Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
808/2006 AI generated

Supreme Court refers case to plenary session regarding start date of limitation period for periodic public employee salary claims.

Case Number 808/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece referred a cassation appeal to its plenary session for decision. The appellant argued that the limitation period for periodic salary claims began upon each payment date, whereas the lower court held it started at the end of the fiscal year. The court determined this issue requires uniform interpretation for all public employees and thus must be resolved by the plenary body.

Legislator headnote

AI generated

Articles 90(3) and 91 of Law 2362/1995; The limitation period for periodic claims against the public sector begins at the end of the fiscal year in which the claim arose, not at the date of each individual payment.

Keywords

AI generated
public sector employees periodic salary claims limitation period start fiscal year end cassation referral statutory limitation public administration law

Cited Legislation

AI generated
Article 90(3) of Law 2362/1995
Article 91 of Law 2362/1995
Article 560(1) of the Code of Civil Procedure
Article 563(2b) of the Code of Civil Procedure
Article 559(1) of the Code of Civil Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 808 / 2006 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 808/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Θεόδωρο Αποστολόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ιωάννη Δαβίλλα, Γεώργιο Καράμπελα, Αθανάσιο Θεμέλη (κωλυομένου του Αρεοπαγίτη Εμμανουήλ Καλούδη) και Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών. Εκπροσωπήθηκε από τον Θεόδωρο Ψυχογυιό, πάρεδρο Ν.Σ.Κ., βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ. και ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Γ. Ν. του Δ., κατοίκου …, ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Αγγελική Καίσαρη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22 Δεκεμβρίου 2000 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 800/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 6295/2002 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 12-3-2003 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Δαβίλλας, διάβασε την από 20-9-2004 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με το άρθρο 90 παρ. 3 του ν.2362/1995 "περί Δημοσίου Λογιστικού..." ορίζεται ότι: "η απαίτηση οποιουδήποτε των επί σχέσει δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου υπαλλήλων του Δημοσίου, πολιτικών ή στρατιωτικών κατ' αυτού, που αφορά σε αποδοχές ή άλλες κάθε φύσεως απολαβές αυτών ή αποζημιώσεις, έστω και αν βασίζεται σε παρανομία των οργάνων του Δημοσίου ή στις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού διατάξεις παραγράφεται μετά διετία από της γενέσεώς της" και με το άρθρο 91 ότι "επιφυλασσομένης κάθε άλλης ειδικής διατάξεως του παρόντος, η παραγραφή οποιασδήποτε απαιτήσεως κατά του Δημοσίου αρχίζει από το τέλος του οικονομικού έτους μέσα στο οποίο γεννήθηκε και ήταν δυνατή η επιδίωξη αυτής.

Προκειμένου όμως περί δασμών, φόρων, τελών και λοιπών δικαιωμάτων που εισπράττονται στα τελωνεία η παραγραφή αρχίζει από της βεβαίωσης αυτών". Το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο, δέχθηκε με την προσβαλλομένη απόφασή του ότι ο αναιρεσίβλητος εργαζόταν ως τον Σεπτέμβριο 1992 στον ΕΟΤ με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου και με την ΥΑ Η.5704/1992 (ΦΕΚ178/1992) μεταφέρθηκε κατ' εφαρμογή του άρθρου 56 Ν. 1943/1991 στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων με την ίδια εργασιακή σχέση ειδικότητας ΔΕ Διοικητικού.

Με την υπ' αριθμ. 4722/1998 απόφαση του προϊσταμένου της Α Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της Νομαρχίας Αθηνών μετακινήθηκε στις 15-1-1998 από το 62ο Γυμνάσιο στα γραφεία της Α Διεύθυνσης Δ.Ε. Νομαρχίας Αθηνών στο τμήμα μηχανογράφησης με την ίδια εργασιακή σχέση και παρείχε αποκλειστικά τις υπηρεσίες του ως χειριστής Η/Υ.

Με την υπ' αριθμ. 5619/29-9-1998 απόφαση του Προϊσταμένου της Α Δ/νσης Δ.Ε. (Νομαρχίας)Αθηνών του ανατέθηκε η αναπλήρωση θέσης ΔΕ προσωπικού Η/Υ (χειριστή) από την ημερομηνία μετάθεσής του σ' αυτήν (1-1-1998). Με την ΥΑ Η/1384/1-3-2000 (ΦΕΚ 53/8-3-2000) μονιμοποιήθηκε και διορίστηκε στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Ότι εδικαιούτο με βάση τις διατάξεις : του άρθρου 7 παρ.2 της υπ' αριθμ. 88555/30-9-1988 κοινής απόφασης των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εσωτερικών, Οικονομικών και Εργασίας (ΦΕΚ Β' 721/4-10-1988), που κυρώθηκε με το άρθρο 39 του ν. 1836/14-3-1989 από τότε που εκδόθηκε, της σε εκτέλεση της διάταξης αυτής εκδοθείσας 2048842/6017/0022/6-5-1989 (ΦΕΚ 455 Β/12.6.1989) κοινής αποφάσεως των Υπουργών Προεδρίας της Κυβερνήσεως, Οικονομικών και Εργασίας, του άρθρου 8 παρ. 11 του Ν. 2470/1997 και της ΥΑ 2026439/3480/0022/1997 (ΦΕΚ Β 462/1997), το ειδικό επίδομα για τους χειριστές Η/Υ.

Έκρινε δε ότι οι ένδικες αξιώσεις του αναιρεσιβλήτου από την εν λόγω αιτία, για το έτος 1998 - κατά το οποίο (και μέχρι 7-3-2000 που ως άνω μονιμοποιήθηκε) συνδεόταν με το εναγόμενο και ήδη αναιρεσείον με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου - δεν υπέκυψαν στην άνω διετή παραγραφή, για τον λόγο ότι από του τέλους του έτους (1998) εντός του οποίου γεννήθηκαν έως της επιδόσεως της αγωγής (28-12-2000), δεν παρήλθε το χρονικό τούτο διάστημα (διετία).

Με τον μοναδικό λόγο της κρινομένης αιτήσεως, από τον αρ. 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται η αιτίαση ότι δια της κρίσεως αυτής παραβιάστηκαν οι ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 90 παρ. 3 και 91 του ν.2362/1995, καθόσον, κατά τις απόψεις του αναιρεσείοντος, η παραγραφή των εν λόγω αξιώσεων του αντιδίκου άρχισε, όχι από του τέλους του έτους εντός του οποίου γεννήθηκαν, αλλά από της γενέσεως της κάθε μίας περιοδικής αξιώσεως και δη από της αρχής του επομένου της καταβολής της μήνα (άρθρ. 655 ΑΚ).

Με τον λόγο αυτό της αναιρέσεως, άρα, φέρεται προς κρίση το ζήτημα εάν η παραγραφή των άνω αξιώσεων αρχίζει από το χρόνο γενέσεως κάθε περιοδικής αξιώσεως, ή από του τέλους του έτους εντός του οποίου γεννήθηκαν και κατέστησαν δικαστικώς επιδιώξιμες οι αξιώσεις αυτές, όπως όριζαν οι αντίστοιχες διατάξεις του προϊσχύσαντος Ν.Δ/γματος 321/1969.

Το ζήτημα αυτό είναι γενικότερου ενδιαφέροντος, αφού αφορά στην παραγραφή των αξιώσεων του συνόλου των εν λόγω κατηγοριών υπαλλήλων του Δημοσίου από τις άνω αιτίες. Πρέπει επομένως ο λόγος αυτός της αιτήσεως αναιρέσεως να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 563 παρ. 2β' Κ.Πολ.Δ. στην τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Παραπέμπει στην τακτική Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τον ανωτέρω, από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., μοναδικό λόγο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 2 Μαϊου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ