Appeal hearing dismissed due to absence of parties; appeal rejected for inadmissibility and lack of legal grounds.

Απόφαση 801 / 2019 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 801/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Ντάντου, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα και Ζαμπέτα Στράτα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1η Φεβρουαρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ά. Ζ. συζ. Κ. Ν., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) ΝΠΔΔ με την επωνυμία "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα και 2) ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στην …. και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων το 1ο εκπροσωπήθηκε από την Μαρία Γεωργιάδη, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ενώ η 2η δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-7-2012 αίτηση της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αγρινίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 126/2013 μη οριστική και 22/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 20/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 19-3-2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ζαμπέτα Στράτα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το 1ο των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Σύμφωνα με το άρθρο 260 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζεται, κατά το άρθρο 573 του ιδίου Κώδικα, και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, αν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης δεν εμφανίζονται όλοι οι διάδικοι ή εμφανίζονται, αλλά δεν μετέχουν κανονικά στη συζήτηση, η συζήτηση ματαιώνεται. Αν η μη εμφάνιση ή η μη προσήκουσα εμφάνιση των διαδίκων διαπιστωθεί μετά τη συζήτηση της υποθέσεως κατά τη μελέτη της υποθέσεως ή τη διάσκεψη, η ματαίωση της συζητήσεως κηρύσσεται με δικαστική απόφαση.

Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 576 § 1 του ιδίου, ως άνω Κώδικα, αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από το πινάκιο δεν εμφανίστηκαν η αναιρεσείουσα και η δεύτερη αναιρεσίβλητη, γι' αυτό πρέπει να κηρυχθεί ως ματαιωθείσα η συζήτηση της ένδικης από 19-3-2018 αιτήσεως αναιρέσεως κατά της 20/2016 αποφάσεως του ως Εφετείο δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου ως προς αυτές.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει α) από ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως, στο τελευταίο φύλλο της οποίας υπάρχει η από 8-5-2018 έγγραφη εντολή του πληρεξούσιου δικηγόρου της αναιρεσείουσας σε δικαστικό επιμελητή να επιδώσει το δικόγραφο αυτής στο πρώτο των αναιρεσιβλήτων, και β) από την ...16Γ'/10-5-2018 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών Δ.

Κ., η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως επισπεύδεται από την αναιρεσείουσα, η οποία δεν εμφανίστηκε κατά την εκφώνηση αυτής, αλλά μόνο το πρώτο των αναιρεσιβλήτων, γι' αυτό η υπόθεση θα συζητηθεί σαν να ήταν και αυτή παρούσα.

ΙΙ. Η κρινόμενη από 19-3-2018 (με αριθ. κατάθ. 29/21-3-2018) αίτηση αναίρεσης κατά της με αριθ. 20/2016 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, η οποία εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας αντιμωλία των διαδίκων επί εφέσεως κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου, έχει ασκηθεί νομότυπα με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του ως άνω Δικαστηρίου (άρθρ. 495 § 1 Κ.Πολ.Δ.) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευσή της (άρθρο 564 § 3 Κ.Πολ.Δ.), εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση αυτής.

Συνεπώς, ενόψει και των διατάξεων των άρθρων 552, 553 § 1β', 556, 558 και 577 και 769 του Κ.Πολ.Δ., είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της.

ΙΙΙ. Από τη διάταξη του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει κατά τον κρίσιμο χρόνο της άσκησης του κρινόμενου ενδίκου μέσου στις 21/3/2018 (μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του νόμου 4335/2015, που εφαρμόζεται κατά το άρθρο 1 άρθρο ένατο § 2 του ίδιου νόμου για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται μετά την 1-1-2016), προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, οι οποίες εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που διαλαμβάνονται περιοριστικά στην υπόψη διάταξη και ότι σε αυτούς δεν περιλαμβάνεται ο από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 του ιδίου Κώδικα λόγος, ο οποίος αναφέρεται σε ακυρότητες, εκπτώσεις από δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο.

Εξάλλου, για να ιδρυθεί ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης, που συνίσταται σε παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, πρέπει η παραβίαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και την γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις για τη μη τήρηση αυτών, ενώ ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται επί παραβιάσεως κανόνων δικονομικού δικαίου, ήτοι κανόνων που ρυθμίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας.

Περαιτέρω ο Ν. 3869/2010 στην αρχική του διατύπωση με τη διάταξη του εδαφίου α' της παραγράφου 1 του άρθρου 1, σύμφωνα με την οποία "Προϋπόθεση για την ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου υποβολή αίτησης του οφειλέτη για ρύθμιση οφειλών και απαλλαγή αποτελεί η εκ μέρους του καταβολή προσπάθειας επίτευξης εξωδικαστικού συμβιβασμού με τους πιστωτές του και η αποτυχία αυτής, κατά το τελευταίο πριν την υποβολή της αίτησης εξάμηνο" προέβλεπε ως υποχρεωτική την τήρηση εκ μέρους του οφειλέτη, που επιθυμούσε να υπαχθεί στη ρύθμιση του νόμου, του σταδίου του εξωδικαστικού συμβιβασμού μεταξύ αυτού και των πιστωτών του, και μάλιστα με όλους τους πιστωτές του και όλα τα χρέη του, χωρίς να έχει δυνατότητα επιλογής μεταξύ αυτών.

Συνεπώς, αν κατά το στάδιο αυτό παραλήφθηκε, ακουσίως ή συνειδητά κάποιος πιστωτής, τότε η σχετική αίτηση του οφειλέτη να υπαχθεί στη ρύθμιση του ως άνω νόμου είναι απορριπτέα, ως απαράδεκτη, αφού δεν έχει τηρηθεί έναντι του παρεληφθέντος πιστωτή η προδικασία της προσπάθειας εξωδικαστικού συμβιβασμού.

Τέλος, η υποχρεωτικότητα του σταδίου του εξωδικαστικού συμβιβασμού καταργήθηκε με την παράγραφο 1 του άρθρου 11 του Ν. 4161/2013, που ισχύει από 14/6/2013, σύμφωνα με την οποία "Τα μέρη δύνανται πριν την υποβολή της αίτησης του άρθρου 4 § 1 του παρόντος να προσφύγουν στη διαδικασία της διαμεσολάβησης", ενώ με τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 19 § 3 του ιδίου νόμου ορίζεται ότι "Για τις εκκρεμούσες αιτήσεις εφαρμόζεται η προδικασία που ίσχυε πριν τη θέση σε ισχύ του παρόντος", θεωρείται δε ως προδικασία μέχρι την έναρξη της ισχύος του ως άνω νόμου (14/06/2013) η απόπειρα του εξωδικαστικού συμβιβασμού.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας επί εφέσεως του πρώτου αναιρεσιβλήτου κατά της με αριθμό 22/2014 οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Αγρινίου, έγινε δεκτή η έφεση, εξαφανίστηκε η εκκαλουμένη απόφαση και απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η από 23/07/2012 (με αριθμό καταθέσεως 174/26-07-2012) αίτηση της αναιρεσείουσας ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αγρινίου, με την οποία ζητούσε τη διευθέτηση των οφειλών της με τη δεύτερη αναιρεσίβλητη σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3869/2010 "Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων", λόγω μη τήρησης ως προς όλους τους πιστωτές της αναιρεσείουσας και συγκεκριμένα ως προς το πρώτο των αναιρεσιβλήτων του υποχρεωτικού σταδίου του προδικαστικού συμβιβασμού, που από το νόμο, σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες διατάξεις, ανάγεται σε στοιχείο του παραδεκτού της αίτησης.

Με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των προεκτεθεισών διατάξεων, με βάση τις οποίες η ένδικη αίτηση απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, δηλαδή η κατά παραβίαση των ως άνω διατάξεων κήρυξη της αίτησης ως απαράδεκτης, πλην όμως τέτοιος λόγος αναίρεσης ο οποίος προβλέπεται από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ.

δεν περιλαμβάνεται στους λόγους αναίρεσης του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ., που ορίζει περιοριστικά τους λόγους αναίρεσης κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, όπως είναι η προσβαλλόμενη απόφαση, γι' αυτό είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος. Αλλά και υπό την εκδοχή ότι με τον μοναδικό λόγο αναίρεσης προβάλλεται η από τον αριθμό 1 του άρθρ. 560 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια με την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση κατά παράβαση των προεκτεθεισών διατάξεων και αυτής του άρθρου 8 § 1 εδ.

γ' του ίδιου, ως άνω, νόμου, που προστέθηκε με την πρώτη παράγραφο του άρθρου 16 του Ν. 4161/2013 και ισχύει από 14-06-2013 και ορίζει ότι "Σε περίπτωση που πιστωτής δεν έχει ενταχθεί στο στάδιο διευθέτησης του οφειλέτη και δεν έχει ασκηθεί από αυτόν κύρια παρέμβαση, το δικαστήριο ρυθμίζει και τις απαιτήσεις αυτού κατά το άρθρο 744 του Κ.Πολ.Δ.

ή διατάζει την κλήτευσή του κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 748 Κ.Πολ.Δ. ορίζοντας νέα δικάσιμο", απέρριψε την αίτηση ως απαράδεκτη, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως μη νόμιμος, καθόσον πέραν του ότι η ως άνω διάταξη που εισήχθη με το Ν. 4161/2013 ισχύει για τις αιτήσεις οφειλετών που κατατίθενται υπό την ισχύ του νόμου 4161/2013, ήτοι μετά την 14-06-2013, ενώ η ένδικη αίτηση κατατέθηκε στις 26-7-2012, οι ως άνω διατάξεις είναι τοιαύτες δικονομικού δικαίου και η παραβίαση αυτών δεν ιδρύει τον προαναφερόμενο λόγο αναίρεσης.

IV. Μετά ταύτα, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Δικαστικά έξοδα δεν επιβάλλονται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρ. 8 § 6 του Ν. 3869/2010, που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει ματαιωθείσα τη συζήτηση της από 19-3-2018 (αριθ. κατάθ. 29/2018) αιτήσεως αναιρέσεως κατά της 20/2016 απόφασης του ως Εφετείο δικάσαντος Μονομελούς Πρωτοδικείου Αγρινίου, ως προς την αναιρεσείουσα και τη δεύτερη αναιρεσίβλητη "... Α.Ε.".

Απορρίπτει την ως άνω αίτηση ως προς το πρώτο των αναιρεσιβλήτων, "ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ". Και Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιουνίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 10 Ιουλίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ