Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding late evidence submission and failure to consider specific medical records.

Απόφαση 813 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 813/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη, Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Χ1 και 2. Χ2, κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Θεόδωρο Γιαννατσή.

Της αναιρεσίβλητης: Ψ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αριστέα Ευταξοπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-10-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5246/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 4568/2006 μη οριστική, 306/2008 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση των 5246/2005 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών καθώς και την 306/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 9-5-2008 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 22-10-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αναίρεσης αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν πράγματι λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, τα οποία το δικαστήριο της ουσίας υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δ., προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Καμιά, ωστόσο, διάταξη δεν επιβάλλει να γίνεται στην απόφαση ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, αλλά αρκεί η γενική βεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα κατ' είδος μόνο αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα. Μόνο αν από τη γενική αυτή αναφορά, σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αναίρεσης.

Περαιτέρω κατά το άρθρο 444 αριθμ.3 του ΚΠολΔ, ιδιωτικά έγγραφα θεωρούνται και οι φωτογραφικές ή κινηματογραφικές αναπαραστάσεις, φωνοληψίες και κάθε άλλη μηχανική απεικόνιση. Στην έννοια των μηχανικών απεικονίσεων περιλαμβάνεται κάθε υλική αποτύπωση οπτικών ή ακουστικών εντυπώσων, που πραγματοποιείται με οποιοδήποτε μηχανικό μέσο.

Έτσι, σύμφωνα με την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 444 αρ.3 ΚΠολΔ, θεωρούνται ιδιωτικά έγγραφα και οι βιντεοταινίες ή βιντεοκασέτες, οι οποίες και λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο με τις προϋποθέσεις που λαμβάνεται υπόψη κάθε ιδιωτικό έγγραφο. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.

γ' του ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο, για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, με βάση το οποίο έκρινε βάσιμη την αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης για αναγνώριση της ακυρότητας της υπ' αριθμ. ... δημόσιας διαθήκης της Ν, λόγω ανικανότητας της διαθέτιδας αυτής για σύνταξη διαθήκης, εξαιτίας ψυχικής και διανοητικής της διαταραχής που περιόριζε αποφασιστικά τη λειτουργία της βούλησής της και έλλειψης συνείδησης των πράξεών της (άρθρο 1719 αριθμ.3 ΑΚ), και ακολούθως, επικυρώνοντας την απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, που είχε κρίνει ομοίως, απέρριψε την έφεση κατ' αυτής των ήδη αναιρεσειόντων εναγομένων, δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικό μέσο, που αυτοί επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα προς απόδειξη του ισχυρισμού τους, ότι η πιο πάνω διαθέτις κατά το χρόνο σύνταξης της επίμαχης διαθήκης της δεν ήταν ανίκανη να συντάξει διαθήκη, γιατί είχε πλήρη συνείδηση των πραττομένων και δεν εστερείτο της χρήσης του λογικού συνεπεία κάποιας πνευματικής νόσου, και συγκεκριμένα δεν έλαβε υπόψη του έναν οπτικοακουστικό δίσκο (DVD), που οι αναιρεσείοντες επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν ενώπιόν του απομαγνητοφωνημένο, "όπου περιέχεται συνέντευξη της διαθέτιδος σε δημοσιογράφο της Ε.Ρ.Τ., που δόθηκε κατά το έτος 2003 και αποτυπώθηκε με τη συναίνεσή της, στην οποία περιγράφει με σαφήνεια, ειρμό και συνοχή γεγονότα από την προσωπική της ζωή, τα οποία συνέβησαν από την περίοδο της γερμανικής κατοχής μέχρι σήμερα".

Από την περιεχόμενη, όμως, στην προσβαλλόμενη απόφαση ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε, αφού έλαβε υπόψη, πέρα από τα έγγραφα των οποίων γίνεται ειδική μνεία στην απόφασή του, και "όλα τα υπόλοιπα έγγραφα και φωτογραφίες που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι για να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εκτός από την ...

ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιά, και τις ..., ενώπιον του ειρηνοδίκη Αθηνών, ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων των διαδίκων, οι οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη...", σε συνδυασμό με το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, με την οποία απορρίφθηκε ο πιο πάνω αρνητικός της αγωγής ισχυρισμός των αναιρεσειόντων "ότι η διαθέτις κατά το χρόνο σύνταξης της επίμαχης δημόσιας διαθήκης της είχε πλήρη συνείδηση των πραττομένων και δεν εστερείτο της χρήσης του λογικού συνεπεία κάποιας πνευματικής νόσου", καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις και τον παραπάνω αναφερόμενο οπτικοακουστικό δίσκο (DVD), για να καταλήξει στο ανωτέρω αποδεικτικό του πόρισμα με τις ακόλουθες επί μέρους παραδοχές: "Η διαθέτις Ν είχε γεννηθεί το έτος 1917 στις ...

και επομένως κατά το χρόνο του θανάτου της (22-2-2004) ήταν 87 ετών, ενώ κατά το χρόνο σύνταξης της επίμαχης υπ' αριθμ.... δημόσιας διαθήκης της ήταν 85 ετών. Από ηλικίας 55 ετών είχε παρουσιάσει στεφανιαία νόσο και αρτηριακή υπέρταση, συνεπεία των οποίων εισήχθη στις 30-9-99 στο Νοσοκομείο ... όπου και παρέμεινε νοσηλευόμενη μέχρι τις 14.10.99, ενώ περί τα μέσα της δεκαετίας του 1990 είχε υποστεί κάταγμα αριστερού ισχίου με παρεκτόπιση σπονδύλου.

Από το έτος 1979 έπασχε από τη νόσο του Parkinson, επί πλέον δε το Νοέμβριο του 1993 εισήχθη στο Νοσοκομείο ... όπου υποβλήθηκε σε εγχείρηση καταράκτου - γλαυκώματος στο δεξιό οφθαλμό, ενώ τον Απρίλιο του 1995 υποβλήθηκε στην ίδια εγχείρηση στον αριστερό οφθαλμό παρουσιάζοντας έκτοτε οπτική οξύτητα 4-5/10 με διόρθωση στον δεξιό οφθαλμό και 1-2/10 με διόρθωση στον αριστερό οφθαλμό.

Από το έτος 2000 και εφεξής η κατάσταση της υγείας της, ενόψει της προχωρημένης ηλικίας της, των προαναφερόμενων παθήσεων από τις οποίες έπασχε, αλλά και άλλων τις οποίες εμφάνισε στη συνέχεια, έβαινε επιδεινούμενη, με αποτέλεσμα στο διάστημα που επακολούθησε μέχρι τον επελθόντα στις 22-2-04 θάνατο της, να εισαχθεί επανειλημμένα για νοσηλεία σε νοσοκομεία και κλινικές.

Έτσι στις 6-9-2000 εισήχθη στη Νευρολογική Κλινική του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, όπου παρέμεινε νοσηλευόμενη μέχρι τις 13-9-2000 με διάγνωση "επεισόδιο απώλειας της συνειδήσεως, χρόνια κολπική μαρμαρυγή, στεφανιαία νόσος". Στις 13-9-2000 διεκομίσθη στην καρδιολογική κλινική του Νοσοκομείου ..., όπου και παρέμεινε νοσηλευόμενη μέχρι τις 17-9-2000.

Στις 17-9-01 εισήχθη στη "Γενική Κλινική ..., όπου παρέμεινε νοσηλευόμενη για λιποθυμικό επεισόδιο με απώλεια συνειδήσεως, βηματοδότη, λοίμωξη αναπνευστικού, νόσο του Πάρκινσον με καταθλιπτική συνδρομή, μικροαγγειοπάθεια - πρόσφατο εγκεφαλικό επεισόδιο, μέχρι τις 15-11- 2001, οπότε και εξήλθε με οδηγίες να συνεχίσει τη θεραπευτική αγωγή με tabl Tildiem, Monosordil, Salospir, ladose, Symmetrel, Akineton, Nootrop και της συνεστήθη έλεγχος και παρακολούθηση από νευρολόγο.

Προ της παρελεύσεως μηνός από την έξοδό της από την άνω κλινική και συγκεκριμένα στις 9-12-2001 επανεισήχθη στην ίδια κλινική όπου και ξανανοσηλεύθηκε για επιγαστραλγία (διαφραγματοκήλη), αρτιοσκληρυντική εγκεφαλοπάθεια, άνοια, στεφανιαία νόσο, βηματοδότη και νόσο πάρκινσον μέχρι τις 2-1-2002, οπότε και εξήλθε, αφού προηγουμένως εξετάσθηκε και από νευρολόγο - ψυχίατρο, με οδηγίες να συνεχίσει να λαμβάνει τα προαναφερόμενα φάρμακα, εκτός από το ladose και το Symmetrel, καθώς και τα φάρμακα aloperidin, Risperdal και Zantac, και επιπλέον να επισκεφθεί νευρολόγο - ψυχίατρο.

Μετά την έξοδό της από την πιο πάνω κλινική εισήχθη την ίδια ημέρα (2-1-2002) στη νευρολογική κλινική του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, όπου υποβλήθηκε σε νέο κύκλο εξετάσεων, μεταξύ των οποίων και σε νευρολογικές εξετάσεις, από τις οποίες διαπιστώθηκε ότι παρουσίαζε διαταραχή μνήμης και προσανατολισμού ως προς τον τον τόπο και το χρόνο.

Από το Αιγινήτειο Νοσοκομείο εξήλθε στις 13-1-2002, με ευθύνη του συγγενικού της περιβάλλοντος, πριν ολοκληρώσει τον κλινικοεργαστηριακό έλεγχο και παρά τις περί του αντιθέτου συστάσεις των γιατρών, με διάγνωση "άνοια" και με οδηγίες να λαμβάνει τα φάρμακα Tildiem, monosordil, Salospire, Resperdol, Aloperidin, Akineton, Zantac, την ίδια δε ημέρα (13.1.2002) εισήχθη στον επί της οδού...

ευρισκόμενο οίκο ευγηρίας "Η ..., όπου και παρέμεινε έκτοτε μέχρι τον επελθόντα στις 22-4-2004 θάνατό της, αφού προηγουμένως, με πρωτοβουλία των εναγομένων, προέβη στις 5-4-2002 στην κατάρτιση της προσβαλλόμενης δημόσιας διαθήκης της, μετά τη σύνταξη της οποίας και μέχρι το θάνατο της εισήχθη επανειλημμένα για νοσηλεία σε διάφορα νοσοκομεία, όπως στο "..." από 11-4-2002 μέχρι 22-4-02 για μακροσκοπική ανώδυνη ολική αιματουρία, στο ....

από 21-9-2002 μέχρι 9-10-2002 για υποκεφαλικό κάταγμα δεξιού ισχίου, στο ... από 10-10-2002 μέχρι 22-10-2002 για έρπητα ζωστήρας, στο ... από 21-1-2004 μέχρι 3-2-2004 για αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο (ΑΡ) πυραμιδική συνδρομή, κολπική μαρμαρυγή, στεφανιαία νόσο, ιστορικό θηλωμάτων ουροδόχου κύστεως, αναιμία. Μετά την προαναφερόμενη είσοδο της διαθέτιδας στον παραπάνω οίκο ευγηρίας (13-1-2002), που πραγματοποιήθηκε με αποκλειστική πρωτοβουλία των εναγομένων, υπό τον απόλυτο έλεγχο και εξάρτηση των οποίων τελούσε αυτή τουλάχιστον από το καλοκαίρι του έτους 2001, δεδομένου ότι τον Ιούλιο του ίδιου έτους αποβίωσε ο μοναδικός εν ζωή αδελφός της και πατέρα της ενάγουσας ..., ο οποίος μαζί με τη σύζυγο του τη φρόντιζαν οσάκις παρίστατο ανάγκη κατά το προγενέστερο διάστημα, και ενώ η κατάσταση της υγείας της, ενόψει των προαναφερόμενων παθήσεων από τις οποίες έπασχε, της προχωρημένης ηλικίας της και των συμπτωμάτων που παρουσίαζε, έβαινε προοδευτικά επιδεινούμενη, αφού αυτή δεν είχε πλήρη επαφή με το περιβάλλον, δεν είχε λογικό ειρμό και η επικοινωνία με τους συγγενείς και φίλους που την επισκέπτονταν ήταν δύσκολη, πάλι με πρωτοβουλία των εναγομένων η εν λόγω διαθέτις μεταφέρθηκε στις 5-4-2002 στην επί της οδού ...κατοικία του πρώτου εναγομένου Χ1, όπου και προέβη στην κατάρτιση της προσβαλλόμενης ...

δημόσιας διαθήκης της ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Χρυσούλας Αλεξ. Θωμίδου. Όμως, όπως προέκυψε από τις αποδείξεις, πολύ πριν από το χρόνο κατάρτισης της επίμαχης διαθήκης, αλλά και κατά το χρόνο αυτό, η εν λόγω διαθέτις έπασχε από τις ασθένειες που προαναφέρθηκαν (στεφανιαία νόσο, υπέρταση, πάρκινσον με καταθλιπτική συνδρομή, χρόνια κολπική μαρμαρυγή, αρτηριοσκληρηντική εγκεφαλοπάθεια με εκδηλώσεις εγκεφαλικού επεισοδίου απώλειας της συνειδήσεως, δυσχέρεια στην επικοινωνία, άνοια), οι οποίες είχαν μόνιμο και διαρκή χαρακτήρα και οι οποίες, συνδυαζόμενες με την προχωρημένη ηλικία της, είχαν επιφέρει σημαντική μείωση των εγκεφαλικών και νοητικών λειτουργιών αυτής σε βαθμό συγχύσεως που περιόριζε αποφασιστικά τον ελεύθερο προσδιορισμό της βουλησής της και δεν της επέτρεπε να αντιληφθεί την ουσία και το περιεχόμενο της διαθήκης της και των συνεπειών που προέκυπταν από αυτή, στη σύνταξη και υπογραφή της οποίας την οδήγησαν οι εναγόμενοι, εκμεταλλευόμενοι την προαναφερόμενη διανοητική της κατάσταση και τη συνακόλουθη αδυναμία της ν' αντισταθεί στις επιρροές τους.

Επομένως κατά το χρόνο κατάρτισης της επίμαχης διαθήκης η ανωτέρω διαθέτις ήταν ανίκανη προς σύνταξή της και ως εκ τούτου η διαθήκη αυτή είναι άκυρη. Στο ίδιο πιο πάνω αποτέλεσμα, όσον αφορά την ικανότητα της διαθέτιδος, καταλήγει και ο πραγματογνώμονας που διορίστηκε με την 4586/2006 απόφαση του δικαστηρίου τούτου, όπως και ο τεχνικός σύμβουλος που διορίστηκε από την πλευρά της ενάγουσας.

Η παραπάνω κρίση του δικαστηρίου δεν αναιρείται ούτε από τις αντίθετες περί τούτου γνωμοδοτήσεις του τεχνικού συμβούλου των εναγομένων, ούτε από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν με επιμέλεια τους, τις οποίες το Δικαστήριο δεν κρίνει πειστικές, αλλά ούτε και από το ότι, ενώ στο ... πιστοποιητικό της νευρολογικής κλινικής του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, που υπογράφεται από το γιατρό ..., αναφέρεται για τη διαθέτιδα και για το διάστημα από 2-1-2002 έως 13-1-2002, που νοσηλεύθηκε στην εν λόγω κλινική, ως διάγνωση "άνοια", αντίθετα στα μεταγενέστερα ...

και ...πιστοποιητικά, που χορηγήθηκαν στους εναγομένους από την ίδια κλινική και υπογράφονται από τον ίδιο γιατρό, δεν αναφέρεται η διάγνωση αυτή, αλλά αναφέρεται ότι η διαθέτις νοσηλεύθηκε στην εν λόγω κλινική κατά το προαναφερόμενο διάστημα "για διερεύνηση διαταραχών των νοητικών λειτουργιών και εξήλθε προς της ολοκληρώσεως του ελέγχου, παραληφθείσα από τους οικείους της", αφού η εκτεθείσα διανοητική κατάσταση της διαθέτιδος προκύπτει και από τα υπόλοιπα αποδεικτικά στοιχεία που αναφέρθηκαν και επιβεβαιώνεται ακόμα περισσότερο και από το περιεχόμενο του από 2-1-2002 εγγράφου της Νευρολογικής Κλινικής του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, που συντάχθηκε κατά την τελευταία εισαγωγή της διαθέτιδος στο εν λόγω νοσοκομείο (2-1-2002), στο οποίο αναγράφεται ως αιτία εισαγωγής της, μετά από πληροφορίες που δόθηκαν από τον πρώτο εναγόμενο, "ταχέως εξελισσόμενη άνοια με έναρξη από το πρώτο 10ήμερο του μηνός Δεκεμβρίου", αλλά και από το περιεχόμενο του από 13-1-2002 εγγράφου της ίδιας κλινικής το οποίο υπογράφει επίσης ο πρώτος εναγόμενος, όταν, πριν την ολοκλήρωση του κλινικοεργαστηριακού ελέγχου της διαθέτιδος και παρά τις αντίθετες συστάσεις των θεραπόντων γιατρών, παρέλαβε την τελευταία από το εν λόγω Νοσοκομείο και την οδήγησε στον προαναφερόμενο οίκο ευγηρίας, αφού προηγουμένως υπέγραψε την παραπάνω από 13-1-2002 δήλωση, στην οποία δηλώνει ότι με δική του ευθύνη παραλαμβάνει τη νοσηλευόμενη θεία του Φ από τη νευρολογική κλινική του Αιγινήτειου, όπου νοσηλεύεται για ανοϊκή συνδρομή, προκειμένου να συνεχίσει τη νοσηλεία της στο ίδρυμα ....

Επομένως, ο παραπάνω αναφερόμενος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Επειδή, κατά την παράγραφο 1 εδ. α` του άρθρου 529 ΚΠολΔ, στην κατ` έφεση δίκη επιτρέπεται να γίνει επίκληση και προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων. Κατά δε την παρ. 2 του ίδιου άρθρου το δευτεροβάθμιο δικαστήριο μπορεί να αποκρούσει τα αποδεικτικά μέσα που προσάγονται πρώτη φορά σ` αυτό ως απαράδεκτα, αν κατά την κρίση του ο διάδικος δεν τα είχε προσκομίσει στην πρωτόδικη δίκη από πρόθεση στρεψοδικίας ή από βαριά αμέλεια.

Με τις διατάξεις αυτές εισάγεται ο δικονομικός κανόνας, ότι στην κατ' έφεση δίκη είναι επιτρεπτή η επίκληση και προσαγωγή νέων αποδεικτικών μέσων και ειδικότερα εγγράφων, παρέχεται όμως στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο η εξουσία να αποκρούσει ως απαράδεκτα τα έγγραφα, που προσάγονται πρώτη φορά σ`αυτό, εάν κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του, ο διάδικος δεν τα προσκόμισε στην πρωτόδικη δίκη από πρόθεση στρεψοδικίας ή από βαριά αμέλεια.

Ο δεύτερος, επομένως, λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 11 περίπτ. α` του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι η διαθέτις έπασχε από βαριά ψυχική νόσο που περιόριζε αποφασιστικά τον ελεύθερο προσδιορισμό της βουλησής της και δεν της επέτρεπε να αντιληφθεί την ουσία και το περιεχόμενο της διαθήκης της και των συνεπειών που προέκυπταν από αυτή, έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και το αναφερόμενο στο αναιρετήριο από 13-1-2002 έγγραφο της νευρολογικής κλινικής του Αιγινήτειου Νοσοκομείου, που περιέχει δήλωση του πρώτου αναιρεσείοντος ότι "με δική του ευθύνη παραλαμβάνει τη θεία του Φ (διαθέτιδα) από την εν λόγω νευρολογική κλινική, όπου νοσηλεύεται για ανοϊκή συνδρομή", το οποίο η αναιρεσίβλητη προσκόμισε για πρώτη φορά ενώπιόν του με τις προτάσεις της απαραδέκτως, γιατί η μη προσκομιδή του στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έγινε με πρόθεση στρεψοδικίας και από βαριά αμέλεια αυτής, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, εφόσον, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δεν απέκρουσε το εν λόγω έγγραφο ως απαράδεκτο, κατ` εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 529 §2 ΚΠολΔ, που προπαρατέθηκε, και συνεπώς παραδεκτά το έλαβε υπόψη και το συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις, χωρίς να απαιτείται να διαλάβει στην απόφασή του ειδική αιτιολογία.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 9-5-2008 αίτηση των Χ1 και Χ2 για αναίρεση της υπ' αριθμ. 306/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2009.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 11 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ