Supreme Court dismisses appeal request because an appeal is pending on another provision of the same judgment.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appellant's request to appeal a first-instance judgment regarding paternity, custody, and visitation rights. Although the appellant challenged the custody provision via appeal, the court found this appeal inadmissible because it concerned a child born out of wedlock, which does not permit an appeal under Article 47 of Law 2447/1996. Consequently, the court ruled that the appeal request for the custody provision could only be lodged after the appellate court issued a final decision on the admissible visitation appeal.
Legislator headnote
AI generatedArt. 553(1) of the Code of Civil Procedure; Art. 47(a) of Law 2447/1996: When an appeal is filed against one provision of a judgment containing multiple claims, a subsequent request to appeal another provision remains inadmissible until the appellate court renders a final decision on the admissible appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 820 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 820/2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Ιανουαρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Π. Σ. του Ε., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Νεραντζή. Της αναιρεσίβλητης: Ε. Κ. του Λ., κατοίκου ..., για τον εαυτό της ατομικά και ως ασκούσα την επιμέλεια του ανηλίκου τέκνου της, που γεννήθηκε στις … Σεπτεμβρίου 2012, η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Καρανάσιο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-6-2013 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Εκδόθηκε η απόφαση 666/2015 του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητά ο αναιρεσείων με την από 15-4-2015 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Αποστολάκης ανέγνωσε την από 20-1-2016 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Τσόλα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Σύμφωνα με το άρθρο 553 ΚΠολΔ, "1. Αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση α) εκείνων που παραπέμπουν την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο εξαιτίας καθ' ύλην αναρμοδιότητας και εκείνων που έχουν εκδοθεί κατά παράβαση του άρθρου 46 από το δικαστήριο στο οποίο έγινε η παραπομπή, β) των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή.
Αν η απόφαση είναι κατά ένα μέρος οριστική, δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων, πριν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη". Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι στην περίπτωση κατά την οποία στο ίδιο δικόγραφο έχουν σωρευθεί περισσότερα από ένα αγωγικά αιτήματα και έχει εκδοθεί από το πρωτόδικο δικαστήριο ως προς όλα οριστική απόφαση, αν έχει ασκηθεί έφεση κατά ορισμένων διατάξεων της πρωτόδικης απόφασης που αφορούν στα αντίστοιχα από τα κριθέντα αιτήματα, η πρωτόδικη απόφαση υπόκειται σε αναίρεση για τις μη προσβληθείσες με έφεση διατάξεις της, καθώς και για εκείνες που προσβλήθηκαν μεν αλλά απαράδεκτα, μόνον μετά την έκδοση της οριστικής απόφασης του εφετείου για όλες τις παραδεκτά εκκληθείσες διατάξεις πριν δε την έκδοση της αποφάσεως αυτής, δεν αρχίζει η προθεσμία αναιρέσεως κατά των μη εκκληθεισών και απαραδέκτως επηληθεισών οριστικών διατάξεων της πρωτόδικης απόφασης (ΑΠ 760/1975 ΝοΒ 24 σελ. 148, ΑΠ 481/1993 ΕλλΔνη 1994 σελ. 1562, ΑΠ 1565/2001 ΕλλΔνη 2004 σελ. 90).
Εν προκειμένω, από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Επί της υπ' αριθ. κατ. 10537/2013 αγωγής του αναιρεσείοντος κατά της αναιρεσίβλητης ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, στην οποία είχαν σωρευτεί περισσότερα από ένα αιτήματα και συγκεκριμένα αιτήματα α) αναγνωρίσεως της πατρότητας τέκνου που γεννήθηκε εκτός γάμου, β) της -από κοινού με την εναγόμενη μητέρα- αναθέσεως και στον ενάγοντα πατέρα της γονικής μέριμνας και γ) της ρυθμίσεως του δικαιώματός του για επικοινωνία, εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η υπ' αριθ. 666/2015 οριστική απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου.
Με την απόφαση αυτή έγινε δεκτό το πρώτο αγωγικό αίτημα, απορρίφθηκε το δεύτερο και έγινε εν μέρει δεκτό το τρίτο. Ο ενάγων και ήδη αναιρεσείων άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών κατά της ανωτέρω αποφάσεως την υπ' αριθ. 2428/15.4.2015 έφεσή του, με την οποία προσέβαλε τις διατάξεις που αφορούσαν στη γονική μέριμνα και στην επικοινωνία.
Η έφεσή του, η οποία ακόμη εκκρεμεί, είναι παραδεκτή κατά το μέρος που στρέφεται κατά της διάταξης της πρωτόδικης απόφασης περί επικοινωνίας. Απαράδεκτα προσβλήθηκε όμως με την έφεση και η διάταξη που αφορά στη γονική μέριμνα διότι μία τέτοια απόφαση, εφόσον αφορά στη ρύθμιση της γονικής μέριμνας τέκνου που γεννήθηκε εκτός γάμου, δεν υπόκειται σε έφεση σύμφωνα με το άρθρο 47 εδ.
α' του ν. 2447/1996. Περαιτέρω, ο ενάγων συγχρόνως με την έφεσή του άσκησε και την υπό κρίση αίτηση για αναίρεση της πρωτόδικης απόφασης όσον αφορά στην -ανέκκλητη κατά τα προαναφερόμενα- διάταξή της για τη ρύθμιση της γονικής μέριμνας του ανηλίκου. Σύμφωνα όμως με τα προαναφερόμενα, εφόσον έχει ασκηθεί παραδεκτά έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης για ένα από τα περισσότερα αγωγικά αιτήματα η οποία ακόμη εκκρεμεί, η υπό κρίση αίτηση για αναίρεση είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί διότι η πρωτόδικη απόφαση θα υπέκειτο σε αναίρεση για τη διάταξή της περί γονικής μέριμνας, που προσβλήθηκε με την έφεση απαράδεκτα, μόνον μετά την έκδοση οριστικής απόφασης του εφετείου για την παραδεκτά εκκληθείσα διάταξη.
Πρέπει επομένως να γίνει δεκτή η σχετική ένσταση που πρότεινε η αναιρεσίβλητη με τις εμπρόθεσμα κατατεθείσες προτάσεις της (άρθρ. 570§1 ΚΠολΔ) και να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση ως απαράδεκτη. Τέλος, πρέπει να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, σε βάρος του αναιρεσείοντος λόγω της ήττας του (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης αναιρέσεως παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 15 Απριλίου 2015 αίτηση του Π. Σ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 666/2015 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου.
Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων ευρώ (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Απριλίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 2017.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ