Supreme Court partially allows appeal against second-instance judgment regarding execution of seizure and ranking of claims.

Απόφαση 81 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 81/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1. Α. Μ. του Δ., κατοίκου ..., 2 Σ. Π. Μ. του Δ., κατοίκου ... και 3. Ν. Κ. του Χ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Μπιλίση.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ελληνικού Δημοσίου που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και τον προϊστάμενο της ΔΟΥ Λαγκαδά που εδρεύει στο Λαγκαδά, 2. ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων-Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ) που εδρεύει στην Αθήνα κι εκπροσωπείται νόμιμα από το διοικητή του και 3. Συμβολαιογράφου Μαρίας Βερβερίδου του Γεωργίου, που εδρεύει στο … Το πρώτο εκπροσωπήθηκε από τον Ευθύμιο Τσάκα πληρεξούσιο πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και το δεύτερο εκπροσωπήθηκε από τον Αντώνιο Παπαγεωργίου, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Η δε τρίτη δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-3-2009 ανακοπή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 33031/2009 του ίδιου Δικαστηρίου και 2322/2010 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 9-3-2011 αίτησή τους και τους από 13-12-2011 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 4-1-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη ως απαράδεκτων των προσθέτων λόγων αναίρεσης, άλλως εάν είναι παραδεκτοί, εισηγήθηκε την αποδοχή του πέμπτου κύριου λόγου της αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών κυρίων και προσθέτων λόγων.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη των αντιδίκων τους, στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, η οποία έκρινε επί αναγνωριστικής αγωγής και ανακοπής εκτελέσεως, αναφορικά με πίνακα κατάταξης, που συνέταξε η ήδη τρίτη αναιρεσίβλητη συμβολαιογράφος.

ΙΙ. 'Όπως προκύπτει από την ...'/15-7-2011 έκθεση του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης … ακριβές αντίγραφο της ένδικης αίτησης με κλήση για συζήτηση κατά τη δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσας, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην τρίτη των αναιρεσιβλήτων. 'Αρα, αφού, αυτή δεν εμφανίστηκε όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε, κατά τη σειρά της, από το οικείο πινάκιο, πρέπει η συζήτηση να χωρήσει περαιτέρω, παρά την απουσία της.

ΙΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., αντίγραφο των πρόσθετων λόγων αναίρεσης επιδίδεται πριν τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες από τη συζήτηση της αναίρεσης στον αναιρεσίβλητο. Εδώ, από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα υπ' όψιν έγγραφα, δεν προκύπτει σχετική επίδοση. 'Αλλωστε οι αναιρεσείοντες, ουδόλως επικαλούνται σχετική επίδοση με το υπόμνημά τους, το οποίο κατέθεσαν στο παρόν δικαστήριο. Αντίθετα, κάνουν λόγο αποκλειστικά, για επίδοση της αίτησης αναίρεσής τους και των λοιπών αιτήσεων αναίρεσης, χωρίς οιαδήποτε μνεία για επίδοση των προσθέτων λόγων αναίρεσης. 'Αρα, πρέπει οι πρόσθετοι λόγοι να απορριφθούν, ως απαράδεκτοι (ΑΠ 599/2011, ΑΠ 897/2008). IV. Κατά τη διάταξη του άρθρου 527 Κ.Πολ.Δ., είναι απαράδεκτη η προβολή στην κατ' έφεση δίκη πραγματικών ισχυρισμών που δεν προτάθηκαν στην πρωτόδικη δίκη. Ως πραγματικοί ισχυρισμοί νοούνται, όσοι τείνουν στη θεμελίωση ή κατάλυση του ουσιαστικού δικαιώματος και στοιχειοθετούν τη βάση ένστασης, αντένστασης ή άλλης παρόμοιας, αυτοτελούς αίτησης παροχής έννομης προστασίας και άρα όχι εκείνοι που αποτελούν άρνηση σε τέτοια αίτηση (ΑΠ 1954/10, ΑΠ 1641/2009).

Συνεπώς, δεν υπόκεινται στην απαγόρευση οι αρνητικοί ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, που ανάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς και η άρνηση των πραγματικών περιστατικών (ΑΠ 1306/2009, ΑΠ 793/2006). Εξ άλλου, κατά το άρθρο 261 Κ.Πολ.Δ., εφ' όσον δεν αμφισβητήθηκε η αλήθεια, κάποιου πραγματικού ισχυρισμού, απόκειται στο δικαστή να κρίνει, σε συνδυασμό με την, τυχόν, γενική άρνηση και το σύνολο των ισχυρισμών των διαδίκων, αν συνάγεται ομολογία ή άρνηση.

Κατ' αρχήν, αρκεί η γενική άρνηση. Πρέπει όμως, για να συναχθεί η "έμμεση δικαστική ομολογία", να προκύπτει σαφώς, η μη αμφισβήτηση του συγκεκριμένου πραγματικού ισχυρισμού από τον εμμέσως ομολογούντα (ΑΠ 166/2004). Η κρίση δε του δικαστηρίου της ουσίας, σε περίπτωση μη ειδικής αμφισβήτησης είναι ανέλεγκτη, γιατί πρόκειται για κρίση περί τα πράγματα (άρθρ. 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

β.λ. και ΑΠ 297/2009, ΑΠ 813/2009). Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν, πως το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του: α) δέχτηκε διαφορετική αξία των συνεκπλειστηριασθέντων κινητών, πραγμάτων (μηχανημάτων), αν και οι αναιρεσίβλητοι δεν είχαν προτείνει τέτοιο ισχυρισμό πρωτόδικα. 'Όμως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, πρόκειται για αρνητικό ισχυρισμό, μη καταλυπτόμενο, από τη διάταξη του άρθρου 527 Κ.Πολ.Δ, β) υπήρχε, συναφώς, ομολογία, από τη μη συγκεκριμένη αμφισβήτηση της αξίας των παραπάνω πραγμάτων, την οποία, το Δικαστήριο, δεν έλαβε υπ' όψιν. 'Όμως, όπως ήδη εκτέθηκε, και τούτο άπτεται της ουσιαστικής κρίσης του δικαστηρίου. 'Αλλωστε, όπως εξάγεται από την επισκόπηση των προτάσεων του πρώτου των αναιρεσιβλήτων στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, προβλήθηκε γενική άρνηση της ένδικης ανακοπής, η οποία δεόντως εκτιμήθηκε από το δικαστήριο της ουσίας. 'Αρα, οι κύριοι, με στοιχεία Α, Β, Γ, Δα αναιρετικοί λόγοι, που προβάλλουν τις από το άρθρο 559 αρ. 14, 12 και 11 Κ.Πολ.Δ.

πλημμέλειες, είναι αβάσιμοι. V. Με τον ίδιο λόγο προβάλλεται, πως εσφαλμένα το Εφετείο, δεν έλαβε υπ' όψιν το δεδικασμένο, που προέκυπτε από την με αριθμό 448/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία, κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, προέβη σε διόρθωση της έκθεσης αναγκαστικής κατάσχεσης του επίδικου ακινήτου, ως προς την τιμή πρώτης προσφοράς και την αξία του εκπλειστηριαζόμενου, η οποία δεν έχει ανακληθεί.

Κατ' αρχήν, το δικαστήριο της ουσίας απήντησε επί του θέματος του δεδικασμένου και απέρριψε τον σχετικό ισχυρισμό. Περαιτέρω: 1) για να είναι ορισμένος ο λόγος της παραβίασης του δεδικασμένου, πρέπει στο αναιρετήριο να γίνεται αναφορά στο αντικείμενο της προηγηθείσας δίκης από την οποία η επίκληση του δεδικασμένου, τα ζητήματα που εκεί κρίθηκαν και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή της επικαλουμένης διάταξης.

Εδώ οι αναιρεσείοντες αναφέρουν τον αριθμό της απόφασης, από την οποία, κατά την εκτίμησή τους, απορρέει το προβαλλόμενο δεδικασμένο, δεν αναφέρουν όμως με πληρότητα και ακρίβεια, ούτε μεταξύ ποίων διαδίκων αυτή εκδόθηκε, ούτε ποιά, ακριβώς ζητήματα κρίθηκαν, ούτε γιατί οι παραδοχές του Εφετείου δεν αρκούν για την απόρριψη του σχετικού ισχυρισμού, ούτε τη διάταξη που παραβιάστηκε, τις προϋποθέσεις της, αλλά και τα λάθη ως προς αυτήν, της προσβαλλόμενης απόφασης. 'Αρα, ο σχετικός κύριος αναιρετικός λόγος (υπό στοιχείο Δγ) είναι απαράδεκτος.

VI. Περαιτέρω, η προσβαλλόμενη απόφαση δέχτηκε τα ακόλουθα: "Με επίσπευση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε., κατασχέθηκε αναγκαστικά, για την ικανοποίηση χρηματικής απαίτησής της, με την αριθμ. …/16-11-1998 έκθεση κατάσχεσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ... το παρακάτω περιγραφόμενο ακίνητο της οφειλέτριας εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΕΤΕΝΑ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ" που εδρεύει στο ….

Ειδικότερα, κατασχέθηκε ένα εργοστασιακό συγκρότημα αφυδάτωσης οπωροκηπευτικών το οποίο είναι κτισμένο επί τριών γηπέδων της οριστικής διανομής του έτους 1930 του αγροκτήματος Λαγκαδά ... Με την ίδια αυτή έκθεση κατάσχεσης κατασχέθηκαν και τα παρακάτω μηχανήματα και ο μηχανολογικός εξοπλισμός "εμπεπηγμένα ή μη ως παραρτήματα και παρακολουθήματα του ανωτέρω εργοστασίου λειτουργούντα ως ενιαίο σύνολο για την οικονομική εξυπηρέτηση και λειτουργία αυτού"...

Με την έκθεση κατάσχεσης εκτιμήθηκε το κατασχεθέν ακίνητο σε 200.000.000 δρχ.=586.940,57 ευρώ ως ενιαίο οικονομικό σύνολο, σε κατάσταση λειτουργίας και αναλυτικά ορίσθηκε η εκτίμηση: α) για τα γήπεδα σε 35.000.000 δρχ.= 102.714,60 ευρώ, β)για τις κτιριακές εγκαταστάσεις σε 65.000.000 δρχ.= 190.755,68 ευρώ και γ) για τα μηχανήματα και το μηχανολογικό εφοπλισμό σε 100.000.000 δρχ.=293.470,28 ευρώ.

Με την έκθεση κατάσχεσης διορίσθηκε μεσεγγυούχος η οφειλέτρια καθ' ης η εκτέλεση ... Με την αριθμ. …/9-11-2007 Α' Επαναληπτική Περίληψη κατασχετήριας έκθεσης ορίσθηκε ο πλειστηριασμός για τις 9-1-2008 των προαναφερομένων κατασχεθέντων πραγμάτων. Εν τω μεταξύ, κατόπιν αιτήσεως της καθ' ης η εκτέλεση ΕΤΕΝΑ ΕΛΛΑΣ ΕΠΕ, εκδόθηκε η αριθμ. 448/8-1-2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσ/νίκης (διαδικασία ασφαλ.

μέτρων) με την οποία διορθώθηκε η αξία του κατασχεθέντος σε 900.000 ευρώ, με τιμή πρώτης προσφοράς τα 2/3 αυτής, ήτοι 600.000 ευρώ, καθόσον κρίθηκε ότι η πραγματική αξία του γηπέδου ανέρχεται σε 150.000 ευρώ, των κτισμάτων σε 300.000 ευρώ και των μηχανημάτων σε 450.000 ευρώ. Ο πλειστηριασμός διενεργήθηκε ... και τα κατασχεθέντα εκπλειστηριάσθηκαν ως "ενιαίο οικονομικό σύνολο σε κατάσταση λειτουργίας" όπως και κατασχέθηκαν.

Υπερθεματιστές αναδείχθηκαν ο Α. Μ. του Δ., Σ.-Π. Μ. του Δ. και Ν. Κ. του Χ., (ενάγοντες), με πλειστηρίασμα 600.010 ευρώ, κατά ποσοστά 37,50%, 37,50 % και 25%, αντιστοίχως. Αυτοί κατέβαλαν εγγύηση ποσού 200.000 ευρώ συνταχθείσας της αριθμ. .../9-1-2008 έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού της συμ/φου Μαρίας Γ. Βερβερίδου, ενώ τους δόθηκε προθεσμία 15 ημερών εξόφλησης του υπολοίπου πλειστηριάσματος το οποίο και κατέβαλαν στις 24-1-2008 στην επί του πλειστηριασμού υπάλληλο Μ.

Βερβερίδου. Η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος, μετά την καταβολή του πλειστηριάσματος, εξέδωσε την αριθμ. .../25-1-2008 περίληψη κατακυρωτικής έκθεσης στην οποία περιλήφθηκε λεπτομερώς το κατασχεθέν ακίνητο μετά των γηπέδων, των κτιριακών εγκαταστάσεων, των μηχανημάτων και του μηχανολογικού εξοπλισμού, η οποία μεταγράφηκε νόμιμα ...

Επειδή, η καθ' ης οφειλέτρια αρνείτο να παραδώσει το κατακυρωθέν ακίνητο ... χώρησε βίαια αποβολή αυτής και εγκατάσταση των υπερθεματιστών σ' αυτό. Πλην όμως κατά την εγκατάσταση των υπερθεματιστών δεν βρέθηκε κανένα από τα μηχανήματα και το μηχανολογικό εξοπλισμό του εργοστασίου που αναφέρονται παραπάνω.

Αυτά είχαν αφαιρεθεί από την καθ' ης μετά την κατάσχεση και πριν από τον πλειστηριασμό, γεγονός που δεν γνώριζε η επισπεύδουσα Εθνική Τράπεζα ούτε και οι υπερθεματιστές. Οι τελευταίοι με την αριθμ. έκθ. καταθ. 11.158/12-3-2008 αίτησή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσ/νίκης ζήτησαν τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων προκειμένου να απαγορευθεί η διανομή του πλειστηριάσματος δηλώνοντας συνάμα ότι έχουν απαλλαγεί κατά το άρθρο 380 Α.Κ.

από την υποχρέωση καταβολής του ποσού των 300.005 ευρώ που αντιστοιχεί στα εκπλειστηριασθέντα μηχανήματα και μηχανολογικό εξοπλισμό, δήλωση που κοινοποίησαν στην επί του πλειστηριασμού υπάλληλο, στην επισπεύδουσα δανείστρια, στους αναγγελθέντες δανειστές και στην καθ' ης η εκτέλεση. Με την αριθμ. 11.158/12-3-2008 διαταγή του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου απαγορεύθηκε προσωρινά μέχρι την έκδοση της απόφασης επί της αιτήσεως (κατόπιν παράτασης κατά τη συζήτηση) η διανομή του πλειστηριάσματος αυτού.

Για το λόγο αυτό η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος συνέταξε αρχικά τον αριθμ. .../27-3-2008 πίνακα κατάταξης στον οποίο κατέταξε τους αναγγελθέντες δανειστές μόνο επί του υπολοίπου του πλειστηριάσματος ύψους 300.005 ( = 600.010 - 300.005). Ακολούθως, επί της παραπάνω αιτήσεως εκδόθηκε η αριθμ. 19364/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσ/νίκης που απέρριψε την αίτηση.

Ενόψει της απόφασης αυτής, με την οποία έπαυσε πλέον η απαγόρευση διανομής και του υπολοίπου πλειστηριάσματος, η επί του πλειστηριασμού υπάλληλος διένειμε αυτό και συνέταξε τον αριθμ. .../25-2-2009 προσβαλλόμενο πίνακα στον οποίο μετά την αφαίρεση ποσού 959,50 ευρώ για τα έξοδα και τα δικαιώματά της, κατέταξε τη ΔΟΥ Λαγκαδά για υπόλοιπο απαίτησής της ύψους 195.890,82 ευρώ και το ΙΚΑ για το ποσό των 103.154,68 ευρώ.

Τα ανωτέρω κατασχεθέντα παραρτήματα του ακινήτου που πλειστηριάσθηκαν μαζί με το ακίνητο και όχι με ξεχωριστή τιμή κατά τα άρθρα 994 και 1001 Α περ. α' ΚΠολΔ που εκτέθηκαν στην αρχή, είναι έτους κατασκευής και τεχνολογίας πριν από το έτος 1998 οπότε και κατασχέθηκαν. Η πάροδος των δέκα περίπου ετών μέχρι την κατά το έτος 2008 πλειστηρίασή τους, επέδρασε μειωτικά στην αξία τους δεδομένου ότι δεν ήταν σε λειτουργία και δεν συντηρούνταν η δε κατασκευή νέας και προηγμένης τεχνολογίας παρομοίων μηχανημάτων περιόρισε σημαντικά την εμπορική τους αξία.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα υπό στοιχ. δ' παραπάνω 19 μηχανήματα ήταν αποθηκευμένα στον υπαίθριο χώρο του εργοστασίου εκτειθεμένα στις διάφορες καιρικές συνθήκες. Η εμπορική αξία αυτών που με την έκθεση κατάσχεσης εκτιμήθηκε σε 293.470,28 ευρώ, εκτιμάται ότι κατά το χρόνο του πλειστηριασμού, στις 9-1-2008 ανέρχονταν σε 200.000 ευρώ και όχι στο ποσό των 300.005 ευρώ που ισχυρίζονται οι ανακόπτοντες.

Για την αξία αυτή των μηχανημάτων δεν υπάρχει δεδικασμένο από την προαναφερόμενη αριθμ. 448/2007 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσ/νίκης (διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων) με την οποία διορθώθηκε η τιμή του κατασχεθέντος ακινήτου, όπου στο αιτιολογικό αυτής αναφέρεται πως η αξία των μηχανημάτων ανέρχεται σε 450.000 ευρώ, γιατί "αγοράσθηκαν πριν 4-5 χρόνια περίπου" (αυτολεξεί απόφασης), γεγονός που είναι ανακριβές αφού η κατάσχεσή τους έλαβε χώρα το έτος 1998 και είναι αδύνατον να αγοράσθηκαν μετέπειτα. 'Ετσι, το πλειστηρίασμα που αντιστοιχεί στα παραπάνω κατασχεθέντα παραρτήματα ανέρχεται σε 200.000 ευρώ.

Από τα παραπάνω εκτιθέμενα πραγματικά περιστατικά αποδεικνύεται ότι μολονότι οι ανακόπτοντες-ενάγοντες που αναδείχθηκαν υπερθεματιστές κατέβαλαν το πλειστηρίασμα ύψους διακοσίων χιλιάδων ευρώ που αντιστοιχεί στα εκπλειστηριασθέντα παραρτήματα, εντούτοις δεν είναι δυνατή η μεταβίβασή τους σ' αυτούς λόγω του ότι αφαιρέθηκαν πριν από τον πλειστηριασμό ότι λόγω της αδυναμίας αυτής της παροχής, δεν είχαν και αυτοί υποχρέωση καταβολής του πλειστηριάσματος ύψους 200.000 ευρώ και για αυτό δήλωσαν πως έχουν απαλλαγεί από την υποχρέωση αυτή και ζήτησαν να τους επιστραφεί.

Ενόψει αυτών, σύμφωνα μ' όσα εκτέθηκαν στην υπό στοιχ. Β' μείζονα σκέψη, το πλειστηρίασμα αυτό (200.000) στο οποίο κατετάγησαν οι εναγόμενοι με τον προσβαλλόμενο πίνακα, δεν αποτελεί περιουσιακό στοιχείο της καθ' ης η εκτέλεση ... δεσμευμένο για την ικανοποίησή τους (των εναγομένων) ως δανειστών αυτής, αλλά ανήκει στην περιουσία των εναγόντων δεδομένου ότι δεν είχαν υποχρέωση να το καταβάλουν.

Επομένως, οι εναγόμενοι δεν έχουν δικαίωμα είσπραξης του ποσού αυτού των 200.000 ευρώ ως μη ανήκον στην περιουσία της οφειλέτριάς τους και πρέπει να ακυρωθεί ο προσβαλλόμενος πίνακας. Πρέπει να σημειωθεί ότι η αδυναμία μεταβίβασης στους υπερθεματιστές των κατασχεθέντων κινητών δεν αποτελεί σύμφωνα μ' όσα εκτέθηκαν στη μείζονα σκέψη, πραγματικό ελάττωμα ή έλλειψη συμφωνημένης ιδιότητας του εκπλειστηριασθέντος ακινήτου μαζί με το οποίο κατασχέθηκαν επί των οποίων (πραγματικών ελαττωμάτων) δεν εφαρμόζονται τα παραπάνω.

Επίσης, η αφαίρεση των παραπάνω πραγμάτων κατά τα αποδειχθέντα έγινε πριν από τις 9-1-2008 και όχι μετά την κατακύρωση. Τέλος, οι εναγόμενοι καθ' ων η ανακοπή δεν επικαλούνται ούτε μάλιστα εν σπέρματι διαλαμβάνουν ισχυρισμό ή αφήνουν υπόνοια περί συμπαιγνίας των ανακοπτόντων-εναγόντων και της καθ' ης η εκτέλεση, πράγμα άλλωστε που δεν αποδείχθηκε.

Κατ' ακολουθία, η κρινόμενη ανακοπή και η σωρευόμενη αναγνωριστική αγωγή είναι εν μέρει βάσιμες. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που δέχθηκε ότι οι ανακόπτοντες-ενάγοντες δικαιούνται κατ' εφαρμογή των άρθρων 380, 513, 514, 516 Α.Κ. και 1017 παρ. 2 εδ. γ' ΚΠολΔ να ζητήσουν την επιστροφή του πλειστηριάσματος που αντιστοιχεί στα πλειστηριασθέντα παραρτήματα, ορθά τις αναφερόμενες στη μείζονα σκέψη διατάξεις ερμήνευσε και εφάρμοσε και σωστά εν μέρει τις αποδείξεις εκτίμησε.

Συνεπώς, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι οι οικείοι λόγοι των συνεκδικαζομένων εφέσεων. Το πρωτοβάθμιο, όμως, δικαστήριο που δέχθηκε ότι το πλειστηρίασμα το οποίο αντιστοιχεί στα παραρτήματα του ακινήτου ανέρχεται σε 300.005 ευρώ και στη συνέχεια, ακύρωσε τον προσβαλλόμενο πίνακα και αναγνώρισε ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν δικαίωμα είσπραξης του ποσού αυτού, το οποίο έχουν δικαίωμα να αναλάβουν οι ενάγοντες, εσφαλμένα τις αποδείξεις εκτίμησε ως προς το σημείο τούτο.

Συνεπώς, πρέπει να γίνουν δεκτοί οι σχετικοί λόγοι των εφέσεων, να εξαφανισθεί η εκκαλούμενη απόφαση, να κρατηθεί η ανακοπή και η αγωγή που πρέπει να γίνουν δεκτές εν μέρει ...". Με τις παραπάνω παραδοχές η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, διέλαβε σαφείς, επαρκείς και μη αντιφατικές αιτιολογίες, οι οποίες στηρίζουν το διατακτικό της. Αν ορθά εκτιμήθηκε η θέση του δικαστικού επιμελητή …, ως προς την αξία των κινητών και αν τα μηχανήματα έπρεπε να εκτιμηθούν διαφορετικά και με άλλον τρόπο, είναι θέματα ουσίας, κείμενα πέραν του αναιρετικού ελέγχου (άρθρ. 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.). Ακόμη, αναφέρονται, όπως προπαρατέθηκε στο σκεπτικό του εφετείου, σωρεία περιστατικών, ως προς την εκτίμηση της αξίας των κινητών αλλά και του συνόλου της εκπλειστηριαζόμενης περιουσίας της οφειλέτιδος εταιρείας.

Συνεπώς, ο με στοιχείο Δγ κύριος αναιρετικός λόγος που προβάλλει την από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια είναι αβάσιμος. VII. Κατά τη διάταξη του άρθρου 558 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση χωρεί, πλην άλλων, και αν το δικαστήριο έλαβε υπ' όψιν του πράγματα, τα οποία δεν προτάθηκαν. Κατά την παραπάνω έννοια, "πράγμα" είναι και ο λόγος έφεσης, με τον οποίο εκφέρεται παράπονο, σχετικά με αυτοτελή ισχυρισμό και όχι με ισχυρισμό αρνητικό της αγωγής (Ολ.

ΑΠ 3/2008, ΑΠ 88/2011, ΑΠ 845/2011, ΑΠ1434/2010). Ο λόγος ιδρύεται και με την παραδοχή από το Εφετείο ανύπαρκτου λόγου έφεσης, εκτός αν πρόκειται για λόγο έφεσης, τον οποίο όφειλε να ερευνήσει και αυτεπάγγελτα, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο (ΑΠ 1077/2010). Στην υπό κρίση περίπτωση, όπως εξάγεται από την επισκόπηση του δικογράφου της έφεσης του από τους διαδίκους ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, σ' αυτό, (σε αντίθεση με την έφεση του Ελληνικού Δημοσίου, δεν περιλαμβάνεται λόγος για μείωση της αξίας των κινητών, τα οποία εκπλειστηριάστηκαν.

Παρά ταύτα, η προσβαλλόμενη απόφαση έκρινε πως υπάρχουν "σχετικοί λόγοι εφέσεων". Με αυτή του την κρίση, όμως, το Εφετείο υπέπεσε, κατά τα προεκτεθέντα στην από το άρθρο 559 αρ. 8 πλημμέλεια, και ο πέμπτος λόγος της αναίρεσης, που την προβάλλει, είναι βάσιμος. Μετά απ' αυτά πρέπει να γίνει μερικώς δεκτή η ένδικη αίτηση, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος της που αφορά την έφεση του δευτέρου αναιρεσιβλήτου (ΙΚΑ-ΕΤΑΜ), να παραπεμφθεί δε η υπόθεση προς εκδίκαση στο δικαστήριο το οποίο την εξέδωσε, γιατί η συγκρότησή του από άλλους δικαστές είναι εφικτή (άρθρ. 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-3-2011 αίτηση των Α. Μ., Σ. Μ. και Ν. Κ. (και τους προσθέτους αυτής λόγους) για αναίρεση της 2322/2010 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης κατά το μέρος της που αφορά το πρώτο αναιρεσίβλητο (Ελληνικό Δημόσιο) και την τρίτη αναιρεσίβλητη (συμβολαιογράφο).

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη του Ελληνικού Δημοσίου εκ τριακοσίων (300) ευρώ.

Αναιρεί την ως άνω απόφαση κατά το μέρος της που αφορά την έφεση του δευτέρου αναιρεσιβλήτου (ΙΚΑ - ΕΤΕΑΜ).

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο (συγκροτούμενο από άλλους δικαστές).

Επιβάλλει στο δεύτερο αναιρεσίβλητο τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων εκ τριακοσίων (300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε, στην Αθήνα, στις 12 Μαρτίου 2013.

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ