Supreme Court dismisses appeal for failure to cite evidence clearly in prior proceedings.

Απόφαση 814 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 814/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Αναστασία Περιστεράκη, Λάμπρο Καρέλο, Ζαμπέτα Στράτα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 5η Φεβρουαρίου 2020 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Όλγα Παπαχρήστου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ .

Των αναιρεσίβλητων: 1.Π.συζ. Ι.Σ., το γένος Ι.Δ., κατοίκου …, 2.Γ.Δ. του Ι., κατοίκου …, που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Κούτση

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-8-2010 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1214/2014 οριστική ίδιου Δικαστηρίου, 650/2017 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 29-3-2018 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη .

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Η κρινόμενη από 29/3/2018 (με αριθμό κατάθεσης 31/2018) αίτηση αναιρέσεως κατά της 650/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Πειραιά, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, έχει ασκηθεί νομότυπα με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου (άρθρο 495 παράγραφος 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της οριζόμενης στο άρθρο 564 παράγραφος 1 του ΚΠολΔ προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών από την επίδοσή της.

Συνεπώς, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 552, 553 παράγραφος 1β, 556, 558 και 577 του ΚΠολΔ, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της.

2. Σύμφωνα με το άρθρο 559 αριθμός 11 περίπτωση β' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Κατά την αληθή έννοια της διάταξης αυτής, που προκύπτει και από το συνδυασμό προς τα άρθρα 106, 237, 346 και 453 παράγραφος 1, ως αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε (Ολ.ΑΠ 23/2008 ΝοΒ 2008, 2176), η δε επίκληση πρέπει να γίνει είτε με τις προτάσεις της συζήτησης μετά την οποία εκδόθηκε η απόφαση, είτε με σαφή αναφορά στις προτάσεις αυτές, σε συγκεκριμένο μέρος των προσκομιζόμενων προτάσεων προηγούμενης συζήτησης ,όπου γίνεται σαφής και ορισμένη επίκληση του αποδεικτικού μέσου (κατάθεσης μάρτυρα, εγγράφου), κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 240ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 23/ 2008 ο.π.).

Εν προκειμένω, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από την προεκτεθείσα διάταξη πλημμέλεια, που συνίσταται στο ότι το Εφετείο που την εξέδωσε, οδηγήθηκε στην κρίση του για την επί του επιδίκου κυριότητα των εναγόντων- αναιρεσιβλήτων και την παραδοχή της ένδικης αγωγής τους, απορρίπτοντας τον ανταγωγικό ισχυρισμό του εναγομένου- αναιρεσείοντος περί της ιδιότητας του επίδικου ως δημόσιας δασικής εκτάσεως, λαμβάνοντας υπόψη το υπ' αριθμ …. καταθετήριο έγγραφο στο συμβολαιογραφούντα Ειρηνοδίκη Σαλαμίνας του με αριθμό … εγγράφου του Υπουργείου Οικονομικών, του οποίου δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις των αντιδίκων στο Εφετείο. Ο λόγος αυτός, πέραν του ότι αντιφάσκει με την αναγραφόμενη στο αναιρετήριο παραδοχή ότι "Το Μονομελές Εφετείο Πειραιά κατέληξε στην κρίση του αυτή εκτιμώντας το προσαχθέν μετ' επικλήσεως υπ' αριθμ …. καταθετήριο.....", είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι από την επισκόπηση των προτάσεων των αναιρεσιβλήτων κατά τη συζήτηση στο Εφετείο, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, προκύπτει ότι γίνεται ρητή επίκληση του ως άνω εγγράφου στην έκτη σελίδα των προτάσεων με αριθμό 22.

Συνεπώς, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183, 191 παράγραφος 2 ΚΠολΔ), μειωμένα όμως σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 22 παράγραφος 1 του νόμου 3693/1957, όπως αυτή ισχύει μετά την υπ' αριθμ .134423/ 8/12/1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παράγραφος 12 του νόμου 1738/1987 σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 9 του νομοθετικού διατάγματος 2698/1993, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29/3/2018 αίτηση αναίρεσης κατά της 650/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς, και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων(300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Απριλίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Ιουλίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ