Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for absent defendants and inadmissible arguments.

Απόφαση 804 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 804/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Γεώργιο Σακκά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Της Z. G. του M., 2.Του Z. Z. του L., που εκπροσωπείται από την ασκούσα την γονική μέριμνα μητέρα του, 3. Της Z. G. του L., που εκπροσωπείται από την ασκούσα την γονική μέριμνα μητέρα του, 4. της Z. G. του L., που εκπροσωπείται από την ασκούσα την γονική μέριμνα μητέρα του, 5. Του Z. P. του P., 6. Της D. T. του P. και 7. Της D. L. του P., όλοι οι ανωτέρω κάτοικοι ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Γεώργιου Μανουσάκη και κατέθεσαν προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Γ. Δ. του Χ., κατοίκου ..., 2. Χ. Δ. του Γ., κατοίκου ..., αμφότεροι δεν παραστάθηκαν και δεν εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και 3. Της ανώνυμης εταιρίας ασφαλειών με την επωνυμία "ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ ΑΕΓΑ" που εδρεύει στο 15ο χιλιόμετρο Θεσσαλονίκης - Περαίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου του Ιωάννη Καραγκούνη, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 42607/26-9-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28429/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 539/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11-5-2009 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Σακκάς ανέγνωσε την από 29-2-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες υπ' αριθμ. 2009β/8-6-2010 και 2008β/8-6-2010 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ... αποδεικνύεται ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση για αρχική δικάσιμο της 6-5-2011, οπότε η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε από το πινάκιο δια τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας απόφασης, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους πρώτο και δεύτερο αναιρεσιβλήτους Γ. Δ. και Χ. Δ.. Όμως, αυτοί δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου με πληρεξούσιο δικηγόρο, ούτε κατέθεσαν δήλωση μη παραστάσεως κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Συνεπώς, η συζήτηση πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρ. 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

2. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση των αιτιολογιών αναφέρεται σε "ζήτημα" που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Ζήτημα" δε αποτελούν οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, για τους οποίους το δικαστήριο οφείλει να διαλάβει τις αναγκαίες, για την ευδοκίμηση ή την απόρριψή τους, παραδοχές. Δεν αποτελεί "ζήτημα" οι αξιολογήσεις του δικαστηρίου της ουσίας που αφορούν την εκτίμηση των αποδείξεων, αρκεί το αποδεικτικό πόρισμα να είναι σαφές. Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου πλήττουν την Εφετειακή απόφαση με την αιτίαση ότι εσφαλμένα δέχτηκε ότι η ταχύτητα της δίκυκλης μοτοσικλέτας, που οδηγούσε ο θανών συγγενής τους, ήταν υπερβολική, ενώ από την έκθεση αυτοψίας του Λ. προκύπτει ότι η ταχύτητα του ζημιογόνου αυτοκινήτου ήταν κατά πολύ μεγαλύτερη από αυτής της μοτοσικλέτας, καθώς και ότι ο αποφευκτικός ελιγμός προς τα αριστερά του θανόντος ήταν εσφαλμένος. Οι αιτιάσεις αυτές δεν στοιχειοθετούν το λόγο του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αφού δεν αναφέρονται στις κρίσιμες παραδοχές, αλλά στην εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία δεν ελέγχεται αναιρετικώς, αφού το αποδεικτικό πόρισμα είναι σαφές. Επομένως, πρέπει ο λόγος αυτός να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

3.Κατά την έννοια του αριθ.8 άρθρου 559 ΚΠολΔ "πράγματα" αποτελούν οι ουσιώδεις αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων. Επομένως, ο δεύτερος λόγος, που προσάπτει στην απόφαση την πλημμέλεια αυτή σε σχέση με την επίκληση των αποδείξεων, καθώς επίσης σε σχέση με απλά επιχειρήματα, δεν βρίσκει έρεισμα στον επικαλούμενο αναιρετικό λόγο από το άρθρο 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ και άρα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

4. Ο προβλεπόμενος στο 559 αριθ.10 ΚΠολΔ λόγος στοιχειοθετείται όταν το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο δέχτηκε "πράγματα"χωρίς απόδειξη. Ως "πράγματα" νοούνται και στη διάταξη αυτή οι αυτοτελείς ισχυρισμοί όχι δε οι απλές ή αιτιολογημένες αρνήσεις που μπορούν να αποδειχθούν ανταποδεικτικώς (άρθρο 345 ΚΠολΔ) ή τα πραγματικά επιχειρήματα των διαδίκων από τα οποία συμπερασματικά συνάγεται η αλήθεια ή αναλήθεια των περιστατικών που απαρτίζουν την ιστορική βάση των αυτοτελών ισχυρισμών(αγωγής, ένστασης, αντέστασης). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο του αναιρετηρίου η εφετειακή απόφαση πλήττεται, διότι δέχεται ότι η ταχύτητα της δίκυκλης μοτοσικλέτας ήταν υπερβολική χωρίς να στηρίζει την κρίση της αυτή σε οποιοδήποτε αποδεικτικό μέσο. Η αιτίαση όμως αυτή είναι απαράδεκτη ως αναιρετικός λόγος από το άρθρο 559 αριθ. 10 ΚΠολΔ, διότι το περιστατικό αυτό δεν έχει χαρακτήρα αυτοτελή, ώστε να συνιστά "πράγμα", υπό την έννοια της διάταξης αυτής, αλλά συνιστά αιτιολογημένη άρνηση της αγωγικής θεμελίωσης ως προς το ζήτημα της υπαιτιότητας, Συνεπώς ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος και πρέπει να απορριφθεί.

5. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του την έκθεση πραγματογνωμοσύνης Λ., τεχνικού συμβούλου τους, καθώς και το σχεδιάγραμμα τροχαίας, που είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει. Όμως από τη διαβεβαίωση στην πληττομένη απόφαση, ότι το Εφετείο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση έλαβε υπόψη, εκτός από τα άλλα αποδεικτικά μέσα, και όλα τα έγγραφα που είχαν επικαλεσθεί και προσκομίσει οι διάδικοι, δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται και τα ανωτέρω έγγραφα.

Συνεπώς, ο τέταρτος λόγος του αναιρετηρίου, από το άρθρο 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της τρίτης αναιρεσίβλητης εταιρείας (άρθρ.176 και 183 ΚΠολΔ), η οποία παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-5-2009 αίτηση για αναίρεση της 539/2009 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της τρίτης αναιρεσίβλητης εταιρείας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Απριλίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Μαΐου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ