Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to summon the additional intervenor state party.

Απόφαση 813 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 813/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Αναστασία Περιστεράκη, Λάμπρο Καρέλο, Ανθή Γκάμαρη-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 22 Ιανουαρίου 2020 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:Μ. συζ. Φ.Κ., το γένος Α.Κ., κατοίκου …, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χρήστο Χρυσό με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: του ΟΤΑ με την επωνυμία "Δήμος Οιχαλίας" που εδρεύει στο Μελιγαλά, ως καθολικού διαδόχου του τέως δήμου Ανδανίας Ν Μεσσηνίας, που εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Δέσποινα Τσιλιβαράκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ, 2. Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2010 αγωγή του 1ου αναιρεσιβλήτου, κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας και συνεκδικάσθηκε με την από 14-1-2013 προσεπίκληση παρέμβασης της αναιρεσείουσας και την από 26-2-2014 πρόσθετη παρέμβαση του 2ου αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκαν στο ως άνω. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 60/2015 οριστική ίδιου Δικαστηρίου, 70/2018 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-1-2019 αίτησή της . Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο άρθρο 82 ΚΠολΔ ορίζεται ότι ο προσθέτως παρεμβαίνων έχει δικαίωμα να ενεργήσει όλες τις διαδικαστικές πράξεις που επιτρέπονται στη δίκη προς το συμφέρον εκείνου, για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση και έχει υποχρέωση να δεχθεί τη δίκη στη θέση που βρίσκεται κατά το χρόνο της παρέμβασής του και ότι αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κυρίους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σ' εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση.

Εξάλλου, κατά μεν τη διάταξη του άρθρου 110 παρ.2 ΚΠολΔ "οι διάδικοι έχουν δικαίωμα να παρίστανται σε όλες τις συζητήσεις της υπόθεσης, ακόμα και όταν γίνονται κεκλεισμένων των θυρών και πρέπει για το σκοπό αυτό να καλούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του νόμου", κατά δε τη διάταξη του άρθρου 81 παρ. 3 ΚΠολΔ "ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, σε περίπτωση δε πρόσθετης παρέμβασης έχει δικαίωμα να προτείνει την έλλειψη της κλήτευσης και ο διάδικος για την υποστήριξη του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση".

Τούτο δε είναι εύλογο, διότι και ο προσθέτως παρεμβαίνων είναι ανάγκη να ενημερώνεται για την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναίρεσης και να ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, δοθέντος ότι χωρίς την κλήτευσή του παραβιάζεται η αρχή της εκατέρωθεν ακρόασης, ειδική εφαρμογή της οποίας περιέχουν οι προαναφερθείσες διατάξεις.

Περαιτέρω, από τις ίδιες, ως άνω διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος που ορίζει ότι "καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σλ αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή τα συμφέροντά του" και του άρθρου 558 ΚΠολΔ σαφώς προκύπτει ότι κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος στη δίκη, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση δεν απευθύνεται κατ' αρχήν η αναίρεση, διότι αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, ο προσθέτως παρεμβάς όμως πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης.

Σε αντίθετη περίπτωση, εφόσον δεν παραστεί κατ' αυτήν, η συζήτηση της τελευταίας κηρύσσεται απαράδεκτη (ΑΠ 591/2018, ΑΠ 447/2017, ΑΠ 436/2016), εκτός αν η πρόσθετη παρέμβαση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, οπότε ο παρεμβάς δεν καλείται στις περαιτέρω διαδικαστικές πράξεις (ΑΠ 591/2018,ΑΠ 2192/2013), το δε απαράδεκτο της συζήτησης της αίτησης, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 591/2018,ΑΠ 424/2017).

Εξάλλου, τυχόν σχετική απεύθυνση της αίτησης αναίρεσης και εναντίον του προσθέτως παρεμβάντος εκτιμάται ως κλήση αυτού στη δίκη (ΑΠ 949/2017, ΑΠ 475/2016). Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή κατ' άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης, προκύπτουν τα εξής. Ο Δήμος Ανδανίας Νομού Μεσσηνίας και ήδη ο πρώτος αναιρεσίβλητος Δήμος Οιχαλίας ως καθολικός διάδοχος του, άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας αγωγή αναγνωριστική κυριότητας ακινήτου με σωρευόμενη αρνητική αγωγή, στρεφόμενη κατά της ήδη αναιρεσείουσας.

Η τελευταία με δικόγραφο προσεπικάλεσε στη ανοιγείσα δίκη το ήδη δεύτερο αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο. Τούτο, άσκησε πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του ενάγοντος και 'ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου, με αυτοτελές δικόγραφο. Κατόπιν συνεκδίκασης των εν λόγω δικογράφων, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία, εκδόθηκε η 60/2015 απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου που δέχθηκε ως κατ' ουσίαν βάσιμες τόσο την κύρια αγωγή κατά τα κύρια αιτήματα, όσο και την πρόσθετη παρέμβαση (την οποία είχε κρίνει ως παραδεκτή).

Κατά της απόφασης αυτής η εναγομένη και ήδη αναιρεσείουσα άσκησε έφεση ενώπιον του Πολυμελούς Εφετείου Καλαμάτας, στρεφόμενη τόσο κατά του ενάγοντος ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου Δήμου, όσο και κατά του προσθέτως υπέρ αυτού παρεμβάντος και ήδη δεύτερου αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου. Επί της έφεσης αυτής εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η 70/2018 απόφαση του παραπάνω δικαστηρίου που απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την έφεση και επικύρωσε την πρωτοβάθμια απόφαση.

Την τελευταία αυτή απόφαση του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου προσβάλλει η αναιρεσείουσα -εκκαλούσα-εναγομένη με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης, την οποία στρέφει τόσο κατά του ενάγοντος -εφεσιβλήτου - πρώτου αναιρεσιβλήτου Δήμου , όσο και κατά του υπέρ αυτού προσθέτως παρεμβάντος - εφεσίβλητου -δεύτερου αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου.

Κατά την εκφώνηση και συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου με τη σειρά από το οικείο πινάκιο δεν εμφανίσθηκε το Ελληνικό Δημόσιο, που είχε, κατά τα προεκτεθέντα και στους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβάντος υπέρ του ήδη πρώτου αναιρεσιβλήτου Δήμου και παραστάθηκε και στους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, και είχε γίνει δεκτή η πρόσθετη παρέμβασή του, και κατά του οποίου, κατά τα προεκτεθέντα, στρέφεται και η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.

Οι κύριοι διάδικοι, δηλαδή, η αναιρεσείουσα ,που επισπεύδει και τη συζήτηση της υπόθεσης και ο πρώτος αναιρεσίβλητος Δήμος Οιχαλίας ,δεν επικαλούνται κλήτευση αυτού, ούτε από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει τέτοια κλήτευσή του με την προσκομιδή σχετικής έκθεσης επίδοσης. Σημειώνεται, μάλιστα, ότι με επιμέλεια του πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσείουσας, που παρέστη στο ακροατήριο με δήλωση, χωρίς να καταθέσει προτάσεις, προσκομίζεται σχετική από … εξουσιοδότηση του τελευταίου σε άλλο δικηγόρο "για κατάθεση από αυτόν, μεταξύ άλλων, της έκθεσης επίδοσης της ένδικης αίτησης αναίρεσης κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου Δήμου Οιχαλίας", η οποία και προσκομίζεται, χωρίς αναφορά για προσκομιδή της έκθεσης επίδοσης και κατά του Ελληνικού Δημοσίου.

Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 10-1-2019 αίτησης της Μ.Κ. για αναίρεση της 70/2018 τελεσίδικης απόφασης του Πολυμελούς Εφετείου Καλαμάτας.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Ιουνίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 15 Ιουλίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ