Supreme Court dismisses appeal for failure to specify substantive law violation and admits evidence evaluation.

Απόφαση 80 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 80/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΑΕ" (ΔΕΗ ΑΕ) που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Πάζιο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "FLEXOPACK Ανώνυμη Εμπορική και Βιομηχανική Εταιρεία Πλαστικών ΑΕ" και το διακριτικό τίτλο "FLEXOPACK" που εδρεύει στο Κορωπί και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Πάσχο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-10-1997 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 488/2003 του ίδιου Δικαστηρίου 2261/2004 προδικαστική και 9078/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά αναιρεσείουσα με την από 9-3-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 27-9-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικούς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως για παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας (αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (Ολ. ΑΠ 20/2005). Περαιτέρω, κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νομίμου βάσεως, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, σύμφωνα με το νόμο είναι αναγκαία για τη θεμελίωση του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι όμως και όταν υπάρχουν ελλείψεις αναγόμενες στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα στην εκτίμηση των αποδείξεων που το πόρισμα τους εκτίθεται σαφώς.

Εξάλλου, ως "ζητήματα", των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση της, νοούνται μόνον οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος, που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και τα απλά πραγματικά ή νομικά επιχειρήματα, που συνέχονται με την αξιολόγηση και στάθμιση των αποδείξεων, για τα οποία η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας δεν ιδρύει λόγο αναιρέσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: Η ενάγουσα ανώνυμη εταιρία λειτουργεί, στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου Κρωπίας, πλήρως εξοπλισμένο εργοστάσιο παραγωγής προϊόντων συσκευασίας από πλαστικό. Η ετήσια παραγωγή της υπερβαίνει τους 6.000 τόνους Films και ο βαθμός απασχόλησης των μηχανημάτων ανέρχεται σε 95%.

Η εταιρία χρησιμοποιεί για τη λειτουργία των μηχανημάτων της αποκλειστικά ηλεκτρική ενέργεια, την οποία αγοράζει από την εναγομένη, καταναλίσκουσα μηνιαίως πλέον των 380.000 ΚΒΩ μηνιαίως, για τις οποίες καταβάλλει πλέον των 5.700.000 δραχμών. Η ηλεκτρική ενέργεια μέσης τάσεως που παρασχέθηκε έναντι ανταλλάγματος στην ενάγουσα με βάση την καταρτισθείσα σύμβαση και τους γενικούς όρους που την διέπουν, εμφάνισε πραγματικά ελαττώματα συνιστάμενα στην παροχή μη σταθερής και αδιάλειπτης ηλεκτροδότησης κατά το χρονικό διάστημα από 11-12-1995 μέχρι 14-10-1997, οπότε έγιναν διακοπές ρεύματος και βυθίσεις τάσεως χωρίς προειδοποίηση.

Για την περίπτωση διακοπής ρεύματος, η ενάγουσα έχει εφοδιασθεί με συστήματα αδιάλειπτης λειτουργίας και δύο ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη. Όταν δε συνέβησαν οι διακοπές και οι βυθίσεις, τα συστήματα αυτά ήταν ήδη τοποθετημένα και πράγματι ελαχιστοποίησαν τις ζημίες της ενάγουσας. Ορισμένες από τις αιφνιδιαστικές διακοπές και βυθίσεις προκλήθηκαν από αίτια που δεν αφορούν την εναγομένη.

Αντίθετα, κατά τις ημερομηνίες 11-12-1995, 19-12-1995, 4-2-1996, 17-6-1996, 12-10-1997 και 13-10-1997 σημειώθηκαν διακοπές λόγω παροδικών σφαλμάτων στο δίκτυο διανομής (μέσης τάσης), το οποίο τροφοδοτεί την ενάγουσα από τον υποσταθμό του Μαρκόπουλου, λόγω επικάθησης αλάτων πάνω από τους μονωτήρες των δικτύων, ο οποίες επικαθήσεις καταστρέφουν τη μονωτική ιδιότητα των μονωτήρων πορσελάνης και επιτρέπουν την εκδήλωση φαινομένων υπερπηδήσεων στις εναέριες γραμμές Μέσης Τάσης, οι οποίες υπερπηδήσεις δημιουργούν βυθίσεις τάσεως και στιγμιαίες διακοπές των τροφοδοτικών γραμμών.

Για την αποτροπή του φαινομένου αυτού, απαιτείται καθαρισμός των αλάτων, την οποία από αμέλεια δεν πραγματοποίησαν έγκαιρα οι προστηθέντες υπάλληλοι της εναγομένης ΔΕΗ. Στις 12-12-1995 σημειώθηκε διακοπή ηλεκτροδότησης λόγω κακής συντήρησης, στον υποσταθμό της εναγομένης στο Μαρκόπουλο, εξαιτίας της οποίας επήλθε βλάβη σε αυτόν, και στις 14-10-1997 σημειώθηκε βραχυκύκλωμα σε εναέριο διακόπτη Μέσης Τάσεως, από αδέξιο χειρισμό του προσωπικού της ΔΕΗ.

Εξαιτίας των διακοπών αυτών που έγιναν από υπαιτιότητα των προστηθέντων οργάνων της αναιρεσείουσας, η ενάγουσα υπέστη συνολική ζημία 25.682 ευρώ, η οποία και της επιδικάσθηκε. Με τις παραδοχές αυτές, το ουσιαστικό δικαστήριο διέλαβε στην απόφασή του σαφείς, επαρκείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς τους λόγους ευθύνης της αναιρεσείουσας για την ζημία που προκλήθηκε στην αναιρεσίβλητη εταιρία από την ως άνω ανωμαλία στον εφοδιασμό της με ηλεκτρική ενέργεια, τα δε αντιθέτως υποστηριζόμενα με τον τέταρτο λόγο της αναίρεσης (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ) είναι αβάσιμα.

Εξάλλου, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ) αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση "ευθεία παραβίαση των διατάξεων περί πωλήσεως, αμφοτεροβαρών συμβάσεων και των άρθρων 300 και 914 ΑΚ" χωρίς να είναι σαφές ποιο συγκεκριμένο ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα της προσάπτεται. Ετσι, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αόριστος, ενώ η διαλαμβανόμενη στο ίδιο λόγο αιτίαση για "παρερμηνεία των όρων του υπογραφέντος συμβολαίου παροχής ηλεκτρικού ρεύματος", προβάλλεται απαραδέκτως ως αφορώσα την εκτίμηση των αποδείξεων, και δη της μεταξύ των διαδίκων συμβάσεως.

Ο από τη διάταξη του αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, ως πραγμάτων θεωρουμένων των αυτοτελών πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, οι οποίοι ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και τείνουν στη θεμελίωση ή στην κατάλυση ή παρακώλυση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, που έχει ασκηθεί με την αγωγή, ανταγωγή, ένσταση ή αντένσταση.

Όμως δεν αποτελούν "πράγματα" οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή επιχειρήματα, νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από την εκτίμηση των αποδείξεων, καθώς και οι ισχυρισμοί που αποτελούν αμφισβήτηση της βαρύτητας ορισμένου αποδεικτικού μέσου. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, κατά το δεύτερο μέρος του, προβάλλεται η εκ της ανωτέρω διατάξεως πλημμέλεια και υποστηρίζεται ότι η αναιρεσίβλητος δεν είχε εφοδιασθεί με ειδικούς σταθεροποιητές τάσεως ή με ειδικές συσκευές αδιάλειπτης τροφοδότησης, που θα ενεργοποιούντο σε περίπτωση διακοπής ρεύματος ή βύθισης της τάσεως, και έτσι κατέστη (αποκλειστικώς υπαίτια άλλως) συνυπαίτια της ζημίας της, το δε Εφετείο "δεν απάντησε και σιωπηρά αντιπαρήλθε" τον σχετικό ισχυρισμό της αναιρεσείουσας.

Τούτο όμως είναι αβάσιμο, διότι, όπως προκύπτει από τις παρατεθείσες ανωτέρω ουσιαστικές παραδοχές, το Δικαστήριο αφενός μεν έκρινε - αναιρετικώς ανέλεγκτα - ότι για τις συγκεκριμένες διακοπές ρεύματος υπαίτιοι υπήρξαν οι προστηθέντες από την αναιρεσείουσα υπάλληλοί της, αφετέρου δε ότι η αναιρεσίβλητη είχε προηγουμένως εφοδιασθεί με τα ειδικά μηχανήματα περί των οποίων η αναιρεσείουσα υποστηρίζει το αντίθετο.

Αβάσιμος είναι ο ίδιος λόγος αναιρέσεως (εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ) κατά το πρώτο μέρος του, με το οποίο υποστηρίζεται ότι η αναιρεσίβλητη είχε ομολογήσει στα ουσιαστικά δικαστήρια ότι δεν είχε εγκαταστήσει στο εργοστάσιό της τα επίμαχα μηχανήματα και το Εφετείο δεν έλαβε υπόψιν την ομολογία αυτή ως αποδεικτικό μέσο (επικληθέν από την αναιρεσείουσα), αφού, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των οικείων διαδικαστικών εγγράφων, η αναιρεσίβλητη δεν είχε όντως προβεί στην επικαλούμενη δικαστική ομολογία.

Από τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 349 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση συνεκτιμά ελεύθερα όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για την απόδειξη των ισχυρισμών τους. Και έχει μεν υποχρέωση το δικαστήριο να αιτιολογήσει την απόφασή του, ν' αναφέρει δηλαδή τους λόγους που το οδήγησαν στο σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, όχι όμως και να κάμει ειδική μνεία καθενός από τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι για άμεση ή έμμεση απόδειξη.

Αν όμως από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι ως προς το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης του δικαστηρίου επί ενός ουσιώδους ζητήματος ελήφθησαν υπόψη και συνεκτιμήθησαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που με επίκληση προσκομίσθηκαν, τότε ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11 ΚΠολΔ.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση βεβαίωση, ότι κατά την εκτίμηση των αποδείξεων ελήφθησαν υπόψιν "και τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν", σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψιν και συνεκτίμησε και τα έγγραφα που είχε προσκομίσει η αναιρεσείουσα.

Κατά συνέπεια, είναι απορριπτέος (και) ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο υποστηρίζεται το αντίθετο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-3-2006 αίτηση της εταιρίας "Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού Α.Ε." για αναίρεση της 9078/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια οχτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Δεκεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ