Supreme Court dismisses appeal by Greek State due to negative opinion from Legal Council on both grounds.

Απόφαση 814 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 814/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο του Κωνσταντίνο Κηπουρό, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: ..., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-11-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 83ΤΜ/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 13/2005 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 11-1-2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλη ανέγνωσε την από 22-9-2008 έκθεση της κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του δικαστηρίου τούτου, Αρεοπαγίτη Αιμίλιας Λίτινα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 1 του ν. 2298/1995, - που είχε εφαρμογή στην εξεταζόμενη υπόθεση, - όπως αντικαταστάθηκε με εκείνη του άρθρου 28 παρ. 3 του ν. 2579/1998: "Μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από την άσκηση της αναίρεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συμβουλίου από μέρους του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, του οποίου η νομική υπηρεσία και η δικαστική εκπροσώπηση διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Ν.Σ.Κ.) ή από μέλη του, ο αναιρεσείων, με επιμέλεια του υπογράφοντος το αναιρετήριο δικαστικού πληρεξουσίου, αποστέλλει στο Ν.Σ.Κ.

αντίγραφο του αναιρετηρίου, των προσβαλλόμενων αποφάσεων, των εισαγωγικών εγγράφων της κύριας δίκης και των παρεμπιπτουσών δικών, καθώς και των προτάσεων των διαδίκων", ενώ σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 του ίδιου πιο πάνω νόμου (2298/1995), όπως αντικαταστάθηκε με εκείνη του άρθρου 42 του ν. 2721/1999: "Το κατά την επόμενη παράγραφο αρμόδιο τμήμα του Ν.Σ.Κ., μέσα σε τρεις μήνες από την άσκηση της αναίρεσης, αποφαίνεται αιτιολογημένα για το κατά τη γνώμη του παραδεκτό και βάσιμο τουλάχιστον ενός από τους λόγους της, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη και τη νομολογία του οικείου δικαστηρίου.

Αν μέσα στην ανωτέρω προθεσμία των τριών (3) μηνών ο εξουσιοδοτημένος δικαστικός πληρεξούσιος του αναΙρεσείοντος δεν καταθέσει στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο έχει κατατεθεί η αναίρεση, κυρωμένο αντίγραφο θετικής γνώμης, η αίτηση αναίρεσης θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε και δεν διαβιβάζεται στο Δικαστήριο που απευθύνεται.

Η υπόθεση εισάγεται προς συζήτηση μόνο ως προς τους λόγους του αναιρετηρίου, ως και τους τυχόν προσθέτους, για τους οποίους υπάρχει ήδη θετική γνώμη του αρμόδιου τμήματος του Ν.Σ.Κ.". Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει, ότι η αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου, απευθυνόμενη προς τον 'Αρειο Πάγο, πρέπει να συνοδεύεται από εμπρόθεσμη γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία είναι θετική ως προς ένα τουλάχιστον λόγο της αναίρεσης.

Αν, όμως, μέσα στην τασσόμενη από τη διάταξη αυτή προθεσμία των τριών (3) μηνών ο εξουσιοδοτημένος δικαστικός αντιπρόσωπος του αναιρεσείοντος δεν καταθέσει στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο έχει ήδη κατατεθεί η αναίρεση, κυρωμένο αντίγραφο γνωμοδότησης, περιέχουσας θετική γνώμη ως προς ένα τουλάχιστον λόγο της αναίρεσης κρίνοντας αυτόν παραδεκτό και βάσιμο ή καταθέσει μεν τέτοια γνωμοδότηση, η οποία, όμως, είναι εκπρόθεσμη ή αρνητική ως προς όλους τους λόγους της αναίρεσης, τότε η αναίρεση θεωρείται πως δεν ασκήθηκε, αφού δεν εισάγεται προς συζήτηση ως προς τους λόγους αυτούς.

Στην προκείμενη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου, που κατατέθηκε στις 11-1-2008, κατά της απορριπτικής σε βάρος του 13/2005 απόφασης του Εφετείου Αιγαίου συνοδεύεται από το συνημμένο στη δικογραφία αντίγραφο της 443/27-3-2008 γνωμοδότησης του αρμόδιου (Ε') Τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία κατατέθηκε μεν εμπρόθεσμα στη γραμματεία του πιο πάνω Εφετείου, είναι, όμως, αρνητική και ως προς τους δύο λόγους της αναίρεσης, αφού με αυτή, κρίνεται ο πρώτος μεν απ' αυτούς ως αόριστος, αλλιώς, ως αβάσιμος, ο δεύτερος δε ως αβάσιμος.

Με τα δεδομένα αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης θεωρείται πως δεν ασκήθηκε (άρθρο 42 του ν. 2721/1999).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Η από 11-1-2008 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 13/2005 απόφασης του Εφετείου Αιγαίου θεωρείται πως δεν ασκήθηκε.-

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ