Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to prior acceptance of the contested judgment by the appellant.

Απόφαση 823 / 2017 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 823/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Χριστόφορο Κοσμίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ευφημίας Λαμπροπούλου), Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, στις 7 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Κ. του Κ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο-Σέργιο Σακαλή και

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας "..."που εδρεύει στο ..., η οποία ήταν νόμιμα εγκατεστημένη με υποκατάστημα στην Ελλάδα, το οποίο βρίσκεται υπό εκκαθάριση και εκπροσωπείται νόμιμα από τους εκκαθαριστές της, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Πολυξένη Μπαλτά και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-2-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:143/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 6514/2005 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 2-6-2008 αίτησή της.

Εκδόθηκε η απόφαση 1896/2011 του Αρείου Πάγου, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο πιο πάνω δικαστήριο.

Εκδόθηκε η απόφαση 5894/2012 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 17-11-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου, ανέγνωσε την από 26-1-2017 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου εκ του άρθρου 559 αρ. 1ΚΠολΔ και του δεύτερου, κατά το ρηθέν μέρος, εκ του άρθρου 559 αρ. 9 ΚΠολΔ λόγων της αίτησης και την απόρριψη των λοιπών λόγων αυτής.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 294, 297, 298, 299, 553 παρ. 1, 573 παρ. 1 και 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκ μέρους του αναιρεσείοντος αποδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης πριν από την άσκηση αναίρεσης κατ’ αυτής, καθιστά την μετά από αυτήν (αποδοχή) ασκηθείσα αίτηση αναίρεσης απαράδεκτη λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος.

Τούτο δε διότι η εν λόγω αποδοχή υποδηλώνει παραίτηση από το δικαίωμα άσκησης της, για την οποία δεν απαιτείται η τήρηση ορισμένου τύπου και συνεπώς μπορεί να γίνει είτε ρητώς με την τήρηση των διατυπώσεων του άρθρου 297 ΚΠολΔ., είτε σιωπηρώς με πράξεις από τις οποίες υποδηλώνεται σαφώς η προς τούτο βούληση.

Τέτοια πράξη συνιστά και η καταβολή ή είσπραξη αντιστοίχως των τελεσιδίκως με την προσβαλλόμενη επιδικασθέντων καθώς και των νομίμων τόκων και δικαστικής δαπάνης, εφόσον δεν διατυπωθεί σχετική προς τούτο επιφύλαξη. Μετά την άσκηση όμως της αναίρεσης δε χωρεί πλέον σιωπηρή αποδοχή της απόφασης, αλλά μόνο ρητή, κατά τους διαγραφόμενους στο άρθρο 297 Κ.Πολ.Δ τρόπους, δηλαδή ή με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου καθόσον η αποδοχή στην περίπτωση αυτή υποδηλώνει και παραίτηση από την ήδη ασκηθείσα αναίρεση, η οποία μπορεί να γίνει μόνο κατά τους ανωτέρω οριζόμενους τύπους όχι δε και σιωπηρώς (ΑΠ 1711/2002, 226/2006, 1273/2010) .

Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση της προσβαλλόμενης και των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι επί της από 10-2-2003 αγωγής της ήδη αναιρεσείουσας με την οποία ζήτησε τα αναφερόμενα σ’ αυτήν, επικαλούμενη κατάρτιση έγκυρης σύμβασης εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου μεταξύ αυτής και της αναιρεσίβλητης και παροχή εργασίας σ’ αυτήν κατά το καθοριζόμενο χρονικό διάστημα, εκδόθηκε η 143/2004 απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία η αγωγή έγινε κατά ένα μέρος δεκτή και επιδικάσθηκε στην ενάγουσα το ποσό των 8.875,05 ευρώ για αμοιβή υπερεργασίας και αποζημίωση παράνομης υπερωριακής εργασίας κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-1998 έως 31-12-1998 και από 1-7-2002 έως 13-8-2002, ενώ απορρίφθηκε ως αβάσιμη για το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα από 1-1-1999 έως 30-6-2002, καθόσον κρίθηκε ότι η ενάγουσα κατ’ αυτό κατείχε διευθυντική θέση στην εναγομένη και επομένως δεν είχαν εφαρμογή επ’ αυτής, κατά τούτο, οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας περί χρονικών ορίων παροχής της εργασίας, καθώς επίσης απορρίφθηκε αυτή ως αβάσιμη ως προς όλα τα λοιπά αιτήματα της.

Επί ασκηθείσας εφέσεως κατ’ αυτής, με την οποία δεν επλήττετο η πρωτόδικη ως προς τη διάταξη της περί καταβολής στην ενάγουσα του εν λόγω ποσού των 8.875,05 ευρώ για τις ρηθείσες αξιώσεις της, εκδόθηκε η 6514/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία η έφεση απορρίφθηκε κατ’ ουσία και επί ασκηθείσας αιτήσεως αναιρέσεως κατ’ αυτής από την ενάγουσα η 1896/2011 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού.

Μ’ αυτήν αναιρέθηκε η 6514/2005 απόφαση, για λόγο εκ του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ και ειδικότερα διότι το Εφετείο διέλαβε ανεπαρκείς αιτιολογίες σχετικά με το αποδεικτικό πόρισμα στο οποίο κατέληξε περί της ιδιότητας της ενάγουσας ως διευθύνουσας υπαλλήλου της εναγομένης από 1 -1 -1999 και μέχρι τέλη Ιουνίου 2002 και παραπέμφθηκε, κατά το μέρος αυτό, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο συντιθέμενο από άλλους δικαστές.

Το τελευταίο, ως δικαστήριο παραπομπής, δικάζοντας επί του παραπεμφθέντος μέρους του αγωγικού κεφαλαίου που αφορά αμοιβή υπερεργασίας και αποζημίωση παράνομης υπερωριακής απασχόλησης κατά το διάστημα από 1-1-1999 έως 30-6-2002, εξέδωσε την προσβαλλόμενη 5894/2012 απόφαση, με την οποία δέχθηκε ότι η ενάγουσα, κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα δεν είχε την ιδιότητα της διευθύνουσας υπαλλήλου της εναγομένης και ότι κατόπιν αυτού ίσχυαν και γι’ αυτή τα προβλεπόμενα από τις διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας χρονικά όρια απασχόλησης των εργαζομένων, κατέληξε δε στο αποδεικτικό πόρισμα (μετά ανάλυση των ωρών απασχολήσεως και της δικαιούμενης αμοιβής για κάθε αιτία) ότι κατά το εν λόγω χρονικό διάστημα δικαιούται για αμοιβή υπερεργασίας και αποζημίωση παράνομων υπερωριών το συνολικό ποσό των 23.573,13 ευρώ (ενώ για την πραγματοποιηθείσα από 1-4-2001 έως 30-6-2002 ιδιόρρυθμη υπερωρία, υπό την ισχύ του ν. 2874/2000, έκρινε ότι δεν υπήρχε νόμιμη βάση στην αγωγή).

Κατόπιν αυτών εξαφάνισε την 143/2004 πρωτόδικη απόφαση κατά το μέρος που απέρριψε την αγωγή ως προς το κεφάλαιο αυτό και δικάζοντας επί της από 10-2-2003 αγωγής κατά το μέρος αυτό, δέχθηκε κατά τούτο κατά ένα μέρος ως και κατ’ ουσία βάσιμη την αγωγή και υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 23.573,13 ευρώ με το νόμιμο τόκο, κατά τα οριζόμενα σ’ αυτή.

καταδίκασε δε την εναγομένη σε μέρος των δικαστικών εξόδων της ενάγουσας και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας, το οποίο όρισε στο ποσό των χιλίων εξακοσίων (1.600) ευρώ. Κατά της εν λόγω απόφασης, η ενάγουσα άσκησε την από 17-11-2015 αίτηση, με την οποία ζήτησε την αναίρεση της, για τους αναφερόμενους σ’ αυτή λόγους.

Εξ άλλου, η αναιρεσίβλητη τραπεζική εταιρεία, με τις, κατά την 16-1-2017, εμπροθέσμως σύμφωνα με το άρθρο 570 παρ.1 ΚΠολΔ κατατεθείσες έγγραφες προτάσεις της, προβάλλει τον ισχυρισμό περί απαραδέκτου της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης λόγω αποδοχής της προσβαλλόμενης 5894/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών από την αναιρεσείουσα, πριν από την άσκηση της αναίρεσης, με την καταβολή στον νομίμως εξουσιοδοτηθέντα απ’ αυτή δικηγόρο της Γ.

Π. του συνολικού ποσού των πενήντα πέντε χιλιάδων διακοσίων είκοσι εννέα και σαράντα δύο λεπτών (55.229,42) σε πλήρη και ολοσχερή εξόφληση του επιδικασθέντος με την απόφαση αυτί] κεφαλαίου, μετά των νομίμων τόκων και δικαστικής δαπάνης για τα οποία η ήδη αναιρεσείουσα δήλωσε "ότι ουδεμία πλέον απαίτηση έχει ή διατηρεί" κατά της αναιρεσίβλητης από την απόφαση αυτή.

Προς απόδειξη των ανωτέρω προσκομίζει με επίκληση την από 9-4-2014 Εξουσιοδότηση της αναιρεσείουσας προς τον άνω δικηγόρο και την από 10-4-2014 εξοφλητική απόδειξη. Στην προσκομιζόμενη σε επικυρωμένο φωτοτυπικό αντίγραφο εξουσιοδότηση -που φέρει τη υπογραφή της ήδη αναιρεσείουσας- το γνήσιο της οποίας έχει βεβαιωθεί αρμοδίως από το ...

Αττικής αναγράφονται κατά λέξη τα εξής: "Η υπογράφουσα την παρούσα Α. Κ. κάτοικος ..., εξουσιοδοτώ με την παρούσα το Γ. Π., δικηγόρο και κάτοικο Αθηνών, οδός ..., όπως παραλάβει αντ’ εμού και για λογαριασμό μου από την ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "... Ελληνική Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζωής" που εδρεύει στην ...

και εκπροσωπείται νόμιμα, το ποσό των ΕΥΡΩ πενήντα πέντε χιλιάδων διακοσίων είκοσι εννέα και σαράντα δύο λεπτών (55.229,42) με την υπ’ αριθμ.... δίγραμμη επιταγή εκδόσεως της στην Αθήνα και πληρωτέα την 07.04.2014 από την Τράπεζα ... εις διαταγή μου, το οποίο μου οφείλει η αλλοδαπή (Ολλανδική) τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ...

βάσει της υπ’ αριθμ. 5894/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και υπογράψει σχετική εξοφλητική απόδειξη. Με την εν λόγω καταβολή από την ως άνω ασφαλιστική εταιρεία δηλώνω ότι εξοφλείται πλήρως και ολοσχερώς κάθε απαίτηση μου έναντι της ... BANK από την παραπάνω απόφαση και ουδεμία πλέον απαίτηση έχω ή διατηρώ κατά αυτής.

… 9 Απριλίου 2014 Η εξουσιοδοτούσα..." και κάτω απ’ αυτήν η υπογραφή της εξουσιοδοτούσας και βεβαίωση του γνησίου αυτής. Επίσης, στην προσκομιζόμενη με επίκληση σε επικυρωμένο αρμοδίως φωτοτυπικό αντίγραφο, από 10-4-2014 "Εξοφλητική Απόδειξη ποσού ευρώ 55.229.42" αναγράφονται κατά λέξη τα εξής: "Ο υπογράφων την παρούσα Γ.

Π., δικηγόρος και κάτοικος ... με Α.Μ...., ενεργώντας για λογαριασμό της Α. Κ. δυνάμει της από 9-4-2014 εξουσιοδότησης, έλαβα σήμερα από την ανώνυμη ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "... Ελληνική Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρεία Ζωής", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, το ποσό των ΕΥΡΩ πενήντα πέντε χιλιάδων διακοσίων είκοσι εννέα και σαράντα δύο λεπτών (55.229,42) με την υπ’ αριθμ. ...

δίγραμμη επιταγή εκδόσεως της στην Αθήνα και πληρωτέα την 07.04.2014 από την Τράπεζα ... εις διαταγή της Α. Κ., το οποίο οφείλει η αλλοδαπή (Ολλανδική) τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία ..... σε πλήρη και ολοσχερή εξόφληση της υπ’ αριθμ. 5894/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. … 10 Απριλίου 2014 Ο λαβών" Από το σαφές και αναμφίβολο περιεχόμενο των ανωτέρω εγγράφων, τα οποία καταρτίσθηκαν πριν από την, κατά την 17-11-2015 άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης (βλ.

την κάτω απ’ αυτήν με αριθμ. .../17-11-2015 έκθεση κατάθεσης της) συνάγεται βούληση αποδοχής της προσβαλλόμενης 5894/2012 απόφασης εκ μέρους της αναιρεσείουσας, ενόψει ιδίως της φράσης της στη ρηθείσα εξουσιοδότηση "Με την εν λόγω καταβολή ...δηλώνω ότι εξοφλείται πλήρως και ολοσχερώς κάθε απαίτηση μου έναντι της ...

BANK (αναιρεσίβλητης) από την παραπάνω απόφαση (5894/2012) και ουδεμία πλέον απαίτηση έχω ή διατηρώ κατά αυτής" και του ότι ουδεμία επιφύλαξη διατυπώθηκε από την ίδια σε σχέση με τα ανωτέρω. Επί πλέον ο εξουσιοδοτηθείς απ’ αυτή δικηγόρος της Γ. Π., είχε υπογράψει την από 10-2-2003 αγωγή ως πληρεξούσιος δικηγόρος της και είχε παραστεί με την ίδια ιδιότητα τόσον ενώπιον του πρωτοβάθμιου όσο και του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου αλλά και ενώπιον του τελευταίου, ως δικαστηρίου παραπομπής κατά τη συζήτηση της υπόθεσης (κατά το αναιρεθέν μέρος της), μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη, ενώ η αναιρεσείουσα, με τις ενώπιον του δικαστηρίου αυτού κατατεθείσες από 6-2-2017 προτάσεις της και την κάτωθι αυτών από 9-2-2017 Προσθήκη - Αντίκρουση ουδόλως αντέλεξε, ούτε διατύπωσε αμφισβήτηση ότι εισέπραξε το ποσό των ΕΥΡΩ πενήντα πέντε χιλιάδων διακοσίων είκοσι εννέα και σαράντα δύο λεπτών (55.229,42).

σε πλήρη και ολοσχερή εξόφληση όλων των επιδικασθέντων με την 5894/2012 απόφαση, ούτε ότι το ποσό αυτό κάλυπτε πράγματι το επιδικασθέν μ’ αυτήν κεφάλαιο, πλέον των νομίμων τόκων και της επιδικασθείσας δικαστικής δαπάνης. Συνακόλουθα, η εκ μέρους της αναιρεσείουσας αποδοχή της προσβαλλόμενης πριν από την άσκηση της αίτησης αναίρεσης (αλλά και μετά ικανό χρόνο από την, κατά την 19-11-2012 δημοσίευση της), επέφερε απώλεια του δικαιώματος ασκήσεως του εν λόγω ενδίκου μέσου κατ’ αυτής και συνεπώς πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη, κατά τα εκτεθέντα στην αρχή, δεκτής γενομένης της σχετικής ενστάσεως της αναιρεσίβλητης και συμψηφισθεί ολικά μεταξύ των διαδίκων η εκατέρωθεν δικαστική δαπάνη αυτών (κατ’ άρθρο 179 εδαφ.

τελευταίο σε συνδυασμό με άρθρο 183 Κ.Πολ.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-11-2015 αίτηση της Α. Κ. του Κ. για αναίρεση της 5894/2012 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Συμψηφίζει ολικά μεταξύ των διαδίκων την εκατέρωθεν δικαστική δαπάνη αυτών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 17 Μαΐου 2017.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ