Supreme Court partially allows appeal on truck driver bonus entitlements due to missing employer notification evidence.

Απόφαση 80 / 2013 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 80/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη, Νικόλαο Πάσσο και Δημήτριο Κόμη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 20 Νοεμβρίου 2012, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ι. Ζ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ντιζέ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Λ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-4-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λάρισας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 311/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 330/2011 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 9-10-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη διάβασε την από 6-3-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει εν μέρει δεκτός ο έκτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως και να απορριφθούν οι λοιποί.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από την προσκομιζόμενη 3093Γ/16-11-2011 έκθεση επιδόσεως, του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Λάρισας ..., προκύπτει ότι επικυρωμένο αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την οικεία πράξη ορισμού δικασίμου κατά την προσδιορισθείσα αρχική δικάσιμο της 20-3-2012, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε εκ του πινακίου για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο. Επομένως εφόσον αυτός δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου, νομίμως έγινε η συζήτηση παρά την απουσία του, αφού η εγγραφή στο πινάκιο επέχει θέση κλητεύσεως και δεν ήταν απαραίτητη η εκ νέου κλήτευσή του (άρθρα 576 παρ. 2, 575, 226 παρ. 4 του Κ.Πολ.Δ.).

Σύμφωνα με το άρθρο 2 της υπ' αριθμ. 14/2006 ΣΣΕ για τους όρους αμοιβής και εργασίας των οδηγών πάσης φύσεως φορτηγών κ.λπ. αυτοκινήτων που απασχολούνται σε οιονδήποτε εργοδότη της χώρας, που κηρύχτηκε υποχρεωτική για όλους τους εργαζόμενους του επαγγέλματος στον κλάδο που αυτή αφορά με την υπ' αριθμ. 11981/2006 Υπουργική απόφαση, ο βασικός μισθός των παραπάνω στο άρθρο 1 αναφερομένων μισθωτών, όπως είχε διαμορφωθεί στις 31-12-2005 με βάση το άρθρο 2 της ΔΑ 9/2005, ορίζεται από 1η Ιανουαρίου 2006 στο ποσό των 786 ευρώ και από 1η Ιουλίου 2006 στο ποσό των 814 ευρώ.

Στο άρθρο 7 της ίδιας ΣΣΕ με τον τίτλο "Διατήρηση διατάξεων" αναφέρονται τα εξής: Κατά τα λοιπά εξακολουθούν να ισχύουν όλες οι μη τροποποιούμενες με την παρούσα διατάξεις της ΔΑ 9/2005, καθώς και των ομοίων ρυθμίσεων όλων των προηγουμένων ετών. Τυχόν καταβαλλόμενες αποδοχές ανώτερες από αυτές που προκύπτουν με την εφαρμογή της παρούσας δεν μειώνονται και τυχόν ευνοϊκότεροι όροι εργασίας δεν θίγονται και εξακολουθούν να ισχύουν.

Περαιτέρω, με το άρθρο 5 της ΔΑ 20/2004 το οποίο εξακολούθησε να ισχύει κατά τα ανωτέρω και μετά την ισχύ των 9/2005 και 14/2006 ΣΣΕ ορίζονται τα χορηγούμενα επιδόματα στους παραπάνω μισθωτούς τα οποία διακρίνονται σε ποσοστιαία επιδόματα και επιδόματα σε ευρώ. Ποσοστιαία επιδόματα είναι: το επίδομα γάμου, τέκνων και το επίδομα χρόνου υπηρεσίας σε οποιονδήποτε εργοδότη το οποίο υπολογίζεται, ως ποσοστό του βασικού μισθού, ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας - προϋπηρεσίας του μισθωτού, ως ακολούθως: 6% για όσους έχουν συμπληρώσει ένα (1) χρόνο υπηρεσίας/προϋπηρεσίας, 10% για όσους έχουν συμπληρώσει τρία (3) χρόνια, 13% για όσους έχουν συμπληρώσει έξι (6) χρόνια, 16% για όσους έχουν συμπληρώσει εννιά (9) χρόνια, 18% για όσους έχουν συμπληρώσει δώδεκα χρόνια, 22% για όσους έχουν συμπληρώσει δέκα πέντε (15) χρόνια, 25% για όσους έχουν συμπληρώσει δέκα οκτώ (18) χρόνια, 27% για όσους έχουν συμπληρώσει είκοσι ένα (21) χρόνια, 31% για όσους έχουν συμπληρώσει είκοσι τέσσερα (24) χρόνια, 33% για όσους έχουν συμπληρώσει είκοσι επτά (27) χρόνια, 36% για όσους έχουν συμπληρώσει τριάντα (30) χρόνια και 42% για όσους έχουν συμπληρώσει τριάντα τρία (33) χρόνια, υπηρεσίας/ προϋπηρεσίας.

Τα ανωτέρω επιδόματα καταβάλλονται στους δικαιούχους από την πρόσληψή τους, εφόσον αυτοί υποβάλλουν τα σχετικά πιστοποιητικά οικογενειακής κατάστασης και προϋπηρεσίας. Εάν τα εν λόγω πιστοποιητικά δεν επιδοθούν στον εργοδότη μέχρι το τέλος του πρώτου μηνός εργασίας τους, η καταβολή του επιδόματος αρχίζει από την πρώτη του μηνός που έπεται της υποβολής των οικείων πιστοποιητικών.

Στα επιδόματα σε ευρώ περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων: α) Επίδομα ειδικών συνθηκών: "Χορηγείται επίδομα ειδικών συνθηκών ειδικώς και αποκλειστικά στους οδηγούς φορτηγών αυτοκινήτων ωφελίμου φορτίου πάνω από 25 τόνους, καθώς και στους οδηγούς ρυμουλκών αυτοκινήτων ανεξαρτήτως ωφελίμου φορτίου, στο ποσό των 20,00 ευρώ μηνιαίως.

β) Επίδομα εξομάλυνσης μισθολογικών διαφορών: "Χορηγούνται 25,00 ευρώ μηνιαίως για τους αγάμους μισθωτούς και 15,00 ευρώ μηνιαίως για τους εγγάμους χωρίς παιδιά μισθωτούς". Και γ) Επίδομα Πολυετούς υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη: "Στους οδηγούς αυτοκινήτων που υπάγονται στην παρούσα, οποιουδήποτε τύπου και ωφελίμου φορτίου, χορηγείται από την 1-1-2004 επίδομα πολυετούς υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη ως εξής: 10,00 ευρώ για όσους έχουν συμπληρώσει δύο (2) χρόνια εργασίας στον ίδιο εργοδότη".

Από την πιο πάνω ρύθμιση που αναφέρεται στο επίδομα χρόνου υπηρεσίας σε οποιονδήποτε εργοδότη προκύπτει ότι, εάν δεν πρόκειται για προϋπηρεσία στον ίδιο εργοδότη οπότε ο τελευταίος οφείλει οίκοθεν να καταβάλλει το νόμιμο μισθό της αντίστοιχης μισθολογικής κλίμακας με βάση την προϋπηρεσία αρχίζει από την κατά τα παραπάνω υποβολή στον εργοδότη κάποιου εκ των ως άνω προβλεπομένων πιστοποιητικών προϋπηρεσίας.

Ο τύπος αυτός αποδείξεως της προϋπηρεσίας αποσκοπεί να καθιερώσει ασφαλή τρόπο γνώσεως αυτής από τον εργοδότη και κατά συνέπεια δεν απαιτείται η τήρησή του εάν η προϋπηρεσία ήταν γνωστή στον εργοδότη ή εάν συνομολογείται από αυτόν, ενώ εξάλλου δεν αποκλείεται η απόδειξη της γνώσεως του εργοδότη με οποιονδήποτε τρόπο.

Τα ανωτέρω ισχύουν αναλόγως και για την προς τον εργοδότη γνωστοποίηση της οικογενειακής κατάστασης του μισθωτού.

Στην προκείμενη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο δέχτηκε τα εξής: Ο εναγόμενος-αναιρεσείων εκμεταλλεύεται επιχείρηση εμπορίου φρούτων και λαχανικών στη ... . Τον Απρίλιο 2003 προσέλαβε με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου τον ενάγοντα - αναιρεσίβλητο ως οδηγό φορτηγού αυτοκινήτου δεδομένου ότι κατέχει επαγγελματική άδεια οδήγησης φορτηγών αυτοκινήτων (Ε' κατηγορίας).

Η υπηρεσία συνίστατο στη μεταφορά, δια του φορτηγού, φρούτων και λαχανικών σε διάφορα μέρη της Ελλάδος. Τα δύο αυτοκίνητα φορτηγά που οδηγούσε ο ενάγων ήταν Γ' κατηγορίας. Επομένως σύμφωνα με το άρθρ 1 παρ. 1 του β.δ. 28.1./4-2-1938 όφειλε να παράσχει πενθήμερη ανά εβδομάδα εργασία συνολικά 40 ωρών (ημερήσια απασχόληση 8 ωρών).

Ειδικότερα, η υπηρεσία του αναιρεσιβλήτου συνίστατο στην εκτέλεση, δια των οδηγούμενων από αυτόν δύο φορτηγών αυτοκινήτων, δρομολογίων μεταφοράς εμπορευμάτων από τη Λάρισα προς Τρίκαλα, Καρδίτσα, Λαμία, Βόλο, Πύργο, Αμαλιάδα, Ναύπλιο, Καβάλα, Σκάλα Λακωνίας, Κόρινθο και Κρήτη, προς την Κρήτη κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.

Όταν ο αναιρεσίβλητος εκτελούσε δρομολόγια μακρινής απόστασης, διανυκτέρευε στον τόπο του προορισμού του και επέστρεφε στη Λάρισα την επόμενη ημέρα. Ο καταβαλλόμενος μηνιαίος μισθός του μέχρι και το Σεπτέμβριο 2007 ήταν 1.000 ευρώ. Από τον Οκτώβριο 2007 μέχρι και τις 9-2-2008, οπότε έληξε η εργασιακή σχέση, αυξήθηκε σε 1.100 ευρώ.

Ωστόσο, βάσει της υπ' αριθ. 14/2006 ΣΣΕ, για τους όρους αμοιβής και εργασίας των οδηγών πάσης φύσεως φορτηγών κ.λπ. αυτοκινήτων που απασχολούνται σε οποιονδήποτε εργοδότη της χώρας, που κηρύχθηκε υποχρεωτική για όλους τους εργοδότες και εργαζόμενους του επαγγέλματος στον κλάδο που αυτή αφορά με την υπ' αριθ. 11869/2005 υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 794 Β/2005) ο ελάχιστος νόμιμος μηνιαίος μισθός του αναιρεσιβλήτου ήταν:

Για το 2006 ο βασικός μισθός ανερχόταν από 1-1-2006 έως 30-6-2006 στο ποσό των 786 ευρώ, από 1-7-2006 έως 31-12-2006 στο ποσό των 814 ευρώ, πλέον επιδόματος χρόνου υπηρεσίας σε οποιονδήποτε εργοδότη 22%, διότι ο αναιρεσίβλητος είχε προϋπηρεσία 16 ετών, επιδόματος ειδικών συνθηκών ποσού 20 ευρώ μηνιαίως, επιδόματος εξομάλυνσης μισθολογικών διαφορών ποσού 25 ευρώ και επιδόματος πολυετούς υπηρεσίας στον ίδιο εργοδότη ποσού 10 ευρώ, διότι ο αναιρεσίβλητος είχε συμπληρώσει προϋπηρεσία 2ετή στον ίδιο εργοδότη.

Συνολικά λοιπόν ο μηνιαίος μισθός του στο διάστημα από 1-1-2006 έως 30-6-2006 ήταν 1.013,92 ευρώ (786 + 172,92 (22%) + 20 + 25 + 10) και από 1-7-2006 έως 31-12-2006 1.048,08 ευρώ (814 + 179,08 (22%) + 20 + 25 + 10). Επίσης, βάσει της υπ' αριθ. 9/2007 ΣΣΕ που κηρύχθηκε υποχρεωτική με την υπ' αριθ. 11871/2007 υπουργική απόφαση (ΦΕΚ 1190 Β/2007) για το έτος 2007 ο βασικός μισθός ανερχόταν από 1-1-2007 έως 31-8-2007 σε 837,61 ευρώ, από 1-9-2007 έως 31-12-2007 σε 862,73 ευρώ, πλέον των ανωτέρω επιδομάτων.

Συνολικά, λοιπόν, ο μηνιαίος μισθός του αναιρεσιβλήτου ανερχόταν από 1-1-2007 έως 31-8-2007 στο ποσό των 1.076,88 (837,61 + 184,27 (22%) + 25 + 20 + 10) ευρώ και από 1-9-2007 έως 31-12-2007 στο ποσό των 1.107,53 ευρώ (862,73 + 189,80 (22%) + 25 + 20 + 10), και για το έτος 2008 ο βασικός μισθός ανερχόταν στο ποσό των 1.107,53 ευρώ. Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, ο ενάγων λάμβανε μικρότερες από τις νόμιμες αποδοχές.

Στη συνέχεια με βάση τις ως άνω αποδοχές το Εφετείο κατέληξε ότι όλα τα επιδικασθέντα με την προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου στον αναιρεσίβλητο ποσά, για διαφορές αποδοχών, για την εργασία του κατά τις Κυριακές, τα Σάββατα, τις διανυκτερεύσεις του εκτός έδρας, για νυχτερινή εργασία, υπερωριακή εργασία, υπερεργασία, αποδοχές άδειας και αποζημίωση απόλυσης, τα οποία υπολογίστηκαν με βάση τις ίδιες πιο πάνω αποδοχές, ορθώς επιδικάστηκαν και απέρριψε μετά ταύτα τους σχετικούς λόγους εφέσεως που είχε ασκήσει ο αναιρεσείων κατά της εν λόγω απόφασης.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παραβίασε εκ πλαγίου τις πιο πάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις κατά το μέρος που δέχτηκε ότι ο αναιρεσίβλητος δικαιούται επίδομα προϋπηρεσίας σε άλλο εργοδότη 22%, επίδομα ειδικών συνθηκών και το επίδομα εξομάλυνσης, αφού ουδόλως αναφέρεται αν γνωστοποίησε στον αναιρεσείοντα εργοδότη του και πότε την ως άνω προϋπηρεσία, καθώς και την οικογενειακή του κατάσταση, η οποία (γνωστοποίηση) ήταν αναγκαία προϋπόθεση κατά τα προαναφερόμενα στη μείζονα σκέψη ή αν η εν λόγω προϋπηρεσία ή η οικογενειακή κατάσταση ήταν γνωστή σ' αυτόν και κατά ποίον τρόπο, οπότε δεν ήταν αναγκαία η γνωστοποίηση.

Επίσης δεν αναφέρεται αν τα αυτοκίνητα που οδηγούσε ο αναιρεσίβλητος ήταν ρυμουλκά ή είχαν ωφέλιμο φορτίο άνω των 25 τόνων, προϋπόθεση επίσης αναγκαία για την καταβολή του επιδόματος ειδικών συνθηκών. Επομένως ο έκτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., κατά το μέρος που αναφέρεται στα πιο πάνω επιδόματα (προϋπηρεσίας, εξομάλυνσης και ειδικών συνθηκών) είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 311/2009 αποφάσεως του Μονομελούς πρωτοδικείου Λάρισας και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, κατά την αληθή έννοια της διατάξεως του άρθρου 580 παρ. 3 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 12 παρ. 4 του ν. 4055/2012.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 330/2011 απόφαση του Εφετείου Λάρισας κατά το μέρος που απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της υπ' αριθμ. 311/2009 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο που την εξέδωσε, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την προσβαλλόμενη απόφαση. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιανουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ