Supreme Court allows partial appeal regarding salary differences and foreign service allowance increases for diplomatic staff.

Απόφαση 80 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 80/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Οκτωβρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Μαριάννας Νίκου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Έ. Π. του Ν., συζύγου A. H. P., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Διονύσιο Πρωτόπαπα.

Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τους Υπουργούς Οικονομίας και Οικονομικών και Εξωτερικών. Εκπροσωπήθηκε από τη Γεωργία Παπαδάκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-12-2004 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκε η 2451/2006 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και η 1405/2008 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 6-7-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Καρέλλου ανέγνωσε την από 28-9-2010 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου σκέλους και την απόρριψη του δεύτερου σκέλους του λόγου αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με την παρ. 1 του άρθρου 131 του ν. 419/1976 "περί Οργανισμού του -Υπουργείου Εξωτερικών", που ίσχυε μέχρι τις 23/3/1998 (άρθρο 150 παρ. 1 του νέου Οργανισμού του ΥΠΕΞ που κυρώθηκε με το ν. 2594/1998) ορίζεται ότι, "ως αποδοχαί απάντων των υπαλλήλων του Υπουργείου νοούνται ο βασικός μισθός του βαθμού μεθ' όλων των κατά τας κείμενος διατάξεις χορηγουμένων επιδομάτων και προσαυξήσεων".

Περαιτέρω, με την παρ. 10 του ίδιου άρθρου, παρασχέθηκε στους υπαλλήλους που υπηρετούν στο εξωτερικό προς αντιμετώπιση της διαφοράς κόστους ζωής και των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως σε κάθε χώρα. Επίδομα Υπηρεσίας Αλλοδαπής (Ε.Υ.Α.) σε συνάλλαγμα, ανάλογα με τον κλάδο, το βαθμό, τα οικογενειακά βάρη και το κόστος ζωής του τόπου στον οποίο υπηρετεί ο υπάλληλος, ειδικότερα δε για τους υπαλλήλους του διπλωματικού κλάδου και τους εμπειρογνώμονες του ΥΠΕΞ και ανάλογα με τις συνθήκες στεγάσεως που επικρατούν στη χώρα που υπηρετούν.

Με την παρ. 11 του ίδιου άρθρου το ως άνω επίδομα καθορίζεται κάθε φορά για τους υπαλλήλους που έχουν πρεσβευτικό βαθμό, με Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, κατόπιν προτάσεως των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομικών και για όλους τους άλλους υπαλλήλους της εξωτερικής υπηρεσίας με την ίδια Πράξη σε ποσοστό επί του επιδόματος που καθορίσθηκε για τους υπαλλήλους με πρεσβευτικό βαθμό.

Το εν λόγω επίδομα δικαιούνται κατά τα άρθρα 68 παρ. 4 και 69 παρ. του άνω ν. 419/1976 και οι ιδιαίτεροι γραμματείς που προσλαμβάνονται με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου. Εξάλλου, με το άρθρο 129 παρ. 2 και 5 του νέου Οργανισμού ορίσθηκαν τα της προσλήψεως και της υπηρεσιακής καταστάσεως του προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου.

Με την ως άνω παρ. 2 ορίζεται ότι στις προβλεπόμενες γι' αυτούς θέσεις προσλαμβάνονται επιτοπίως μόνιμοι κάτοικοι της χώρας που εδρεύει η συγκεκριμένη αρχή, με σύμβαση που καταρτίζεται από τον προϊστάμενο της αρχής αυτής, κατόπιν κοινής αποφάσεως των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομικών, που εκδίδεται μετά από εισήγηση του προϊσταμένου, αφού ληφθούν υπόψη οι τοπικές συνθήκες αγοράς εργασίας.

Με την παρ. 5 του ίδιου άρθρου ορίζεται ότι οι κατά την έναρξη ισχύος του νέου Οργανισμού (24/3/1998) υπηρετούντες με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου διατηρούν το εργασιακό καθεστώς τους μέχρι την καθ' οιονδήποτε τρόπο λήξη του και εξακολουθούν να αμείβονται όπως μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, ειδικά δε για όσους απ' αυτούς ελάμβαναν το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, το ύψος αυτού μπορεί να αναπροσαρμόζεται με απόφαση με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών, μετά από εισήγηση του προϊσταμένου της αρχής στην οποία υπηρετεί.

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει, ότι οι κατά την έναρξη ισχύος του νέου Οργανισμού υπηρετούντες με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην εξωτερική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών ιδιαίτεροι γραμματείς, που λαμβάνουν το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής, εξακολουθούν να λαμβάνουν το επίδομα αυτό, όπως και υπό την ισχύ του προηγούμενου Οργανισμού.

Η αναπροσαρμογή δε του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής των υπηρετούντων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου ακολουθεί την αναπροσαρμογή του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής των υπηρετούντων με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου υπαλλήλων, η οποία γίνεται με κοινή απόφαση των υπουργών, Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομικών που εκδίδεται υπό τις προϋποθέσεις και μετά γνώμη της επιτροπής που ορίζεται στην παρ. 6 του άρθρου 135 του νέου Οργανισμού, εφόσον η αναπροσαρμογή του επιδόματος αυτού γίνεται με κριτήρια που δεν προβλέπονται στους εξουσιοδοτικούς νόμους (άρθρα 131 παρ. 11 του ν. 419/1976 και 135 παρ. 5 του ν. 2594/1998), όπως είναι η διάκριση σε μόνιμους που συνδέονται με το Δημόσιο με σχέση δημοσίου δικαίου και σε υπηρετούντες με σχέση ιδιωτικού δικαίου.

Συγκεκριμένα οι εκδιδόμενες κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 131 παρ. 11 του ν. 419/1976 ή του άρθρου 135 παρ. 5 του ν. 2594/1998 κοινές υπουργικές αποφάσεις που καθορίζουν ή αυξάνουν το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής και οι οποίες στηρίζονται αποκλειστικά στην ανωτέρω διάκριση (των συνδεομένων με το Δημόσιο με σχέση δημοσίου δικαίου και των υπηρετούντων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου), για να αυξήσουν το επίδομα αυτό μόνο των μονίμων υπαλλήλων, βρίσκονται έξω από τα όρια της προαναφερόμενης νομοθετικής (άρθρο 43 παρ. 2 του Συντάγματος) και κατά το μέρος που εξαιρούν από την αύξηση αυτή τους υπαλλήλους με σχέση ιδιωτικού δικαίου είναι ανίσχυρες.

Τέλος, με το άρθρο 106 του νέου Οργανισμού ορίσθηκε ότι για την προαγωγή υπαλλήλου του κλάδου διοικητικών γραμματέων από τον Ε' βαθμό στον Δ' βαθμό απαιτούνται τέσσαρα (4) έτη υπηρεσίας (τα ίδια έτη υπηρεσίας απαιτούντο και με τον προηγούμενο Οργανισμό), από τον Δ' στον Γ βαθμό απαιτούνται τέσσαρα (4) έτη υπηρεσίας (με τον προηγούμενο 5 έτη) και από τον Γ' στον Β' βαθμό απαιτούνται πέντε (5) έτη υπηρεσίας (τα ίδια έτη απαιτούντο και με τον προηγούμενο).

Στην προκείμενη περίπτωση από την επισκόπηση της αγωγής της ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας προκύπτει ότι αυτή ισχυρίσθηκε, ότι με την από 30/12/1994 σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, που καταρτίσθηκε μεταξύ αυτής και του επιτετραμμένου της Ελλάδος στο Λονδίνο προσλήφθηκε ως ιδιαιτέρα γραμματέας της Πρεσβείας της Ελλάδος στο Λονδίνο, όπου και υπηρετεί, ότι με τη σύμβαση αυτή συμφωνήθηκε ότι θα λαμβάνει μηνιαία αποζημίωση αντίστοιχη του μισθού εσωτερικού διοικητικού γραμματέα Ε' τάξεως, καθώς και το παρεχόμενο στους υπαλλήλους του βαθμού αυτού επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής (Ε.Υ.Α.), ότι η σύμβαση της αυτή καταρτίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 68 του τότε ισχύοντος Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών (ν. 419 /1976) με την παράγραφο 4 του οποίου ορίζονταν, ότι οι ιδιαίτερες γραμματείς εξελίσσονται κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 102 παρ. 2β του νόμου αυτού, ότι με το ν. 2594/1998 αντικαταστάθηκε ο προηγούμενος Οργανισμός του Υπουργείου Εξωτερικών και ορίσθηκε ότι οι υπηρετούντες με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αόριστου χρόνου στην εξωτερική υπηρεσία διατηρούν το συμβατικό καθεστώς τους μέχρι την καθ' οιονδήποτε τρόπο λήξη του, οπότε οι οργανικές θέσεις μετατρέπονται σε θέσεις με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και εξακολουθούν να αμείβονται όπως μέχρι την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού, ότι το εναγόμενο όφειλε να της καταβάλει ως μισθό τον μισθό του εσωτερικού και επιπλέον το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής που καταβάλλεται στους υπαλλήλους του κλάδου διοικητικών γραμματέων που υπηρετούν στη χώρα (Μ.

Βρετανία) και να αναπροσαρμόζει τις αποδοχές της εκδίδοντας απόφαση μισθολογικής προαγωγής κάθε φορά που συμπλήρωνε στον κατεχόμενο βαθμό τα προβλεπόμενα από τον Οργανισμό του Υπουργείου Εξωτερικών έτη υπηρεσίας που απαιτούνται για την προαγωγή της στον επόμενο κάθε φορά βαθμό και ότι το εναγόμενο ουδέποτε προέβη στην αναπροσαρμογή των αποδοχών της και παρέλειψε την έκδοση της σχετικής διαπιστωτικής πράξεως μισθολογικής προαγωγής της και την κατάρτιση νέας συμβάσεως.

Ζήτησε δε με την αγωγή της να αναγνωρισθεί ότι το εναγόμενο οφείλει να της καταβάλει τις αποδοχές διοικητικού γραμματέα Δ' βαθμού από 1-1-1999 και τις αποδοχές γραμματέα Γ' βαθμού από 1-1-2003, την προσαύξηση του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής, ύστερα από τις αυξήσεις του επιδόματος αυτού που χορηγήθηκε στον Πρέσβη της Ελλάδος στη Μ.

Βρετανία (και τις προσαυξήσεις του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής λόγω στέγης και τέκνων). Με αυτό το περιεχόμενο η αγωγή είναι νόμιμη, ως προς τα κονδύλια των αποδοχών των επόμενων βαθμών (Δ' και Γ') και προσαυξήσεως του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής, σύμφωνα με τις διατάξεις που προαναφέρθηκαν, αφού η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα, δικαιούται με τη συμπλήρωση των προαναφερομένων ετών υπηρεσίας στον κατεχόμενο βαθμό τις αποδοχές του επόμενου βαθμού, καθώς και την προσαύξηση του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής, το οποίο χορηγήθηκε στους μόνιμους υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, οι δε κοινές υπουργικές αποφάσεις 083/ΕΥΑ/ΑΣ11254/2001 και 2/62751/0022/200, με τις οποίες αυξήθηκε το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής του Πρέσβη, λόγω της ιδιότητας αυτού ως μονίμου δημοσίου υπαλλήλου, χωρίς αντίστοιχη αύξηση του ίδιου επιδόματος και στους με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλους, όπως είναι η αναιρεσείουσα, βρίσκεται έξω από τα όρια της προαναφερόμενης νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως και κατά το μέρος που εξαιρούν από την αύξηση αυτή τους υπαλλήλους με σχέση ιδιωτικού δικαίου είναι ανίσχυρες.

Επομένως, το Εφετείο που με την προσβαλλόμενη απόφαση απέρριψε την αγωγή ως μη νόμιμη, ως προς το κονδύλιο των διαφορών αποδοχών, λόγω των μισθολογικών προαγωγών, καθώς και ως προς το κονδύλιο της προσαυξήσεως του επιδόματος αλλοδαπής μετά παραδοχή της Εφέσεως του αναιρεσίβλητου και εξαφάνιση της αποφάσεως του Πρωτοδικείου που έκρινε νόμιμη την αγωγή ως προς τα δύο ως άνω κονδύλια, παρεβίασε τις αναφερόμενες παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις και πρέπει να γίνει δεκτό το σχετικό μέρος του μοναδικού λόγου αναιρέσεως, όπως παραδεκτά συμπληρώθηκε από πρόταση της Εισηγήτριας, από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ.

και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρος που απέρριψε την αγωγή της αναιρεσείουσας ως προς το κονδύλιο των διαφορών αποδοχών λόγω μισθολογικών προαγωγών και το κονδύλιο της προσαυξήσεως του επιδόματος αλλοδαπής και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το μέρος αυτό, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, αφού είναι δυνατή η συγκρότηση του από άλλους δικαστές.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της, την 1405/2008 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το παραπάνω μέρος της προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τριακόσια ( 300 ) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιανουαρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ