Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility grounds for procedural errors and missing appeal arguments.

Απόφαση 815 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 815/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ασπασία Μαγιάκου, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη και Παρασκευή Καλαϊτζή - Εισηγήτρια Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 21η Μαρτίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1.C. (Κ.) A. (Ά.) του R.(Ρ.) συζ. D.(Ν.) G. (Γ.) H. (Χ.), 2. D.(Ν.) G. (Γ.) H. (Χ.) του W. (Β.), κατοίκων ... και προσωρινώς ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Της αναιρεσίβλητης: Α. χήρας Σ. Κ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χρίστο Χριστόπουλο

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-12-2006 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κέρκυρας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 188/2010 του ιδίου Δικαστηρίου και 348/2016 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κέρκυρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 30-12-2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, η αναιρεσίβλητη παραστάθηκε, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατ' άρθρ. 576§1 ΚΠολΔ, αν ο διάδικος που επισπεύδει την συζήτηση δεν εμφανισθεί, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Εν προκειμένω, οι επισπεύδοντες αναιρεσείοντες, (τη αιτήσει του πληρεξουσίου δικηγόρου των οποίων η συζήτηση της υποθέσεως είχε αναβληθεί από τις 15.11.2017 για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας αποφάσεως δικάσιμο), απουσιάζουν, αλλά, παρά την απουσία τους, η συζήτηση διεξάγεται, σαν να ήταν παρόντες, συμφώνως προς τα προεκτιθέμενα.

ΙΙ. Ο από τον αρ. 1 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, για ευθεία παράβαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, αντιστοίχως δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του κανόνος δικαίου για την επέλευση της απαγγελθείσης έννομης συνέπειας ή την άρνησή της.

ΙΙΙ. Οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδουν στο (ως Εφετείο δικάσαν) Πολυμελές Πρωτοδικείο Κερκύρας, ότι με την προσβαλλομένη, 348/2016, απόφασή του υπέπεσε στην κατ' άρθρ. 560 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, υπό την έννοια ότι, στην μεν 188/2010 εκκληθείσα απόφαση του Ειρηνοδικείου Κερκύρας ανακριβώς διαλαμβάνεται η κατ' άρθρ. 220 ΚΠολΔ εγγραφή περιλήψεως της (ασκηθείσης την 18.12.2006) αγωγής της αναιρεσίβλητης στα βιβλία διεκδικήσεων, ενώ δεν είχε λάβει χώραν τοιαύτη εγγραφή, περαιτέρω δε το Πρωτοδικείο δεν ερεύνησε (ως όφειλε) την συνδρομή των προϋποθέσεων του παραδεκτού της εν λόγω αγωγής.

Έτι περαιτέρω, με τον δεύτερο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προσάπτουν ότι, το Πρωτοδικείο αυτεπαγγέλτως όφειλε να εξετάσει ότι, κατά παράβαση του άρθρου 305 ΚΠολΔ, το διατακτικό της εκκληθείσης αποφάσεως του Ειρηνοδικείου είναι ασαφές και αόριστο και ειδικότερα, θα έπρεπε σε αυτό να γίνεται σαφής περιγραφή των δύο ακινήτων, του ανήκοντος στην αναιρεσίβλητη δεσπόζοντος και του ανήκοντος στους αναιρεσείοντες δουλεύοντος, ενώ αντιθέτως, με το διατακτικό της αποφάσεως του Ειρηνοδικείου γίνεται περιληπτική αναφορά των ακινήτων και παραπομπή σε έγγραφα τοπογραφικά και συμβόλαια, τα οποία δεν επισυνάπτονται και δεν αποτελούν μέρος της εκδοθείσης αποφάσεως του Ειρηνοδικείου.

Όφειλε δε συνακόλουθα και για αυτόν τον λόγο το Πολυμελές Πρωτοδικείο κατά παραδοχή της εφέσεώς τους (νυν αναιρεσειόντων) να εξαφανίσει την πρωτόδικη απόφαση. Αμφότεροι, αυτοί οι λόγοι αναιρέσεως υπό το προειπωθέν περιεχόμενο είναι απαράδεκτοι και δη: Ο μεν πρώτος λόγος διότι συναρτάται με την δικονομική διάταξη του άρθρου 220 ΚΠολΔ, ενώ η αποδιδομένη πλημμέλεια πρέπει να αναφέρεται σε φερόμενο σφάλμα εξαιτίας παραβιάσεως κανόνος του ουσιαστικού δικαίου, ως άνω.

Προσέτι, ο δεύτερος λόγος, (ενέχει απαράδεκτο, όπως προεκτίθεται), δεδομένου, ότι δεν εντάσσεται στους προβλεπομένους στην σχετική διάταξη 560 ΚΠολΔ λόγους αναιρέσεως (αρ. 1 έως 6).

IV. Κατά συνέπεια, η αίτηση αναιρέσεως, μη υπάρχοντος ετέρου προς διερεύνηση λόγου, είναι απορριπτέα, πρέπει δε να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να επιβληθεί στους ηττωμένους αναιρεσείοντες η δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, κατά παραδοχή του αιτήματος της (άρθρ. 176, 183, 191§2, 495§3 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30.12.2016 αίτηση της Κ. Ά. και του Ν. Γ. Χ. περί αναιρέσεως της 348/2016 αποφάσεως του (ως Εφετείου δικάσαντος) Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κερκύρας.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που το ποσό αυτής ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Απριλίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Μαΐου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ