Supreme Court dismisses appeal regarding employee transfer benefits and airport subsidy calculations under Greek law.

Απόφαση 803 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 803/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Ειρήνη Αθανασίου και Αλέξανδρο Νικάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Φεβρουαρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1 ........., 2) ........., 3 )..........., 4) ........... και ........... ως κληρονόμων και καθολικών διαδόχων του συζύγου και πατρός τους αντίστοιχα ............, και 5) ......... Εκπροσωπήθηκαν όλοι από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ρουπακιώτη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών. Εκπροσωπήθηκε από την Αφροδίτη Κουτούκη, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ. βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-12-1999 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2457/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 420/2003 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 23-5-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου, διάβασε την από 25-1-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, με το άρθρο 1 του ν. 811/1978 ιδρύθηκε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ (Α.Α.) Ανώνυμος Εταιρεία". Σκοπός της εταιρείας αυτής ορίστηκε, με το άρθρο 2 παρ. 1 του ίδιου νόμου, η μελέτη, κατασκευή, οργάνωση, λειτουργία, διοίκηση, εκμετάλλευση και ανάπτυξη του νέου αερολιμένα Αθηνών.

Με το ν. 2338/1995 ("κύρωση Σύμβασης Ανάπτυξης του νέου Διεθνούς Αεροδρομίου της Αθήνας στα Σπάτα. ΄Ιδρυση της εταιρείας "Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών Α.Ε.", έγκριση περιβαλλοντικών όρων και άλλες διατάξεις") ορίστηκε : α) ΄Ότι από τη χρονολογία ενάρξεως της ισχύος της "Σύμβασης Ανάπτυξης Αεροδρομίου" η ως άνω ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ (Α.Α.) Α.Ε." λύεται και τίθεται σε εκκαθάριση (άρθρο 2 παρ. 1).

Β) ΄Ότι το προσωπικό της εταιρείας αυτής μεταφέρεται με κοινές αποφάσεις των καθοριζόμενων Υπουργών στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και με την ίδια σχέση εργασίας, τις ίδιες αποδοχές και τα κάθε είδους γενικά ή ειδικά επιδόματα σε προσωποπαγείς θέσεις της ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας, που συνιστώνται με την πράξη της μεταφοράς και καταργούνται με τη με οποιοδήποτε τρόπο αποχώρηση του προσωπικού που μεταφέρθηκε και ότι η διαδικασία της μεταφοράς και οι ειδικότητες με τις οποίες θα γίνει η μεταφορά, καθώς και κάθε συναφής λεπτομέρεια ρυθμίζονται με κοινές αποφάσεις των ίδιων Υπουργών (άρθρο 2 παρ. 2).

Γ) ΄Ότι ιδρύεται νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με τη μορφή ανώνυμης εταιρείας με έδρα το Δήμο Σπάτων και την επωνυμία "Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (άρθρο 3), που, κατά το άρθρο 2 του καταστατικού της, έχει ως σκοπό την εκπλήρωση οποιωνδήποτε ή και όλων των εργασιών ή δραστηριοτήτων, που συνδέονται με το σχεδιασμό, τη χρηματοδότηση, την κατασκευή, την ολοκλήρωση, τη θέση σε λειτουργία, τη συντήρηση, τη λειτουργία, τη διοίκηση και την ανάπτυξη αεροδρομίου στα Σπάτα Αττικής.

Κατ΄ εξουσιοδότηση του άρθρου 2 του παραπάνω ν. 2338/1995 εκδόθηκε η υπ΄ αριθ. Δ9/Β της 27-5-1996 κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Οικονομικών και Μεταφορών και Επικοινωνιών ("μεταφορά στην Υ.Π.Α. του προσωπικού της Α.Ε. "Αερολιμήν Αθηνών" -Φ.Ε.Κ. Β΄ 391), με την οποία ορίστηκαν, μεταξύ άλλων, και τα εξής : α) ΄Ότι το προσωπικό της Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών μεταφέρεται στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, με κοινές αποφάσεις των Υπουργών Εσωτερικών - Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Μεταφορών και Επικοινωνιών (παράγρ. 1). β) Ότι το προσωπικό της Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών μεταφέρεται στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας με την ίδια σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αόριστου χρόνου, τις ίδιες αποδοχές και τα κάθε είδους γενικά ή ειδικά επιδόματα, σε προσωπαγείς θέσεις της ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας.

Οι θέσεις αυτές, που συνιστώνται αυτοδικαίως με την απόφαση μεταφοράς και καταργούνται με την κατά οποιονδήποτε τρόπο αποχώρηση του μεταφερθέντος προσωπικού, αντιστοιχούν στις κατηγορίες και στις ειδικότητες που προβλέπονται στον Οργανισμό της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, με βάση τα προσόντα των υπαλλήλων, όπως αυτά προκύπτουν από τα προσωπικά τους μητρώα, τα οποία θα περιέλθουν στην Υ.Π.Α., Δ/νση Δ9, μαζί με τις σχετικές βεβαιώσεις αποδοχών.

Σε περίπτωση κατά την οποία στον Οργανισμό της Υ.Π.Α. δεν προβλέπεται ειδικότητα αντίστοιχη με τα τυπικά τους προσόντα, η μεταφορά γίνεται σε παρεμφερή ειδικότητα. Ο χρόνος υπηρεσίας των υπαλλήλων που μεταφέρονται λογίζεται ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στη νέα τους υπηρεσία (παράγρ. 2).

Εξάλλου, με το π.δ. 572 της 1/6/12-1988 ("προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβίβασης επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων αυτών"), με τις διατάξεις του οποίου εναρμονίστηκε η ελληνική νομοθεσία προς εκείνη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ειδικότερα προς τις διατάξεις της σχετικής οδηγίας του Συμβουλίου της 14-2-1977 (77/187 ΕΟΚ), ορίζονται, μεταξύ άλλων :

α) Στο άρθρο του 1 παρ. 2 ότι "οι διατάξεις του παρόντος εφαρμόζονται επί πάσης συμβατικής ή εκ του νόμου μεταβιβάσεως επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων σε άλλον επιχειρηματία". β) Στο άρθρο του 2 παρ. 1 ότι "μεταβιβάζων είναι κάθε φυσικό ή νόμιμό πρόσωπο το οποίο λόγω μεταβίβασης χάνει την ιδιότητα του επιχειρηματία στην επιχείρηση, την εγκατάσταση ή το τμήμα εγκατάστασης.

Διάδοχος είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο λόγω μεταβίβασης αποκτά την ιδιότητα του επιχειρηματία στην επιχείρηση, την εγκατάσταση ή το τμήμα εγκατάστασης......". γ) Στο άρθρο του 3 παρ. 1 ότι "τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που έχει ο μεταβιβάζων από σύμβαση ή σχέση εργασίας που υφίσταται κατά την ημερομηνία της για οποιοδήποτε λόγο μεταβίβασης, βαρύνουν εξαιτίας της μεταβίβασης αυτής το διάδοχο.....".

δ) Στο άρθρο του 3 παρ. 2 ότι "με την επιφύλαξη της επόμενης παραγράφου, μετά τη για οποιοδήποτε λόγο μεταβίβαση, ο διάδοχος τηρεί τους όρους εργασίας που προβλέπονται από συλλογική σύμβαση εργασίας, απόφαση διαιτησίας, κανονισμό ή ατομική σύμβαση εργασίας". Από τις πιο πάνω όμως διατάξεις του ν. 2338/1995 σαφώς προκύπτει, ότι δεν χώρησε οποιαδήποτε μεταβίβαση της περιουσίας ή της επιχειρήσεως της προαναφερόμενης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ (Α.Α.) Α.Ε." προς το Ελληνικό Δημόσιο, υπηρεσία του οποίου αποτελεί η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (Υ.Π.Α.), αλλ΄ απλώς προβλέφθηκε η μεταφορά του προσωπικού της εν λόγω ανώνυμης εταιρείας στην τελευταία Υπηρεσία (Υ.Π.Α.), κατά τον τρόπο και με τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην ως άνω διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 2 του εν λόγω νόμου, για να διασφαλιστούν η συνεχής απασχόληση του προσωπικού αυτού, καθώς και το ύψος των εν γένει αποδοχών (συμπεριλαμβανομένων και των κάθε είδους γενικών και ειδικών επιδομάτων), που οι εργαζόμενοι λάμβαναν μέχρι την πραγματοποίηση της μεταφοράς τους στην Υ.Π.Α..

΄Ετσι δεν υφίσταται στην περίπτωση αυτήν έδαφος εφαρμογής των διατάξεων του ως άνω π.δ. 572/1988. Περαιτέρω, με την υπ΄ αριθ. 2026439/3480/0022 της 30-5/6-6-1997 Κ.Υ.Α. επεκτάθηκαν, με βάση το άρθρο 24 του ν. 2470/1997 ("αναμόρφωση μισθολογίου προσωπικού της Δημόσιας Διοίκησης και άλλες συναφείς διατάξεις"), έχοντας ανάλογη εφαρμογή, από 1-1-1997, εκτός άλλων, και οι διατάξεις των άρθρων 29 και 33 του τελευταίου νόμου στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αόριστου και ορισμένου χρόνου, που υπηρετεί στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ.

και Ο.Τ.Α.. Ειδικότερα, με τη διάταξη του άρθρου 29 του νόμου αυτού ορίζεται, ότι "σε περίπτωση που από τις ρυθμίσεις των διατάξεων του νόμου αυτού προκύπτουν συνολικές μηνιαίες αποδοχές μικρότερες από αυτές που έπαιρναν οι δικαιούχοι τους κατά την έναρξη της ισχύος του, η τυχόν διαφορά διατηρείται ως προσωπική μέχρι την κάλυψή της από οποιαδήποτε αύξηση των νέων αποδοχών".

Στη συνέχεια εκδόθηκε ο ν. 2515/1997, ο οποίος όρισε : α) Στην παρ. 1 του άρθρου του 20 ότι η περίπτωση δ΄ της παρ. 1 του άρθρου 9 του ν. 2266/1994, που επιτρέπει μετάταξη από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου των περιπτώσεων δ΄, ε΄ και στ΄ της παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 2190/1994 σε υπουργεία ή Ν.Π.Δ.Δ. ή Ο.Τ.Α. καταργείται. Β) Στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου του ότι οι μεταταγέντες ή μετατασσόμενοι με βάση την καταργούμενη με την παρ. 1 διάταξη, καθώς και με βάση τις διατάξεις του άρθρου 20 του ν. 2414/1996, του ν. 2436/1996 και του άρθρου 13 του ν. 2367/1995, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 18 του ν. 2446/1996, κατατάσσονται σε μισθολογικά κλιμάκια της οικείας κατηγορίας, ανάλογα με τα τυπικά τους προσόντα και το συνολικό χρόνο υπηρεσίας στο οικείο νομικό πρόσωπο.

Τυχόν επιπλέον τακτικές αποδοχές διατηρούνται ως προσωπική διαφορά, η οποία μειώνεται με οποιαδήποτε αύξηση των αποδοχών ή απολαβών από οποιαδήποτε αιτία και αν προέρχεται μέχρι πλήρους εξισώσεώς τους με τις αποδοχές και απολαβές της νέας θέσης. Ως τακτικές αποδοχές για την εφαρμογή της διατάξεως αυτής θεωρούνται ο βασικός μισθός, το χρονοεπίδομα (τριετίες, πολυετίες) και η Α.Τ.Α.

γ) Στην παρ. 5 του ίδιου άρθρου του ότι οι διατάξεις της παρ. 3 ισχύουν και για όλους τους υπαλλήλους, που μεταφέρονται ή μετατάσσονται, καθώς και γι΄ αυτούς που έχουν μεταφερθεί ή μεταταγεί στο Δημόσιο, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α. και μισθοδοτούνται με τις αποδοχές της θέσης από την οποία προέρχονται, όπως είναι και οι υπάλληλοι της Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών, οι οποίοι, κατά τα πιο πάνω, μεταφέρθηκαν στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Εξάλλου, με τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 4 του ν. 2366/1995 ορίστηκε, ότι "στους υπαλλήλους του μόνιμου και με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αόριστου χρόνου προσωπικού της Υ.Π.Α., εκτός των αναφερομένων στις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος (τους οποίους δεν αφορά η ένδικη υπόθεση), χορηγείται από 1-1-1996 ειδικό επίδομα υποστήριξης υπηρεσιών αερολιμένων ποσού τριάντα χιλιάδων (30.000) δραχμών......

Το ποσό αυτό καταβάλλεται στους υπαλλήλους μετά παρέλευση έτους από το διορισμό τους, προσαυξάνεται δε κατά ποσοστό δέκα τοις εκατό (10%) ανά έτος υπηρεσίας και μέχρι είκοσι τρία (23) έτη συνολικά". Στη συνέχεια, με τη διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 30 του ν. 2434/1996 ορίστηκε, ότι "το προβλεπόμενο στην παρ. 4 του άρθρου 4 του ν. 2366/1995 μηνιαίο ειδικό επίδομα υποστήριξης Υπηρεσιών Αερολιμένων για το μόνιμο προσωπικό της Υ.Π.Α., πλην των αναφερομένων στις παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου (τους οποίους δεν αφορά η ένδικη υπόθεση), καθώς και το με σύμβαση εργασίας αόριστου χρόνου προσωπικό που υπηρετεί στην Υ.Π.Α.

αυξάνεται κατά εξήντα πέντε τοις εκατό (65%) υπό την προϋπόθεση ότι επιτυγχάνεται η αναγκαία αύξηση της υποστήριξης, από την 1η Απριλίου έως την 31η Οκτωβρίου, των συστημάτων αεροναυτιλίας και εξυπηρέτησης των αεροδρομίων". Τέλος, με τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρου 13 του ν. 2465/1997 ορίστηκε, ότι "το προβλεπόμενο στην παρ. 3 του άρθρου 30 του ν. 2434/1996....

Μηνιαίο ειδικό επίδομα υποστήριξης Υπηρεσιών Αερολιμένων αυξάνεται αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 1996 στο ποσοστό που ορίζεται στην ως άνω διάταξη. Για το προσωπικό που μεταφέρθηκε βάσει των διατάξεων του άρθρου δεύτερου του ν. 2338/1995 η αναδρομικότητα ισχύει από 1-7-1996, ημερομηνία μεταφοράς τους στην Υ.Π.Α.".

Από το συνδυασμό των ως άνω παρατιθέμενων διατάξεων της παρ. 4 του άρθρου 4 του ν. 2366/1995, της παρ. 3 του άρθρου 30 του ν. 244/1996 και της παρ. 2 του άρθρου 13 του ν. 2465/1997 σαφώς προκύπτει, ότι το προαναφερόμενο ειδικό επίδομα υποστήριξης υπηρεσιών αερολιμένων χορηγήθηκε μεν στο προσωπικό της Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών, που, με βάση το άρθρο 2 παρ. 2 του ν. 2338/1995, μεταφέρθηκε στην Υ.Π.Α., και δη αναδρομικώς από 1-7-1996, χρονολογία μεταφοράς του στην τελευταία Υπηρεσία, πλην όμως για τον υπολογισμό του λαμβάνεται υπόψη μόνον ο πραγματικός χρόνος εργασίας τους στην Υπηρεσία αυτήν (Υ.Π.Α.) και όχι και ο χρόνος κατά τον οποίο εργάζονταν στην Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών ή σε άλλον εργοδότη. Και αυτό, γιατί ο τελευταίος αυτός χρόνος, σύμφωνα με τα παραπάνω, λογίζεται μεν ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας των μεταφερθέντων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στη νέα τους υπηρεσία (παρ. 2 της υπ΄ αριθ. Δ9/Β της 27-5-1996 Κ.Υ.Α.), πλην όμως τούτο γίνεται για την κατάταξή τους σε μισθολογικά κλιμάκια της οικείας κατηγορίας (άρθρο 20 παρ. 1, 3 και 5 του ν. 2515/1997), πολλώ μάλλον εφόσον από τις ως άνω διατάξεις, που καθορίζουν τις προϋποθέσεις χορηγήσεως του επιδόματος υποστήριξης υπηρεσιών αερολιμένων, σαφώς προκύπτει ότι το επίδομα αυτό δεν εξαρτάται από το μισθολογικό κλιμάκιο των υπαλλήλων, αλλά καταβάλλεται σ΄ αυτούς μετά παρέλευση έτους από το διορισμό τους στην Υ.Π.Α., ενώ αναφορικά με το προσωπικό που μεταφέρθηκε στην τελευταία Υπηρεσία από την Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών η από την παρ. 3 του άρθρου 30 του ν. 2434/1996 προβλεπόμενη παραπάνω αναδρομικότητα ισχύει μόνον από 1-7-1996, χρονολογία μεταφοράς του στην Υ.Π.Α., έτσι ώστε να αποκλείεται ο συνυπολογισμός της προϋπηρεσίας στην ως άνω ανώνυμη εταιρεία Αερολιμήν Αθηνών. Στην προκείμενη περίπτωση, το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφασή του προκύπτει, δέχτηκε κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων κρίση του (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ,) ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά :

Οι αναιρεσείοντες προσλήφθηκαν δυνάμει συμβάσεων εξαρτημένης εργασίας αόριστου χρόνου από την εταιρεία με την επωνυμία "ΑΕΡΟΛΙΜΗΝ ΑΘΗΝΩΝ Α.Ε." για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ως διπλωματούχων μηχανικών. Μετά τη λύση και θέση υπό εκκαθάριση της εταιρείας αυτής, το προσωπικό της, στο οποίο περιλαμβάνονταν και οι αναιρεσείοντες, με βάση το άρθρο 2 παρ. 2 του ν. 2338/1995 μεταφέρθηκε στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, από δε της 1-1-1997 η Υπηρεσία αυτή, ως ο νέος (όχι όμως και διάδοχος) εργοδότης καθόρισε τις αποδοχές των αναιρεσειόντων με βάση το ν. 2470/1997, ενώ οι επιπλέον αποδοχές που λάμβαναν οι τελευταίοι πριν από την 1-1-1997, με βάση τις αποδοχές που αυτοί είχαν κατά τη μεταφορά τους στην Υ.Π.Α., διατηρήθηκαν και καταβάλλονταν σ΄ αυτούς μηνιαίως ως προσωπική διαφορά.

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχτηκε, ότι οι αναιρεσείοντες δεν δικαιούνταν ούτε τις με την ένδικη από 6-12-1999 αγωγή ζητούμενες μισθολογικές διαφορές λόγω μη υπολογισμού των αποδοχών τους με βάση τις ετήσιες γενικές αυξήσεις των Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., κατ΄ εφαρμογή του μισθολογίου που ίσχυε στην Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών, αλλ΄ ούτε και τις με την ίδια αγωγή ζητούμενες διαφορές αναφορικά με το επίδομα υποστήριξης υπηρεσιών αερολιμένων, που στηρίζονταν αποκλειστικά και μόνο στο μη υπολογισμό και του χρόνου υπηρεσίας των αναιρεσειόντων στην Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών. Τελικά δε το Εφετείο, με βάση τις παραδοχές του, αφού δέχτηκε κατ΄ ουσίαν την έφεση του αναιρεσιβλήτου κατά της υπ΄ αριθ. 2457/2000 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει κατά ένα μέρος δεκτή και ουσιαστικά ως βάσιμη η ως άνω ένδικη αγωγή των αναιρεσειόντων, εξαφάνισε την απόφαση αυτήν και ακολούθως απέρριψε την εν λόγω αγωγή.

Κρίνοντας έτσι το Εφετείο : α) Με το να δεχτεί ότι οι αναιρεσείοντες δεν δικαιούνταν τις με την ένδικη αγωγή ζητούμενες μισθολογικές διαφορές λόγω μη υπολογισμού των αποδοχών τους με βάση τις ετήσιες γενικές αυξήσεις των Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., κατ΄ εφαρμογή του μισθολογίου που ίσχυε στην Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών, δεν παραβίασε τις διατάξεις των άρθρων 6 παρ. 1 του ν. 212/1920, 9 παρ. 1 του β.δ. 16/18-7-1920, 9 παρ. 1 του ν. 3514/1928 (στην πραγματικότητα), 3 παρ. 2 του π.δ. 572/1983, ή τις ως άνω διατάξεις του ν. 2338/1995, της υπ΄ αριθ. 2026439/3480/0022/1997 Κ.Υ.Α.

και του ν. 2515/1997. Και αυτό γιατί, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, μετά τη μεταφορά των αναιρεσειόντων στην Υ.Π.Α. η μισθοδοσία αυτών θα έπρεπε πράγματι να γίνεται με βάση το ν. 2470/1997, ενώ οι επιπλέον τακτικές αποδοχές τους διατηρούνταν και καταβάλλονταν σ΄ αυτούς, όπως έπρεπε, μηνιαίως ως προσωπική διαφορά.

Εξάλλου, με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε ούτε τις διατάξεις των άρθρων 1 και 2 του ν. 1340/1983, που αναφέρονται, αντίστοιχα, στη μορφή και στην αποστολή της Υ.Π.Α., αφού δεν δέχτηκε κάτι που να είναι αντίθετο προς τις διατάξεις αυτές, αλλ΄ ούτε και τις διατάξεις των άρθρων 1, 2, 3 και 4 του ν. 811/1978, που αναφέρονται, αντίστοιχα, στην ίδρυση και μορφή, στο σκοπό και στο έργο, στο μετοχικό κεφάλαιο και στη διοίκηση της Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών, αφού επίσης δεν δέχτηκε κάτι που να είναι αντίθετο προς όσα ορίζονται στα άρθρα 1 και 2 του εν λόγω νόμου, ενώ με τις λοιπές διατάξεις των άρθρων 3 και 4 του ίδιου νόμου δεν ασχολήθηκε, διότι αυτές δεν ήταν εφαρμοστέες στη συγκεκριμένη περίπτωση. Περαιτέρω, η μεταφορά των αναιρεσειόντων από τη λυθείσα Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών στην Υ.Π.Α. έγινε κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διατάξεων στα πλαίσια της προβλεπόμενης από το άρθρο 22 παρ. 1 του Συντάγματος προστασίας της εργασίας, με σκοπό τη διασφάλιση του δικαιώματος αυτών στην εργασία, και οι ρυθμίσεις που έγιναν δεν προσκρούουν σε συνταγματικές διατάξεις ή διατάξεις της Ε.Σ.Δ.Α.

έτσι ώστε να μην υφίσταται οποιαδήποτε παραβίαση τέτοιων διατάξεων. Και β) με το να δεχτεί ότι οι αναιρεσείοντες δεν δικαιούνταν τις με την ένδικη αγωγή ζητούμενες διαφορές αναφορικά με το επίδομα υποστήριξης υπηρεσιών αερολιμένων, δεν παραβίασε τις ως άνω διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 4 του ν. 2366/1995 (στην πραγματικότητα) και 13 παρ. 2 του ν. 2465/1997, αφού σύμφωνα με τα παραπάνω, για τον υπολογισμό του εν λόγω επιδόματος λαμβάνεται υπόψη ο πραγματικός χρόνος εργασίας στην Υ.Π.Α.

του προσωπικού που μεταφέρθηκε από την Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών και όχι και ο χρόνος της υπηρεσίας στην τελευταία εταιρεία, η ρύθμιση δε αυτή δεν προσκρούει στη διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 4 του Συντάγματος, με την οποία καθιερώνεται η ισότητα των Ελλήνων ενώπιον του νόμου, αφού δεν γίνεται με αυτήν οποιαδήποτε δυσμενής διάκριση εις βάρος των προερχομένων από την Α.Ε.

Αερολιμήν Αθηνών, ακριβώς διότι τους χορηγείται το επίδομα από τη χρονολογία μεταφοράς τους στην Υ.Π.Α., δηλαδή από 1-7-1996, ενώ σε όλους τους λοιπούς υπαλλήλους της Υπηρεσίας αυτής το εν λόγω επίδομα χορηγήθηκε από 1-1-1996 και ορίστηκε να καταβάλλεται μετά παρέλευση έτους από το διορισμό τους. Έτσι, κατ΄ αυτόν τον τρόπο, οι μεταφερθέντες υπάλληλοι δεν τίθενται σε πλεονεκτικότερη θέση έναντι των υπαλλήλων της Υ.Π.Α., αφού για τον υπολογισμό του εν λόγω επιδόματος λαμβάνεται υπόψη μόνο ο πραγματικός χρόνος εργασίας στην Υ.Π.Α.

και όχι και ο χρόνος εργασίας στην Α.Ε. Αερολιμήν Αθηνών ή σε άλλον εργοδότη, τόσο για τους μεταφερθέντες υπαλλήλους, όσο και για τους υπαλλήλους της Υ.Π.Α. (ΑΠ 808/003). Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, από το άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, με τους οποίους, υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.-

Επειδή, κατ΄ ακολουθίαν των παραπάνω, πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί. Ζήτημα επιδικάσεως ή μη δικαστικής δαπάνης υπέρ του αναιρεσιβλήτου (Ελληνικού Δημοσίου) δεν τίθεται, εφόσον δεν υποβλήθηκε από αυτό σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23 Μαϊου 2005 αίτηση των α) ....... κ.λ.π. για αναίρεση της υπ΄ αριθ. 420/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Φεβρουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 17 Απριλίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ