Supreme Court allows appeal on lost future wages claim, rejecting res judicata due to different legal causes.

Απόφαση 820 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 820/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Σπανουδάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ......., η οποία δεν παραστάθηκε και 2. ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12 Απριλίου 2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 634/2005 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 317/2006 οριστική του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 20 Ιουνίου 2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην της πρώτης αναιρεσίβλητης, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης, ανέγνωσε την από 22 Νοεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί άλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στη συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία του. Στην προκειμένη υπόθεση κατά την εκφώνησή της δεν εμφανίσθηκε η πρώτη από τους αναιρεσίβλητους ......... Από τη ........ έκθεση επιδόσεως του δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ......... αποδεικνύεται, ότι μετά από παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως με τις πράξεις καταθέσεώς της και ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή της αποφάσεως αυτής και κλήση για παράστασή της κατά τη συζήτησή της, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην απολιπομένη ως άνω αναιρεσίβλητη. Επομένως, παρά την απουσία της η συζήτηση της υποθέσεως πρέπει να προχωρήσει.

ΙΙ. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο, κατά παράβαση του νόμου, δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο ή δεν υπάρχει δεδικασμένο με βάση απόφαση που εξαφανίσθηκε ύστερα από ένδικο μέσο ή αναγνωρίσθηκε ως ανύπαρκτη. Εξάλλου, κατά το άρθρο 324 ΚΠολΔ, δεδικασμένο υπάρχει μεταξύ των ιδίων προσώπων με την ίδια ιδιότητα, μόνο για το δικαίωμα που κρίθηκε και εφόσον πρόκειται για το ίδιο αντικείμενο και για την ίδια ιστορική και νομική αιτία.

Ειδικότερα, από το συνδυασμό των άρθρων 322 και 324 ΚΠολΔ και 914 και 929 ΑΚ προκύπτει, ότι στην περίπτωση αδικοπραξίας, από την οποία επήλθε βλάβη του σώματος ή της υγείας προσώπου, η τελεσίδικη απόφαση που εκδόθηκε σε προηγούμενη αγωγή αποζημιώσεως του παθόντος, αποτελεί δεδικασμένο σε περίπτωση νέας δίκης ως προς τις συνθήκες που έλαβε χώρα η αδικοπραξία, την ευθύνη, τη συνυπαιτιότητα και τη ζημία που αναφέρεται στο χρόνο που ορίζει η αγωγή, όχι όμως και για αξιώσεις που αναφέρονται σε μεταγενέστερο χρόνο, γιατί αυτές δεν είχαν προβληθεί, ούτε ερευνηθεί κατά την πρώτη αγωγή.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση με αριθμό 317/2000 του Εφετείου Κρήτης, το Εφετείο, προκειμένου να κρίνει το κεφάλαιο της από 12.4.2003 αγωγής του αναιρεσείοντος από αυτοκινητικό ατύχημα, οφειλόμενο σε υπαιτιότητα της πρώτης αναιρεσίβλητης, που οδηγούσε το ασφαλισμένο στη δεύτερη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία αυτοκίνητο, που αφορούσε την επιδίκαση στον αναιρεσείοντα αποζημίωσης για διαφυγόντα κέρδη και συγκεκριμένα τις αποδοχές του ως μελλοντικού υπαξιωματικού των Ενόπλων Δυνάμεων, τις οποίες αυτός απώλεσε συνεπεία του τραυματισμού του στο πιο πάνω ατύχημα και που προέκυψαν μεταγενέστερα προηγούμενης (από 20.10.2000) αγωγής του, λόγω δυσμενούς εξέλιξης της κατάστασης της υγείας του και που δεν ήταν προβλέψιμη κατά το χρόνο άσκησης της τελευταίας (προηγούμενης) αυτής αγωγής, δέχθηκε ότι για την αξίωση αυτή υπάρχει δεδικασμένο, που προκύπτει από τη με αριθμό 160/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Με την απόφαση αυτή (160/2004) απορρίφθηκε, ως ουσιαστικά αβάσιμο, κεφάλαιο της από 20.10.2000 προηγούμενης αγωγής, με το οποίο ο αναιρεσείων ζητούσε να υποχρεωθούν οι αναιρεσίβλητοι να του καταβάλουν, ως θετική ζημία, το ποσό των 560.000 δρχ., το οποίο αυτός κατέβαλε σε φροντιστήριο για την προετοιμασία του, προκειμένου να συμμετάσχει σε εξετάσεις για την εισαγωγή του σε στρατιωτική σχολή, η οποία (συμμετοχή του σε εξετάσεις) δεν πραγματοποιήθηκε συνεπεία του επισυμβάντος ως άνω τραυματισμού του.

Ο αναιρεσείων, με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, προβάλλει την από το άρθρο 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ αιτίαση, ισχυριζόμενος, ότι εσφαλμένα η προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε το ανωτέρω κεφάλαιο των διαφυγόντων κερδών, ως απαράδεκτο, λόγω δεδικασμένου, παραχθέντος από την προηγούμενη 160/2004 απόφαση του Εφετείου, γιατί δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις αυτού και ειδικότερα ταυτότητα δικαιώματος και αντικειμένου.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να γίνει δεκτός ως βάσιμος, γιατί, από τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν προκύπτει ταυτότητα ιστορικής αιτίας μεταξύ των πιο πάνω αξιώσεων του αναιρεσείοντος, αφού με την πρώτη αγωγή ο αναιρεσείων ζητούσε τη θετική ζημία που υπέστη από το ατύχημα και που συνίσταται στη μείωση της περιουσίας του από την απώλεια του ποσού των 560.000 δρχ.

που κατέβαλε για την προετοιμασία του, προκειμένου να συμμετάσχει στις εισαγωγικές εξετάσεις σε στρατιωτική σχολή, ενώ με την αγωγή, επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και σύμφωνα με τις παραδοχές αυτής, αντικείμενο της αξιώσεως του αναιρεσείοντος είναι η αποθετική ζημία, ήτοι οι αποδοχές που θα εισέπραττε, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 298 εδ.

α' ΑΚ, ως μελλοντικός υπαξιωματικός των Ενόπλων Δυνάμεων και που απώλεσε συνεπεία του από το ίδιο ατύχημα τραυματισμού του και που στηριζόταν στην απρόβλεπτη επιδείνωση, σε μεταγενέστερο της πρώτης αγωγής χρόνο, των συνεπειών της ίδιας αδικοπραξίας, που δεν μπορούσε από την αρχή να προβλεφθεί με την πρώτη απόφαση.

ΙΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των προεκτεθέντων, πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά τη διάταξή της, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή του αναιρεσείοντος ως προς το κεφάλαιό της που αφορά το αίτημα καταβολής διαφυγόντων κερδών, ή των μισθών που θα ελάμβανε ως μόνιμος υπαξιωματικός αν δεν τραυματιζόταν και κατά τη διάταξή της για τα δικαστικά έξοδα, να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους από εκείνους, που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), και να καταδικασθούν οι αναιρεσίβλητοι στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 317/2006 απόφαση του Εφετείου Κρήτης εν μέρει και ειδικότερα κατά τις διατάξεις της που αναφέρονταν στο σκεπτικό της παρούσας απόφασης.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα που αναιρεσείοντος που ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 21 Φεβρουαρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 18 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ