Appeal against a non-final court ruling dismissing evidence is inadmissible under Greek Civil Procedure Law.

Απόφαση 815 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 815/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Μπιχάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ιωάννη Σίδερη), Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Μαρία Βαρελά και Διονυσία Μπιτζούνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 6 Μαΐου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Α. χήρας Η. Α., το γένος Δ. Θ., 2) Γ. Α. του Η., και 3) Δ. Α. του Η., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Δέσποινα Μελίδου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "I. Ε. ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", και τον διακριτικό τίτλο "ΣΑΝΤΑΝΑ Α.Β.Ε.Ε." που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Σοφιαλίδη, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5.3.1999 αγωγή του αρχικού διαδίκου Η. Α. (δικαιοπαρόχου των αναιρεσειόντων), την από 9.9.1999 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση του Ο. Π. που δεν είναι διάδικος στη δίκη αυτή, την από 17.12.1999 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση και την από 20.12.1999 πρόσθετη παρέμβαση της ήδη αναιρεσίβλητης εταιρείας, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15660/2000 μη οριστική, 30737/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 281/2009 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι ήδη αναιρεσείοντες με την από 29.11.2011 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Διονυσία Μπιτζούνη ανέγνωσε την από 18.11.2014 του έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Αργύριου Σταυράκη, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεση ως απαράδεκτος, εν πάσει δε περιπτώσει ως αβάσιμη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 577 παρ. παρ. 1 και 2 του Κ.Πολ.Δ. το δικαστήριο του Αρείου Πάγου πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης, εάν δε η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για το παραδεκτό της την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Εξάλλου, κατά το άρθρο 553 παρ. 1 περ. β' του ίδιου Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται κατά των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή των ανταγωγή και μόνο αν οι αποφάσεις αυτές δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση, ενώ κατά την παρ. 3 του ίδιου άρθρου οι μη οριστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί προηγουμένως θεωρούνται ότι συμπροσβάλλονται με την αναίρεση και αν ή αναίρεση δεν απευθύνεται ρητώς εναντίον τους.

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι προϋπόθεση για το παραδεκτό της αναίρεσης είναι και το να στρέφεται αυτή κατά αποφάσεως οριστικής και μη υποκείμενης σε ανακοπή ερημοδικίας και έφεση (απόφαση τελεσίδικη), τέτοια δε απόφαση δεν είναι η απόφαση του Εφετείου με την οποία το δικαστήριο κατά παραδοχήν λόγου εφέσεως κηρύσσει άκυρη την ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου αποδεικτική διαδικασία, αναβάλλει την έκδοση της οριστικής του απόφασης και διατάσσει την εκ νέου εξέταση μαρτύρων από τους διαδίκους (υπό το καθεστώς του άρθρου 343 του Κ.Πολ.Δ., που καταργήθηκε με το άρθρο 14 παρ. 1 του ν. 2915/2001).

Η τελευταία αυτή απόφαση επομένως δεν προσβάλλεται με αναίρεση, θεωρούμενη ως συμπροσβαλλομένη με την αναίρεση που τυχόν θα ασκηθεί κατά της οριστικής απόφασης του Εφετείου.

Εν προκειμένω με την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 281/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία και κατά παραδοχήν σχετικού λόγου εφέσεως της αναιρεσίβλητης εταιρείας, που είχε παρέμβει προσθέτως στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο υπέρ του εναγομένου με την ένδικη διεκδικητική αγωγή του δικαιοπαρόχου των αναιρεσειόντων Η. Α., η οποία είχε γίνει δεκτή, κηρύχθηκε άκυρη η δια μαρτύρων αποδεικτική διαδικασία ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, λόγω μη κλητεύσεως κατ' αυτήν και μη συμμετοχής της αναιρεσίβλητης, αναβλήθηκε η έκδοση της οριστικής απόφασης του Εφετείου και διατάχθηκε η εκ νέου εξέταση μαρτύρων από τους διαδίκους, σύμφωνα με την προεκδοθείσα υπ' αριθμ. 15660/2000 προδικαστική απόφαση του Πρωτοδικείου (προϊσχύσαν άρθρο 343 Κ.Πολ.Δ.). Η προσβαλλόμενη αυτή απόφαση του Εφετείου προφανώς δεν είναι οριστική, που περατώνει τη δίκη για την ασκηθείσα αγωγή, κατά συνέπειαν δε και σύμφωνα με την προηγηθείσα νομική σκέψη δεν υπόκειται στο ένδικο μέσον της αναιρέσεως και η υπό κρίση αίτηση των εναγόντων απευθυνόμενη κατά της προσβαλλόμενης απόφασης (281/2009) του Εφετείου Θεσσαλονίκης, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη, και αυτεπαγγέλτως. Τέλος, οι αναιρεσείοντες, που ηττήθηκαν, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημα της αναιρεσιβλήτης, η οποία κατέθεσε προτάσεις, να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδά της (Κ.Πολ.Δ. 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29.11.2011 αίτηση των Α. χήρας Η. Α., Γ. Α. και Δ. Α. για αναίρεση της 281/2009 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Μαΐου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 9 Ιουνίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ