Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, ruling service of process errors are not grounds for cassation.

Απόφαση 811 / 2024 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 811/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασημίνα Υφαντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βρυσηίδα Θωμάτου, Γεώργιο Σχοινοχωρίτη, Ευτύχιο Νικόπουλο και Φωτεινή Μηλιώνη - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Νοεμβρίου 2023, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" (ΔΙ.ΠΑ.Ε.), ως οιονεί καθολικού διαδόχου του αρχικά αναιρεσείοντος Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Α.Τ.Ε.Ι.Θ." που εδρεύει στην Θ. και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπυρίδωνα Κωνσταντόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Λ. του Δ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανέστη Σιδηρόπουλο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28/11/2016 ανακοπή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 454/2018 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 854/2019 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 12/3/2019 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη από 12.3.2019 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλίαν των διαδίκων εκδοθείσα κατά τη διαδικασία των περιουσιακών διαφορών με αριθμό 854/2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που απέρριψε την έφεση του ανακόπτοντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της με αριθμό 454/2018 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης ως απαράδεκτη (εκπροθέσμως ασκηθείσα).

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα, διότι η προσβαλλόμενη απόφαση επιδόθηκε στο αναιρεσείον την 8.2.2019, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 3864Β/8.2.2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της Περιφέρειας του Εφετείου Θεσσαλονίκης με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Δ. Π., η δε αίτηση αναίρεσης κατατέθηκε στη Γραμματεία του εκδώσαντος την προσβαλλομένη απόφαση Δικαστηρίου εμπροθέσμως την 12.3.2019, ημέρα Τρίτη, δοθέντος ότι η 10η Μαρτίου 2019 ήταν ημέρα Κυριακή και η 11η Μαρτίου 2019 ήταν Καθαρά Δευτέρα και επομένως ημέρα αργίας (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1, 566 παρ.1 του ΚΠολΔ).

Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (άρθρ. 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Από τις διατάξεις των άρθρων 124, 126 και 129 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι, σε περίπτωση επίδοσης εγγράφου σε νομικό πρόσωπο, πρέπει το έγγραφο αυτό να παραδίδεται σε εκείνον που είναι εκπρόσωπός του κατά το νόμο ή το καταστατικό (άρθ. 126 παρ.1 εδ.

γ, δ` ΚΠολΔ), αν δε αυτός δεν βρεθεί στο κατά το άρθρο 124 παρ. 2 κατάστημα, γραφείο ή εργαστήριο, το έγγραφο παραδίδεται σε κάποιο από τα πρόσωπα που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 129 παρ. 1, δηλ. τον διευθυντή του καταστήματος, του γραφείου ή εργαστηρίου ή σε κάποιο συνεταίρο, συνεργάτη, υπάλληλο ή υπηρέτη (ως υπαλλήλων ή υπηρετών νοουμένων των υπαλλήλων ή υπηρετών του νομικού προσώπου, προς το οποίο γίνεται η επίδοση, ΑΠ 1232/2012), του οποίου (προσώπου) η ιδιότητα και το ονοματεπώνυμο πρέπει και αρκεί να αναγράφεται στη σχετική έκθεση επίδοσης, ώστε να είναι δυνατόν να ελεγχθεί, αν είναι από εκείνα τα πρόσωπα που ορίζονται από το άρθρο 129 παρ. 1 ΚΠολΔ (ΑΠ 1153/2005), ενώ εκείνος που ενεργεί την επίδοση δεν είναι υποχρεωμένος να τηρήσει οποιαδήποτε σειρά μεταξύ των ως άνω αρμοδίων για την παραλαβή του εγγράφου προσώπων, αφού η διάταξη του άρθρου 129 παρ. 1 δεν απαιτεί τούτο (όπως, αντιθέτως, το επιβάλλει η διάταξη του άρθρου 128 παρ. 1 του ίδιου ΚΠολΔ, όταν πρόκειται για επίδοση σε κατοικία, στην οποία δεν βρίσκεται ο παραλήπτης του επιδιδομένου εγγράφου (ΑΠ 443/2015, ΑΠ 1724/2012, AΠ 700/2008, ΑΠ 769/2002 ).

Σε κάθε περίπτωση, ο εκπρόσωπος του νομικού προσώπου (και γενικότερα τα καταστατικά όργανα διοίκησης και εκπροσώπησης αυτού) δικαιούται, εντός του πλαισίου της γενικής προς εκπροσώπηση του νομικού προσώπου εξουσίας του, να ορίσει κάποιο άλλο πρόσωπο, όπως υπάλληλο κλπ., ως αρμόδιο για την παραλαβή δικογράφων, στην τελευταία δε αυτή περίπτωση ο εξουσιοδοτηθείς μπορεί να παραλαμβάνει δικόγραφα, σαν να ήταν ο ίδιος ο εκπρόσωπος (ΑΠ 1153/2006), χωρίς άλλη προϋπόθεση ή διαδικασία.

Τέλος, από τον συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων με τις διατάξεις των άρθρων 117, 139, 438 και 440 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η διαλαμβανομένη στην έκθεση επίδοσης βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή, που αφορά την ιδιότητα του παραλαβόντος προσώπου ως υπαλλήλου του νομικού προσώπου, αποτελεί πλήρη απόδειξη, αφού το γεγονός αυτό είναι από εκείνα, των οποίων την αλήθεια όφειλε να διαπιστώσει ο συντάκτης της έκθεσης επίδοσης δικαστικός επιμελητής, επιτρέπεται, όμως, ως προς αυτήν ανταπόδειξη από εκείνον που αμφισβητεί την ως άνω ιδιότητα του παραλαβόντος προσώπου ως υπαλλήλου ή διευθυντή ή συνεργάτη κλπ.

με τα επιτρεπόμενα από την οικεία διαδικασία αποδεικτικά μέσα, ενώ ως προς όσα βεβαιώνονται στην έκθεση επίδοσης ότι έγιναν από τον δικαστικό επιμελητή ή ενώπιόν του, ανταπόδειξη χωρεί μόνο με την προσβολή της έκθεσης ως πλαστής (ΑΠ 443/2015, ΑΠ 1724/2012, ΑΠ 1916/2006). Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 15 του Ν. 4485/2017, Οργάνωση κλπ.

ανώτατης εκπαίδευσης, ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις, ως ίσχυε πριν την κατάργησή του με το άρθρο 485 περ. β Ν. 4957/2022 (ΦΕΚ Α 141/21.7.2022), ορίζεται ότι "...15. Ο Πρύτανης έχει τις εξής αρμοδιότητες και όσες άλλες προβλέπονται από τις διατάξεις του παρόντος νόμου, του Οργανισμού, του Εσωτερικού Κανονισμού, καθώς και των λοιπών διατάξεων της κείμενης νομοθεσίας:

α) προΐσταται του Ιδρύματος, έχει την ευθύνη για την εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών του, είναι διατάκτης των δαπανών του Ιδρύματος και μεριμνά για τη συνεργασία των οργάνων του Ιδρύματος, των διδασκόντων και των φοιτητών, β) εκπροσωπεί το Ίδρυμα δικαστικώς και εξωδίκως ... η) με απόφασή του, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζει τη σειρά με την οποία τον αναπληρώνουν οι Αντιπρυτάνεις αν απουσιάζει ή κωλύεται προσωρινά να ασκήσει τα καθήκοντά του και ύστερα από έγκριση της Συγκλήτου, τον τομέα ευθύνης και τις επιμέρους αρμοδιότητες του κάθε Αντιπρύτανη ...12....Έως ότου αναλάβει καθήκοντα ο νέος Πρύτανης, καθώς και αν ο Πρύτανης παραιτηθεί ή εκλείψει για οποιονδήποτε λόγο κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους της θητείας του, καθώς και αν απουσιάζει ή προσωρινά κωλύεται, καθήκοντα Πρύτανη ασκεί ο Αντιπρύτανης, σύμφωνα με τη σειρά αναπλήρωσης που ο Πρύτανης έχει ορίσει, σύμφωνα με όσα ορίζονται με την περίπτωση η` της παραγράφου 15...".

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 560 ΚΠολΔ, ως ίσχυε κατά τον χρόνο άσκησης της αίτησης αναίρεσης, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε, όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης, του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ` ύλην αρμοδιότητα, 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας, 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Όπως προκύπτει από τη σαφή διατύπωση των ως άνω διατάξεων, οι λόγοι αναίρεσης κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατ` αποφάσεων των ειρηνοδικείων, απαριθμούνται περιοριστικά σ` αυτές (ΑΠ 122/2023, ΑΠ 361/2023, ΑΠ 967/2018, ΑΠ 608/2015). Δηλαδή, οι λόγοι αναίρεσης είναι μόνο οι ανωτέρω έξι και αντιστοιχούν προς τους λόγους αναίρεσης που προβλέπονται από τους αριθμούς 1, 2, 4, 5, 7, 8 και 19, αντίστοιχα, του άρθρου 559 ΚΠολΔ., προς τους οποίους όμως δεν ταυτίζονται απολύτως.

Ειδικότερα, κατά τη διάταξη του άνω άρθρου 560 παρ.1 εδ. α του ΚΠολΔ, κατά των άνω αποφάσεων αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε ως ψευδής ερμηνεία του κανόνα δικαίου, δηλαδή όταν το δικαστήριο της ουσίας προσέδωσε σε αυτόν έννοια διαφορετική από την αληθινή, είτε ως κακή εφαρμογή, ήτοι εσφαλμένη υπαγωγή σ` αυτόν των περιστατικών της ατομικής περίπτωσης που καταλήγει σε εσφαλμένο συμπέρασμα με τη μορφή του διατακτικού (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013).

Με τον παραπάνω λόγο αναίρεσης ελέγχονται τα σφάλματα του δικαστηρίου της ουσίας κατά την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας της αγωγής και των ισχυρισμών (ενστάσεων) των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα του ανωτέρω δικαστηρίου κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς. Στην τελευταία δε περίπτωση, η παραβίαση του κανόνα αυτού ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο αποκλειστικώς και μόνο με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχεται το δικαστήριο της ουσίας ότι αποδείχθηκαν ή ότι δεν αποδείχθηκαν (ΟλΑΠ 2/2023, ΟλΑΠ 4/2021, ΟλΑΠ 1/2021, ΑΠ 7/2023, ΑΠ 319/2017, ΑΠ 130/2016).

Για να ιδρυθεί ο λόγος αυτός (του άρθρου 560 αριθμ 1 ΚΠολΔ), πρέπει η παράβαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις. Η παράβαση των δικονομικών διατάξεων, δηλαδή όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας, δεν ελέγχεται με τον προκείμενο λόγο (ΑΠ 667/2020, ΑΠ 617/2019, ΑΠ 400/2013).

Τέτοιας φύσεως είναι και οι κανόνες εκείνοι που ρυθμίζουν τον τρόπο επίδοσης καθώς και των άρθρων 126, 128 και 129 ΚΠολΔ (ΑΠ 404/2022, ΑΠ 617/2019, ΑΠ 841/2005).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως Εφετείο, με την προσβαλλόμενη με αριθμό 854/2019 απόφασή του, απέρριψε την έφεση που άσκησε το αναιρεσείον κατά της 454/2018 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, ως εκπροθέσμως ασκηθείσα, δεχόμενο ότι: "...Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ' αριθμόν 454/2018 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, το οποίο δίκασε την υπ' αριθμόν κατάθεσης 11319/2016 ανακοπή του εκκαλούντος κατά του εφεσιβλήτου, αντιμωλία των διαδίκων και κατά την διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, έχει ασκηθεί νομότυπα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 17Α, 495§§ 1 και 2, 511, 513§1περ.β', 516§ 1 και 517 ΚΠολΔ, πλην όμως δεν έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα κατ' άρθρο 518§2 ΚΠολΔ, και ειδικότερα:

Όπως προκύπτει από την υπ' αριθμόν 3373Β'/21.09.2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Δ. Π., η απόφαση επιδόθηκε την 21.09.2018 στην έδρα του ήδη εκκαλούντος νομικού προσώπου στην ……. Θεσσαλονίκης και παραλήφθηκε, εν όψει της απουσίας του νομίμου εκπροσώπου του Πρύτανη Π. Τ., στην υπάλληλο Χ.

Τ., η οποία δήλωσε ότι ήταν εντεταλμένη για την παραλαβή εγγράφων, η δε έφεση ασκήθηκε, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμόν 37466/1249/29.10.2018 πράξη κατάθεσης έφεσης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, την 29.10.2018, δηλαδή μετά την παρέλευση της κατ' άρθρο 218§2 ΚΠολΔ προθεσμίας των τριάντα ημερών. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του εκκαλούντος ότι η επίδοση της απόφασης ήταν άκυρη και ως εκ τούτου δεν επέφερε έναρξη της προθεσμίας του άρθρου 218§2 ΚΠολΔ, δέον να σημειωθούν τα κάτωθι:

Για την έναρξη της τριακονθήμερης προθεσμίας της έφεσης από την επίδοση της απόφασης απαιτείται νόμιμη επίδοση αυτής σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΠολΔ για την επίδοση δικογράφων. Σε περίπτωση επίδοσης εγγράφου σε νομικό πρόσωπο πρέπει το έγγραφο αυτό κατ' άρθρο 126§ 1 εδ.δ' ΚΠολΔ να παραδίδεται σε εκείνον που είναι εκπρόσωπός του κατά το νόμο ή το καταστατικό, εάν δε αυτός δεν βρεθεί στο κατά το άρθρο 124§2 ΚΠολΔ κατάστημα, γραφείο ή εργαστήριο του νομικού προσώπου, το έγγραφο παραδίδεται σε κάποιο από τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 129§ 1 ΚΠολΔ, δηλαδή στον διευθυντή του καταστήματος, του γραφείου ή εργαστηρίου ή σε κάποιο συνεταίρο, συνεργάτη, υπάλληλο ή υπηρέτη, ως υπαλλήλων ή υπηρετών νοουμένων των υπαλλήλων ή υπηρετών του νομικού προσώπου προς το οποίο γίνεται η επίδοση, του οποίου προσώπου η ιδιότητα και το ονοματεπώνυμο πρέπει και αρκεί να αναγράφεται στη σχετική έκθεση επίδοσης, ώστε να είναι δυνατόν να ελεγχθεί εάν είναι από εκείνα τα πρόσωπα που ορίζονται από το άρθρο 129§1 ΚΠολΔ, ενώ εκείνος που ενεργεί την επίδοση δεν είναι υποχρεωμένος να τηρήσει οποιαδήποτε σειρά μεταξύ των ως άνω αρμόδιων για την παραλαβή του εγγράφου προσώπων, αφού η διάταξη του εν λόγω άρθρου δεν απαιτεί τούτο, ακόμη κι εάν ο εκπρόσωπος του νομικού προσώπου ορίσει, όπως δικαιούται, ως αρμόδιο για την παραλαβή δικογράφων κάποιο άλλο πρόσωπο, το οποίο μπορεί να παραλαμβάνει δικόγραφα σαν να ήταν ο ίδιος ο εκπρόσωπος χωρίς άλλη προϋπόθεση ή διαδικασία...

Συνακόλουθα, εν προκειμένω η από 21.09.2018 επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης προς την ευρισκόμενη στην έδρα του εκκαλούντος νομικού προσώπου υπάλληλο αυτού, εν όψει της απουσίας του νομίμου εκπροσώπου και δεδομένου του ότι η ιδιότητά της ως υπαλλήλου του εκκαλούντος ουδόλως αμφισβητείται, ήταν έγκυρη κατ' άρθρα 126§1εδ.δ' και 129§ 1 ΚΠολΔ και επέφερε την έναρξη της προθεσμίας των τριάντα ημερών για την άσκηση της έφεσης.

Κατόπιν αυτών, η ασκηθείσα κατά τα ανωτέρω την 29.10.2018 έφεση έχει ασκηθεί εκπρόθεσμα κατ' άρθρο 518§ 1 ΚΠολΔ και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη για το λόγο αυτό...". Το αναιρεσείον, με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης, αποδίδει στην προσβαλλομένη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ (και όχι από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του ιδίου κώδικα), ισχυριζόμενο ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, παραβίασε ευθέως τις διατάξεις των άρθρων 124 παρ. 1, 2, 126 παρ. 1 και 129 παρ. 1 του ΚΠολΔ, σε συνδυασμό με εκείνες του άρθρου 15 του ν. 4485/2017 "Οργάνωση κλπ.

ανώτατης εκπαίδευσης, ρυθμίσεις για την έρευνα και άλλες διατάξεις", δεχόμενο εσφαλμένα ότι η με αριθμό 454/2018 απόφαση του Ειρηνοδικείου, που επιδόθηκε στις 21.09.2018, στην έδρα του αναιρεσείοντος νομικού προσώπου στη ….. Θεσσαλονίκης, παραλήφθηκε νόμιμα, εν όψει της απουσίας του νομίμου εκπροσώπου του Πρύτανη Π.

Τ., από την υπάλληλο Χ. Τ., η οποία δήλωσε ότι ήταν εντεταλμένη για την παραλαβή εγγράφων και ότι η έφεση που ασκήθηκε από το αναιρεσείον στις 29.10.2018, ήταν εκπρόθεσμη, ενώ, κατ' ορθή ερμηνεία και εφαρμογή των άνω διατάξεων, έπρεπε να δεχθεί ότι η άνω επίδοση της απόφασης του Ειρηνοδικείου δεν ήταν νόμιμη, δοθέντος του ότι, ο δικαστικός επιμελητής, εν απουσία του νομίμου εκπροσώπου του αναιρεσείοντος, πρύτανη Π.

Τ., όφειλε να αναζητήσει προς επίδοση της εκκαλουμένης απόφασης τους αντιπρυτάνεις, που ορίζονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 15 του ν. 4485/2017, ως νόμιμοι αναπληρωτές του Πρύτανη, και μόνον εάν δεν ήταν δυνατόν να κοινοποιήσει και σε αυτούς την εκκαλουμένη απόφαση, όφειλε να κοινοποιήσει αυτή σε εντεταλμένη για την παραλαβή υπάλληλό του.

Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι προεχόντως απαράδεκτος, διότι η παράβαση των άνω διατάξεων των άρθρων 124 παρ. 1, 2, 126 παρ. 1 και 129 παρ. 1 του ΚΠολΔ, που ορίζουν τον τρόπο επίδοσης και τα πρόσωπα στα οποία γίνεται η επίδοση των εγγράφων, είναι καθαρά δικονομικού δικαίου, αφού, κατά τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, δεν ρυθμίζουν τις προϋποθέσεις δημιουργίας, αλλοίωσης ή κατάργησης του τυχόν ασκουμένου με το επιδιδόμενο έγγραφο δικαιώματος, αλλά καθορίζουν τον επίσημο τρόπο, με τον οποίο θα παρασχεθεί στον παραλήπτη η δυνατότητα να λάβει γνώση του περιεχομένου των διαδικαστικών εγγράφων και, επομένως, η τυχόν παράβασή τους, δεν ιδρύει τον προκείμενο εκ του άρθρου 560 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης.

Σε κάθε δε περίπτωση, ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι και αβάσιμος, διότι η επίδοση της ως άνω απόφασης έγινε με παράδοσή της στην εντεταλμένη για παραλαβή εγγράφων υπάλληλο του αναιρεσείοντος Χ. Τ., όπως δήλωσε η ίδια στον δικαστικό επιμελητή, ο οποίος δεν ήταν υποχρεωμένος να τηρήσει οποιαδήποτε σειρά μεταξύ των λοιπών αρμοδίων για την παραλαβή της απόφασης προσώπων, αφού η διάταξη του άρθρου 129 ΚΠολΔ δεν το απαιτεί.

Ενόψει τούτων και εφόσον δεν υφίσταται προς έρευνα άλλος λόγος, η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί, το δε αναιρεσείον, που ηττήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά του (άρθρα 106, 176, 183, 189 αριθ. 1 και 191 αριθ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζονται στο διατακτικό, με την επισήμανση ότι, στην παρούσα δίκη, κατά την οποία η νομική υπεράσπιση του αναιρεσείοντος δεν διεξήχθη από αντιπρόσωπο του Ν.Σ.Κ., δεν έχει εφαρμογή η παρ. 1 του άρθρου 22 του νόμου 3693/1957 (ΑΠ 1392/2022, ΑΠ 142/2021).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 12.3.2019 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 854/2019 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Απριλίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 3 Ιουνίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ