Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding substantive claims and document distortion.

Απόφαση 828 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 828/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Φεβρουαρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:Εταιρείας με την επωνυμία "Αφοί Σιδερίδη ΑΕ", που εδρεύει στο Κιλκίς και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καραγκούνη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: 1....και 2. ... κατοίκων..., από τους οποίους, ο πρώτος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο Νικολέττα Κορωνίδη, και ο δεύτερος εκπροσωπήθηκε από την ίδια πληρεξούσια δικηγόρο .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-3-2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κιλκίς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 79/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 2125/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 29-8-2006 αίτησή της και τους από 20-9-006 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 22-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση αναίρεσης. Η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και των προσθέτων λόγων καθώς και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ. 8 Κ.Πολ.Δ για λήψη ή μη λήψη υπόψη προταθέντος ουσιώδους πράγματος προϋποθέτει πράγμα παραδεκτώς προταθέν, αφού διαφορετικά το δ/ριο της ουσίας δεν επιτρέπεται να το λάβει υπόψη. Ως "πράγματα" κατά την έννοια της άνω διατάξεως του Κ.Πολ.Δ, τα οποία έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και των οποίων η λήψη υπόψη και αν και δεν προτάθηκαν ή προτάθηκαν απαράδεκτα ή μη λήψη υπόψη καίτοι προτάθηκαν, συνεπάγεται την αναίρεση της απόφασης, θεωρούνται οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, τείνουν δηλαδή σε θεμελίωση ή κατάργηση διατάξεως δικονομικού ή ουσιαστικού δικαίου, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέτρο, ως οι ισχυρισμοί που συγκροτούν την ιστορική βάση (επομένως στηρίζουν) το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ενστάσεως ή αντενστάσεως και όχι οι αρνητικοί ισχυρισμοί της αγωγής ή της ενστάσεως, ούτε οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά υπέρ του βασίμου ή αβασίμου της αγωγής ή ενστάσεως, αλλά ούτε και τα από τους διαδίκους προσκομιζόμενα αποδεικτικά στοιχεία.

Επομένως, ο 1ος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως και κατά το 1ο μέρος του εκ του αριθ. 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο καταλογίζεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη του τους ισχυρισμούς της αναιρεσείουσας, αρνητικούς της αγωγής, σχετικά με το ουσία αβάσιμο αυτής και ειδικότερα σχετικά με τα κονδύλια, της ένδικης σύμβασης έργου, συναφθείσης μεταξύ των διαδίκων, καθώς και τα προς τούτο επιχειρήματά της, είναι απαράδεκτος.

ΕΠΕΙΔΗ, ο 1ος λόγος και κατά το 2ο μέρος του εκ του αριθ. 10 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, με τον οποίο ψέγεται το Εφετείο ότι δέχθηκε ως ουσία βάσιμη την ένδικη αγωγή από σύμβαση έργου συναφθείσα μεταξύ των διαδίκων, χωρίς αποδείξεις, είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο στήριξε την κρίση για την εν μέρει ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής στις καταθέσεις των μαρτύρων και στα έγγραφα που προσκομίζουν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι. ΕΠΕΙΔΗ, ο λόγος αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 για να είναι ορισμένος πρέπει, αν αφορά σε ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες, να αναφέρονται αυτές, το ουσιώδες ζήτημα στο οποίο αυτές ανάγονται και η διάταξη που παραβιάσθηκε εκ πλαγίου και γενικά σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλομένης αποφάσεως, αν αφορά δε σε αντίφαση αιτιολογιών πρέπει να αναφέρονται οι αιτιολογίες που αντιφάσκουν.

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα με τον εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ 1ο λόγο της αίτησης αναίρεσης και κατά το 3ο μέρος του, μέμφεται την προσβαλλομένη ότι στερείται από νόμιμη βάση, καθόσον δεν έχει πλήρεις αιτιολογίες και περιέχει αντιφατικές αιτιολογίες. Ο λόγος αυτός ενέχει αοριστία και είναι ως εκ τούτου απαράδεκτος, διότι δεν εξηγείται που έγκειται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση της αιτιολογίας και δεν αναφέρεται ποιοι είναι οι σχετιζόμενοι με την αιτιολογία ισχυρισμοί, ούτε ποια (ουσιώδη) επίδραση άσκησαν στην έκβαση της δίκης.

ΕΠΕΙΔΗ, από τον ερμηνευτικό κανόνα που περιέχεται στη διάταξη του άρθρου 421 ΑΚ, κατά τον οποίο, αν ο οφειλέτης για να ικανοποιήσει το δανειστή αναλάβει απέναντί του νέα υποχρέωση, αυτή δεν θεωρείται ότι έγινε αντί αντικαταβολής, εκτός αν προκύπτει σαφώς το αντίθετο, συνάγεται ότι, αν ο οφειλέτης προς το σκοπό εκπληρώσεως της υποχρεώσεώς του από κάποια σύμβαση, εκδώσει τραπεζική επιταγή και παραδώσει το αξιόγραφο αυτό στο δανειστή, εφόσον δεν προκύπτει σαφώς το αντίθετο, δεν επέρχεται απόσβεση της αρχικής υποχρεώσεώς του, παρά μόνο όταν ο δανειστής, με την εκπλήρωση από τον οφειλέτη της νέας υποχρεώσεώς του, ικανοποιηθεί για την αρχική.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο έκανε εν μέρει δεκτή την ένδικη αγωγή, με την οποία οι αναιρεσίβλητοι, ζητούσαν την αμοιβή τους για το εκτελεσθέν έργο που συμφώνησαν με την αναιρεσείουσα, απορρίψαν το κονδύλιο των 6.368,6 ευρώ, το οποίο ισχυρίζετο η εναγομένη ότι κατέβαλε στους ενάγοντες, με την εξής αιτιολογία "Επομένως απομένει ανεξόφλητο υπόλοιπο 6368,6 ευρώ το οποίο ναι μεν φαίνεται να έχει καταβληθεί στον πρώτο ενάγοντα με επιταγή (...) πλην η εν λόγω επιταγή επεστράφη στην εναγομένη μαζί με άλλες επιταγές προς είσπραξη σχετικού κονδυλίου επιδότησης από τον ΕΟΤ στο οποίο υπαγότανε".

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε την διάταξη του άρθρου 421 ΑΚ με την εφαρμογή της, καθ' όσον δέχθηκε ότι η εν λόγω επιταγή δόθηκε από την εναγομένη προς τον 1ο ενάγοντα χάριν καταβολής και όχι αντί καταβολής, αφού δεν δέχθηκε ότι εκδηλώθηκε σαφής περί τούτου βούληση των συμβαλλομένων διαδίκων και επομένως δεν επήλθε απόσβεση της οφειλής της κατά το ποσόν αυτό, εφόσον δεν εισεπράχθη η επιταγή από τον πρώτο ενάγοντα, αλλά επιστράφηκε απλήρωτη στην εναγομένη.

Επομένως ο 2ος πρόσθετος λόγος εκ του αριθ. 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ (όχι εκ του αριθ. 19 του ίδιου άρθρου ως αναφέρεται στο αναιρετήριο των προσθέτων λόγων) με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο ότι υπέπεσε στην ανωτέρω πλημμέλεια, είναι αβάσιμος.

ΕΠΕΙΔΗ, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται όταν το δ/ριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό λάθος, δηλαδή λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση του εγγράφου, δεχθέν ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει. Για να θεμελιωθεί δε λόγος αυτός θα πρέπει το δ/ριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα χωρίς να το εξαίρει, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος.

Εν προκειμένω, το Εφετείο δέχθηκε ότι η συνολική αξία του έργου που ανέλαβαν και εκτέλεσαν οι ενάγοντες σε συμφωνία με την εναγομένη ανέρχεται σε 30.860.000 δρχ., εκ των οποίων ποσό 12.000.000 δρχ. αφορά στην αξία των υλικών για την κατασκευή των εγκαταστάσεων στο ξενοδοχειακό συγκρότημα που η εναγομένη ανήγειρε στο ...

και ποσό 6.000.000 δρχ. στα εργατικά που αναφέρονται στο επικαλούμενο και προσκομιζόμενο αποδεικτικό έγγραφο και δη στο από 21-5-01 ιδιωτικό συμφωνητικό που έγινε μεταξύ των διαδίκων και στα συνοδεύοντα αυτό παραρτήματα που κατατέθηκαν στην οικεία Δ.Ο.Υ... και τα οποία έλαβε υπόψη του το Εφετείο και όχι στα ποσά των 7.000.000 και 3.500.000 δρχ.

που υποστηρίζει η αναιρεσείουσα ότι ήταν τα πραγματικά προσκομίζουσα το 1ο παράρτημα μη κατατεθέν όμως στην εν λόγω Δ.Ο.Υ. Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραμόρφωσε το περιεχόμενο του άνω εγγράφου στο οποίο στήριξε το αποδεικτικό του πόρισμα διότι το διέγνωσε σωστά αφού το εν λόγω ιδιωτικό συμφωνητικό αναφέρει και το δικαστήριο ανέγνωσε 12.000.000 και 6.000.000 δρχ.

αντίστοιχα. Επομένως ο 1ος πρόσθετος λόγος εκ του αριθ. 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ανωτέρω πλημμέλεια, είναι αβάσιμος. Όσον αφορά το ποσόν των 12.860.000 δρχ. που αφορά στις ηλεκτρολογικές συνδέσεις, αυτό το προσδιόρισε το Εφετείο από την εκτίμηση των αποδείξεων και όχι από το ανωτέρω έγγραφο, το οποίο δεν αναφέρει τίποτα για το ποσόν αυτό, ως εσφαλμένως υπολαμβάνει η αναιρεσείουσα και άρα ο ίδιος λόγος, για παραμόρφωση του εγγράφου και ως προς αυτό το σημείο, στηρίζεται επί ανακριβούς προϋποθέσεως.

Επομένως πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-5-06 αίτηση της Αφοί Σιδερίδη Α.Ε., για αναίρεση της υπ' αριθ. 2125/06 αποφάσεως του Εφετείου Θεσ/νίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, οριζόμενα σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 2 Απριλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ