Appeal allowed due to lack of specific reasoning and negative excess of power regarding service of process.

Απόφαση 818 / 2016 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 818/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Γεωργέλλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσούλα Παρασκευά, Μαρία Χυτήρογλου, Αρτεμισία Παναγιώτου και Χρήστο Βρυνιώτη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Μαρτίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ξένης Δημητρίου - Βασιλοπούλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Κ. Λ. του Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Κωνσταντίνα Χόρτη, για αναίρεση της υπ'αριθ.24845/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημ/κείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημ/κείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 10 Σεπτεμβρίου 2015 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 984/2015.

Αφού άκουσε Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως. Αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, η προθεσμία είναι, επίσης, δεκαήμερη, εκτός αν αυτός διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει, σε κάθε περίπτωση, από την επίδοση της αποφάσεως.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 156 του ίδιου Κώδικα, αν το πρόσωπο, στο οποίο πρόκειται να γίνει η επίδοση, απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και είναι άγνωστη η διαμονή του, η επίδοση γίνεται, μετά την άκαρπη αναζήτηση των αναφερομένων στη διάταξη αυτή προσώπων, στο δήμαρχο της τελευταίας γνωστής κατοικίας ή διαμονής του ή στο δημοτικό υπάλληλο που ορίζει ο δήμαρχος γι' αυτό το σκοπό.

Η μη τήρηση των διατυπώσεων αυτών συνεπάγεται, κατά το άρθρο 154 παρ. 2 του ΚΠΔ, την ακυρότητα της επιδόσεως και δεν αρχίζει η ανωτέρω προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων. Η απόφαση, με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της έφεσης ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης του, για να έχει την απαιτούμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.

Δ' ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης στον εκκαλούντα της προσβαλλόμενης με την έφεση αποφάσεως, αν απαγγέλθηκε απόντος τούτου, και το χρόνο ασκήσεως της έφεσης, καθώς και το αποδεικτικό από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επιδόσεως (Ολ.

ΑΠ 6/1994 και 4/1995).

Σε περίπτωση, όμως, που με την έφεση αμφισβητούνται ο τόπος κατοικίας εκείνου που ασκεί το ένδικο μέσο και το άγνωστο της διαμονής του, που συνεπάγεται αδυναμία γνώσης της επίδοσης, και προβάλλεται ότι, κατά τον κρίσιμο χρόνο της επίδοσης, αυτός διέμενε σε ορισμένο τόπο και διεύθυνση, πρέπει επίσης να διαλαμβάνεται στην απορριπτική απόφαση σχετική αιτιολογία, αλλιώς ιδρύεται ο ανωτέρω, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' του Κ.Π.Δ. λόγος αναίρεσης. Μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επίδοσης, οι οποίοι πρέπει να προβάλλονται υποχρεωτικά με την έφεση και επί των οποίων, εφόσον προβάλλονται, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να διαλάβει στην απορριπτική της εφέσεως απόφαση πλήρη αιτιολογία, είναι και ότι η επίδοση ως αγνώστου διαμονής έγινε χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο εκκαλών κατηγορούμενος είχε "γνωστή διαμονή".

Ως άγνωστης διαμονής πρόσωπο θεωρείται, κατά τις διατάξεις του άρθρου 156 παρ.1 και 2 του ίδιου Κώδικα, εκείνος που απουσιάζει από τον τόπο της κατοικίας του και η διαμονή του είναι άγνωστη για τη Δικαστική (Εισαγγελική) Αρχή που έχει εκδώσει το προοριζόμενο για επίδοση έγγραφο ή έχει παραγγείλει την επίδοση του, έστω και αν αυτή είναι γνωστή σε τρίτους, όπως είναι ακόμη και άλλη Εισαγγελική Αρχή ή και Αστυνομική Αρχή.

Τόπος δε κατοικίας θεωρείται εκείνος τον οποίο έχει δηλώσει ο κατηγορούμενος, κατά το άρθρο 273 παρ. 1 του ΚΠΔ, κατά την προανάκριση που τυχόν έχει ενεργηθεί και, σε περίπτωση αλλαγής κατοικίας, εκείνος που έχει δηλώσει στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή και, αν δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε κατ' αυτήν, ως τόπος κατοικίας θεωρείται εκείνος που αναφέρεται στη μήνυση ή την έγκληση.

Στην περίπτωση που δεν έχει ενεργηθεί προανάκριση ή ο κατηγορούμενος δεν εμφανίσθηκε κατ' αυτήν και δεν έχει δηλώσει διεύθυνση κατοικίας, κατά το άρθρο 273 του ΚΠΔ, δεν μπορεί άνευ ετέρου να θεωρείται ως άγνωστης διαμονής, από μόνο το γεγονός ότι αναζητήθηκε στην αναγραφόμενη στην έγκληση ή τη μήνυση διεύθυνση κατοικίας, από την οποία και απουσίαζε, διότι, διαφορετικά, ενδέχεται η γνωστοποιηθείσα από το μηνυτή διεύθυνση της κατοικίας του κατηγορουμένου να είναι εσφαλμένη, με συνέπεια ο τελευταίος να αγνοεί την σε βάρος του ποινική διαδικασία, η οποία έτσι διεξάγεται ερήμην του, κατά παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης που θεσπίζει το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, περιεχόμενο της οποίας είναι, όπως προεκτέθηκε, η διασφάλιση της ακώλυτης πρόσβασης στο δικαστήριο και της επαρκούς δικαστικής ακρόασης.

Συνακόλουθα, εφόσον με την έφεση του κατηγορουμένου προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο της επίδοσης της απόφασης ήταν γνωστής διαμονής, αφού διέμενε σε ορισμένο τόπο και διεύθυνση διαφορετική από εκείνη στην οποία αναζητήθηκε και δεν βρέθηκε, και ως εκ τούτου η επίδοση της απόφασης ως άγνωστης διαμονής είναι άκυρη, το Εφετείο έχει την υποχρέωση να ερευνήσει κατ' ουσία τον εν λόγω ισχυρισμό, αξιολογώντας και συνεκτιμώντας όλα τα προσκομιζόμενα από τον κατηγορούμενο στοιχεία (έγγραφα, καταθέσεις μαρτύρων κ.λ.π.) από τα οποία προκύπτει η κατά τον κρίσιμο χρόνο διεύθυνση του κατηγορουμένου και να μη βασισθεί μόνο στο αποδεικτικό επιδόσεως της απόφασης.

Η θέση αυτή συμπορεύεται και προς τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΔΑ), το οποίο με τις από 14.1.2010 και 28.5.2009 αποφάσεις του, στις υποθέσεις P. κατά Ελλάδας και E. κατά Ελλάδας, αντίστοιχα, αποφάνθηκε ότι, εφόσον το Εφετείο, που απέρριψε την έφεση του κατηγορουμένου, ως εκπρόθεσμη, βασίστηκε μόνο στο αποδεικτικό επιδόσεως της εκκαλούμενης απόφασης ως άγνωστης διαμονής, χωρίς να συνεκτιμήσει τα προσκομιζόμενα ενώπιον του στοιχεία από τα οποία προέκυπτε η κατά τον κρίσιμο χρόνο διεύθυνση του κατηγορουμένου, παραβιάζεται η διάταξη του άρθρου 6 παρ.1 της ΕΣΔΑ, ενόψει μάλιστα του ότι, όταν οι πολίτες δεν έχουν καμία γνώση των σε βάρος τους κατηγοριών, δεν συντρέχει λόγος για τον οποίο πρέπει να ενημερώνουν από μόνοι τους την Εισαγγελία για κάθε αλλαγή της διεύθυνσης κατοικίας τους (Ολ.

Α.Π. 2/2014, Α.Π. 34/2015, Α,Π. 681/2015). Αν, παρά ταύτα, το Δικαστήριο, χωρίς να συνεκτιμήσει όλα τα αποδεικτικά μέσα, θεωρήσει ως έγκυρη την επίδοση της εκκαλούμενης αποφάσεως στον αναιρεσείοντα ως άγνωστης διαμονής, γιατί αυτός δεν γνωστοποίησε την όποια μεταβολή της κατοικίας του στην αρμόδια Εισαγγελική Αρχή, και προχωρήσει στην απόρριψη της εφέσεως του ως εκπρόθεσμης, υπερβαίνει αρνητικά την εξουσία του και ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Η' του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, πέραν του ότι καθιστά την απόφαση του αναιρετέα και για απόλυτη ακυρότητα και για έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α' και Δ' του Κ.Π.Δ.).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ. αρ. 24.845/2015 απόφαση του Α' Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, όπως από αυτή προκύπτει, απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεως της, η έφεση με αριθμό εκθέσεως 9714/2013 του ήδη αναίρεσείοντος - κατηγορουμένου κατά της υπ' αρ. 152562/2004 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, (μετά από αναίρεση της υπ' αρ. 49.481/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών με την υπ' αρ. 34/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου), με την οποία είχε καταδικασθεί ο κατηγορούμενος, ερήμην, για μη καταβολή χρεών προς το Δημόσιο, σε ποινή φυλακίσεως πέντε ετών.

Από την ανωτέρω έφεση, η οποία παραδεκτώς επισκοπείται από τον Άρειο Πάγο για την έρευνα του παραδεκτού και βάσιμου των λόγων της αναιρέσεως, προκύπτει ότι ο ήδη αναιρεσείων, προκειμένου να δικαιολογήσει το εκπρόθεσμο της ασκήσεώς της, είχε προβάλει, τα κάτωθι: 1) Η επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως στον αναιρεσείοντα της ως αγνώστου διαμονής έγινε χωρίς να συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις και συγκεκριμένα διότι αυτός, τόσο κατά το χρόνο επιδόσεως του κλητηρίου θεσπίσματος με το οποίο κλήθηκε να εμφανισθεί ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών κατά τη δικάσιμο της 7-12-2004, όσο και κατά το χρόνο της επίδοσης της εκκαλουμένης αποφάσεως είχε γνωστή διαμονή επί της οδού ...

αρ… στην …. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από το από 15-11-2006 αποδεικτικό επιδόσεως, που υπογράφει ο αστυφύλακας Σ. Μ. η προς τον αναιρεσείοντα επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως έγινε ως αγνώστου διαμονής, αφού προηγούμενα αυτός αναζητήθηκε επί της οδού ... αρ…, στην … και δεν βρέθηκε εκεί, ούτε κανένα από τα πρόσωπα που ορίζει η παραπάνω διάταξη, ενώ περαιτέρω δεν υφίσταται βεβαίωση του επιδόσαντος, που να είναι συνημμένη στο ως άνω αποδεικτικό, με την οποία να βεβαιώνεται ότι ο αναιρεσείων αναζητήθηκε στην παραπάνω διεύθυνση και είναι άγνωστος στους περίοικους.

Συνεπώς, η επίδοση αυτή για τους παραπάνω λόγους τυγχάνει άκυρη, ως εκ τούτου δε κανένα έννομο αποτέλεσμα δεν παρήγαγε και η παρούσα έφεση τυγχάνει εμπρόθεσμη. Τα παραπάνω γεγονότα στο σύνολο τους, δηλαδή, ότι είχε υποβληθεί εναντίον του μήνυση, ότι είχε καταστεί κατηγορούμενος, ότι είχε κληθεί να εμφανιστεί ενώπιον του ανωτέρω δικαστηρίου, καθώς και τέλος ότι του είχε επιδοθεί με τον παραπάνω τρόπο η εκκαλουμένη απόφαση, πληροφορήθηκε ο αναιρεσείων για πρώτη φορά στις 4-8-2013, όταν προσήχθη στο Τ.Α Αγίων Αναργύρων για συνήθη έλεγχο στοιχείων.

Εκεί κρατήθηκε σε εκτέλεση της αποφάσεως αυτής, την επόμενη ημέρα οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών και πληροφορήθηκε το ακριβές περιεχόμενο της εκκαλουμένης αποφάσεως δια της πληρεξούσιας του δικηγόρου, η οποία έλαβε αντίγραφο της. 2) Διότι άλλως η επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως στον αναιρεσείοντα της ως αγνώστου διαμονής έγινε χωρίς να συντρέχουν οι σχετικές προϋποθέσεις και συγκεκριμένα διότι ο αναιρεσείων κατά το χρόνο της επίδοσης είχε γνωστή διαμονή επί της οδού ...

αρ… στην …, γνωστή στις Αρχές και ευχερώς δυνάμενη να καταστεί γνωστή και στην Εισαγγελική Αρχή που παρήγγειλε την επίδοση της, όπως και στο όργανο που διενήργησε την επίδοση και όφειλε να αναζητήσει την κατοικία του. Ειδικότερα ο αναιρεσείων από το έτος 2001 και μέχρι σήμερα κατοικεί στην … επί της οδού ... ( …), σε διαμέρισμα του Δ' ορόφου που αγόρασε η σύζυγος του Ε.

Π., με το υπ' αριθ. ...2000 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ελευθερίας Βασιλακοπούλου-Κουγιουμτζίδη. Ακολούθως, υπέβαλλε προς την αρμόδια ΔΟΥ Κ' Αθηνών τις ετήσιες φορολογικές δηλώσεις εισοδήματος του, συνέδεσε επ' ονόματι του το διαμέρισμα με ηλεκτρικό ρεύμα από τη ΔΕΗ, ενώ επίσης μετά την εγκατάσταση του στο διαμέρισμα υπήρχε στην κατοικία του τηλεφωνική σύνδεση επ' ονόματι του με τον ΟΤΕ με αριθμό ...

ανακοινώσιμη και περιεχόμενη στους τηλεφωνικούς καταλόγους του ΟΤΕ, από την οποία ευχερέστατα οποιοσδήποτε και ειδικότερα η παραγγείλασα την επίδοση Αρχή και το όργανο επιδόσεως, που φέρεται ότι τον αναζήτησε, μπορούσε να πληροφορηθεί τον παραπάνω τόπο κατοικίας του, στον οποίο έπρεπε να γίνει επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως, ώστε να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματα του.

Υποχρέωση να γνωστοποιήσει ο ίδιος ο αναιρεσείων τον παραπάνω τόπο κατοικίας του στην Εισαγγελική Αρχή δεν είχε, καθόσον κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, ουδέποτε είχε πληροφορηθεί ότι είχε υποβληθεί εναντίον του μήνυση και ότι είχε καταστεί κατηγορούμενος. Προκύπτει, συνεπώς, ανενδοίαστα ότι ο αναιρεσείων ουδέποτε αναζητήθηκε στον με τον παραπάνω τρόπο γνωστό τόπο κατοικίας του, ώστε να του επιδοθεί εκεί η εκκαλουμένη απόφαση και συνεπώς και για το λόγο αυτό η επίδοση της προς αυτόν ως αγνώστου διαμονής τυγχάνει άκυρη. 2) Διότι, επικουρικώς, και αν ακόμη ήθελε κριθεί ότι οι παραπάνω επιδόσεις του κλητηρίου θεσπίσματος και της εκκαλουμένης αποφάσεως τυγχάνουν έγκυρες, η παρούσα έφεση ασκείται εκπροθέσμως εκ λόγων ανωτέρας βίας.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την κρατούσα στο δίκαιο αρχή ότι ουδείς υποχρεούται στα αδύνατα, ο αναιρεσείων, ο οποίος κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα αγνοούσε πλήρως ότι είχε υποβληθεί εναντίον του μήνυση, ότι είχε καταστεί κατηγορούμενος και ότι τελικά είχε εκδοθεί εναντίον του η εκκαλουμένη απόφαση, πληροφορήθηκε δε τούτο μόλις την 4-8-2013 στο ΤΑ Αγίων Αναργύρων, όπου προσήχθη για συνήθη έλεγχο στοιχείων και κρατήθηκε, δεν μπορούσε για τους παραπάνω λόγους να ασκήσει την παρούσα έφεση προγενέστερα, παρά μόνο αφού έλαβε γνώση του συνόλου της υποθέσεως και φυσικά της εκκαλουμένης, γεγονός που έλαβε χώρα κατά τον παραπάνω χρόνο (4-8-2013 και εφεξής), σε συνδυασμό ειδικότερα με το γεγονός ότι ουδέποτε είχε κληθεί ή και εμφανίστηκε κατά τη διενεργηθείσα προανάκριση, ώστε να λάβει γνώση της εναντίον του κατηγορίας και με στοιχειώδη επιμέλεια μέσου ανθρώπου στη συνέχεια να φροντίσει να πληροφορηθεί την έκδοση και το περιεχόμενο της εκκαλουμένης αποφάσεως, υποχρέωση που δεν είχε αφού αυτό λόγω της πλήρους άγνοιας του ήταν αδύνατο. 3) Διότι, άλλως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δεν εκτίμησε ορθά τα πραγματικά περιστατικά της υποθέσεως και τον κήρυξε τον εντολέα της ένοχο πράξεως, την οποία δεν διέπραξε.

Δηλαδή, είχε προβάλλει με την έφεση του ακυρότητα της επιδόσεως της εκκαλουμένης αποφάσεως: α) διότι5αυτή επιδόθηκε ως αγνώστου διαμονής ενώ ήταν γνωστής διαμονής, β) ακυρότητα του αποδεικτικού επιδόσεως διότι δεν συνοδευόταν από βεβαίωση του επιδόσαντος ότι ήταν άγνωστος στην διεύθυνση που αναζητήθηκε, γ) ότι η έφεση του ασκήθηκε εκπροθέσμως για λόγους ανωτέρας βίας, διότι ουδέποτε έλαβε γνώση τόσο του κλητηρίου θεσπίσματος όσο και της απόφασης διότι δεν ήταν αγνώστου διαμονής, αλλά γνωστής.

Κατά τη συζήτηση, επί της οποίας εκδόθηκε η ως άνω απόφαση, ο εκκαλών - κατηγορούμενος, όπως προκύπτει από την επισκόπηση ενσωματωμένων σ' αυτήν πρακτικών, είχε προτείνει, δια του συνηγόρου του, τον ισχυρισμό ότι δεν έλαβε γνώση της εκκαλουμένης αποφάσεως. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο απέρριψε με την προσβαλλόμενη απόφαση του την έφεση του ως απαράδεκτη λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της με την παρακάτω αιτιολογία: "Ο εκκαλών - κατηγορούμενος αρχικά έμενε στην …, στην οδό ...

αριθ…. Μάλιστα, ο μάρτυρας που εξετάσθηκε κατέθεσε ότι ο εκκαλών - κατηγορούμενος διατηρούσε στην ανωτέρω διεύθυνση (... ) κρεοπωλείο και έμενε στην ίδια πολυκατοικία. Επιπλέον, με την υπ' αριθ. 3124/1995 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Διαδικασία Εκούσιας Δικαιοδοσίας), ο εκκαλών - κατηγορούμενος κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης και ορίστηκε ημέρα παύσης των πληρωμών η 1-7-1994.

Στο σκεπτικό της απόφασης αναφέρεται ότι ο εκκαλών ασκούσε κατά κύριο και σύνηθες επάγγελμα την εμπορία και συγκεκριμένα διατηρούσε κρεοπωλείο στην οδό ... , στην …, ενώ ανέφερε διάφορα χρέη που είχε ο εκκαλών, τόσο στον εκεί αιτούντα την πτώχευση του, όσο και σε τρίτους, ιδιώτες και συνεταιρισμούς, ενώ είχε εκδοθεί σε βάρος του εκκαλούντος και διαταγή πληρωμής.

Επομένως, ήδη από τα έτη 1994-1995 ο εκκαλών, έχοντας δημιουργήσει χρέη στην εμπορική του επιχείρηση, είχε δικαστικές διαφορές και αντιδικίες με άλλους στα Δικαστήρια Αθηνών. Όταν με το υπ' αριθ. ...6-7-2000 συμβόλαιο αγοράς της Συμβολαιογράφου Αθηνών Ελευθερίας Βασιλακοπούλου, που μεταγράφηκε νόμιμα, η σύζυγος του εκκαλούντος αγόρασε διαμέρισμα στα ..., κείμενο στον τέταρτο όροφο της πολυκατοικίας στη συμβολή των οδών ...

αριθ…, ο εκκαλών με την οικογένεια του μετακόμισε εκεί και συνέδεσε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και τηλεφώνου στο όνομα του, ενώ και οι εξοφλητικές αποδείξεις των κοινοχρήστων εκδίδονταν στο όνομα του. Και ενώ ο εκκαλών κατοικούσε στη συμβολή των οδών ... αριθ…., στα ..., κατά αυτού ζητήθηκε η ποινική δίωξη από τη ΔΟΥ Κορωπίου.

Ειδικότερα, με στην υπ' αριθ. πρωτ. 15622/24-6-2004 αίτηση ποινικής δίωξης του δικαστικού τμήματος της ΔΟΥ Κορωπίου αναφέρεται ότι έχουν βεβαιωθεί σε βάρος της εταιρίας με την επωνυμία "...", που έχει έδρα στην ..., διάφορα χρέη ποσού 1.034.034,29 ευρώ και ο εκκαλών έχει εγγυηθεί για τα δάνεια αυτά. Επίσης, αναφέρεται ότι ο εκκαλών ειδοποιήθηκε με την υπ' αριθ. 376/2003 ειδοποίηση και δεν προσήλθε για την τακτοποίηση των οφειλών του, την δε αίτηση ποινικής δίωξης ακολουθεί ο αναλυτικός πίνακας χρεών, όπου εμφαίνεται ότι η υποχρέωση του εκκαλούντος προέρχεται από βιοτεχνικά δάνεια.

Στην αίτηση ποινικής δίωξης φέρεται ο εκκαλών με διεύθυνση .... Ακολούθως, ασκήθηκε η ποινική δίωξη από τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών (με ημερομηνία 22-9-2004) και το κλητήριο θέσπισμα αλλά και η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκαν στον εκκαλούντα, στην διεύθυνση ... , . Λίγο διάστημα αργότερα και συγκεκριμένα, την 9-11-2004, με έγγpαφη παραγγελία της Προϊσταμένης της ΔΟΥ Κορωπίου, έγινε αναγκαστική κατάσχεση της κινητής περιουσίας του εκκαλούντος και συντάχθηκε η υπ'αριθ. .../9-11-2004 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης κινητής περιουσίας του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ε.

Χ.. Στην ως άνω έκθεση αναφέρεται ότι ο δικαστικός επιμελητής πήγε στην οδό ... αριθ…, όπου βρίσκεται η κατοικία του εκκαλούντος - οφειλέτη και βρήκε αυτόν εκεί και κατέσχεσε αναγκαστικά μία δίκυκλη μοτοσυκλέτα, ιδιοκτησίας του εκκαλούντος. Επιπλέον, στην ως άνω έκθεση αναφέρεται ότι η αναγκαστική κατάσχεση γίνεται εξαιτίας της οφειλής του εκκαλούντος, προερχόμενη από καθυστερούμενες εισφορές υπέρ του ταμείου (δηλαδή της Δ.Ο.Υ.

Κορωπίου), όπως φαίνεται στον αναφερόμενο στην έκθεση κατάσχεσης, πίνακα χρεών και επιπλέον πρόσθετα και λοιπά έξοδα. Επομένως, ο εκκαλών, ακόμα και αν δεν γνώριζε έως τότε ότι έχει οφειλή στην ΔΟΥ Κορωπίου, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται, ενημερώθηκε για την οφειλή του από τον επιμελητή, που του επέδειξε και επέδωσε τα σχετικά έγγραφα (έκθεση κατάσχεσης με πίνακα χρεών).

Μάλιστα, στο 2° φύλλο της ανωτέρω έκθεσης κατάσχεσης, στον πίνακα χρεών περιλαμβάνονται αναλυτικά τα τριπλότυπα βεβαίωσης οφειλής, το οικονομικό έτος, η αιτιολογία του χρέους και το ποσό κάθε χρέους χωριστά αλλά και συνολικά, ανερχόμενο με τις προσαυξήσεις σε 1.087.796,92 ευρώ. Δεν ευσταθεί επομένως ο ισχυρισμός του εκκαλούντος ότι πρώτη φορά ενημερώθηκε για τις οφειλές του την 4-8-2013, όταν άσκησε την έφεση.

Όπως κατέθεσε και ο εξετασθείς μάρτυρας, ο εκκαλών απασχολούνταν ως υπάλληλος στην εταιρία "..." και τα χρέη είναι αυτής της εταιρίας, ο εκπρόσωπος της οποίας τον εκμεταλλεύτηκε γιατί ήταν αφελής και ότι ο εκκαλών δεν γνώριζε ότι υπάρχει κάτι σε βάρος του ώστε να δηλώσει την αλλαγή της διεύθυνσης κατοικίας του.

Από την παραπάνω όμως έκθεση προκύπτει ανενδοίαστα ότι ο εκκαλών είχε, έστω και τότε, λάβει γνώση των βιοτεχνικών δανείων και των ποσών που όφειλε στην ΔΟΥ Κορωπίου και προκύπτει ότι δεν προσήλθε στη ΔΌΥ Κορωπίου ούτε στην Εισαγγελία Αθηνών προκειμένου να καταστήσει γνωστή την νέα διεύθυνση κατοικίας του.

Ο εκκαλών δεν μερίμνησε να ενημερώσει την Εισαγγελία Αθηνών ότι πλέον κατοικούσε στη συμβολή των οδών ... στην …, αφού ήδη είχε εκκρεμότητες με τα βιοτεχνικά δάνεια αλλά και με παλαιότερες οφειλές του από το κρεοπωλείο. Μάλιστα, στην από 5-8-2013 αίτηση του εκκαλούντος περί αναστολής εκτέλεσης της υπ' αριθ. 152562/2004 απόφασης (στην 3η σελίδα στίχοι 3-5), ο εκκαλών αναφέρει ότι ο τόπος κατοικίας του ήταν πάντα γνωστός σε όλες τις αρχές αφού πάντα δήλωνε προς αυτές τον τόπο κατοικίας του και τις εκάστοτε μεταβολές του, χωρίς όμως αυτό που αναφέρει ο εκκαλών να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού, αν και γνώριζε ήδη από το έτος 2004 ότι είχε οφειλές στη ΔΟΥ Κορωπίου, δεν ενδιαφέρθηκε για την εξέλιξη της υπόθεσής του και πως αυτή κινήθηκε και εξελίχθηκε στην Εισαγγελία Αθηνών, η δε Εισαγγελία Αθηνών δεν θα μπορούσε να παραγγείλει αλλού την επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος και της εκκαλουμένης, παρά μόνον στην διεύθυνση που αναφερόταν στην αίτηση ποινικής δίωξης της ΔΟΥ Κορωπίου (... .).

Ο εκκαλών όφειλε να ενημερώσει, ενόψει της αλλαγής κατοικίας του και της γνώσης του ότι υπάρχουν βιοτεχνικά δάνεια μεγάλων ποσών και σε βάρος του έχει κινηθεί διαδικασία εκτέλεσης, για την νέα διεύθυνση κατοικίας του και να την δηλώσει στην αρμόδια Εισαγγελική αρχή. Πολύ δε περισσότερο ο εκκαλών όφειλε να ενημερώνει την αρμόδια εισαγγελική αρχή για κάθε αλλαγή της κατοικίας του, ενόψει του ότι είχε ήδη κηρυχθεί σε πτώχευση από το έτος 1994 και είχε δικαστικές διαφορές.

Συνεκτιμώντας όλα τα αποδεικτικά στοιχεία, το Δικαστήριο καταλήγει ότι o εκκαλών - κατηγορούμενος, που γνώριζε αφενός ότι είχε πτωχεύσει το έτος 1994 και είχε δικαστικές διαφορές από την επιχείρηση κρεοπωλείου που διατηρούσε στην οδό ... , στην …, όπου βρισκόταν και η κατοικία του (πέραν του κρεοπωλείου), όπως κατέθεσε ο μάρτυρας και αφετέρου ότι συμμετείχε σε βιοτεχνικά δάνεια της εταιρίας με την επωνυμία "...", ως υπάλληλος αυτής αλλά και εξαιτίας των βιοτεχνικών αυτών δανείων είχε κινηθεί σε βάρος του διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης από το έτος 2004 (σύμφωνα με την υπ'αριθ.15622/24-6-2004 αίτηση ποινικής δίωξης της ΔΟΥ Κορωπίου και την υπ'αριθ..../9-11-2004 έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης κινητής περιουσίας), όφειλε να ενημερώσει από μόνος του την αρμόδια εισαγγελική αρχή για την αλλαγή διεύθυνσης κατοικίας του, αφού είχε ήδη ξεκινήσει σε βάρος του διαδικασία για την είσπραξη των χρεών του.

Η κατάθεση του μάρτυρα ότι ο εκκαλών ήταν αφελής και τον εκμεταλλεύτηκαν στην εταιρία που εργαζόταν, δεν τον απαλλάσσει από τη γνώση του σχετικά με τις οφειλές του και την κίνηση των διαδικασιών σε βάρος του, αφού και όλο το διαρρεύσαν έως σήμερα διάστημα, δεν προέκυψε ότι ο εκκαλών στράφηκε εναντίον αυτών που τον ενέπλεξαν στη λήψη δανείων στην ανωτέρω εταιρία.

Επιπλέον δε τούτων, συνεκτιμώντας και τη δήλωση του εκκαλούντος στην από 5-8-2013 αίτηση του περί αναστολής εκτέλεσης της εκκαλουμένης απόφασης (152562/2004), ότι πάντα δήλωνε προς τις αρχές τον τόπο κατοικίας του και τις εκάστοτε μεταβολές του, εν προκειμένω προέκυψε ότι η δήλωση του αυτή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, καθώς ο εκκαλών, παρά τις σε βάρος του οφειλές, αντιδικίες και δικαστικές διαφορές, που γνώριζε, δεν ενημέρωσε την αρμόδια εισαγγελία για την μεταβολή της διεύθυνσης του.

Κατόπιν των ανωτέρω, η εισαγγελική αρχή που παρήγγειλε την επίδοση του κλητηρίου θεσπίσματος και της εκκαλουμένης απόφασης και τα όργανα που διενήργησαν τις σχετικές παραπάνω αναφερόμενες επιδόσεις, δεν όφειλαν να αναζητήσουν τον εκκαλούντα - κατηγορούμενο στη νέα του διεύθυνση, την οποία ο τελευταίος ουδόλως είχε γνωστοποιήσει, αν και όφειλε, αφού ήταν σε γνώση του η εμπλοκή του με δικαστικές διαδικασίες, αλλά ορθώς αναζητήθηκε ο εκκαλών -κατηγορούμενος στην διεύθυνση της ... .., στην …, που ήταν η τελευταία γνωστή διεύθυνση κατοικίας του.

Συνεπώς, η έφεση του εκκαλούντος - κατηγορουμένου που ασκήθηκε την 5-8-2013, αν και η εκκαλουμένη απόφαση επιδόθηκε σε αυτόν την 15-11-2006 (δηλαδή αυτή ασκήθηκε μετά από έξι έτη και εννέα μήνες είναι εκπρόθεσμη και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη." Με τις παραδοχές αυτές το Τριμελές Πλημμελειοδικείο που θεώρησε την επίδοση της εκκαλουμένης 152562/2004 αποφάσεως ως αγνώστου διαμονής έγκυρη και προχώρησε στην απόρριψη της ασκηθείσας κατ'αυτής εφέσεως του αναιρεσείοντος ως εκπρόθεσμης στέρησε την απόφασή του την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, υπερέβη αρνητικά την εξουσία του και προκάλεσε απόλυτη ακυρότητα στο ακροατήριο, πλημμέλειες που ιδρύουν, κατά τα παρακάτω, τους από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Η, Δ και Α λόγους αναιρέσεως.

Στην απόρριψη αυτή το δικάσαν δικαστήριο προέβη, παρά την παραδοχή ως ουσιαστικό βάσιμου του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ότι κατά τον κρίσιμο χρόνο τόσο της επιδόσεως του κλητηρίου θεσπίσματος (27-10-2009), όσο και της εκκαλουμένης αποφάσεως (15-11-2006) ο ήδη αναιρεσείων ήταν γνωστής διαμονής αφού διέμενε σε ορισμένο τόπο και διεύθυνση (...

αριθ… ...) διαφορετική από εκείνη στην οποία αναζητήθηκε και δεν βρέθηκε (... αριθμ…l….) με την αιτιολογία ότι αυτός δεν είχε καταστήσει γνωστή στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, που παρήγγειλε την επίδοση της εκκαλουμένης αποφάσεως τη διεύθυνση κατοικίας του στην οδό ... αρ.... και κατά συνέπεια νομίμως αναζητήθηκε στη διεύθυνση που αναγραφόταν στην αίτηση ποινικής δίωξης, ως τελευταία γνωστή διεύθυνση.

Υπό τις ως άνω παραδοχές δεν αιτιολογείται αν αυτός (αναιρεσείων) κατά το χρόνο επιδόσεως του κλητηρίου θεσπίσματος είχε γνωστή διαμονή την ανωτέρω και αν έλαβε γνώση της κατηγορίας, ώστε να είναι υποχρεωμένος να γνωστοποιήσει στην εισαγγελική αρχή που παρήγγειλε την επίδοσή του, τη μεταβολή της κατοικίας του.

Με το να θεωρήσει, λοιπόν, χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία την επίδοση στον εκκαλούντα της εκκαλουμένης αποφάσεως ως άγνωστης διαμονής έγκυρη και να προχωρήσει μετά από αυτά στην απόρριψη της εφέσεως αυτού ως εκπρόθεσμη, χωρίς να υπάρχει παραδοχή ότι αυτός γνώριζε ότι έχει ασκηθεί σε βάρος του ποινική δίωξη ή ότι έχει εκδοθεί σε βάρος του καταδικαστική απόφαση, ώστε να έχει υποχρέωση να προβεί σε γνωστοποίηση της κατοικίας του στην Εισαγγελική Αρχή, όπως ήδη αναφέρθηκε, αφενός υπερέβη αρνητικά την εξουσία του και αφετέρου προκάλεσε απόλυτη ακυρότητα στο ακροατήριο, συνιστάμενη στη στέρηση από τον αναιρεσείοντα - κατηγορούμενο του δικαιώματός του σε δίκαιη δίκη που του παρέχεται από το υπερνομοθετικής ισχύος (άρθρο 28 παρ.1 του Συντάγματος) αρθ.6 παρ.1 της ΕΣΔΑ.

Επομένως οι από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ.Α, Δ'και Η'του ΚΠΔ, λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο, έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και αρνητική υπέρβαση εξουσίας είναι βάσιμοι και πρέπει, κατά παραδοχή αυτών, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από δικαστές άλλους, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 519 ΚΠολΔ), προκειμένου να κρίνει επί του παραδεκτού ή μη της εφέσεως του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου και αναλόγως προς τη σχετική κρίση του, είτε να απορρίψει και πάλι την έφεση ως εκπρόθεσμη, είτε να προχωρήσει σε περαιτέρω έρευνα της υπόθεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθ.24845/2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από δικαστές άλλους από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Απριλίου 2016.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ