Supreme Court dismisses appeal against labor court ruling on DEHE employee's wrongful salary scale placement.

Απόφαση 815 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 815/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η. Α.Ε.)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μανιάτη.

Του αναιρεσίβλητου : Χ. Α. του Α., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Σωτηροπούλου Πηλίχου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29/1/1997 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3764/1998 του ίδιου Δικαστηρίου και 8495/2002 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 8/7/2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 1 Δεκεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή το προσωπικό της ΔΕΗ, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού της, που διαλαμβάνεται στην από 4-10-1973 ειδική συλλογική σύμβαση, η οποία δημοσιεύθηκε με την υπ'αριθ. 2842/422/1973 απόφαση του Υπουργού Απασχολήσεως στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ Β' 1274) και έχει ισχύ νόμου, γιατί κυρώθηκε αναδρομικώς με το άρθρο 2 του ΝΔ 210/1974, διακρίνεται σε τακτικό και έκτακτο.

Έκτακτο προσωπικό, είναι το προσλαμβανόμενο με σύμβαση εργασίας ορισμένου ή αορίστου χρόνου προς κάλυψη εκτάκτων ή προσκαίρων αναγκών της επιχειρήσεως και δύναται σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 42 § 1 του Κανονισμού να ενταχθεί μετά από διετή υπηρεσία στο τακτικό προσωπικό, με απόφαση του Διοικητού, ύστερα από γνώμη του Πρωτοβαθμίου Συμβουλίου κρίσεως.

Κατά το άρθρο 3 §§ 1 και 2 του ίδιου Κανονισμού, το τακτικό προσωπικό, κατατάσσεται στα μισθολογικά κλιμάκια Α', Β', 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 και 14 και η κατάταξη αυτή αποτελεί αποκλειστικώς μισθολογική διαβάθμιση του προσωπικού, η οποία δεν παρέχει στο ίδιο δικαίωμα ασκήσεως καθηκόντων ορισμένης θέσεως στη διάρθρωση των υπηρεσιών της ΔΕΗ.

Περαιτέρω, το τακτικό προσωπικό της, με βάση το άρθρο 4 §§1, 2, 3 και 4 του ανωτέρω Κανονισμού, κατατάσσεται σε κλάδους, οι οποίοι υποδιαιρούνται σε κατηγορίες που μπορεί επίσης να υποδιαιρεθούν σε βαθμίδες, στις οποίες αντιστοιχούν μισθολογικά κλιμάκια και αριθμός οργανικών θέσεων. Ο κάθε μισθωτός εντάσσεται σε μισθολογικό κλιμάκιο, βαθμίδα, κατηγορία και κλάδο για την πλήρωση οργανικής θέσεως.

Οι κλάδοι αποτελούν γενικές διακρίσεις του προσωπικού κατά το είδος της απασχολήσεως αυτού και ορίζονται σε κλάδους: α) στελεχών γενικών θέσεων (Γ), β) τεχνικών (Τ), γ) διοικητικό - οικονομικών (Δ-Ο), δ) δικηγόρων (Ν), ε) υγειονομικών (Υ) και στ) μισθωτών γενικών υπηρεσιών (ΓΥ). Ο κλάδος τεχνικών, περιλαμβάνει επτά κατηγορίες, δηλαδή, τις κατηγορίες Τ-1 έως Τ-7.

Στην κατηγορία Τ-3 (τεχνολόγων), εντάσσονται υπάλληλοι που έχουν πτυχίο αναγνωρισμένης σχολής ανωτέρας τεχνικής εκπαιδεύσεως, ημεδαπής ή αλλοδαπής και εξελίσσονται σε πέντε βαθμίδες (από την ε' μέχρι την καταληκτική α'). Στην βαθμίδα ε' αντιστοιχούν τα μισθολογικά κλιμάκια 7, 8 και 9, με εισαγωγικό το τελευταίο.

Στην κατηγορία των τεχνικών Τ-4, εντάσσονται οι υπάλληλοι που έχουν πτυχίο αναγνωρισμένης κατώτερης τεχνικής σχολής και εξελίσσονται σε έξι βαθμίδες, δηλαδή από την στ' μέχρι την καταληκτική α'. Στην εισαγωγική δε βαθμίδα στ' αντιστοιχούν τα μισθολογικά κλιμάκια 9, 10, 11, 12, 13 και 14, με εισαγωγικό το τελευταίο.

Με το άρθρο 5 του Κανονισμού ορίζεται μεταξύ άλλων ότι η ένταξη του έκτακτου μισθωτού στο τακτικό προσωπικό γίνεται σε μισθολογικό κλιμάκιο της κατώτερης βαθμίδας κάθε κατηγορίας, κατόπιν αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης και ύστερα από εισήγηση του Διοικητή της. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 6 του ΚΚΠ/ΔΕΗ, ο χρόνος υπηρεσίας του μισθωτού που προηγήθηκε της εντάξεώς του στο τακτικό προσωπικό, θεωρείται ως χρόνος δοκιμαστικής υπηρεσίας και συνυπολογίζεται στο χρόνο ο οποίος κατά το άρθρο 22 απαιτείται για την πρώτη, μετά την ένταξη, μισθολογική προαγωγή, λογιζόμενος ότι διανύθηκε στο μισθολογικό κλιμάκιο εντάξεως.

Εξάλλου, με την από 28-2-1990 ΕΣΣΕ "περί των όρων αμοιβής και εργασίας του προσωπικού της ΔΕΗ", η οποία δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. (ΦΕΚ Β' 227/1990) έγινε ανακλιμάκωση των μισθολογικών κλιμακίων εξελίξεως του προσωπικού της εναγομένης ορίσθηκε ότι εισαγωγικό κλιμάκιο της Τ-4 κατηγορίας είναι το 10 μ.κ.

ενώ της Τ-3 κατηγορίας το 8 μ.κ. και με την παράγραφο 4.1 αυτής, χορηγήθηκε από 1-10-1991, στο τακτικό προσωπικό μισθολογική προαγωγή ενός μισθολογικού κλιμακίου πέρα του κατεχομένου και με την παράγραφο 4.2 ορίσθηκε ότι στην περίπτωση αυτή ο χρόνος που έχει διανυθεί στο ήδη κατεχόμενο κατά την 30-9-1991 μισθολογικό κλιμάκιο, θεωρείται ως διανυθείς στο νέο μισθολογικό κλιμάκιο, για τον καθορισμό της ημερομηνίας μελλοντικής κρίσης για προαγωγή στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο.

Από τις προαναφερόμενες διατάξεις, προκύπτει ότι η το πρώτον ένταξη έκτακτου στο τακτικό προσωπικό της δεν συνιστά βαθμολογική ή μισθολογική προαγωγή και συνακολούθως, ούτε η απόφαση του αρμοδίου οργάνου περί της εντάξεως αυτής ενάσκηση διευθυντικού δικαιώματος, αλλά εκπλήρωση υποχρεώσεως προσλήψεως του εντασσομένου στο τακτικό προσωπικό της Δ.Ε.Η.

και κατατάξεώς του, στον οικείο κλάδο, κατηγορία και κλιμάκιο, που είναι a priori εκ του κανονισμού δεδομένα για κάθε προσλαμβανόμενο, βάσει των τυπικών προσόντων του.

Συνεπώς, το δικαίωμα του έκτακτου μισθωτού να ενταχθεί στην κατά τους όρους του ΚΚΠ/ΔΕΗ και με βάση τον τίτλο σπουδών του κατηγορία, αποτελεί ενοχικό δικαίωμά του, που πηγάζει από ατομική σύμβαση εργασίας του, όπως αυτή συμπληρώνεται από τον Κανονισμό. Εντεύθεν, λοιπόν, θεμελιώνεται αντίστοιχη ενοχική υποχρέωση της εναγομένης προς ένταξη του έκτακτου προσωπικού της στην κατηγορία του τακτικού, στην οποία τούτο δικαιούται, να ενταχθεί με βάση τον εν λόγω κανονισμό, και συνεπώς η μη εκπλήρωση από τη ΔΕΗ της υποχρέωσής της αυτής, είτε δια της μη εντάξεως, είτε δια της τοιαύτης σε κατηγορία διαφορετική εκείνης, στην οποία εδικαιούτο να ενταχθεί, συνιστά αθέτηση ενοχικής της υποχρεώσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: Δυνάμει συμβάσεως εξαρτημένης εργασίας, η εναγομένη (και τώρα αναιρεσείουσα) προσέλαβε τον ενάγοντα (και τώρα αναιρεσίβλητο) ως έκτακτο ημερομίσθιο μηχανοτεχνίτη, προκειμένου να καλύψει εποχιακές της ανάγκες στο Λιγνιτικό Κέντρο Πτολεμαΐδας - Αμυνταίου.

Με την υπ' αριθμ. 295/14-9-1993 απόφαση του ΔΣ της εναγομένης έγινε μετατροπή της ανωτέρω συμβάσεως σε σύμβαση ορισμένου χρόνου με διάρκεια ενός έτους (μέχρι την 13-9-1994). Ακολούθησαν διαδοχικές παρατάσεις της συμβάσεως και την 1-4-1996 ο ενάγων εντάχθηκε στο τακτικό προσωπικό της εναγομένης. Ειδικότερα, κατατάχθηκε στην κατηγορία Τ-4 και στο 10ο μισθολογικό κλιμάκιο.

Στη συνέχεια το Εφετείο δέχθηκε ότι αυτός κατά το χρόνο της εντάξεώς του στο τακτικό προσωπικό της εναγομένης ήταν πτυχιούχος αναγνωρισμένης σχολής, ανωτέρας τεχνικής εκπαιδεύσεως και συγκεκριμένα του Τμήματος Οχημάτων του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος (ΤΕΙ) Κοζάνης, γεγονός που είχε καταστήσει γνωστό στην εναγομένη.

Παρ'όλα αυτά όμως τα αρμόδια όργανα της εναγομένης ενέταξαν τον ενάγοντα στο 10ο μισθολογικό κλιμάκιο της κατηγορίας Τ-4, ενώ έπρεπε να ενταχθεί στο 8ο μισθολογικό κλιμάκιο της κατηγορίας Τ-3. Τέλος το Εφετείο δέχθηκε ότι η συμπεριφορά αυτή των οργάνων της τελευταίας έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις του Κανονισμού της, έλαβε δε χώρα κατά παράβαση του κανόνα του άρθρου 288 ΑΚ, κατά το οποίο ο οφειλέτης έχει υποχρέωση να εκπληρώσει την παροχή όπως απαιτεί η καλή πίστη και αφού ληφθούν υπόψη τα συναλλακτικά ήθη.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο αναγνώρισε την υποχρέωση της αναιρεσείουσας - εναγομένης να εντάξει τον αναιρεσίβλητο - ενάγοντα από 1/4/1996 στην κατηγορία Τ-3 του τακτικού προσωπικού της και στο 8ο μισθολογικό κλιμάκιο και απέρριψε την έφεσή της κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης που είχε κρίνει όμοια.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε τις παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, του ΚΚΠ-ΔΕΗ καθώς και εκείνη του άρθρ. 288 ΑΚ αφού πράγματι υπό τα εκτιθέμενα και ανελέγκτως γενόμενα πραγματικά περιστατικά η αναιρεσείουσα ΔΕΗ υπείχε υποχρέωση ένταξης του αναιρεσίβλητου στην αναφερόμενη κατηγορία του τακτικού προσωπικού της και στο αντίστοιχο μισθολογικό κλιμάκιο.

Εξ' άλλου το Εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων. Επομένως ο αντίθετος από το άρθρ. 559 αριθ. 1 και 19 ΚΠολΔ πρώτος λόγος της αναιρέσεως είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Επειδή σύμφωνα με τα παραπάνω οι εν λόγω παραδοχές στηρίζουν αυτοτελώς το διατακτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως, η αναφερόμενη σ' αυτές αιτιολογία περί συνδρομής και των προϋποθέσεων εφαρμογής της ΑΚ 281, τέθηκε ως εκ περισσού και αποτελεί πλεοναστική επάλληλη αιτιολογία. Επομένως ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο (αόριστο) το αγωγικό δικόγραφο (άρθρ. 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ.), παρά την προταθείσα από την αναιρεσείουσα ένσταση αοριστίας της ένδικης αγωγής του αναιρεσιβλήτου σε σχέση α) με την καταχρηστική άσκηση του επίδικου δικαιώματος και β) με την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης, λόγω ελλείψεως των κατά νόμον θεμελιωτικών των αντίστοιχων δικαιωμάτων του αναιρεσιβλήτου, στοιχείων, είναι απορριπτέος προεχόντως ως αλυσιτελής.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-7-2004 αίτηση της ΔΕΗ ΑΕ για αναίρεση της 8495/2002 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου από επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Μαϊου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ