Legislator Case Law & Legislation
803/2017 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against bankruptcy court ruling on merchant status and debt restructuring eligibility.

Case Number 803/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the First Instance Court's decision to reject her request for debt restructuring under Law 3869/2010. The appellant argued that the court incorrectly assessed evidence regarding her business status, but the court found she maintained a commercial coffee-bar enterprise with employees and credit contracts, qualifying her as a merchant rather than a small trader. Consequently, the court ruled that the First Instance Court correctly applied substantive law and did not commit a reversible error warranting the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Articles 94(1), 96(1), 104, 568(4), 576(2) of the Code of Civil Procedure; Article 226(4)(b)-(c) of the Code of Civil Procedure; Article 560(1) of the Code of Civil Procedure; Article 1(1) of Law 3869/2010; Article 2 of the Code of Civil Procedure; Article 1 of the Commercial Code. An appeal is inadmissible if the lower court correctly applied substantive law regarding the distinction between a merchant and a small trader based on evidence of business organization and credit contracts.

Keywords

AI generated
bankruptcy eligibility merchant status small trader distinction debt restructuring commercial activity appeal admissibility evidence assessment

Cited Legislation

AI generated
Articles 94(1), 96(1), 104, 568(4), 576(2) of the Code of Civil Procedure
Article 226(4)(b)-(c) of the Code of Civil Procedure
Article 560(1) of the Code of Civil Procedure
Article 1(1) of Law 3869/2010
Article 2 of the Code of Civil Procedure
Article 1 of the Commercial Code
Article 8(6) of Law 3869/2010
Article 495(4)(e) of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 803 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 803/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ, Αλεξάνδρα Κακκαβά και Ναυσικά Φράγκου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 21 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ε. Κ. του Γ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Τραπεζικής ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ ... ΑΕ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", 2) τραπεζικής ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα και 3) τελούσας υπό καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων η 1η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Στέργιο Σπυρόπουλο, που δεν κατέθεσε προτάσεις, η 2η από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Χατζηαντωνίου, ενώ η 3η δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-9-2011 αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Καρδίτσας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 83/2014 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-4-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι 1η και 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ναυσικά Φράγκου διάβασε την από 7-1-2016 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Καλαματιανού, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων της αίτησης για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 83/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας.

Οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 104, 568 παρ. 4 και 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ο αναιρεσείων ή ο αναιρεσίβλητος δεν εμφανισθεί η δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, δηλαδή μετά η διά του πληρεξουσίου δικηγόρου του, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως ποιός επισπεύδει τη συζήτηση της υποθέσεως.

Και αν μεν η συζήτηση επισπεύδεται από το διάδικο που εμφανίστηκε και δεν εμφανίστηκε ο αντίδικός του, πρέπει να προσκομίζεται με επίκληση η κλήση που επιδόθηκε. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδάφ. β’ και γ’ του ΚΠολΔ. που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ’ άρθρο 575 εδάφ. β’ του ιδίου κώδικα, αν η συζήτηση αναβληθεί ο γραμματέας οφείλει αμέσως μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίστηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Κατά την έννοια της τελευταίας αυτής διάταξης, η αναβολή της υπόθεσης και η εγγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για τη μετ’ αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για τη δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήτευση του διαδίκου.

Προϋπόθεση, όμως, της εγκυρότητας της κλήτευσης αυτής, συνεπεία της αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο, είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ’ αναβολή δικάσιμο διάδικος είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί για τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση, είτε είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο.

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου δεν εμφανίστηκαν και δεν έλαβαν μέρος στη συζήτηση η αναιρεσείουσα Ε. Κ. και η τρίτη αναιρεσίβλητη, υπό ειδική εκκαθάριση τελούσα, ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία "... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.". Περαιτέρω όπως προκύπτει από την ...18-5-2015 έκθεση επιδόσεως της Δικαστικής Επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Πειραιώς Μ.

Κ., που προσκομίζει και επικαλείται η δεύτερη αναιρεσίβλητη ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την επωνυμία "... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.", μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου Δικηγόρου της αναιρεσείουσας Η. Π., ο οποίος υπογράφει την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και στον οποίο, όπως προκύπτει από το .../17-4-2015 πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου Καρδίτσας Ε.

Γ. - Κ. που προσκομίζει και επικαλείται, η αναιρεσείουσα έχει χορηγήσει ειδική πληρεξουσιότητα για την κατάθεση, προσδιορισμό, εκπροσώπηση και υποστήριξη της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως, επιδόθηκε στην τρίτη αναιρεσίβλητη ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με την έκθεση καταθέσεως, την πράξη προσδιορισμού δικασίμου για την δικάσιμο της 22-1-2016 και κλήση προς συζήτηση και κατά την οποία η συζήτηση της υποθέσεως αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Επομένως, εφόσον η απολειπομένη αναιρεσείουσα, με βάση τα προαναφερόμενα, επέσπευσε τη συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 22-1-2016, και για την οποία είχε κλητεύσει νόμιμα την επίσης απολειπομένη τρίτη αναιρεσίβλητη, η εγγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο, για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας ισχύει ως κλήτευσή της για την νέα δικάσιμο, πρέπει δε ο Άρειος Πάγος να συζητήσει την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι και παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί (άρθρο 576 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ).

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή της με το άρθρο τρίτο του άρθρ. 1 του Ν. 4335/2015, και εφαρμόζεται εν προκειμένω, ως εκ του χρόνου άσκησης της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης (16-4-2015), κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ’ αυτούς. Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές. Περαιτέρω, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 1 του Ν. 3869/2010, "φυσικά πρόσωπα που δεν έχουν πτωχευτική ικανότητα και έχουν περιέλθει, χωρίς δόλο, σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών τους (εφεξής οφειλέτες), δικαιούνται να υποβάλουν στο αρμόδιο δικαστήριο την αίτηση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 για τη ρύθμιση των οφειλών τους και απαλλαγή".

Η προϋπόθεση της έλλειψης πτωχευτικής ικανότητας διατυπώνεται από τον νομοθέτη αρνητικά. Το σχετικό αρνητικό γεγονός δεν είναι κατ’ αρχήν απαραίτητο να διαλαμβάνεται στην αίτηση ως στοιχείο ενεργητικής νομιμοποίησης. Σύμφωνα με τον σκοπό του νόμου, στη ρύθμιση του νόμου υπάγονται μόνο φυσικά πρόσωπα, και μάλιστα πρόσωπα που δεν ασκούν αυτοτελή οικονομική δραστηριότητα, που να τους προσδίδει την ιδιότητα του εμπόρου.

Προσθέτως, υπάγονται και όσοι ήταν έμποροι, έπαψαν όμως την εμπορία ή την οικονομική τους δραστηριότητα, χωρίς κατά την παύση αυτή να έχουν παύσει τις πληρωμές τους (άρθρ. 2 παρ. 3 ΠτΚ) (εντάσσονται στο Ν. 3869/2010, αν έπαυσαν να έχουν εμπορική ιδιότητα, συνέχισαν τις πληρωμές και έπειτα περιήλθαν σε αδυναμία πληρωμών), υπάγονται και οι "μικροέμποροι", για τους οποίους το κέρδος από την άσκηση εμπορικών πράξεων αποτελεί αμοιβή του σωματικού τους μόχθου και κόπου και όχι κερδοσκοπικής δραστηριότητας (ΑΠ 947/1995), όπως είναι π.χ.

η μοδίστρα, ο υπαίθριος μικροπωλητής σε πάγκους, αγορές και πανηγύρια, ο γυρολόγος, ο πλανόδιος λαχειοπώλης κ.λπ., καθώς αυτοί είναι βιοπαλαιστές έτοιμοι να τραπούν εις άλλα βιοποριστικά επαγγέλματα από εποχής εις εποχήν και επομένως δεν έχουν κατά τα ισχύοντα στον ΠτΚ πτωχευτική ικανότητα (ΑΠ 947/1995). Αντιθέτως δεν υπάγονται στη ρύθμιση του Ν. 3869/2010 οι οφειλέτες που κατά τον χρόνο της παύσεως των πληρωμών είχαν την εμπορική ιδιότητα (αν έπαυσαν τις πληρωμές, όταν ήταν ακόμα έμποροι τότε απορρίπτεται η αίτηση).

Η εμπορική ιδιότητα, είτε υφιστάμενη, είτε αναγόμενη στο παρελθόν κατά το χρονικό όμως σημείο κατά το οποίο έπαυσαν οι πληρωμές, είναι η προϋπόθεση που προσδίδει πτωχευτική ικανότητα στο φυσικό πρόσωπο, αποκλείοντας την υπαγωγή του στο πεδίο εφαρμογής του νόμου. Κατά τη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠτΚ (Ν. 3588/2007) πτωχευτική ικανότητα έχουν οι έμποροι.

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του ΕμπΝ και τη διδασκαλία του εμπορικού δικαίου, έμπορος είναι ο κατά σύνηθες επάγγελμα ασκών εμπορικές πράξεις. Οι έμποροι επομένως, για τους οποίους μάλιστα βάσει του όρθρου 8 παρ. 2 του Διατάγματος περί αρμοδιότητας των εμποροδικείων ισχύει το τεκμήριο της εμπορικότητας, σύμφωνα με το οποίο όλες οι συναλλαγές που γίνονται από τον έμπορο τεκμαίρεται ότι γίνονται χάριν της εμπορίας του, αποκλείονται από την εφαρμογή του ν. 3869/2010, στη ρύθμιση του οποίου, συνεπώς, δεν υπάγονται ούτε τα ιδιωτικά χρέη του εμπόρου.

Γι’ αυτούς, σε περίπτωση αδυναμίας εκπληρώσεως των ληξιπρόθεσμων χρηματικών υποχρεώσεών τους κατά τρόπο γενικό και μόνιμο (παύση πληρωμών), ισχύουν οι ρυθμίσεις του Ν. 3588/2007 (ΠτΚ) και όχι αυτές του Ν. 3869/2010. Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με την από 2-9-2011 αίτησή της, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καρδίτσας, αφού εξέθεσε αναλυτικά τα ληξιπρόθεσμα χρέη της προς τις καθ’ ων - πιστώτριες, ήτοι οι ήδη δεύτερη και τρίτη των αναιρεσιβλήτων και η ...

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε., της οποίας καθολική διάδοχος δυνάμει της 61164/20-11-2014 απόφασης της Γ.Γ. Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης διά συγχωνεύσεως από εξαγορά είναι η πρώτη αναιρεσίβλητη, την έλλειψη δόλου εκ μέρους της όσον αφορά στην περιέλευσή της στην αδυναμία εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων χρεών της, την οικονομική και οικογενειακή κατάστασή της, και ειδικότερα το μοναδικό μηνιαίο εισόδημα από την εκμίσθωση ενός διαμερίσματος κυριότητάς της, επικαλέσθηκε την έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και την μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών της προς τις πιστώτριες και ζήτησε να γίνει δεκτό από τις πιστώτριες το προτεινόμενο από αυτή σχέδιο, άλλως να ρυθμιστούν τα χρέη της κατά το ν. 3869/2010, ώστε να επέλθει απαλλαγή της από κάθε τυχόν υφιστάμενο υπόλοιπο έναντι των πιστωτριών της, στην υποβληθείσα από αυτήν κατάσταση, αφού ληφθούν υπόψη η περιουσιακή και οικογενειακή της κατάσταση, χωρίς να διαταχθεί η ρευστοποίηση του περιγραφόμενου στην αίτηση περιουσιακού της στοιχείου, διότι δεν θα αποφέρει αξιόλογο τίμημα για την ικανοποίηση των ως άνω πιστωτριών της.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την 28/2013 απόφασή του, δέχθηκε εν μέρει την αίτηση και ρύθμισε τα χρέη της αιτούσας - αναιρεσείουσας κατά τον αναφερόμενο σ’ αυτήν τρόπο. Κατ’ αυτής άσκησε έφεση η ... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε., επικαλούμενη, μεταξύ άλλων ότι η αίτηση έπρεπε να απορριφθεί κατ’ ουσίαν, διότι η αιτούσα δεν είχε απολέσει την εμπορική ιδιότητα.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο, δικάζοντας ως Εφετείο, δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά κρίση του, ως αποδειχθέντα, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Η πρώτη των εφεσιβλήτων, Ε. Κ., διατηρούσε από τον Ιανουάριο του έτους 2008, ατομική επιχείρηση, καφέ μπαρ στην πόλη της Καρδίτσας, έχοντας μάλιστα μισθώσει κατάστημα προς άσκηση της επαγγελματικής της αυτής δραστηριότητας και απασχολώντας στην επιχείρησή της αυτή κάποια άτομα, ως προσωπικό του καταστήματος, σύμφωνα και με τα όσα ενόρκως κατέθεσε στο ακροατήριο του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ο μάρτυρας της πρώτης των εφεσιβλήτων.

Επιπροσθέτως, τα δηλωθέντα εισοδήματά της, προέρχονταν από την άσκηση της ατομικής αυτής επιχείρησης, ως η ίδια άλλωστε συνομολογεί (ισχυριζόμενη όμως περαιτέρω ότι είχε την ιδιότητα της μικρεμπόρου και όχι της εμπόρου), ενώ είχε προβεί και σε σύναψη συμβάσεων πίστωσης, με τραπεζικές εταιρίες, (κατά τα κατωτέρω αναγραφόμενα), χαρακτηριστικό των οποίων (συμβάσεων πίστωσης) σημειωτέον είναι η ιδιότητα του αντισυμβαλλομένου της τράπεζας, ως εμπόρου.

Συνεπώς, η πρώτη των εφεσιβλήτων, έχοντας αναπτύξει μια τέτοια επαγγελματική δραστηριότητα, είχε αποκτήσει την ιδιότητα της εμπόρου και όχι της μικρεμπόρου, ως διατείνεται η ίδια, ιδιότητα την οποία και απώλεσε στις 23-1-2011 με την διακοπή της λειτουργίας της επιχείρησής της (βλ. την από 16-4-2013 βεβαίωση διακοπής εργασιών που προσκομίζεται από την αιτούσα).

Περαιτέρω αποδείχθηκε, ότι η πρώτη των εφεσιβλήτων, είχε συνάψει: 1) με τους εκπροσώπους της τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ" (δεύτερης των εφεσιβλήτων): α) τη με αριθμό ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 11.333,21 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, β) τη με αριθμό ...

σύμβαση πιστωτικής κάρτας, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 1.902,67 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, γ) τη με αριθμό ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 1.230,64 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων και δ) τη με αριθμό ...

σύμβαση πιστωτικής κάρτας, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 3.224,23 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, 2) με τους εκπροσώπους της τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "... ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ", τρίτης των εφεσιβλήτων, σύμφωνα και με τα όσα αναγραφόταν στην αίτηση της πρώτης των εφεσιβλήτων:

α) τη με αριθμό ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 2.286,95 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, β) τη με αριθμό ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 2.322,32 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, και γ) τη με αριθμό ...2008 σύμβαση δανείου, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 11.041,78 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, και 3) με τους εκπροσώπους της εφεσίβλητης, τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία "...

ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ": α) τη με αριθμό ... σύμβαση πιστωτικής κάρτας, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 4.490,16 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, β) τη με αριθμό ... σύμβαση ανοιχτής πίστωσης, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 4.985,71 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, γ) τη με αριθμό ...

σύμβαση στεγαστικού δανείου, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 69.647,03 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, δ) τη με αριθμό ... σύμβαση στεγαστικού δανείου, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 32.326,69 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων, και ε) τη με αριθμό ...

σύμβαση τρεχούμενου λογαριασμού, από την οποία και όφειλε - τουλάχιστον κατά το χρόνο άσκησης της αίτησής της - το ποσό των 0,14 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων και των εξόδων (βλ. τα όσα αναγραφόταν στην αίτησή της και επί του πίνακα του περιεχομένου στις παρατηρήσεις της εκκαλούσας που κατέθεσε ενώπιον του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου).

Αποδείχθηκε περαιτέρω, ότι η πρώτη των εφεσιβλήτων ήταν ήδη, από, τις 28-7-2010, υπερήμερη στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απέρρεαν από τις υπ’ αριθμ. ... συμβάσεις στεγαστικών δανείων που είχε συνάψει με τους εκπροσώπους της εκκαλούσας και για το λόγο αυτό η τελευταία είχε κοινοποιήσει στην πρώτη των εφεσιβλήτων, τις, από 25-8-2010, δύο επιστολές, με τις οποίες καλούσε την τελευταία να εξοφλήσει άμεσα το χρεωστικό υπόλοιπο που απέρρεε από τις συμβάσεις αυτές (βλ.

τις υπ’ αριθμ. .../6-9-2010 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Καρδίτσας, Χ. Μ.). Επιπροσθέτως, στις 28-7-2010, η εκκαλούσα έκλεισε οριστικά τον λογαριασμό που τηρούταν σε εκτέλεση της με αριθμό ... σύμβασης ανοιχτής πίστωσης, καλώντας μάλιστα την πρώτη των εφεσιβλήτων να εξοφλήσει άμεσα το χρεωστικό υπόλοιπο, και τούτο διότι η πρώτη των εφεσιβλήτων δεν εκπλήρωνε προσηκόντως τις υποχρεώσεις της, από τη σύμβαση της ανοιχτής πίστωσης (βλ.

σχετ. την υπ’ αριθμ. ...31-8-2010 έκθεση επίδοσης της ίδιας ως άνω δικαστικής επιμελήτριας, που προσκομίζεται από την εκκαλούσα). Ως εκ τούτου, αποδείχθηκε, ότι η πρώτη των εφεσιβλήτων είχε διακόψει τις πληρωμές ήδη πριν την διακοπή της εμπορικής της δραστηριότητας, τόσο τις σχετικές με τα στεγαστικά δάνεια που είχε λάβει, όσο και τη σύμβαση ανοιχτής πίστωσης, σύμβαση που σημειωτέον αναιρεί τα υποστηριζόμενα από την πρώτη των εφεσιβλήτων, περί άσκησης μικρεμπορίας, κατά την οποία οι ασκούντες αυτή (όπως πλανόδιοι μικροπωλητές, πλανόδιος λαχειοπώλης, ως έχουν κριθεί τα επαγγέλματα των μικρεμπόρων από θεωρία και νομολογία), δεν καταφεύγουν στη σύναψη συμβάσεων πίστωσης.

Σημειωτέον επιπροσθέτως, ότι για τις στεγαστικές συμβάσεις, στην εκπλήρωση των οποίων επίσης δεν φάνηκε συνεπής η πρώτη των εφεσιβλήτων, ισχύει το τεκμήριο της εμπορικότητας, σύμφωνα με το οποίο όλες οι συναλλαγές που γίνονται από τον έμπορο τεκμαίρεται ότι γίνονται χάριν της εμπορίας του, δεδομένου μάλιστα ότι η πρώτη των εφεσιβλήτων δεν ανατρέπει (ούτε και επιχείρησε άλλωστε) το τεκμήριο εμπορικότητας που καταλαμβάνει και τις συμβάσεις αυτές.

Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, το οποίο έκρινε, ότι η αιτούσα υπαγόταν στις διατάξεις του ν. 3869/2010 και δέχθηκε στη συνέχεια εν μέρει την αίτηση, εσφαλμένα τις αποδείξεις εκτίμησε, όπως βάσιμα παραπονείται η εκκαλούσα...". Και υπό τις ως άνω παραδοχές δέχθηκε κατ’ ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, κράτησε την αίτηση και την απέρριψε, ως αβάσιμη.

Έτσι που έκρινε το Δικαστήριο της ουσίας δεν παραβίασε, ευθέως τις προαναφερόμενες διατάξεις ουσιαστικού δικαίου των άρθρων 1 παρ. 1 του ν. 3869/2010, 2 ΠτΚ και 1 του Εμπ.Ν., τις οποίες ερμήνευσε και εφάρμοσε ορθώς, ούτε παραβίασε τα διδάγματα της κοινής πείρας κατά την εφαρμογή τους ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ’ αυτούς.

Ειδικότερα, εφόσον δέχθηκε ανελέγκτως, ότι η αναιρεσείουσα διατηρούσε επιχείρηση καφέ-μπαρ σε μισθωμένο από αυτήν κατάστημα, στην Καρδίτσα, στην οποία απασχολούσε υπαλλήλους και για την άσκηση της οποίας είχε προβεί, ως έμπορος, σε σύναψη συμβάσεων πίστωσης με τρεις Τράπεζες, δραστηριότητα που ενέχει οργάνωση κεφαλαίου και εργασίας τρίτων προσώπων, των οποίων υπάρχει κερδοσκοπική εκμετάλλευση, ορθώς έκρινε περαιτέρω, ότι είχε αυτοτελή οικονομική δραστηριότητα, που της προσέδιδε την ιδιότητα της εμπόρου (και όχι της μικρεμπόρου), δοθέντος δε ότι, όπως επίσης έγινε δεκτό, την ιδιότητα αυτή διατηρούσε κατά το χρόνο της παύσης των πληρωμών της, αυτή έχει πτωχευτική ικανότητα και δεν υπάγεται στη ρύθμιση του ν. 3869/2010.

Επομένως, το Μονομελές Πρωτοδικείο δεν υπέπεσε στην από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια, η οποία αποδίδεται με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης, ο οποίος πρέπει να απορριφθεί, ως αβάσιμος. Καθ’ όσο μέρος όμως, υπό το πρόσχημα της πλημμέλειας του άρθρου 560 αρ. 1 πλήττεται η κρίση του Δικαστηρίου της ουσίας περί την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων (κακή εκτίμηση των δώδεκα τραπεζικών συμβάσεων και της μαρτυρικής κατάθεσης), ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Εν όψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως. Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 8 παρ. 6 ν. 3869/2010 που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη. Τέλος πρέπει να διαταχθεί να εισαχθεί το παράβολο στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-4-2015 αίτηση της Ε. Κ. για αναίρεση της 83/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καρδίτσας. Και

Διατάζει να εισαχθεί στο Δημόσιο Ταμείο το παράβολο με αριθμούς διπλοτύπων ... (Δημοσίου) και ... (ΤΑΧΔΙΚ).

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαΐου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Μαΐου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ