δ. Μ., στις 7-3-2006, καθώς και ο υπάλληλος αυτού Π. Κ., μαζί με την προαναφερθείσα γεωπόνο στις 10-3-2006. Οι εν λόγω υπάλληλοι, διαπίστωσαν ότι δεν τηρούνταν οι προϋποθέσεις λειτουργίας των θερμοκηπίων, ως προς τη διατήρηση της αναγκαίας θερμοκρασίας στον εσωτερικό χώρο των εγκαταστάσεων.

Ειδικότερα στο μεγάλο πολύρρικτο θερμοκήπιο, υπήρχαν δύο λέβητες ζεστού νερού, από τους οποίους ο πρώτος απέδιδε 650.000 Κcal ανά ώρα και ο δεύτερος, που ήταν εφεδρικός, απέδιδε 250.000 Κcal ανά ώρα και είχε μεταφερθεί στο εν λόγω θερμοκήπιο, από παλαιότερη μονάδα που διατηρούσε ο ενάγων..., η οποία υπέστη ανεπανόρθωτες ζημίες...το έτος 1995 και έκτοτε εγκαταλείφθηκε.

Επιπλέον στο ίδιο ως άνω πολύρρικτο θερμοκήπιο, είχαν εγκατασταθεί δύο αερόθερμα προπανίου των 80.000 Κcal ανά ώρα, τα οποία επίσης ήταν εφεδρικά και ενεργοποιούντο μόνο σε περίπτωση χιονόπτωσης...με σκοπό το λιώσιμο του χιονιού με θερμό αέρα. Επομένως ο κύριος λέβητας που λειτουργούσε στο εν λόγω πολύρρικτο θερμοκήπιο και ήταν ενεργοποιημένος κατά τον επίδικο χρόνο της κακοκαιρίας, απέδιδε συνολικά 650.000 Κcal ανά ώρα, γεγονός που σημαίνει ότι στο καθένα από τα δυο επιμέρους τμήματα, που ανήκουν στον ενάγοντα, αφού το μεσαίο εξ αυτών ανήκε στον Σ.

Μ. και ήταν εμφανώς μεγαλύτερο από τα δύο ακραία, αντιστοιχούν κάτω από 200.000 Κcal ανά ώρα. Όμως οι απαιτήσεις για την διατήρηση κατάλληλης θερμοκρασίας για την καλλιέργεια των κακτοειδών, είναι τουλάχιστον 420.000 Κcal ανά ώρα. Επιπλέον τον ίδιο χρόνο εμφανίζονταν διαρροές στους σωλήνες θέρμανσης, με αποτέλεσμα να μειώνεται η απόδοση του συστήματος αυτού, ενώ και ο σωλήνας εξόδου θερμού αέρα, στο εφεδρικό σύστημα (αερόθερμο προπανίου)είχε ιστούς αράχνης, γεγονός που κατά την κοινή πείρα σημαίνει ότι βρισκόταν σε αχρησία.

Περαιτέρω δεν τηρούνταν οι απαραίτητοι τεχνικοί όροι για την ομοιόμορφη κατανομή του θερμού αέρα στο θερμοκήπιο, καθόσον δεν υπήρχε σωλήνας φιλμ πολυαιθυλενίου. Τέλος οι απώλειες του συστήματος θέρμανσης μεγιστοποιούνταν από τα σκισίματα, τις τρύπες και τα ανοίγματα στο υλικό κάλυψης του θερμοκηπίου.

Εξάλλου όσον αφορά στα τέσσερα μικρότερα μονόρρικτα τοξωτά θερμοκήπια, που βρίσκονταν εντός της αυλής της οικίας του ενάγοντος αποδείχτηκε ότι στα τρία απ’ αυτά, που βρίσκονταν βορειότερα, είχαν εγκατασταθεί αερόθερμα, που απέδιδαν αντίστοιχα 66.000, 80.000 και 70.000 Κcal ανά ώρα, ενώ στο νοτιότερο από τα τέσσερα μονόρρικτα θερμοκήπια, υπήρχε ένα κύριο αερόθερμο απόδοσης 80.000 Κcal ανά ώρα και ένα εφεδρικό πέμπτο αερόθερμο, το οποίο στην κρινομένη περίπτωση κατά τις ημέρες του παγετού, είχε τοποθετηθεί και τεθεί σε λειτουργία στο τελευταίο ως άνω θερμοκήπιο.

Έτσι στο νοτιότερο θερμοκήπιο διοχετευόταν διπλάσια θερμότητα, με συνέπεια να υποστούν αισθητά μικρότερη ζημία τα κακτοειδή που βρίσκονταν εκεί. Όμως το κεντρικό σύστημα θέρμανσης των προαναφερομένων θερμοκηπίων, δεν λειτουργούσε, καθώς είχαν αποκοπεί και αφαιρεθεί οι μεταλλικοί σωλήνες διανομής του ζεστού νερού.

Τέλος και στα εν λόγω θερμοκήπια παρατηρήθηκαν σκισίματα και οπές στο υλικό κάλυψης αυτών, με συνέπεια την απώλεια θερμότητας. Όλα τα ανωτέρω προκύπτουν με σαφήνεια από την τεχνική έκθεση που συνέταξε η ανωτέρω υπάλληλος του εναγομένου, Δ. Μ., που επισκέφθηκε όπως προαναφέρθηκε την επιχείρηση του ενάγοντος, στις 7-3-2006, μόνη της και στη συνέχεια στις 10-3-2006 με τον Τμηματάρχη Π.

Κ., αλλά και επιβεβαιώνει η πρώτη με την ένορκη κατάθεση της στο ακροατήριο του Πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, όπου και εξετάστηκε, ως μάρτυρας... Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι η ανωτέρω τεχνική έκθεση στερείται ημερομηνίας και επίσης δεν έχει πρωτοκοληθεί στην υπηρεσία του εναγομένου, με αποτέλεσμα να μην δύναται να διαγνωστεί ο χρόνος σύνταξης της...και ως εκ τούτου δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη.

Ο ανωτέρω ισχυρισμός του εναγομένου, όμως δεν αποδεικνύεται βάσιμος αφού, τα ανωτέρω στοιχεία, δεν είναι απαραίτητα για το κύρος του ως άνω ιδιωτικού εγγράφου... Πέραν τούτων όμως, στην εν λόγω τεχνική έκθεση... αναφέρεται με σαφήνεια, ο χρόνος διενέργειας αυτής, στις 7 και 10-3-2006, ενώ από το υπ’ αρ. πρωτ. .../25-5-2006 έγγραφο του εναγομένου, που τη συνοδεύει και με το οποίο αυτή διαβιβάστηκε από το υποκατάστημα της Βέροιας του εναγομένου, στην διεύθυνση Ασφάλισης και Ενισχύσεων του ιδίου Οργανισμού, προκύπτει ότι αυτή, είχε συνταχθεί τουλάχιστον τον προαναφερόμενο χρόνο της διαβίβασης της ...

Τέλος, λόγω του διαδραμόντος χρόνου των έξι ετών περίπου, από τον χρόνο επέλευσης της επιδίκου ζημίας και της, για το λόγο αυτό, μεταβολής των επικρατουσών συνθηκών λειτουργίας των θερμοκηπευτικών μονάδων του ενάγοντος, δεν είναι δυνατή η διενέργεια πραγμ/νης όπως αιτείται ο τελευταίος, με την έφεση του, απορριπτόμενου του σχετικού αιτήματος.

Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά ο ενάγων δεν τηρούσε τους όρους και τις προϋποθέσεις λειτουργίας των θερμοκηπευτικών του μονάδων, με συνέπεια να συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της διατάξεως του άρθρου 5 παρ.2 του Κανονισμού Ασφάλισης Φυτικής Παραγωγής του εναγομένου, που εγκρίθηκε με την υπ’ αρ. 15711/1998 Κ.Υ.Α.

Οικονομικών και Γεωργίας και να μην καλύπτεται ασφαλιστικά η επίδικη ζημία, που υπέστη αυτός. Πρέπει συνακόλουθα να γίνει δεκτή η σχετική ένσταση του εναγομένου και να απορριφθεί η κρινομένη αγωγή, ως ουσιαστικά αβάσιμη. Το Πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που ...δέχτηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την ανωτέρω ένσταση του εναγομένου και...απέρριψε την κρινομένη αγωγή...

ορθά τις αποδείξεις εκτίμησε, τα αντίθετα δε που ισχυρίζεται ο ενάγων-εκκαλών ...κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα...". Με βάση της παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε την έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, με την οποία είχε απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η αγωγή του. Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφαση του νομίμου βάσεως, καθόσον διέλαβε σ’ αυτή σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις, αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή εφαρμογή των μνημονευομένων σ’ αυτήν ουσιαστικών διατάξεων που εξαιρούν της ασφαλιστικής καλύψεως την ένδικη ζημία του αναιρεσείοντος, λόγω μη τηρήσεως των όρων και των προϋποθέσεων λειτουργίας του θερμοκηπίου του.

Ειδικότερα στην προσβαλλομένη απόφαση, ως εκ του προπαρατεθέντος περιεχομένου της συνάγεται, εκτίθενται με σαφήνεια και πληρότητα, τα κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου, γενόμενα δεκτά, ως αποδειχθέντα, πραγματικά περιστατικά, τα οποία θεμελιώνουν την καταλυτική της αγωγής ως άνω ένσταση και δη η ανεπάρκεια του λειτουργούντος στο μεγάλο θερμοκήπιο και ενεργοποιημένου κατά την εκδήλωση του παγετού κεντρικού συστήματος θερμάνσεως να εξασφαλίσει την απαιτουμένη για την διατήρηση της καταλλήλου θερμοκρασίας ποσότητα των 420.000 Κcal ανά ώρα, η μη λειτουργία του εφεδρικού συστήματος, η απώλεια θερμότητος λόγω διαρροών στους σωλήνες θερμάνσεως και ζημιών (φθορών, σκισιμάτων και ανοιγμάτων) στο υλικό καλύψεως του θερμοκηπίου και η μη λειτουργία του κεντρικού συστήματος θερμάνσεως στα μικρότερα θερμοκήπια.

Επομένως, ο περί του αντιθέτου δεύτερος λόγος αναιρέσεως περί ανεπαρκών και ασαφών αιτιολογιών της προσβαλλομένης αποφάσεως, καθόσον αφορά τις παραδοχές της περί μη τηρήσεως των όρων λειτουργίας των θερμοκηπίων του αναιρεσείοντος και της βασιμότητος εντεύθεν της αντιστοίχου ενστάσεως του αναιρεσιβλήτου, είναι αβάσιμος.

Ο από το άρθρο 559 αριθ. 20 του Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως, για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται, αν το δικαστήριο υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου, με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν, από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε συνάγει αποδεικτικό πόρισμα έστω και εσφαλμένο διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό. Στην τελευταία περίπτωση, πρόκειται για παράπονο, αναγόμενο στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων, η οποία εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο.(Ολ ΑΠ 2/2008). Επιπροσθέτως για το ορισμένο του λόγου αυτού αναιρέσεως πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο, πλην άλλων, α) το αληθές περιεχόμενο του φερομένου ως παραμορφωθέντος εγγράφου και β) το γενόμενο δεκτό από την προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε εκ της συγκρίσεώς τους να παρέχεται στον Άρειο Πάγο η δυνατότητα κρίσεως περί του αν υφίσταται διαγνωστικό σφάλμα.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την εκ του άρθρου 559 αριθ.20 Κ.Πολ.Δ., πλημμέλεια, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο της τεχνικής εκθέσεως της υπαλλήλου του αναιρεσιβλήτου Δ. Μ., καθόσον αφορά ειδικότερα τον τρόπο κατανομής της θερμαντικής ισχύος του κεντρικού λέβητος.

Συγκεκριμένα ο αναιρεσείων για την θεμελίωση του σχετικού αναιρετικού λόγου επικαλείται, κατ’ ακριβή εδώ εκ της αιτήσεως του μεταφορά τα εξής: "...Εν συνεχεία όμως η άνω απόφαση δέχεται ότι η θερμαντική ικανότητα του άνω καυστήρα, διαμοιραζόταν δήθεν και στα τρία τμήματα του άνω πολύρρικτου θερμοκηπίου, ήτοι πέραν των δύο ακραίων τμημάτων μου του θερμοκηπίου, δήθεν θερμαινόταν και το μεσαίο τμήμα του θερμοκηπίου το οποίο ανήκει στον Σ.

Μ.. Αυτό όμως δεν αναφέρεται στο άνω έγγραφο που επιγράφεται "Τεχνική Έκθεση" ...Το έγγραφο, σχετικά με τα δύο τμήματα του πολυρρικτου θερμοκηπίου μου, έχει το περιεχόμενο ότι η θερμαντική ισχύς του λέβητα διαμοιράζεται μόνο στα δύο ακριανά τμήματα του πολύρρικτου θερμοκηπίου, ότι δεν διαμοιράζεται και στο τρίτο τμήμα του πολύρρικτου θερμοκηπίου, ενώ η αναιρεσίβλητη δέχτηκε, ότι το εν λόγω έγγραφο, έχει το περιεχόμενο ότι η ισχύς του άνω λέβητα διαμοιράζεται και στα τρία τμήματα του πολύρρικτου θερμοκηπίου.

Σημειωτέον ότι το εν λόγω έγγραφο δεν κάνει καμμία αναφορά για τον τρόπο θέρμανσης του μεσαίου τμήματος του θερμοκηπίου, ούτε ότι έστω το επισκέφθηκαν οι υπάλληλοι του ενάγοντος...Η προσβαλλόμενη απόφαση δεχόμενη ούτω το περιεχόμενο του άνω εγγράφου, συνήγαγε ότι η θερμαντική ισχύς που διοχετεύετο στα δυο ακριανά τμήματα του πολύρρικτου θερμοκηπίου που μου ανήκουν, δεν ήταν επαρκής ανερχόμενη στο ύψος μόνο των 200.000 Κcal ανά ώρα περίπου στο κάθε τμήμα, ήτοι συνολικά 400.000 Κcal ανά ώρα και στα δυο τμήματα, ενώ σύμφωνα με την άνω απόφαση έγινε δεκτό ότι για την εύρυθμη λειτουργία του πολύρρικτου θερμοκηπίου απαιτούνται 420.000 Κcal ανά ώρα, και συνεπώς δεν πληρούνται οι όροι λειτουργίας του.

Αν έκρινε ορθά το περιεχόμενο του άνω εγγράφου η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, ότι η θερμαντική ισχύς του άνω λέβητα διαμοιράζεται εξ ολοκλήρου μόνο στα δύο τμήματα του άνω θερμοκηπίου, θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η θερμαντική ισχύς που διοχετεύετο σε κάθε τμήμα ανερχόταν σε 325.000 Κcal ανά ώρα και συνολικά 650.000 Kcal ανά ώρα, θερμαντική ισχύς που ξεπερνά κατά πολύ..., την κατά την πληττόμενη απόφαση, απαιτούμενη ισχύ των 420.000 Κcal ανά ώρα για την εύρυθμη λειτουργία των δύο τμημάτων του πολύρρικτου θερμοκηπίου μου...".

Ο λόγος αυτός, είναι προεχόντως, απαράδεκτος, διότι στο αναιρετήριο δεν προσδιορίζεται το αληθές περιεχόμενο του εγγράφου που φέρεται ότι παρεμορφώθη, ώστε από τη σύγκριση του με εκείνο που δέχθηκε η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση να κριθεί αν υφίσταται ή όχι διαγνωστικό σφάλμα. Επί πλέον δε ο λόγος αυτός, κατ’ εκτίμηση του περιεχομένου του, δεν προσάπτει στην προσβαλλομένη απόφαση μομφή για παραμόρφωση, υπό την ρηθείσα του σχετικού όρου έννοια, αλλά απόδοση σ’ αυτό νοήματος διαφορετικού από εκείνο που θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων, δηλαδή για εκτιμητικό (και όχι διαγνωστικό) σφάλμα, το οποίο δεν ιδρύει τον ερευνώμενο αναιρετικό λόγο.

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ως "πράγματα" θεωρούνται οι πραγματικοί ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως ή λόγου εφέσεως, όχι δε οι αιτιολογημένες αρνήσεις τους, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, αλλά ούτε και οι απαράδεκτοι ή αβάσιμοι κατά νόμον ισχυρισμοί (Ολ ΑΠ 3/1997).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την εκ του άρθρου 559 αριθμ. 8 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια, συνισταμένη στο ότι το Εφετείο για την παραδοχή της ενστάσεως του αναιρεσιβλήτου ότι η θερμοκηπευτική του μονάδα δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις λειτουργίας της και ως εκ τούτου εξαιρείτο της ασφαλιστικής καλύψεως, δέχθηκε ότι η θερμαντική ισχύς 650.000 Κcal ανά ώρα του ενεργοποιουμένου κατά την εκδήλωση του παγετού κυρίου λέβητος κατενέμετο και στα τρία τμήματα του πολύρρικτου θερμοκηπίου, εκ των οποίων τα δύο ακραία ανήκον στον ίδιο (αναιρεσείοντα), ενώ το μεσαίο, που ήταν και το μεγαλύτερο σε έκταση, ανήκει στον Σ.

Μ., ενώ τέτοιος ισχυρισμός δεν είχε προβληθεί από τον αναιρεσίβλητο. Ο λόγος είναι αβάσιμος, διότι η σχετική παραδοχή του Εφετείου δεν αποτελεί "πράγμα", κατά την προδιαληφθείσα του όρου τούτου έννοια, δηλαδή αυτοτελή ισχυρισμό θεμελιωτικό ή καταλυτικό δικαιώματος, αλλά απλό επιχείρημα προς διαμόρφωση του αποδεικτικού πορίσματος του Εφετείου περί μη τηρήσεως στην θερμοκηπευτική μονάδα του αναιρεσείοντος των προβλεπομένων από τον Κανονισμό Ασφαλίσεως Φυτικής Παραγωγής του αναιρεσιβλήτου όρων και προϋποθέσεων και της βασιμότητος εντεύθεν της προβληθείσης ενστάσεως εξαιρέσεως της ενδίκου ζημίας της ασφαλισιτικής καλύψεως, λόγω των διαπιστωθεισών πολλαπλών πλημμελειών του κεντρικού συστήματος θερμάνσεως, μία εκ των οποίων ήταν και η διοχέτευση στο επίμαχο θερμοκήπιο, θερμικής ενεργείας κατωτέρας της απαιτουμένης, λόγω της τρίτης διαιρέσεως της εκ του κεντρικού λέβητος παραγόμενης τοιαύτης των 650.000 Κcal ανά ώρα.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η αίτηση, πρέπει να απορριφθεί, να καταδικασθεί δε ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.), στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, όπως ορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ.4 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4 Μαρτίου 2013 αίτηση του Κ. Μ. του Σ. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 5911/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2014.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιουνίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ