Supreme Court allows appeal due to appellate court's failure to consider submitted evidence regarding joint bank accounts.

Απόφαση 826 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 826/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Ιανουαρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείoυσας: Α. Τ. του Η., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γαβριήλ Ντούγια.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε. Ρ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Ντάλλα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-7-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 269/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 59/2010 του Εφετείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 10-6-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, ανέγνωσε την από 5-1-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της απόφασης κατά παραδοχή του δευτέρου λόγου αυτής.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την απόρριψη του αντιδίκου της στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340, 341, και 346 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι, ο δικαστής, για να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, η παράβαση δε της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ. γ ΚΠολΔ, λόγο αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα, - όπως προκύπτει από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα δικόγραφα των από 16-10-2008 εγγράφων προτάσεων της, που κατατέθηκαν την 11-11-2008 και της από 5-11-2009 "προσθήκης" που κατατέθηκε κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του Εφετείου, ήτοι στις 6-11-2009 και ώρα 9.30, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση-επικαλέσθηκε παραδεκτά, μεταξύ άλλων αποδεικτικών μέσων (για τη στήριξη της νόμιμης ενστάσεως της, ότι ο επικαλούμενος με την αγωγή πρώτος κοινός λογαριασμός ήταν επαγγελματικός και αποκλειστικά δικός της, χρησιμοποιούμενος για τις ανάγκες της εργασίας της και τροφοδοτούμενος αποκλειστικά από εκείνην και από τα εμβάσματα πελατών της και ότι το όνομα του αναιρεσιβλήτου τέθηκε στον εν λόγω λογαριασμό για να έχει και αυτός τη δυνατότητα αναλήψεων και όχι για να προβαίνει σε καταθέσεις χρημάτων) τις υπ' αριθμ. .../7-7-2006 και .../5-11-2009 ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων της Α.

Μ. και Σ. Τ. ενώπιον των Συμβολαιογράφων Ηγουμενίτσας Λουκίας Αθανασίου-Μουσελίνη και Ανάληψης Ταγκατίδου αντίστοιχα, ληφθείσες νομότυπα, σύμφωνα με το άρθρο 270 παρ. 2 ΚΠολΔ, μετά προηγούμενη νόμιμη κλήτευση του αναιρεσιβλήτου, επικαλούμενη συγχρόνως και τις σχετικές εκθέσεις επιδόσεως αυτών. Όμως το Εφετείο, όπως προκύπτει από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν τις έλαβε υπόψη, με την παραδοχή ότι "δεν τις επικαλείται κάποιος εκ των διαδίκων, όπως προκύπτει εκ των κατατεθεισών κατά την παρούσα συζήτηση προτάσεων τους".

Συνακόλουθα, ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθμ. 11γ' ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση της μη λήψης υπόψη επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, είναι βάσιμος. Εξάλλου, ο πρώτος, κατ' εκτίμηση εκ του άρθρου 559 αριθμ. 14 ΚΠολΔ λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο υποστηρίζεται ότι η αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, επειδή δεν διαλαμβάνονταν στο δικόγραφο της τα απαιτούμενα εκ του άρθρου 1400 ΑΚ στοιχεία, είναι απορριπτέος ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση.

Τούτο δε, διότι από την επισκόπηση του αγωγικού δικογράφου προκύπτει, ότι ο αναιρεσίβλητος στήριζε το δικαίωμα του αποκλειστικά και μόνον στο γεγονός ότι ο ίδιος και η εναγομένη είχαν κοινούς τραπεζικούς λογαριασμούς, (φερόμενους ως τροφοδοτούμενος με καταθέσεις υπό αμφοτέρων ισομερώς) και καθόλου δεν αναφερόταν σε περιουσιακά στοιχεία που η εναγομένη είχε αποκτήσει μετά την τέλεση του γάμου με τον ενάγοντα και σε συμμετοχή στην απόκτηση αυτών και του ιδίου (αντιθέτως μάλιστα υποστηρίζεται ότι η εναγομένη ανέλαβε από τις τράπεζες χρήματα που προέρχονταν από δικές του καταθέσεις).

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο όμως από δικαστές άλλους από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), με παράλληλη καταδίκη του αναιρεσιβλήτου στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 59/2010 απόφαση του Εφετείου Κέρκυρας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Μαρτίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Μαΐου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ