Supreme Court dismisses appeal against first-instance property judgment for lack of specific legal violation grounds.

Απόφαση 811 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 811/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Νοεμβρίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ1 συζ. Χ2, το γένος Κ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Γιώρα.

Των αναιρεσίβλητων: Ψ1 μέχρι Ψ13, κατοίκων .... Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Κωστή με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Κιλκίς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 44/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 60/2008 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15-10-2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 19-10-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς, ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως όριζε, ο νομός η δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση 3) αν το δικαστήριο έχε.

υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ' ύλην αρμοδιότητα 4) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας. Οι, κατά την ανωτέρω διάταξη, τέσσερις λόγοι αναιρέσεως αντιστοιχούν προς τους λόγους των αριθμ. 1, 2, 4, 5 και 7 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προς τους οποίους, όμως, μερικοί δεν ταυτίζονται απολύτως Η απαρίθμηση των προαναφερόμενων λόγων αναιρέσεως είναι περιοριστική όπως συνάγεται από τη λέξη "μόνον", και συνεπώς δεν είναι δυνατόν να προβληθεί οποιοσδήποτε άλλος λόγος αναιρέσεως κατά των ως άνω αποφάσεων.

Για να ιδρυθεί δε ο από τον αριθμ. 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως θα πρέπει η παραβίαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις, ενώ η παραβίαση των κανόνων του δικονομικού δικαίου, δηλαδή όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας, δεν ελέγχεται με τον προκείμενο λόγο.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 56 αριθ. 1α' και 566 ΚΠολΔ προκύπτει με σαφήνεια ότι για να είναι ορισμένος ο από τη δεύτερη από αυτές (560 αριθ. 1α') προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης της παραβίασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου, πρέπει, να καθορίζεται στο αναιρετήριο η συγκεκριμένη διάταξη ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν δε το δικαστήριο εξέτασε την ουσία της υπόθεσης, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο, με πληρότητα και σαφήνεια, και οι κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές της απόφασης με τις οποίες εκείνο υπέπεσε, κατά τον αναιρεσείοντα, στην πλημμέλεια που συγκροτεί το λόγο αυτό αναιρέσεως, διότι διαφορετικά είναι απολύτως ανέφικτος ο ζητούμενος αναιρετικός έλεγχος. (Ολ.

ΑΠ 20/2005). Στην προκειμένη περίπτωση με την υπό κρίση αίτηση προσβάλλεται απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς, με την οποία έγινε δεκτή έφεση των αναιρεσιβλήτων και απορρίφθηκε έφεση της αναιρεσείουσας κατά της 44/2006 απόφασης του Ειρηνοδικείου Κιλκίς με την οποία, η ένδικη αναγνωριστική της κυριότητας ακινήτων (κληροτεμαχίων) αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που έχει ως βάση την έκτακτη χρησικτησία, είχε απορριφθεί ως μη νόμιμη ως προς τα αγροτικά ακίνητα και είχε γίνει δεκτή ως προς τον οικοπεδικό κλήρο.

Με το Α', μέρος γ, δ, ε, στ, ζ, η, θ λόγο της αίτησης προβάλλονται αιτιάσεις από το άρθρο 560 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., επειδή το δικαστήριο της ουσίας παραβίασε ευθέως τις διατάξεις του άρθρου 1849 ΑΚ, τα διδάγματα της κοινής πείρας για την ερμηνεία και υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών στη διάταξη αυτή, καθώς και τις διατάξεις των άρθρων 579, 980, 981, 994, 1045, 1046, 1879, 281, 272 ΑΚ. Ο λόγος αυτός της αίτησης είναι αόριστος γιατί στο αναιρετήριο δεν διαλαμβάνονται μ πληρότητα οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης και, ιδίως διότι δεν αναφέρεται σε τι συνίσταται η παραβίαση των ως άνω πλείστων διατάξεων και ποια η επίδραση αυτών στο διατακτικό της απόφασης που έκρινε ως αβάσιμη κατ' ουσίαν την ένδικη αγωγή ως προς τον οικοπεδικό κλήρο. Επομένως πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος. Με τον λόγο Α' μέρος α', β' της υπό κρίση αίτησης προβάλλεται κατ' ορθή εκτίμηση του αναιρετηρίου, η αιτίαση από το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., επειδή το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτο και συγκεκριμένα απέρριψε την έφεση της αναιρεσείουσας ως απαράδεκτη. Επίσης με τον Α' λόγο της αίτησης, μέρος ι,. προβάλλεται η αιτίαση από το άρθρο 559 αριθμ. 14 Κ.Πολ.Δ., επειδή το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο δεν κήρυξε απαράδεκτη την έφεση ως προς την 8η των εναγομένων Ψ8, η οποία είχε αποβιώσει πριν από την εκδίκαση της αγωγής στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο.

Τέλος, με τον Α' λόγο μέρος κ, λ, μ, ν λόγους της αίτησης προβάλλονται αιτιάσεις αντίστοιχα ότι το Εφετείο (Πολυμελές Πρωτοδικείο) δεν έλαβε υπόψη του πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (άρθρο 559 αρ. 8), έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν (άρθρο 559 αριθμ. 8 Κ.Πολ.Δ.), άφησε αδίκαστη αίτηση (άρθρο 559 αριθ. 9 Κ.Πολ.Δ.) και παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη (άρθρο 559 αριθμ. 10 Κ.Πολ.Δ.) σύμφωνα με τα ειδικότερα αναφερόμενα στην αίτηση. Οι λόγοι αυτοί της αίτησης είναι απαράδεκτοι, αφού δεν περιλαμβάνονται στους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 560 Κ.Πολ.Δ., για τους οποίους επιτρέπεται αναίρεση κατά των αποφάσεων των , Ειρηνοδικείων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-10-2008 αίτηση της Χ1 συζ. Χ2 για αναίρεση της 60/2008 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κιλκίς, που δίκασε ως Εφετείο.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Δεκεμβρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Μαΐου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ