Appeal hearing declared inadmissible due to failure to summon absent defendant after adjournment.

Απόφαση 819 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 819/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Σακκά, Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Χαράλαμπο Καλαματιανό και Σοφία Ντάντου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Ιανουαρίου 2015, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) (Κ.Π. 5), α. Γ. Τ. του Η., β. Π. Τ. του Η. και γ. Λ. Τ. του Η., 2) (Κ.Π. 29), α. Α. Μ. του Π., β. Β. Τ. του Π., γ. Κ. Μ. και δ. Ρ. Μ., κατοίκων ... και 3) (Κ.Π. 73), ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "ΑΔΕΛΦΟΙ Γ. Ζ. ΟΕ", ήδη μετασχηματισθείσας σε ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Βιομηχανία Επίπλων Ζ. ανώνυμη εταιρία" και το διακριτικό τίτλο "Ζ. ΑΕ", που εδρεύει στη … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων οι με στοιχ. 2 εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μπουδούρογλου, ενώ οι με στοιχ. 1 και 3 δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Των αναιρεσειόντων - καλούντων: (Κ.Π. 29), α. Α. Μ. του Π., β. Β. Τ. του Π., γ. Κ. Μ. και δ. Ρ. Μ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Μπουδούρογλου.

Του αναιρεσιβλήτου - καθ' ου η κλήση: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που κατοικοεδρεύει στη Θεσσαλονίκη, το οποίο δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-6-1998 αίτηση καθορισμού προσωρινής τιμής μονάδος αποζημίωσης του Ελληνικού Δημοσίου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκε με ανταιτήσεις και παρεμβάσεις των ήδη αναιρεσειόντων και άλλων προσώπων, που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη. Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η 27265/1998 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Στη συνέχεια κατατέθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο στο Εφετείο Θεσσαλονίκης η από 28-4-1999 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης, η οποία συνεκδικάστηκε με τις από 3-5-1999 και 5-1-2000 αιτήσεις των ήδη αναιρεσειόντων και άλλων προσώπων, που δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη, καθώς και με ανταιτήσεις και παρεμβάσεις προσώπων, που επίσης δεν είναι διάδικοι στην παρούσα δίκη. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3181/2000 προδικαστική και 2354/2002 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης, την αναίρεση των οποίων ζήτησαν οι ήδη αναιρεσείοντες με την από 6-6-2003 αίτησή τους.

Εκδόθηκε η 238/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανήλθε για συζήτηση με την από 8-10-2010 κλήση των ήδη αναιρεσειόντων - καλούντων.

Εκδόθηκε η 1714/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία κήρυξε και πάλι τη συζήτηση απαράδεκτη. Η υπόθεση επανέρχεται εκ νέου για συζήτηση με την από 12-2-2014 κλήση των ήδη αναιρεσειόντων - καλούντων. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες - καλούντες όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Ντάντου διάβασε την από 19-11-2009 έκθεση της Αρεοπαγίτου Σοφίας Καραχάλιου, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του δευτέρου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως (από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ) και του τρίτου λόγου αυτής (από τον αριθμό 19 του αυτού άρθρου του ΚΠολΔ), την απόρριψη δε του πρώτου λόγου αυτής.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων - καλούντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την έννοια του άρθρου 576 ΚΠολΔ, αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως αν ο απολιπόμενος διάδικος επέσπευσε εγκύρως τη συζήτηση, οπότε συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, ή, αν τη συζήτηση επέσπευσε ο αντίδικος του απολιπομένου διαδίκου, οπότε εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα.

Αν η κλήση για συζήτηση δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. β' και γ' του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη, κατ' άρθρο 575 εδ. β' του ίδιου Κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί ο γραμματέας είναι υποχρεωμένος αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ' αναβολή δικάσιμο, ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και, επομένως, δεν χρειάζεται νέα κλήση του διαδίκου, όταν ο απολιπόμενος κατά τη μετ' αναβολή δικάσιμο διάδικος είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, το οποίο εφαρμόζεται και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, "στις περιπτώσεις που η προφορική συζήτηση δεν είναι υποχρεωτική, οι διάδικοι μπορούν να συμφωνήσουν με κοινή δήλωση, που υπογράφεται από τους πληρεξουσίους δικηγόρους ότι δεν θα παραστούν κατά την εκφώνηση.

Τέτοια δήλωση μπορεί να γίνει και από έναν ή ορισμένους μόνον πληρεξουσίους. Η δήλωση αυτή παραδίνεται στην περίπτωση κοινής δήλωσης από έναν τουλάχιστον πληρεξούσιο δικηγόρο και σε περίπτωση μονομερούς δήλωσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο στον αρμόδιο γραμματέα το αργότερο την παραμονή της δικασίμου και σημειώνεται αμέσως στο πινάκιο.

Στις παραπάνω περιπτώσεις, η συζήτηση περατώνεται με μόνη την εκφώνηση της υπόθεσης. Μόνο δήλωση βίαιης διακοπής της δίκης είναι παραδεκτή. Μπορεί όμως το δικαστήριο, αν προβάλλονται άλλοι διαδικαστικοί ισχυρισμοί, να αναβάλει την υπόθεση σε σύντομη δικάσιμο με πρακτικό στο οποίο καταχωρίζονται και οι ισχυρισμοί αυτοί.

Στη δικάσιμο αυτή καλούνται όσοι διάδικοι δεν ήταν παρόντες κατά την αναβολή, ενώ οι παρόντες οφείλουν να εμφανισθούν χωρίς κλήτευση και αν δεν παραστούν κατά τη νέα δικάσιμο δικάζονται ερήμην". Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 110 παρ. 2, 498, 226 και 573 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αν κατά την προσδιοριζόμενη για τη συζήτηση της αναίρεσης δικάσιμο, αρχική ή μεταγενέστερη, αναβληθεί αυτή για νέα μεταγενέστερη δικάσιμο, η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο προς συζήτηση, κατά την νέα αυτή δικάσιμο, δεν ισχύει, κατ' εξαίρεση των όσων αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδαφ.

γ' ΚΠολΔ, ως κλήτευση όλων των διαδίκων, αλλά μόνο εκείνων που ήταν παρόντες ή δεν εμφανίσθηκαν καθόλου, κατά την αρχική ή την μεταγενέστερη μετ' αναβολή δικάσιμο, κατά την οποία αναβλήθηκε εκ νέου η υπόθεση, εφόσον οι τελευταίοι είχαν κλητευθεί κατά την αρχική δικάσιμο, οι διάδικοι όμως που κατά την αρχική ή την μεταγενέστερη μετ' αναβολή δικάσιμο, κατά την οποία δόθηκε νέα αναβολή, δεν ήταν παρόντες, αλλά είχαν καταθέσει δήλωση ότι δεν θα παραστούν κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει, αντίθετα, να καλούνται στις οριζόμενες σχετικά προθεσμίες, διά της επιδόσεως σ' αυτούς πρακτικού της αναβολής ή πιστοποιητικού του αρμόδιου γραμματέα περί της νέας αυτής αναβολής (ΑΠ 213/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη από 6-6-2003 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2354/2002 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης με την από 12-2-2014 κλήση των αναιρεσειόντων Α. Μ., Β. Τ., Κ. Μ. και Ρ. Μ. εισήχθη προς συζήτηση κατά την δικάσιμο της 19-9-2014, κατά την οποίαν οι ανωτέρω αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν από τον Πληρεξούσιο Δικηγόρο τους, το δε αναιρεσίβλητο εκπροσωπήθηκε με δήλωση του Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Ευάγγελου Μαρίνη, σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ. 1 και 242 παρ. 2 ΚΠολΔ. Κατά την ανωτέρω δικάσιμο (19-9-2014) η συζήτηση της αναίρεσης αναβλήθηκε με αίτηση των ως άνω αναιρεσειόντων για την δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής (16-1-2015). Όπως προκύπτει από τα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, κατά την παρούσα δικάσιμο (16-1-2015) δεν εμφανίσθηκε το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο ούτε εκπροσωπήθηκε με δήλωση αντιπροσώπου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (άρθρο 573 παρ. 1 και 242 παρ. 2 ΚΠολΔ). Από τα έγγραφα, όμως, της δικογραφίας, δεν προκύπτει αν το ως άνω αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο, που κατά την αρχική δικάσιμο (19-9-2014) δεν ήταν παρόν αλλά είχε παραστεί με δήλωση του Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους Ευάγγελου Μαρίνη, κλήθηκε να παραστεί κατά τη νέα, μετ' αναβολή, δικάσιμο (16-1-2015). Επομένως πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 6-6-2003 αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2354/2002 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιουνίου 2015.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ