Legislator Case Law & Legislation
819/2006 AI generated

Supreme Court partially allows appeal against dismissal of recognition suit for civil servant salary classification.

Case Number 819/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court partially allowed the appellant's appeal against the Second Instance Court's dismissal of a recognition suit. The appellant sought official recognition of his employment category and back pay based on a specific labor contract, while the lower court had rejected the claim for back pay as indeterminate. The Court ruled that the lower court erred in dismissing the suit because the specific facts and the obligation for back pay were sufficiently defined without needing a precise numerical calculation at the filing stage.

Legislator headnote

AI generated

Art. 216 para. A, Art. 70, Art. 559 no. 14 KPolD; A recognition suit is admissible if it contains the factual basis for the right claimed, even if the exact monetary amount of the resulting debt is not numerically specified.

Keywords

AI generated
recognition suit admissibility indeterminate claim dismissal civil servant salary classification factual basis requirement partial annulment of judgment

Cited Legislation

AI generated
Art. 216 para. A KPolD
Art. 70 KPolD
Art. 559 no. 14 KPolD
Art. 580 para. 3 KPolD
Law 1648/1986
Art. 281 AK
Art. 288 AK

Cited Case Law

AI generated
3764/1998
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3764/1998 του ίδιου Δικαστηρίου και 8495/2002 του Εφετείου Αθηνών.
8495/2002
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3764/1998 του ίδιου Δικαστηρίου και 8495/2002 του Εφετείου Αθηνών.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 819 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 819/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος : Α. Χ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Σωτηροπούλου-Πηλίχου. Δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η. Α.Ε.)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μανιάτη. Δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/1/1997 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3764/1998 του ίδιου Δικαστηρίου και 8495/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 4/10/2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 28 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή κατά το άρθρ. 216 εδ. Α ΚΠολΔ η αγωγή ως εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο, πρέπει να περιέχει και σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν, σύμφωνα με το νόμο, δηλαδή ιστορική βάση με παράθεση όλων των πραγματικών περιστατικών που είναι κατά νόμο αναγκαία προς θεμελίωση του αξιούμενου δικαιώματος, ενώ σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρ. 70 ΚΠολΔ αντικείμενο της αναγνωριστικής αγωγής μπορεί να είναι η διάγνωση της ύπαρξης ή μη κάποιας έννομης σχέσης, δηλαδή βιοτικής σχέσης που ρυθμίζεται από το δίκαιο και αναφέρεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο ή πράγμα, η οποία συμπίπτει με δικαίωμα ή μπορεί να καταλήξει σε δικαίωμα.

Στην περίπτωση που η αναγνωριστική αγωγή έχει ως αντικείμενο ν' αναγνωρισθεί α) το δικαίωμα του ενάγοντος προς ένταξη στο τακτικό προσωπικό της εναγομένης στην ανάλογη κατηγορία και στο αντίστοιχο μισθολογικό κλιμάκιο και β) η υποχρέωση της εναγομένης για την καταβολή των μισθολογικών διαφορών που εντεύθεν προκύπτουν από την ορθή κατά τ' ανωτέρω ένταξη, για να είναι ορισμένη η αγωγή αρκεί να περιέχονται σ' αυτή τα παραγωγικά του εν λόγω δικαιώματος περιστατικά και το παραπάνω αίτημα, χωρίς να είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται το ύψος των αιτουμένων μισθολογικών διαφορών με αριθμητική ανάλυση και συγκεκριμένο ποσόν.

Και τούτο γιατί στην περίπτωση αυτή η οφειλή της εναγομένης, που είναι το αντικείμενο της διαφοράς, είναι συγκεκριμένη και οριστή, απλώς δε απομένει να προσδιορισθεί, με μαθηματικό (λογιστικό) υπολογισμό το ακριβές ύψος της. Εξ άλλου κατά το άρθρ. 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και όταν το Δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο το δικόγραφο της αγωγής, ως αόριστο.

Στην προκείμενη περίπτωση με την ένδικη αγωγή, όπως από αυτή προκύπτει, ο ενάγων και τώρα αναιρεσείων επικαλούμενος σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, σύμφωνα με την οποία προσλήφθηκε από την εναγομένη και τώρα αναιρεσίβλητη ΔΕΗ ως πρόσωπο υπαγόμενο στην προστασία του Ν. 1648/1986, ισχυρίζεται περαιτέρω ότι αν και ο ίδιος τυγχάνει πτυχιούχος Ανωτέρας Σχολής, γεγονός που είχε καταστήσει γνωστό κατά την ένταξή του, στην εναγομένη, αυτή κατά παράβαση του κανονισμού της και των άρθρ. 281, 288 ΑΚ του Ν. 1648/1986 και της από 28-2-1990 ΕΣΣΕ τον ενέταξε στην κατηγορία Τ4/Η και στο 10 μισθολογικό κλιμάκιο, ενώ έπρεπε με βάση τις παραπάνω διατάξεις να τον εντάξει στην κατηγορία Τ3 και στο 8 μισθολογικό κλιμάκιο.

Με βάση τ' ανωτέρω ζήτησε ν' αναγνωρισθεί ότι η εναγομένη υποχρεούται α) να τον εντάξει στο τακτικό προσωπικό της από 1-4-1996 στην κατηγορία Τ3 και στο μ.κ. 8 και β) να του καταβάλει τις εντεύθεν προκύπτουσες μισθολογικές διαφορές και συγκεκριμένα τις διαφορές που προκύπτουν μεταξύ των παραδοχών του 10ου μ.κ.

της κατηγορίας Τ4 που του καταβλήθηκαν και εκείνω που αντιστοιχούν στο 8 μ.κ. της κατηγορίας Τ3 που έπρεπε, με βάση την ορθή ένταξή του, να του καταβληθούν. Με το παραπάνω περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή κρίθηκε από το Εφετείο νόμιμη για το α' κεφάλαιό της και απορρίφθηκε για το β' ως αόριστη, όπως απορρίφθηκε και η έφεση του ενάγοντα κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης που είχε κρίνει όμοια.

Έτσι όμως που έκρινε το Εφετείο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο το δικόγραφο της αγωγής, κατά το άνω κεφάλαιο, το οποίο περιέχει κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τα γεγονότα που το θεμελιώνουν. Και τούτο γιατί στο αγωγικό δικόγραφο περιέχονται τα παραγωγικά του εν λόγω δικαιώματος του ενάγοντος περιστατικά, χωρίς να είναι αναγκαίο να προσδιορίζεται με συγκεκριμένο αριθμητικό ποσό το ύψος των δικαιουμένων και αιτουμένων μισθολογικών διαφορών από την νόμιμη ένταξη του ενάγοντα στο τακτικό προσωπικό της εναγομένης.

Επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ο από το άρθρ. 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ μοναδικός λόγος αναιρέσεως, να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει κατά τα διαλαμβανόμενα στο σκεπτικό την υπ' αριθ. 8495/2002 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το άνω μέρος προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε τετρακόσια είκοσι (420) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Μαϊου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ