Supreme Court dismisses appeal claiming court ignored evidence and distorted police reports in traffic accident liability case.

Απόφαση 80 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 80/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μιλτιάδη Σπυρόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σ. Τ. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρου του Γεώργιου Αλεξανδρόπουλου, ο οποίος ανακάλεσε την από 17/11/2011 δήλωσή του και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΩΝ", για την οποία παραστάθηκε το ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως ειδικός διάδοχος αυτής, λόγω ανακλήσεως της άδειας λειτουργίας της από την αρμόδια Επιτροπή Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων της Τράπεζας της Ελλάδος (ΕΠΑΘ), στη συνεδρίαση της 7/29-3-2011 και η ανάκληση αυτή ισχύει από 29-3-2011, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρου του Νικόλαου Ανδροβιτσανέα και κατέθεσε προτάσεις καθώς και την από 18-11-2011 δήλωση για την ανωτέρω παράσταση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20/1/2007 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:1930/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4539/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12/1/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου ανέγνωσε την από 8/11/2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται (και) αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" κατά την έννοια του νόμου θεωρούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων που συγκροτούν την ιστορική βάση (και συνεπώς θεμελιώνουν το αίτημα) αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης. Δεν στοιχειοθετείται όμως ο ως άνω λόγος αναίρεσης εάν, το δικαστήριο που δίκασε, έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό, οπότε ο λόγος απορρίπτεται, ως αβάσιμος.

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, το οποίο με την αναιρεσιβαλόμενη απόφασή του, δέχθηκε ότι ο οδηγός του ασφαλισμένου στην εναγομένη-νυν αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρεία αυτοκινήτου, ήταν (συν)υπαίτιος (κατά ποσοστό 40%) για την επέλευση του ενδίκου τροχαίου ατυχήματος και τον εξ αυτού προκληθέντα τραυματισμό του ενάγοντα-νυν αναιρεσείοντα, υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ. προβλεπόμενη αμέλεια, εκ του ότι δεν έλαβε υπόψη τους προβληθέντες αγωγικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι θεμελιώνουν την αποκλειστική, κατά την άποψη του ενάγοντα, υπατιότητα του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, αφού, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης και από την παραδεκτώς, κατ' αρθ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, επισκόπηση του δικογράφου της ένδικης αγωγής, το Εφετείο έλαβε υπόψη όλους τους αγωγικούς ισχυρισμούς και δέχθηκε την ύπαρξη υπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου, πλην όχι αποκλειστική, όπως, κατά την άποψη του ενάγοντα-αναιρεσείοντα έπρεπε, αλλά κατά ποσοστό 40%.

Ο από το αρθ. 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγος ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν όπως είναι τα έγγραφα που προσκομίζονται είτε για άμεση απόδειξη είτε για συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Εξάλλου κατά την έννοια της πιο πάνω διάταξης για την ίδρυση αυτού του λόγου αναίρεσης αρκεί μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας των επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων, τα οποία αυτό, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 340 ΚΠολΔ., έχει υποχρέωση να λάβει υπόψη για τη συναγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος σε σχέση με τα πραγματικά περιστατικά, που κατέστησαν αντικείμενο της απόδειξης. Αντίθετα, ο λόγος απορρίπτεται ως αβάσιμος, εάν αποδεικνύεται από την απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία προσκομίσθηκαν και των οποίων έγινε επίκληση. Προς τούτο, συνήθως αρκεί η γενική αναφορά του είδους του αποδεικτικού μέσου (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικής αξιολόγησης καθενός από αυτά. Τέλος, το δικαστήριο της ουσίας δεν δεσμεύεται μεν από την απόφαση του ποινικού δικαστηρίου, εάν όμως καταλήγει σε αντίθετη κρίση, πρέπει να την αντικρούει ώστε να μην δημιουργείται αμφιβολία ότι την έλαβε υπόψη.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από το αρθρ. 559 αριθμ. 11ΚΠολΔ. προβλεπόμενη πλημμέλεια εκ του ότι δεν έλαβε υπόψη τα προσαχθέντα και επικληθέντα από τον ενάγοντα - εκκαλούντα - νυν αναιρεσείοντα έγγραφα, προς απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού του περί (αποκλειστικής) υπαιτιότητας του οδηγού του ασφαλισμένου στην εναγομένη-εφεσίβλητη-νυν αναιρεσίβλητη ζημιογόνου ακινήτου και ειδικότερα α) το υπ' αριθμ. 36274/15-11-2007 έγγραφο της Δ/νσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Σταυρούπολης Θεσσαλονίκης και την υπ' αριθμ. 342/18-9-1998 απόφαση Τροχαίας Θεσσαλονίκης, τα οποία βεβαιώνουν ότι "η οδός Αρχαίας Λητής (όπου εκινείτο το ζημιογόνο όχημα) έχει προτεραιότητα έναντι όλων των οδών που τέμνουν αυτήν, πλην της οδού Κωνσταντινουπόλεως (σήμερα Λεωφόρος Λαγκαδά)", όπου εκινείτο το όχημα του ενάγοντα, β) την από 7-6-2005 ένορκη προανακριτική κατάθεση του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου Δ. Κ., στην οποία περιείχετο εξώδικος ομολογία αυτού, περί της υπαιτιότητάς του για την πρόκληση του ατυχήματος και γ) την υπ'αριθμ. 724/14-1-2009 απόφαση του Β τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου Δ. Κ. κηρύχθηκε ένοχος, για την πρόκληση της σωματικής βλάβης, από αμέλεια, σε βάρος του ενάγοντα-νυν αναιρεσείοντα.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, αφού από την περιεχομένη στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα "έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν με επίκληση, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, μεταξύ των οποίων η σχηματισθείσα ποινική δικογραφία", ουδεμία δημιουργείται αμφιβολία ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη και τα ως άνω φερόμενα ως μη ληφθέντα υπόψη έγγραφα, τα οποία, όπως προαναφέρθηκε δεν είναι αναγκαίο να μνημονεύει και να αξιολογεί το καθένα χωριστά.

Το ίδιο ισχύει και για τη φερόμενη ως μη ληφθείσα υπόψη απόφαση του ποινικού δικαστηρίου, η οποία προφανώς εμπεριέχεται στην ως άνω γενική αναφορά ότι λήφθηκαν υπόψη τα έγγραφα της ποινικής δικογραφίας και την οποία, βεβαίως, δεν υπήρχε ανάγκη να αντικρούσει, αφού το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του δεν κατέληξε σε κρίση διαφορετική από εκείνη του ποινικού δικαστηρίου, δεδομένου ότι όπως προαναφέρθηκε, δέχθηκε την ύπαρξη (συν)υπαιτιότητας του οδηγού του ζημιογόνου αυτοκινήτου.

Ομοίως απορριπτέος είναι ο λόγος και κατά το μέρος των αιτιάσεων αυτού για την μη λήψη υπόψη της περιεχομένης στην προανακριτική κατάθεση του εναγομένου ομολογίας αυτού, περί υπαιτιότητάς του, επίσης ως αβάσιμος, διότι στηρίζεται επί εσφαλμένης προϋπόθεσης, αφού, όπως ήδη προαναφέρθηκε, το Εφετείο δέχθηκε την ύπαρξη υπαιτιότητας του εναγομένου οδηγού.

Προϋπόθεση για την ίδρυση του από το άρθ. 559 αριθμ. 20 λόγου αναίρεσης (παραμόρφωση εγγράφου) είναι η ύπαρξη διαγνωστικού σφάλματος - λάθους "στην ανάγνωση" του κειμένου του εγγράφου (Ολ.ΑΠ 1/1999, Ελλ. Δικ. 1999, 270). Αντίθετα, ο λόγος δεν ιδρύεται, όταν αυτός αναφέρεται στην εκτίμηση, από το δικάσαν δικαστήριο της ουσίας, του περιεχομένου του εγγράφου, προς συναγωγή αποδεικτικού συμπεράσματος, διαφόρου από εκείνο, το οποίο θεωρεί ορθό ο αναιρεσείων.

Επίσης, για την ίδρυση του ίδιου από το άρθ. 559 αριθμ. 20 Κ.Πολ.Δ., λόγου αναίρεσης (παραμόρφωση εγγράφου), πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να εμόρφωσε τη γνώμη του αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το περιεχόμενο του φερομένου ως "παραμορφωθέντος" εγγράφου.

Με τον πέμπτο (τελευταίο) λόγο αναίρεσης, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από το άρθρο 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ πλημμέλεια, εκ του ότι παραμόρφωσε την έκθεση αυτοψίας και το σχεδιάγραμμα της Τροχαίας, από τα οποία, κατά την άποψη του ενάγοντα - νυν αναιρεσείοντα αποδεικνυόταν η έλλειψη υπαιτιότητας του ιδίου ως προς την πρόκληση του ατυχήματος. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, διότι το Εφετείο όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του δεν εμόρφωσε την γνώμη του για το ως άνω ζήτημα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από τα έγγραφα αυτά, αλλά συνεκτίμησε αυτά, μαζί με όλα τα αναφερόμενα στην απόφασή του αποδεικτικά μέσα. Μετά από αυτά, η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο ηττηθείς αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου (άρθ. 176 και 183 ΚΠολΔ), κατά τα αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-12-2009 αίτηση του Σ. Τ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4539/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Ιανουαρίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ