Supreme Court allows appeal against traffic accident verdict due to failure to consider prior criminal court findings on liability.

Απόφαση 806 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 806/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Μαρία Τζανακάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ζ. (Z.) συζ. Λ. Ν. (L. D.), κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Νικολέρη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Χ. Π. του Κ., κατοίκου ... και 2) ΝΠΙΔ με την επωνυμία "ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΑΠΟ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, υπεισελθόντος στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕΓΑ", της οποίας η άδεια ανακλήθηκε, εκ των οποίων ο 1ος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σκαλίμη και το 2ο από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κούρτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 13-8-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 212/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 437/2014 του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4-5-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Τζανακάκη διάβασε την από 24-2-2016 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτου Ειρήνης Καλού, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της αίτησης αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών, καθώς και την αναίρεση της υπ’ αριθμ. 437/2014 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας.

Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη από 4-5-2015 (αρ. .../2015) αίτηση αναίρεσης κατά της υπ’ αρ. 437/2014 οριστικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση ασφάλισης αυτού (άρθρ. 681Α ΚΠολΔ) έχει ασκηθεί νόμιμα και εμπρόθεσμα, πριν από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Επομένως η αίτηση αναίρεσης είναι παραδεκτή (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των κατ’ ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 559 αρ. 11 περ. γ’ ΚΠολΛ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τη διάταξη αυτή, συνδυαζόμενη με εκείνες των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 του ίδιου κώδικα, προκύπτει, ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει δικανική πεποίθηση για τη βασιμότητα των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων, που έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, που επιδρούν δηλαδή στο διατακτικό της αποφάσεως (Ολ.ΑΠ 2/2008), οφείλει να λάβει υπόψη τα νομίμως προσκομισθέντα, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων αποδεικτικά μέσα, εφόσον γίνεται σαφώς και ορισμένη επίκληση αυτών από το διάδικο. Είναι δε σαφής και ορισμένη η επίκληση, όταν είναι ειδική και από αυτήν προκύπτει η ταυτότητά του. Καμμιά ωστόσο διάταξη δεν επιβάλλει την ειδική μνεία και τη χωριστή αξιολόγηση καθενός από τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, αλλά αρκεί η γενική μνεία των κατ’ είδος αποδεικτικών μέσων. Μόνο αν από τη γενική ή και ρητή ακόμη αναφορά, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο (Ολ.ΑΠ 2/2008) ή κατ’ άλλη έκφραση αδιστάκτως βέβαιο (Ολ.ΑΠ 14/2005), ότι λήφθηκε υπόψη κάποιο συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, στοιχειοθετείται ο αναιρετικός αυτός λόγος (ΑΠ 145/2015, ΑΠ 224/2015, ΑΠ 1294/2014, ΑΠ 466/2013).

Με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ. γ’ του ΚΠολΔ, επειδή το Εφετείο για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, με βάση το οποίο έκρινε ότι αποκλειστικώς υπαίτια του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος και του τραυματισμού της απ’ αυτό είναι η ενάγουσα-εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα, οδηγός του υπ’ αριθμ.

κυκλ.... δίκυκλου μοτοποδηλάτου, και ακολούθως απέρριψε τους συναφείς με την υπαιτιότητα λόγους της έφεσής της κατά της πρωτόδικης απόφασης, που έκρινε ομοίως, δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε, αποδεικτικά μέσα που η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε με τις ενώπιόν του, από 24-1-2014 προτάσεις της (2η σελ. - 1η, 2η και 3η παράγραφοι αυτών) και προσκόμισε νόμιμα, προς απόδειξη του ισχυρισμού της ότι το ατύχημα οφείλεται σε αμέλεια του πρώτου εναγομένου-πρώτου εφεσίβλητου και ήδη πρώτου αναιρεσίβλητου, οδηγού του υπ’ αριθμ.

κυκλ. ... ΙΧΦ αυτοκινήτου και συγκεκριμένα α) την υπ’ αριθμ. 2608/27-6-2001 απόφαση του Τριμελούς Πλημ/κείου Βόλου με την οποία ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων, οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου, για το επισυμβάν ατύχημα, είχε κηρυχθεί ένοχος σωματικής βλάβης που προκάλεσε σ’ αυτήν (ενάγουσα-αναιρεσείουσα) και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 18 μηνών με τριετή αναστολή και 2) την υπ’ αριθμ. 1203/2013 απόφαση του Τριμελούς Ποινικού Εφετείου Πλημμελημάτων Λάρισας, που εκδόθηκε μετά από ασκηθείσα έφεση από τον αναιρεσίβλητο οδηγό κατά της προηγούμενης πρωτόδικης απόφασης, με την οποία ο τελευταίος κηρύχθηκε και πάλι ένοχος της αποδοθείσας σ’ αυτόν πράξης της σωματικής βλάβης από αμέλεια σε βάρος της αναιρεσείουσας, που αφορούσε το ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών με τριετή αναστολή, χωρίς να ασκηθεί αναίρεση απ’ αυτόν.

Στην προκειμένη περίπτωση από την επιτρεπτή επισκόπηση (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το Εφετείο δέχτηκε κατά την ανέλεγκτη περί των πραγμάτων εκτίμηση των αποδείξεων τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Από την ένορκη εξέταση των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου, και που περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά, την με .../2008 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του ειρηνοδίκη Βόλου που επικαλείται και προσκομίζει η ενάγουσα και που λήφθηκε μετά από νόμιμη κλήτευση των εναγομένων προ 24 ωρών κατ’ άρθρο 671 ΚΠολΔ, με δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου της ενάγουσας στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ενώ δεν αντέλεξαν οι εναγόμενοι, και από τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν για να χρησιμεύσουν είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 395, 591 παρ. 1 του ΚΠολΔ) και όπως μερικά από αυτά (τα έγγραφα) αναφέρονται ιδιαίτερα παρακάτω, χωρίς να παραληφθεί κανένα για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, έστω και αν δεν πληρούν όλους τους όρους του νόμου (άρθρο 681, 671 παρ. 1 εδ.

α’ του ΚΠολΔ, βλ. Ολ.ΑΠ 15/2003 Δ35-513), περιλαμβανομένων μεταξύ των τελευταίων και των δημοσίων εγγράφων της ποινικής προδικασίας (βλ. ΑΠ 201/1997 Δίκη 1997. 1232, ΑΠ 1484/1996 ΕλΔ 38.567), και οι προσκομιζόμενες από τους εφεσίβλητους μετ’ επικλήσεως φωτογραφίες, οι οποίες δεν αμφισβητούνται, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα: Το ένδικο ατύχημα έγινε στις 7.5.2007 και περί ώρα 10.45 στην πόλη του Βόλου στη διασταύρωση των οδών ....

Η οδός ... είναι μονόδρομος, με πλάτος οδοστρώματος 10 μ., με δύο λωρίδες κυκλοφορίας. Η δε οδός ... είναι διπλής κατεύθυνσης, με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση και με πλάτος οδοστρώματος 7,2 μ. Η κίνηση δε των οχημάτων στο σημείο αυτό της διασταύρωσης ρυθμίζεται με φωτεινούς σηματοδότες. Κατά τον ως άνω χρόνο ο πρώτος εναγόμενος, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ...

ιδιωτικής χρήσεως φορτηγό αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του, που ήταν ασφαλισμένο για τις προς τρίτους ζημίες στη δεύτερη εναγομένη ασφαλιστική εταιρεία, στη θέση της οποίας λόγω ανάκλησης της άδειάς της υπεισήλθε το Επικουρικό Κεφάλαιο, κινούμενος επί της οδού ... και προτιθέμενος να πραγματοποιήσει στροφή δεξιά και να εισέλθει στην οδό ..., είχε σταθμεύσει προσωρινά το όχημά του υπακούοντας στο σηματοδότη που εκείνη τη στιγμή ήταν ερυθρός, καταλαμβάνοντας το αριστερό μέρος του ρεύματος πορείας του.

Όταν το ερυθρό φως του σηματοδότη εναλλάχθηκε σε πράσινο επιχείρησε δεξιά στροφή, προκειμένου να εισέλθει στην οδό ..., λόγω δε του όγκου και του μήκους του οχήματος και του γεγονότος ότι στη δεξιά πλευρά της οδού ... υπήρχαν σταθμευμένα ΙΧΕ αυτοκίνητα, όπως αυτό αποτυπώνεται στο πρόχειρο σχεδιάγραμμα της τροχαίας, αναγκάστηκε ο οδηγός να πάρει ανοιχτά τη στροφή έτσι ώστε να καταλάβει την αριστερή πλευρά του δεξιού ρεύματος πορείας του, εφαπτόμενο το όχημα σχεδόν στην υπάρχουσα εκεί διαχωριστική των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας νησίδα.

Κατά τον αυτόν ως άνω χρόνο και στον ως άνω τόπο η ενάγουσα, οδηγώντας το ποδήλατό της εκινείτο επί της οδού ... και φθάνοντας στη διασταύρωση αυτής της οδού με την οδό ... δεν ανέκοψε την πορεία της εμπρός από τον ερυθρό σηματοδότη, όπως όφειλε, και ούτε ακινητοποίησε το ποδήλατό της όταν αντελήφθη ότι το ΕΙΧ φορτηγό εκτελούσε στροφή προς τα δεξιά και είχε εισέλθει εντός της διασταύρωσης.

Αντίθετα αυτή εισήλθε στην ως άνω διασταύρωση υπολογίζοντας εσφαλμένα την ταχύτητα του ποδηλάτου της και την απόσταση των δύο οχημάτων, διήλθε κάθετα τη διασταύρωση, προκειμένου να εισέλθει στην οδό ..., πριν το φορτηγό αυτοκίνητο ολοκληρώσει τη στροφή, κινούμενη από την αριστερή πλευρά του φορτηγού αυτοκινήτου, να το προσπεράσει, αφού αυτό εκινείτο εκτελώντας στροφή με πολύ μικρή ταχύτητα λόγω του όγκου του και του μήκους του.

Πραγματοποιώντας λοιπόν ο πρώτος εναγόμενος την ως άνω στροφή συγκρούστηκε με το ποδήλατο της ενάγουσας στο άκρο αριστερό μέρος της λωρίδας κυκλοφορίας της οδού ... με κατεύθυνση προς τη Νέα Ιωνία, όπου ο εναγόμενος με την αριστερή εμπρόσθια ρόδα του αυτοκινήτου του παρέσυρε το ποδήλατο που οδηγούσε η ενάγουσα, χαράσσοντας ταυτόχρονα το οδόστρωμα για 2,3 μ., όπως σημειώνεται στο σχεδιάγραμμα της τροχαίας με αποτέλεσμα να καταστραφεί το ποδήλατο ολοσχερώς και να υποστεί σωματικές βλάβες η ενάγουσα.

Οι συνθήκες του ατυχήματος όπως ανωτέρω αναφέρονται, προκύπτουν σαφώς από την κατάθεση του μάρτυρα του πρώτου εναγομένου, που εξετάστηκε πρωτόδικα, Χ. Χ., σε συνδυασμό με την προανακριτική κατάθεση της Α. Μ. και ενισχύονται από τα αναφερόμενα στην από 7.5.2007 έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος που συνέταξε το AT Βόλου και από αυτά που αποτυπώθηκαν στο από 7.5.2007 πρόχειρο σχεδιάγραμμα της τροχαίας του τόπου του ατυχήματος, που συνέταξε ο αρχ/κας Α.

Τ., αλλά και από τα σημεία σύγκρουσης των οχημάτων κι ειδικότερα η αριστερή ρόδα του φορτηγού αυτοκινήτου, αλλά και το σημείο σύγκρουσης των οχημάτων επί του οδοστρώματος. Ειδικότερα από το ως άνω πρόχειρο σχεδιάγραμμα της τροχαίας, την έκθεση αυτοψίας σε συνδυασμό με τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες φωτογραφίες του τόπου του ατυχήματος, από τους εφεσίβλητους, προκύπτει σαφώς ότι η ένδικη σύγκρουση επήλθε μέσα στη διασταύρωση των ως άνω οδών, στο άκρο αριστερό μέρος νοητής γραμμής, πριν την έναρξη εισόδου στην οδό ...

και πριν τις διαχωριστικές γραμμές, που υπάρχουν κάθετα στην οδό ... για τη διάβαση των πεζών, και αρκετά πριν της αρχής της διαχωριστικής των δύο αντιθέτων ρευμάτων της νησίδας επί της οδού ....

Συνεπώς σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι αυτή πριν το ατύχημα βρισκόταν προσωρινά σταθμευμένη λόγω της ένδειξης ερυθρού του σηματοδότη στο άκρο δεξιό μέρος της οδού ..., και πίσω και αριστερά της ήταν προσωρινά σταθμευμένο το φορτηγό του εναγομένου, λόγω του ερυθρού σηματοδότη, και στη συνέχεια με την εναλλαγή αυτού σε πράσινο φως κίνησε στην πορεία της πραγματοποιώντας στροφή προς τα δεξιά και εισήλθε στην οδό ...

παράλληλα με το φορτηγό αυτοκίνητο, το οποίο λόγω απροσεξίας του οδηγού να την παρασύρει και να την τραυματίσει αυτή σοβαρά κρίνεται αβάσιμος, καθόσον κατά τα εκτιθεμένα από την ενάγουσα η παράσυρσή της από το αυτοκίνητο του εναγομένου θα έπρεπε να γίνει με το δεξιό τροχό του αυτοκινήτου του και όχι με τον αριστερό και μάλιστα μέσα στην οδό ...

και πολύ μετά τη διαγράμμιση για τη διέλευση των πεζών, λαμβανομένου υπόψη του ευέλικτου του ποδηλάτου σε σχέση με την αργή εκκίνηση του φορτηγού, λόγω του όγκου του και του μήκους του, και όχι μέσα στη διασταύρωση των ως άνω οδών, και σχεδόν στο μέσον της νοητής γραμμής από τη διαχωριστική νησίδα των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας της οδού ...

και πολύ πριν της υπάρχουσας εκεί διάβασης πεζών. Ενώ η ενάγουσα δεν αιτιολογεί, γιατί παρασύρθηκε το μοτοποδήλατό της με τον αριστερό τροχό του ΙΧΦ αυτοκινήτου του πρώτου εναγομένου, ούτε το σημείο επί του οδοστρώματος που έγινε η παράσυρση και αποτυπώνεται στο σχεδιάγραμμα της τροχαίας. Αντίθετα ενόψει των ανωτέρω κρίνεται βάσιμος ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι η ενάγουσα βρισκόταν στην οδό ..., προτιθέμενη να διασχίσει κάθετα την οδό ...

και να εισέλθει και πάλι στην οδό ..., παραβίασε τον ερυθρό σηματοδότη και εισήλθε στη διασταύρωση για να προλάβει πριν εισέλθει το φορτηγό αυτοκίνητο του εναγομένου, το οποίο κινήθηκε κανονικά, αφού είχε εναλλαγεί ο σηματοδότης στο ρεύμα κυκλοφορίας του σε πράσινο, το οποίο λόγω του όγκου του και του μήκους του θα βραδυπορούσε, ενώ το γεγονός ότι αυτή πριν ένα τέταρτο από το ατύχημα είχε συναλλαγεί σε φαρμακείο επί της οδού ...

δεν αναιρεί τον ανωτέρω ισχυρισμό των εναγομένων, ούτε αποδεικνύει ότι αυτή εκινείτο επί της οδού ..., αφού κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε με ποδήλατο καλύπτονται μεγάλες αποστάσεις, και δεν δικαιολογείται να πραγματοποίησε τόσο μικρή απόσταση 200 μέτρων σε ένα τέταρτο από τον τόπο του φαρμακείου στο σημείο που έγινε το ατύχημα.

Εξάλλου τα ανωτέρω δεν αναιρούνται από την κατάθεση του μάρτυρα της ενάγουσας Ρ. Γ. που εξετάστηκε με επιμέλεια της ενάγουσας στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, δεδομένου ότι αντέφασκε ως προς το σημείο σύγκρουσης του φορτηγού και του ποδηλάτου, ενώ κατέθεσε τελικά κατά λέξη "Τη γυναίκα την είδα την ώρα που την χτύπησε το φορτηγό" ενώ από την κατάθεση του μάρτυρα που περιέχεται στη με .../2008 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του ειρηνοδίκη Βόλου δεν προκύπτει η πορεία του ποδηλάτου σε σχέση με αυτήν του φορτηγού αυτοκινήτου, ενώ καταθέτει "ότι είδε μία γυναίκα ποδηλάτισσα να στρίβει για να εισέλθει στην οδό ..., το δε φορτηγό ήταν ακριβώς δίπλα της δεν πρόσεξε...

με αποτέλεσμα να την παρασύρει". Ενώ δεν διευκρινίζεται πως η παράσυρση έγινε με την αριστερή ρόδα του φορτηγού αυτοκινήτου και μέσα στην διασταύρωση των ως άνω οδών, γεγονός άλλωστε που ούτε η ίδια η ενάγουσα αιτιολογεί. Εξάλλου ο ως άνω μάρτυρας λέει ότι είδε την ποδηλάτισσα σταθμευμένη δίπλα στο φορτηγό, ενώ η ίδια η ενάγουσα αναφέρει ότι αυτό ήταν προσωρινά σταθμευμένο πίσω αριστερά της.

Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η ενάγουσα δεν επέδειξε κατά την οδήγηση την ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή όπως όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να πράξει ως μέσος συνετός οδηγός, δοθέντος ότι παραβίασε ερυθρό σηματοδότη και την προτεραιότητα του ως άνω φορτηγού που επιχειρούσε ανοιχτή στροφή προς τα δεξιά και παρενεβλήθη στην πορεία, προσπερνώντας το από αριστερά.

Αντίθετα ο οδηγός του φορτηγού οδηγούσε κανονικά με μικρή ταχύτητα και λόγω του όγκου του και του μήκους του επιχειρώντας στροφή προς τα δεξιά, ενώ δεν αντελήφθη την ενάγουσα λόγω της στροφής και του ύψους του οχήματός του. Με βάση τα προαναφερόμενα, αποκλειστικά υπαίτιος για τη σύγκρουση ήταν η ενάγουσα, η οποία παραβιάζοντας τον ερυθρό σηματοδότη εισήλθε κάθετα στη διασταύρωση των ως άνω οδών και παρενεβλήθη στην πορεία του ΙΧ φορτηγού που οδηγούσε ο πρώτος εναγόμενος, με αποτέλεσμα να προκληθεί σύγκρουση".

Εξάλλου, από τις αιτιολογίες των δύο ποινικών αποφάσεων, που επίσης επιτρεπτά επισκοπούνται για τις ανάγκες του ερευνώμενου 1ου αναιρετικού λόγου προκύπτει ότι η υπ’ αρ. 2608/2011 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Βόλου δέχτηκε, σύμφωνα με το σκεπτικό της, ως προς τις συνθήκες τέλεσης του ατυχήματος και την οδηγική συμπεριφορά των εμπλακέντων οδηγών, δηλαδή της αναιρεσείουσας - ποδηλάτισσας και του 1ου αναιρεσιβλήτου, οδηγού του ΙΧΦ αυτοκινήτου τα εξής: "Επειδή από την κύρια αποδεικτική διαδικασία γενικά, τα έγγραφα που διαβάστηκαν στο ακροατήριο, την χωρίς όρκο κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας και τις μαρτυρίες των μαρτύρων κατηγορίας που εξετάσθηκαν ένορκα στο ακροατήριο, σε συνδυασμό και με την απολογία του κατηγορουμένου, αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος στο Βόλο, στις 7/5/2007, ενώ ήταν οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ...

ΙΧΦ αυτοκινήτου, παρότι υπόχρεος λόγω του επαγγέλματός του, από έλλειψη της προσοχής που όφειλε, και κατά τις περιστάσεις, μπορούσε να καταβάλει, δεν πρόβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα, που προκάλεσε η πράξη του. Συγκεκριμένα, οδηγώντας το ανωτέρω όχημα στην οδό ... ενήργησε ελιγμό (στροφή) προς τα δεξιά προκειμένου να εισέλθει στην οδό ..., πλην όμως δεν είχε την προσοχή του διαρκώς τεταμένη - λαμβανομένων υπόψη του μεγάλου όγκου του οχήματός του και της κίνησης λοιπών οχημάτων στην αυτή οδό - με αποτέλεσμα να παρασύρει το κινούμενο σε παράλληλη τροχιά, δίκυκλο ποδήλατο, που οδηγούσε η Z.

D. και να προκαλέσει τον τραυματισμό της οδηγού αυτής. Ειδικότερα, η τελευταία υπέστη κακώσεις στα κάτω άκρα. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος για την παραπάνω πράξη". Επίσης, η υπ’ αρ. 1203/2013 τελεσίδικη ποινική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας - επί πλημ/των δέχτηκε κατά την πλειοψηφούσα άποψη αυτής, σύμφωνα με το σκεπτικό της τα εξής: "Από την ανωμοτί κατάθεση της πολιτικώς ενάγουσας, από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και υπεράσπισης, που εξετάστηκαν ενόρκως στο Δικαστήριο τούτο, οι οποίοι αναφέρονται ονομαστικά στα πρακτικά, τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης που αναγνώστηκαν, καθώς και από τα έγγραφα που αναγνώστηκαν και αναφέρονται στα πρακτικά της παρούσας και την απολογία του κατηγορουμένου, αποδείχθηκαν, κατά τη γνώμη που πλειοψήφησε, τα ακόλουθα:

Στις 7-5-2007 και περί ώρα 10:45 ο κατηγορούμενος οδηγώντας το με αριθ. κυκλ. ... ΙΧΦ αυτοκίνητο-γερανό εκινείτο στην οδό ... (...) του Βόλου, με κατεύθυνση από βορρά προς νότον και πλησίαζε τη διασταύρωση αυτής με την οδό .... Στο σημείο αυτό η οδός ... είναι μονόδρομος, με δύο λωρίδες κυκλοφορίας και με φορά κίνησης των οχημάτων από βορρά προς νότον και έχει πλάτος οδοστρώματος 10 μ.

Η οδός ... είναι διπλής κατεύθυνσης, με δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση, που έχουν πλάτος 7,2 μ. Η κυκλοφορία στον ανωτέρω κόμβο ρυθμίζεται με φωτεινούς σηματοδότες, που ήταν σε λειτουργία. Ο κατηγορούμενος έχοντας πρόθεση να στρίψει δεξιά σε σχέση με την πορεία του και να εισέλθει στην οδό ... για να κατευθυνθεί προς δυσμάς ανέμενε επί της οδού ...

να ανάψει το πράσινο φως του σηματοδότη για να εκτελέσει τον ελιγμό. Την ίδια στιγμή η παθούσα Z. D. οδηγώντας δίκυκλο ποδήλατο είχε καταλάβει το άκρο δεξιό της ανωτέρω οδού ..., με κατεύθυνση από βορρά προς νότον και βρισκόταν δίπλα από το ανωτέρω φορτηγό αυτοκίνητο-γερανό. Είχε δε πρόθεση να στρίψει δεξιά και να εισέλθει στην οδό ....

Όταν ο φωτεινός σηματοδότης έδειξε πράσινη ένδειξη ο κατηγορούμενος οδηγώντας χωρίς σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και χωρίς να βεβαιωθεί προηγουμένως ότι μπορεί να πραγματοποιήσει τον ελιγμό χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού και δη της ανωτέρω ποδηλάτισσας, που βρισκόταν πλάϊ του, όπως όφειλε, επιχείρησε, χωρίς έλεγχο, να πραγματοποιήσει τη στροφή.

Την ίδια στιγμή ξεκίνησε και η οδηγός του ποδηλάτου. Κατά τη διαγραφή της στροφής τα δύο οχήματα συγκρούσθηκαν και συγκεκριμένα συγκρούσθηκε το μεσαίο τμήμα του φορτηγού αυτοκινήτου με το ποδήλατο και στη συνέχεια το ποδήλατο μαζί με την οδηγό του σύρθηκαν κάτω από το φορτηγό και η τελευταία κτύπησε στον αριστερό εμπρόσθιο τροχό του φορτηγού, με αποτέλεσμα να υποστεί κακώσεις στα κάτω άκρα.

Τα ανωτέρω περιστατικά αποδεικνύονται ιδίως από τη σαφή και πειστική κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα Ν. Χ. ενώπιον του πρωτοβάθμιου και του παρόντος Δικαστηρίου, ο οποίος, κατά τη στιγμή του ατυχήματος, στεκόταν στο βορειοανατολικό πεζοδρόμιο της ... στη συμβολή της με την οδό ..., έξω από το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, όπου είχε πραγματοποιήσει συναλλαγή, όπως προκύπτει από το αναγνωσθέν έγγραφο με τίτλο "αναλυτικές πληροφορίες για επιταγές λογαριασμού ...

από 1-1-2005 έως 21-2-2008. Ο ανωτέρω μάρτυρας φώναξε στον κατηγορούμενο να σταματήσει και έτσι αποφεύχθηκε η παράσυρση και καταπλάκωση της παθούσας από τους πίσω τροχούς του φορτηγού αυτοκινήτου. Ο ισχυρισμός του κατηγορουμένου ότι η παθούσα εκινείτο επί της οδού ..., με κατεύθυνση από ανατολάς προς δυσμάς και αφού παραβίασε το κόκκινο φως του σηματοδότη επί της οδού ...

εισήλθε στη διασταύρωση από την αριστερή πλευρά του φορτηγού δεν είναι βάσιμος, καθώς η σχετική κατάθεση του μάρτυρα υπεράσπισης Ε. Τ. δεν κρίνεται αξιόπιστη, αφού αυτός δεν υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας, ενώ ανατρέπεται από την ως άνω κατάθεση του μάρτυρα κατηγορίας και την άνευ όρκου κατάθεση της παθούσας.

Το γεγονός ότι η τελευταία εκινείτο επί της οδού ... με κατεύθυνση από βορρά προς νότον επιβεβαιώνεται και από το ότι αυτή, όπως προκύπτει από το από 15-12-2006 ιδιωτικό συμφωνητικό μισθώσεως, την από 7-5-2007 απόδειξη και την από 11-3-2008 βεβαίωση του φαρμακοποιού Ν. Π., κατοικεί επί της οδού ..., που βρίσκεται βορειοδυτικά του ως άνω κόμβου και λίγη ώρα πριν το ατύχημα είχε πραγματοποιήσει συναλλαγή στο φαρμακείο του ως άνω φαρμακοποιού, που βρίσκεται επί της οδού ... (...) ..., βόρεια του ως άνω κόμβου.

Το επελθόν αποτέλεσμα, που δεν πρόβλεψε ο κατηγορούμενος, οφείλεται σε αμέλειά του, αφού δεν κατέβαλε την προσοχή που όφειλε από τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει. Η αμέλειά του συνίσταται στο ότι δεν οδηγούσε με σύνεση και με διαρκώς τεταμένη την προσοχή του και επιχείρησε να εκτελέσει δεξιό ελιγμό, χωρίς να βεβαιωθεί προηγουμένως ότι μπορούσε να το πράξει χωρίς κίνδυνο ή παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού και δη της ανωτέρω Z.

D., που βρισκόταν πλάι του, όπως όφειλε, κατά τις διατάξεις των άρθρων 12 παρ. 2 και 21 παρ. 1 του ΚΟΚ, και την οποία μπορούσε και όφειλε να αντιληφθεί από τους καθρέπτες του οχήματος του...". Κατόπιν τούτου η ως άνω τελεσίδικη ποινική απόφαση κήρυξε ένοχο, κατά πλειοψηφία τον κατηγορούμενο και ήδη 1ο αναιρεσίβλητο για το αδίκημα της σωματικής βλάβης από αμέλεια, από υπόχρεο και τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης οκτώ (8) μηνών με αναστολή για τρία έτη.

Η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας (επί πλημ/των) εκδόθηκε στις 29-10-2013 και έχει ήδη καταστεί αμετάκλητη, διότι ο κατηγορούμενος - πρώτος αναιρεσίβλητος δεν άσκησε κατ’ αυτής αναίρεση, όπως αναφέρει η αναιρεσείουσα στο αναιρετήριο και δεν αντιλέγει προς τούτο ο 1ος αναιρεσίβλητος. Περαιτέρω, από την αντιπαραβολή των ανωτέρω αποφάσεων, δηλαδή της προσβαλλόμενης και των δύο ποινικών αποφάσεων προκύπτει ότι κατέληξαν σε ακριβώς αντίθετο αποδεικτικό πόρισμα ως προς τις συνθήκες τέλεσης του ατυχήματος και ειδικότερα, ως προς τη θέση των εμπλεκομένων οχημάτων στο οδόστρωμα (ποδηλάτου και ΙΧΦ), αλλά και ως προς την υπαιτιότητα των εμπλακέντων οδηγών αυτών, καθόσον η μεν προσβαλλόμενη απόφαση έκρινε αποκλειστικά υπαίτια του ατυχήματος την αναιρεσείουσα, οδηγό του ποδήλατου, οι δε ποινικές αποφάσεις (εκ των οποίων η τελεσίδικη κατά πλειοψηφία) έκριναν ως υπαίτιο του ατυχήματος τον οδηγό του ΙΧΦ αυτοκινήτου και ήδη 1ο αναιρεσίβλητο.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, που επίσης επισκοπούνται παραδεκτά, προκύπτει ότι η αναιρεσείουσα είχε ασκήσει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου την από 13-8-2007 (αρ. κατ. 319/2007) αγωγή της, με την οποία αξίωνε αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, η οποία απορρίφθηκε κατ’ ουσίαν με την πρωτόδικη υπ’ αρ. 212/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του άρθρ. 681Α ΚΠολΔ.

Κατά της απόφασης αυτής η ενάγουσα - αναιρεσείουσα άσκησε την από 29-7-2009 (αρ. κατ. 998/2009) έφεσή της και προς υποστήριξη της έφεσης επικαλέστηκε και προσκόμισε νόμιμα και τις δύο ως άνω ποινικές αποφάσεις (βλ. ειδικότερα τις από 24-1-2014 προτάσεις της εκκαλούσας-ενάγουσας και ήδη αναιρεσείουσας, όπου στις σελίδες 2, 6 και 7 αυτών αναφέρει τις ανωτέρω ποινικές αποφάσεις και αναλύει το πόρισμα αυτών).

Ας σημειωθεί, ότι και ο 1ος αναιρεσίβλητος, ως 1ος εφεσίβλητος, με τις από 24-1-2014 προτάσεις του ενώπιον του Εφετείου Λάρισας προσκόμισε και αυτός και επικαλέστηκε νόμιμα τις ανωτέρω ποινικές αποφάσεις, που έλαβαν αριθμό σχετικού 13 και 14. Όμως παρά το γεγονός ότι οι δύο ως άνω ποινικές αποφάσεις είχαν προσκομιστεί με νόμιμη επίκληση από την παθούσα - εκκαλούσα και ήδη αναιρεσείουσα για την υποστήριξη της υπαιτιότητας του 1ου αναιρεσιβλήτου, οδηγού του ΙΧΦ αυτοκινήτου στην πρόκληση του τροχαίου ατυχήματος, ζήτημα που ήταν ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ενώπιον του Εφετείου για την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, εντούτοις η προσβαλλόμενη απόφαση, αν και κατέληξε σε διαφορετικό συμπέρασμα ως προς το ουσιώδες ζήτημα της υπαιτιότητας, ουδεμία μνεία κάνει στις παραπάνω ποινικές αποφάσεις, τις οποίες ούτε αντικρούει, ούτε αναφέρει ειδικά, παρά το μείζον αποδεικτικό τους ενδιαφέρον ως προς τα πραγματικά περιστατικά του τροχαίου ατυχήματος, που αρνητικά αξιολόγησε και δέχτηκε ότι η αναιρεσείουσα είναι αποκλειστικά υπαίτια για τον τραυματισμό της.

Συνεπώς, παρά τη γενική βεβαίωση της προσβαλλόμενης, ότι έλαβε υπόψη της όλα τα έγγραφα που προσκόμισαν και επικαλέστηκαν νόμιμα οι διάδικοι, χωρίς να παραλειφθεί κανένα, περιλαμβανομένων σ’ αυτά και των δημοσίων εγγράφων της ποινικής προδικασίας, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο, αλλά καταλείπονται αμφιβολίες, αν λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν οι ως άνω δύο ποινικές αποφάσεις μαζί με τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα κατά το σχηματισμό του πορίσματός της περί αποκλειστικής υπαιτιότητας της παθούσας - αναιρεσείουσας (πρβλ.

ΑΠ 76/2014, ΑΠ 667/2013, ΑΠ 1046/2006). Έτσι όμως η προσβαλλόμενη υπέπεσε στην πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη αποδεικτικών μέσων, που η αναιρεσείουσα είχε επικαλεστεί και προσκομίσει νόμιμα και συνεπώς ο 1ος αναιρετικός λόγος πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος. Περαιτέρω, με τον 2ο και 3ο αναιρετικό λόγο εκ του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 ΚΠολΔ (ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση ουσιαστικών κανόνων δικαίου με ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες) πλήττεται επίσης το κεφάλαιο της υπαιτιότητας των εμπλακέντων στο ατύχημα οδηγών.

Επομένως, η αναιρετική εμβέλεια του 1ου αναιρετικού λόγου, που έγινε δεκτός, στο σύνολο της προσβαλλόμενης απόφασης και οδηγεί στην παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, καθιστά αλυσιτελή πλέον την εξέταση του 2ου και 3ου αναιρετικού λόγου, εφόσον με αυτούς πλήττεται το ίδιο κεφάλαιο της προσβαλλόμενης απόφασης και επίσης, αμφότεροι οι ως άνω αναιρετικοί λόγοι αποβλέπουν στην παραδοχή της αίτησης αναίρεσης.

Συμπερασματικά, κατόπιν όλων αυτών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση στο σύνολό της και να παραπεμφθεί η υπόθεση στο Δικαστήριο, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους Δικαστές (άρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ). Επίσης, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου, που έχει καταθέσει η αναιρεσείουσα για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης (άρθρ. 495 παρ. 3 εδ.

ε’ ΚΠολΔ) και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, που δεν έχει καταθέσει προτάσεις, κατά το νόμιμο αίτημα αυτής, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό (άρθρ. 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αρ. 437/2014 οριστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Λάρισας, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία του άρθρου 681Α ΚΠολΔ.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές.

Διατάσσει να επιστραφεί στην αναιρεσείουσα το παράβολο, που αυτή κατέθεσε για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, που ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαΐου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ