Supreme Court partially allows appeal, quashing conviction for tax evasion due to statute of limitations. The court found the prosecution time-barred while reinstating the employer's liability for unpaid social security contributions.

Απόφαση 821 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 821/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Γεωργέλλη Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσούλα Παρασκευά, Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου - Εισηγήτρια και Χρήστο Βρυνιώτη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Ιανουαρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου - Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελεύς) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων-κατηγορουμένων 1. Ε. Χ. του Δ., κατοίκου ... και 2. Κ. Κ. του Χ., κατοίκου ..., που αμφότεροι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Διονύσιο Γκούσκο, για αναίρεση της υπ'αριθμ. 26922/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και οι αναιρεσείοντες-κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην υπ'αριθμ. πρωτ. 3934/26-5-2011 αίτησή τους αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 633/2015

Αφού άκουσε Τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η από 26-5-2015 και με αριθμό πρωτ. 3934/26-5-2015 κοινή αίτηση αναιρέσεως των Κ. Κ. του Χ. και Ε. Χ. του Δ., στρεφόμενη κατά της υπ'αριθμ. 26922/2014 καταδικαστικής αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ.1 του ΑΝ 86/1967, με τις στη διάταξη αυτή οριζόμενες αθροιστικές ποινές τιμωρείται όποιος υπέχει νόμιμη υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών που βαρύνουν τον ίδιο (εργοδοτικών) προς τους υπαγόμενους στο Υπουργείο Εργασίας κάθε φύσεως Οργανισμούς Κοινωνικής Πολιτικής ή Κοινωνικής Ασφάλισης ή Ειδικούς λογαριασμούς και δεν καταβάλει αυτές εντός μηνός αφότου κατέστησαν απαιτητές προς τους ως άνω Οργανισμούς, κατά δε την παράγραφο 2 του ιδίου άρθρου, τιμωρείται για υπεξαίρεση με τις στην εν λόγω διάταξη ποινές, όποιος παρακρατεί ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων σ' αυτόν με σκοπό να τις αποδώσει στους άνω Οργανισμούς και δεν τις καταβάλει ή δεν τις αποδίδει στους Οργανισμούς αυτούς μέσα σε ένα μήνα αφότου είχαν καταστεί απαιτητές.

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 16 του Κανονισμού Ασφαλίσεως ΙΚΑ, ορίζεται ως χρόνος καταβολής των εισφορών, το ημερολογιακό τέλος του μηνός εντός του οποίου παρασχέθηκε η εργασία ή η υπηρεσία, ενώ, κατά το άρθρο 26 παρ. 3 του Ν. 1846/1951, ορίζεται ότι ο υπόχρεος πρέπει να καταβάλει τις εισφορές στο ΙΚΑ μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα από τον χρόνο που έχει ορισθεί.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι για τη στοιχειοθέτηση των εγκλημάτων της μη έγκαιρης καταβολής των εργοδοτικών και εργατικών εισφορών, απαιτείται να προσδιορίζεται η συγκεκριμένη οφειλή του εργοδότη που απασχολεί προσωπικό, για ασφαλιστικές εισφορές που βαρύνουν τον ίδιο και τους εργαζόμενους σ' αυτόν καθώς και η μη καταβολή των σχετικών ποσών εντός μηνός, αφότου κατέστησαν απαιτητά στον Ασφαλιστικό Οργανισμό, που είναι ασφαλισμένο το απασχολούμενο προσωπικό.

Για την πληρότητα της αντικειμενικής υποστάσεως των εν λόγω εγκλημάτων, απαιτείται το υποκείμενο των εγκλημάτων αυτών να έχει την ιδιότητα του εργοδότη και σαν τέτοιος νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, στο οποίο το υπαγόμενο στην ασφάλιση προσωπικό, οφείλει να προσφέρει την υπηρεσία του. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, απαιτούμενη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' ΚΠΔ, όταν αναφέρονται σ' αυτήν, με πληρότητα σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικοί συλλογισμοί, με τους οποίους έγινε η υπαγωγή των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Κατ'ακολουθίαν αυτών, για την πληρότητα της αιτιολογίας καταδικαστικής για παράβαση του άρθρου 1 του ΑΝ 86/1967 αποφάσεως, πρέπει να περιέχονται σ' αυτήν τα κρίσιμα περιστατικά για τη θεμελίωση των δύο ως άνω αξιόποινων πράξεων, που είναι η κατά συγκεκριμένο χρόνο απασχόληση, με σχέση εξαρτημένης εργασίας, του ασφαλισμένου στους ως άνω Οργανισμούς προσωπικού και τα χρηματικά ποσά τα οποία, με βάση τις τακτικές αποδοχές του προσωπικού, όφειλε ο κατηγορούμενος εργοδότης να καταβάλει στον Ασφαλιστικό Οργανισμό ως εργοδοτικές ή εργατικές εισφορές και δεν κατέβαλε ή παρακράτησε (Ολ.ΑΠ 1/1996) και αναφορά, επί φυσικού προσώπου, φερομένου ως εργοδότη εκ της ασκήσεως επιχειρήσεως, των πραγματικών περιστατικών από τα οποία να προκύπτει η θέση τούτου στην επιχείρηση αυτή, καθώς και αν πρόκειται για προσωπική ή εταιρική επιχείρηση και ποία η νομική μορφή της τελευταίας και η θέση του κατηγορουμένου α αυτήν, ώστε να ανακύπτει υποχρέωσή του για παρακράτηση και απόδοση των εισφορών, μη αρκούντος του χαρακτηρισμού του ως εργοδότη ή ως νομίμου εκπροσώπου της εταιρικής επιχειρήσεως, υποκειμενικώς δε δόλος, ο οποίος περιλαμβάνει τη γνώση, έστω και με την έννοια της αμφιβολίας, της προδιαλφθείσας υποχρεώσεώς του και περαιτέρω, τη θέληση ή αποδοχή παραλείψεως εκπληρώσεως της υποχρεώσεώς του αυτής, εντός της παραπάνω προθεσμίας.

Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολο τους και όχι ορισμένα μόνον από αυτά, χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνεία του τι προέκυψε από το καθένα. Η αιτιολογία, τέλος, της αποφάσεως παραδεκτά συμπληρώνεται από το διατακτικό της, μαζί με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο.

Τέλος, σύμφωνα το άρθρο 10 παρ. 1 του ν. 4170/2013 " Οι οφειλές προς το ελληνικό δημόσιο και το ΙΚΑ των αμιγών δημοτικών επιχειρήσεων, του π.δ. 410/1995 ή των κοινωφελών επιχειρήσεων, των αστικών μη κερδοσκοπικών επιχειρήσεων των ΟΤΑ, καθώς και των επιχειρήσεων των τέως νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων που περιήλθαν στις περιφέρειες, οι οποίες λύθηκαν και τελούν υπό το καθεστώς εκκαθάρισης, βεβαιωμένες ταμειακά ή μη έως και τις 31.12.2010 απαλλάσσονται από πρόσθετους φόρους, πρόστιμα, προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής και κάθε μορφής επιβαρύνσεις και η εξόφληση τους γίνεται υποχρεωτικά από τους ΟΤΑ που τις έχουν συστήσει.

Από τους ίδιους ως άνω ΟΤΑ γίνεται και η εξόφληση οφειλών προς εργαζόμενους. Στις ανωτέρω οφειλές περιλαμβάνονται και όσες προκύπτουν έπειτα από έλεγχο των αρμόδιων ελεγκτικών οργάνων...." Στην προκειμένη περίπτωση το, δικάσαν ως Εφετείο, Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, όπως προκύπτει από τη προσβαλλόμενη με αριθμό 26922/14 απόφαση του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, ότι, από τα αποδεικτικά μέσα που λεπτομερώς κατ' είδος αναφέρει, "προέκυψε και το Δικαστήριο πείστηκε ότι οι κατηγορούμενοι έχουν τελέσει την πράξη που τους αποδίδει το κατηγορητήριο και πρέπει να κηρυχθούν ένοχοι.

Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι οι κατηγορούμενοι διετέλεσαν πρόεδροι του Διοικητικού Συμβουλίου της Δημοτικής Επιχείρησης Τεχνικών Έργων Άνω Λιοσίων (...) του Δήμου …. Κατά τον έλεγχο της 2.9.2008 που διενεργήθηκε στην πιο πάνω δημοτική επιχείρηση στην …διαπιστώθηκε ότι απασχολούντο σε αυτή κατά τη χρονική περίοδο από τον 1/2004 έως και τον 1/2007 προσωπικό με σχέση εξαρτημένης με αμοιβή εργασίας (ύφος αποδοχών 2.337.562 ευρώ), που ασφαλίζονταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ΙΚΑ), δεν καταβλήθηκαν για την ασφάλιση του παραπάνω προσωπικού οι οφειλόμενες στο ΙΚΑ εισφορές για τα προαναφερθέντα χρονικά διαστήματα, συνολικού ποσού 2.337.562 ευρώ μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις δημόσιες υπηρεσίες του επομένου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία και ειδικότερα:

Τις βαρύνουσες αυτή την ίδια ασφαλιστικές εισφορές, τις οποίες είχε νόμιμη υποχρέωση καταβολής (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ), οι οποίες για το ως άνω διάστημα ανέρχονται στο ποσό των 1.558.374,66 ευρώ, που δεν καταβλήθηκαν στο ΙΚΑ μέσα στο μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές αυτές έγιναν απαιτητές, καθώς και τις παρακρατηθείσες ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση της (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ), οι οποίες για το ως άνω διάστημα ανέρχονται στο ποσό των 179.187,34 ευρώ, με σκοπό να τις αποδώσουν στο ΙΚΑ, τις οποίες δεν κατέβαλαν στο ΙΚΑ μέσα στο μήνα κατά τον οποίο έγιναν απαιτητές.

Μάλιστα για τη μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αριθμό ... Π.Ε.Ε. Προσέτι προέκυψε ότι οι εισφορές για τα χρονικά διαστήματα από 1/2004 έως 12/2004 και από 1/2005 έως 9/2005 έχουν εξοφληθεί μέσω ρύθμισης.

Ο πρώτος κατηγορούμενος - εκκαλών Κ. Κ. ήταν πρόεδρος του Δ.Σ. της προαναφερόμενης δημοτικής επιχείρησης κατά το διάστημα από 4/2006 έως 1/2007 και οι ασφαλιστικές εισφορές που όφειλε η εν λόγω δημοτική επιχείρηση για το διάστημα αυτό και δεν καταβλήθηκαν από τον εν λόγω κατηγορούμενο, αν και είχε προς τούτο υποχρέωση ως εκ της ιδιότητάς του, ήταν α) οι βαρύνουσες αυτή την ίδια επιχείρηση ασφαλιστικές εισφορές, τις οποίες είχε νόμιμη υποχρέωση καταβολής (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ), οι οποίες για το ως άνω διάστημα ανέρχονταν στο ποσό των 1.170.609 και δεν καταβλήθηκαν αυτές στο ΙΚΑ μέσα στο μήνα, κατά τον οποίο οι εισφορές αυτές έγιναν απαιτητές και β) οι παρακρατηθείσες ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ), οι οποίες για το ως άνω διάστημα ανέρχονται στο ποσό των 585.304 ευρώ, με σκοπό να τις αποδώσει στο ΙΚΑ, τις οποίες δεν τις κατέβαλε στο ΙΚΑ μέσα στο μήνα, κατά τον οποίο έγιναν απαιτητές.

Όμως ποσό 97.442 ευρώ εργοδοτικών εισφορών και ποσό 48.721 ευρώ, που αναφέρονται στην χρονική περίοδο 4/2006, έχουν παραγραφεί και για το λόγο αυτό πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για τα ποσά" Ακολούθως το Δικαστήριο, αφού έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής για το χρονικό διάστημα από 1-1-2004 έως 30-4-2006, κήρυξε ενόχους τους κατηγορουμένους του ότι: "Τον 1ο κατηγορούμενο, Κ.

Κ. του Χ. ένοχο, του ότι στην … την 02/09/2008 τυγχάνοντας ο καθένας εργοδότης της επιχείρησης με την επωνυμία ... και Α.Μ.Ε.: ... (ΑΓΜ ...), ΥΠΟΚ/ΜΑ ΙΚΑ ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ, είδος Επιχείρησης: ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, μαζί με τους ως ανωτέρω συγκατηγορούμενους και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο 5/06 έως 1/07 στην επιχείρηση του με προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του ως άνω προσωπικού να καταβάλλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές ποσού 1609750 € μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία.

Για τη μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αριθμό ... Π.Ε.Ε.. στην οποία αναγράφονται (...) μισθωτοί με ύψος αποδοχών 1609750 €° συνολικά 1) Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο ασφαλιστικών εισφορών (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ποσού (1073167 € δεν κατέβαλλε αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στον μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές, και 2) Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρησή του (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 536583 € με σκοπό να τις αποδώσει στον ως άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε σ' αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο αυτές έγιναν απαιτητές, κατέστη γι' αυτές τιμωρητέος για υπεξαίρεση.

Τον 2ο κατηγορούμενο, Χ. Ε. του Δ. ένοχο, χωρίς, ελαφρυντικό, του ότι στην … την 02/09/2008 τυγχάνοντας ο καθένας εργοδότης της επιχείρησης επωνυμία ... και Α.Μ.Ε.: ... (ΑΓΜ ...), ΥΠΟΚ/ΜΑ ΙΚΑ ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ, είδος Επιχείρησης: ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, μαζί με τους ως ανωτέρω συγκατηγορούμενους και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο 10/05 έως 5/06 στην επιχείρηση του με προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του ως άνω προσωπικού να καταβάλλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές ποσού μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία.

Για τη μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αριθμό ... Π.Ε.Ε.. στην οποία αναγράφονται (...) μισθωτοί με ύψος αποδοχών 143671 € συνολικά 1) Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο ασφαλιστικών εισφορών (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ποσού 95781 € δεν κατέβαλλε αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στον μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές και 2) Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση του (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 47890 € με σκοπό να τις αποδώσει στον ως άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε σ' αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο αυτές έγιναν απαιτητές, κατέστη γι' αυτές τιμωρητέος για υπεξαίρεση".

Η αιτιολογία αυτή της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη διότι ναι μεν για να στηρίξει το Δικαστήριο της ουσίας την καταδικαστική για τους αναιρεσείοντες κρίση του δέχτηκε ότι τα πραγματικά περιστατικά που αναφέρονται στο σκεπτικό, αλληλοσυμπληρούμενο από το διατακτικό, προέκυψαν από τα αναφερόμενα στην αρχή αυτής κατ'είδος αποδεικτικά μέσα και συγκεκριμένα από τις καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, που εξετάστηκαν ενόρκως στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, τα πρακτικά της εκκαλουμένης απόφασης, τα αναγνωσθέντα έγγραφα που αναφέρονται στα πρακτικά και την απολογία του κατηγορουμένου Ε.

Χ., πλην όμως από την περικοπή αυτή του σκεπτικού αλλά και από το όλο περιεχόμενο αυτού δεν συνάγεται με βεβαιότητα ότι το Δικαστήριο έλαβε υπόψη του και αξιολόγησε και το με αριθμό πρωτ. 29559/11-6-14 έγγραφο του Δήμου …προς το ΙΚΑ, που αναγνώσθηκε, σύμφωνα με το οποίο ο Δήμαρχος Δ. Μ. αποδέχεται τη μεταφορά των υποχρεώσεων της ανωτέρω, τελούσας υπό εκκαθάριση από 8-4-08, ...

στο Δήμο …σύμφωνα με τη διάταξη του προαναφερθέντος άρθρου 10 παρ. 1 του ν. 4071/2012, έγγραφο, εν όψει του εν λόγω περιεχομένου του και του ισχυρισμού του εκ των κατηγορουμένων Ε. Χ. που παραστάθηκε στο ακροατήριο ότι "....οι πόροι της Δημοτικής Επιχείρησης προέρχονται από το Δήμο. Τα χρήματα που είχε ο Δήμος έφταναν μόνο για το μισθό", καθοριστικής σημασίας για τη διαπίστωση της ταμειακής ή μη αυτοτέλειας της ...

έναντι του πρώην Δήμου …και νυν Δήμου …καθώς και της ύπαρξης ή μη ουσιαστικής διαχειριστικής εξουσίας στο πρόσωπο των αναιρεσειόντων και εντεύθεν της δυνατότητας ή μη αυτών προς πληρωμή των ενδίκων οφειλών προς το ΙΚΑ και κατ'επέκταση του δόλου αυτών ως προς τη μη πληρωμή τους αλλά και της, μετά την άσκηση της κατ'αυτών ποινικής δίωξης, δυνατότητας ή μη αυτών προς πληρωμή των ανωτέρω οφειλών δια της υπαγωγής σε ρύθμιση ή κατ'άλλον τρόπο και της εντεύθεν δυνατότητάς τους όπως επικαλεστούν τη συνδρομή στο πρόσωπο τους των προϋποθέσεων των παρ. 5 και 6 του άρθρου 1 του ΑΝ 86/67 καθώς και αυτών του άρθρου 18 του ν. 2434/1996.

Επομένως, η αιτιολογία αυτή της προσβαλλομένης αποφάσεως δεν πληροί τις απαιτούμενες από τα άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ προϋποθέσεις αξιολόγησης όλων των αποδεικτικών μέσων και όχι μερικών από αυτά και επομένως, ο σχετικός, από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' του ΚΠΔ, λόγος της κρινόμενης κοινής αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για την ως άνω πλημμέλεια, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός.

Περαιτέρω, κατά τα άρθρα 111, 112 και 113 του Π.Κ το αξιόποινο των εγκλημάτων εξαλείφεται με παραγραφή, η οποία, προκειμένου για πλημμελήματα, είναι πενταετής και αρχίζει από τότε που τελέσθηκε η πράξη. Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι όμως πέραν των τριών ετών για τα πλημμελήματα. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 310 παρ. 1 εδ. β' 370 εδ. β' και 511 ΚΠΔ προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξεως, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο σε κάθε στάση της δίκης, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος, διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση αυτής, υποχρεούται να αναιρέσει την προσβαλλόμενη καταδικαστική απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, εφόσον η αίτηση αναιρέσεως είναι τυπικά παραδεκτή και περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον παραδεκτός και βάσιμος λόγος από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 510 ΚΠΔ (Ολ. ΑΠ 7/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι ανωτέρω πράξεις για τις οποίες καταδικάστηκαν οι κατηγορούμενοι-αναιρεσείοντες, που αφορούν τις χρονικές περιόδους 5ος/2006 έως 1ος/2007 (για τον πρώτο) και 10ος/2005 έως 5ος/72006 (για τον δεύτερο), τιμωρούνται σε βαθμό πλημμελήματος, έκτοτε δε και μέχρι τη συζήτηση επί της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως (26-1-2016), παρήλθε, κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη της παρούσας ως προς το χρόνο τέλεσής τους, χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας και εξαλείφθηκε με παραγραφή το αξιόποινο των πράξεων αυτών. Επομένως, αφού η ένδικη αίτηση περιέχει έναν τουλάχιστον παραδεκτό λόγο αναιρέσεως, ο οποίος, κατά τα ανωτέρω, κρίθηκε και βάσιμος, πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη κατά των κατηγορουμένων-αναιρεσειόντων για τις ανωτέρω πράξεις, λόγω παραγραφής, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό. Μετά από αυτά, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και δη ως προς τις καταδικαστικές για τους αναιρεσείοντες διατάξεις της και στη συνέχεια να παύσει οριστικά η κατά των αναιρεσειόντων ποινική δίωξη λόγω παραγραφής κατά τα προαναφερθέντα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την υπ'αριθμ. 26922/16-6-14 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και δη ως προς τις καταδικαστικές για τους αναιρεσείοντες διατάξεις της.

Παύει οριστικά λόγω παραγραφής την κατά των αναιρεσειόντων ποινική δίωξη για το ότι:

"Ο 1ος κατηγορούμενος, Κ. Κ. του Χ., στην … την 02/09/2008 τυγχάνοντας ο καθένας εργοδότης της επιχείρησης με την επωνυμία ... και Α.Μ.Ε.: ... (ΑΓΜ ...), ΥΠΟΚ/ΜΑ ΙΚΑ ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ, είδος Επιχείρησης: ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, μαζί με τους ως ανωτέρω συγκατηγορούμενους και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο 5/06 έως 1/07 στην επιχείρηση του με προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του ως άνω προσωπικού να καταβάλλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές ποσού 1609750 € μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία.

Για τη μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αριθμό ... Π.Ε.Ε.. στην οποία αναγράφονται (...) μισθωτοί με ύψος αποδοχών 1609750 €° συνολικά 1) Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο ασφαλιστικών εισφορών (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ποσού (1073167 € δεν κατέβαλλε αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στον μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές, και 2) Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρησή του (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 536583 € με σκοπό να τις αποδώσει στον ως άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε σ' αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο αυτές έγιναν απαιτητές, κατέστη γι' αυτές τιμωρητέος για υπεξαίρεση.

Ο 2ος κατηγορούμενος, Χ. Ε. του Δ. στην … την 02/09/2008 τυγχάνοντας ο καθένας εργοδότης της επιχείρησης επωνυμία ... και Α.Μ.Ε.: ... (ΑΓΜ ...), ΥΠΟΚ/ΜΑ ΙΚΑ ΚΑΜΑΤΕΡΟΥ, είδος Επιχείρησης: ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ, μαζί με τους ως ανωτέρω συγκατηγορούμενους και έχοντας απασχολήσει κατά τη χρονική περίοδο 10/05 έως 5/06 στην επιχείρηση του με προσωπικό με σχέση εξαρτημένης εργασίας με αμοιβή, που ασφαλιζόταν στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όφειλε για την ασφάλιση του ως άνω προσωπικού να καταβάλλει στο ΙΚΑ τις κατωτέρω εισφορές ποσού μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα για τις Δημόσιες Υπηρεσίες του επόμενου μήνα, εκείνου μέσα στον οποίο παρασχέθηκε η εργασία.

Για τη μη καταβολή των εισφορών αυτών συντάχθηκε η με αριθμό ... Π.Ε.Ε.. στην οποία αναγράφονται (...) μισθωτοί με ύψος αποδοχών 143671 € συνολικά 1) Έχοντας νόμιμη υποχρέωση καταβολής των βαρυνουσών τον ίδιο ασφαλιστικών εισφορών (ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ) ποσού 95781 € δεν κατέβαλλε αυτές στον άνω Οργανισμό μέσα στον μήνα κατά τον οποίο οι εισφορές έγιναν απαιτητές και 2) Έχοντας παρακρατήσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργασθέντων στην επιχείρηση του (ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ) ποσού 47890 € με σκοπό να τις αποδώσει στον ως άνω Οργανισμό, δεν τις κατέβαλε σ' αυτόν μέσα στο μήνα κατά τον οποίο αυτές έγιναν απαιτητές, κατέστη γι' αυτές τιμωρητέος για υπεξαίρεση".

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα την 1η Μαρτίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Απριλίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ