Supreme Court remands appeal case for further examination due to insufficient grounds and procedural irregularities.

Απόφαση 801 / 2018 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 801/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Πηνελόπη Ζωντανού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Απόστολο Παπαγεωργίου, Γεώργιο Μιχολιά, Θεόδωρο Τζανάκη - Εισηγητή και Νικόλαο Πιπιλίγκα, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Β. Α. του Θ., 2) Κ. Π. του Ι., 3) Α. Β. του Ν., κατοίκου ..., 4)Ι. Μ. του Κ., 5)Π. Κ. του Κ., 6)Α. Χ. του Δ. και 7)Α. Σ. του Δ., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Κλεονίκη Γκουβίτσα, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., που κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "...", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11/1/2013 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και του Α. Σ., που δεν είναι διάδικος στη δίκη αυτή, επί της οποίας εκδόθηκε η 29/2013 που την απέρριψε λόγω αοριστίας. Στη συνέχεια ασκήθηκε η από 19/2/2014 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αμαλιάδας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 18/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 70/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν αναιρεσείοντες με την από 10/2/2017 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσείοντες, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Aπό τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ. 2, 498 παρ. 1, 568 παρ. 1 και 2 και 576 παρ. 1-3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ’ αυτή κάποιος διάδικος, το δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και αν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (βλ. ΑΠ 142/2016 ΤΝΠ Νόμος). Στη προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την .../13.06.2017 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Πατρών Μ. Π. Τ., που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι αναιρεσείοντες, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της ένδικης αναίρεσης με την πράξη ορισμού δικασίμου και με κλήση για συζήτηση για την ως άνω δικάσιμο της 14.11.2017 επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στο αναιρεσίβλητο. Επομένως, αφού το αναιρεσίβλητο δεν εμφανίσθηκε κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από την σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει να δικασθεί ερήμην, αλλά η συζήτηση της υπόθεσης θα προχωρήσει σαν να ήταν και αυτό παρών.

Με την από 10.05.2016 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 70/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας, που εκδόθηκε κατόπιν εφέσεως του εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της 18/2015 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αμαλιάδας, που είχε δεχθεί εν μέρει την αγωγή. Με την προσβαλλομένη απόφαση έγινε δεκτή η έφεση του εναγομένου και ακολούθως μετ’ εξαφάνιση της πρωτοβάθμιας απόφασης, απορρίφθηκε η αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη.

Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1, 147 παρ. 7 και 144 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 § 3 Κ.Πολ.Δ). Κατά το άρθρο 560 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν.4335/2015, "Κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο: 1) αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.

Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την ερμηνεία κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σε αυτούς, Ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές,..... 5) αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, 6) αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".

Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 8 του άρθρου 560 ΚΠολΔ ιδρύεται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα", κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται οι νόμιμοι, παραδεκτοί, ορισμένοι και λυσιτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που έχουν αυτοτελή ύπαρξη και τείνουν οτη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο και, συνακόλουθα, στηρίζουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης, αντένστασης ή λόγου έφεσης, όχι, όμως, και οι μη νόμιμοι, απαράδεκτοι, αόριστοι και αλυσιτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι δεν ασκούν επίδραση στην έκβαση της δίκης και στους οποίους το δικαστήριο δεν υποχρεούται να απαντήσει, ούτε οι αιτιολογημένες αρνήσεις και οι ισχυρισμοί που αποτελούν επιχειρήματα ή συμπεράσματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου, τα οποία συνάγονται από την εκτίμηση των αποδείξεων, έστω και αν προτείνονται ως λόγοι έφεσης (ΑΠ Ολομ. 14/2004, ΑΠ 87/2013, ΑΠ 94/2008), καθώς και περιστατικά επουσιώδη ή που εκ περισσού εκτίθενται, ούτε η λήψη υπόψη από το δικαστήριο διευκρινιστικών απλώς περιστατικών που προέκυψαν από τις αποδείξεις, μολονότι δεν είχαν περιληφθεί στην ιστορική βάση της αγωγής κλπ., εφόσον δεν επέρχεται μεταβολή της (ΑΠ 841/2017, 638/2016, ΑΠ 1530/2008, ΑΠ 559/2008, ΑΠ 141/ 2006).

Επίσης, δεν αποτελούν "πράγματα" και τα επικαλούμενα από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα και, πολύ περισσότερο, η αξιολόγηση από το δικαστήριο του περιεχομένου των εγγράφων και των λοιπών αποδεικτικών μέσων (ΑΠ 1455/2009, ΑΠ 94/2008). Ο λόγος αυτός δεν ιδρύεται, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (ΑΠ 250/2014, ΑΠ 1418/2013), γεγονός που συμβαίνει και όταν η απόφαση περιέχει παραδοχές αντίθετες με τον ισχυρισμό (ΑΠ Ολομ. 11/1996, ΑΠ 1150/2011, ΑΠ 421 - 425/2009).

O ν. 4024/2011 "Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012 2015" (Α’ 226/27.10.2011), στο Κεφάλαιο Δεύτερο αυτού περί του συστήματος βαθμολογικών προαγωγών και μισθολογικής εξέλιξης των υπαλλήλων του δημόσιου τομέα ορίζει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

Κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 4, στις διατάξεις του εν λόγω Κεφαλαίου υπάγονται οι μόνιμοι και δόκιμοι πολιτικοί υπάλληλοι και οι υπάλληλοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου (ΙΔΑΧ), μεταξύ άλλων, του Δημοσίου (περιπτ. α), των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) πρώτου και δεύτερου βαθμού (περίπτ.

β) και των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) (περίπτ. γ). Κατά την παράγραφο 1 του άρθρου 6, οι θέσεις όλων των κατηγοριών εκπαίδευσης -Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΠΕ), Τεχνολογικής (ΤΕ), Δευτεροβάθμιας (ΔΕ) και Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης (ΥΕ)- κατατάσσονται σε έξι (6) συνολικά βαθμούς, κατά φθίνουσα σειρά (Βαθμοί Α, Β, Γ, Δ, Ε και ΣΤ), σύμφωνα δε με την παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου, εισαγωγικός βαθμός για όλες τις κατηγορίες εκπαίδευσης προσωπικού είναι ο Βαθμός ΣΤ και καταληκτικός, για μεν τις κατηγορίες ΠΕ και ΤΕ ο Βαθμός Α, για δε τις κατηγορίες ΔΕ ο Βαθμός Β και ΥΕ ο Βαθμός Γ.

Στο άρθρο 12 καθορίζεται το σύστημα της μισθολογικής εξέλιξης. Ειδικότερα, κατά την παράγραφο 1 του εν λόγω άρθρου, οι υπάλληλοι του άρθρου 4 λαμβάνουν το βασικό μισθό που αντιστοιχεί στο βαθμό τους, σε κάθε δε βαθμό θεσπίζονται μισθολογικά κλιμάκια (Μ.Κ.), στα οποία εξελίσσεται ο υπάλληλος. Κατά την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, τα Μ.Κ.

χορηγούνται ανά διετία, με εξαίρεση τα Μ.Κ. των Βαθμών Β’ και Α’ , τα οποία χορηγούνται ανά τριετία, η εξέλιξη δε των υπαλλήλων στα Μ.Κ. γίνεται αυτοδίκαια με την παρέλευση του ανωτέρω οριζόμενου χρόνου. Στην παράγραφο 3 του ίδιου άρθρου ορίζεται ο αριθμός των μισθολογικών κλιμακίων, ανά κατηγορία εκπαίδευσης, κάθε βαθμού, πέραν του βασικού μισθού που αντιστοιχεί σ’ αυτόν, καθώς και τα μισθολογικά κλιμάκια βαθμών ανά κατηγορία, τα οποία καλύπτουν το σύνολο του εργασιακού βίου του υπαλλήλου έως τη με οποιονδήποτε τρόπο αποχώρησή του από την υπηρεσία.

Στο άρθρο 13, με τίτλο "Βασικός Μισθός" ορίζονται τα εξής: Ο εισαγωγικός μηνιαίος βασικός μισθός του Βαθμού ΣΤ’ της ΥΕ κατηγορίας προσωπικού ορίζεται σε επτακόσια ογδόντα (780) ευρώ (παρ. 1), οι δε εισαγωγικοί μηνιαίοι βασικοί μισθοί των υπόλοιπων κατηγοριών προσδιορίζονται με βάση το μισθό της προηγούμενης παραγράφου, πολλαπλασιαζόμενο με συγκεκριμένο συντελεστή ανά κατηγορία εκπαίδευσης (1,10 για ΔΕ, 1,33 για ΤΕ και 1,40 για ΠΕ) (παρ. 2), ενώ οι βασικοί μισθοί των λοιπών βαθμών όλων των κατηγοριών διαμορφώνονται, ανά βαθμό, με προσαύξηση του βασικού μισθού του προηγούμενου βαθμού κατά ορισμένο ποσοστό τοις εκατό (του Βαθμού Ε’ με προσαύξηση του βασικού μισθού του Βαθμού ΣΤ’ κατά 10%, καθώς και κάθε επόμενου βαθμού μέχρι και του Α’ με προσαύξηση του βασικού μισθού του αμέσως προηγουμένου κατά ποσοστό, αντιστοίχως, 15%, 15%, 20% και 10%) (παρ. 3).

Τέλος, οι βασικοί μισθοί των Μ.Κ. των Βαθμών διαμορφώνονται, του μεν πρώτου Μ.Κ. κάθε βαθμού και κατηγορίας με προσαύξηση του βασικού μισθού του βαθμού αυτού κατά 2%, του κάθε δε επόμενου Μ.Κ. με προσαύξηση του βασικού μισθού του προηγουμένου κατά το αυτό ποσοστό (παρ. 4). Σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 28, οι υπηρετούντες κατά την έναρξη ισχύος του ως άνω Κεφαλαίου υπάλληλοι κατατάσσονται αυτοδικαίως στους βαθμούς της κατηγορίας που υπηρετούν, με βάση το συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας και το χρόνο προϋπηρεσίας στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα που έχει αναγνωριστεί για τη βαθμολογική ή τη μισθολογική κατάταξη και εξέλιξη του υπαλλήλου, ενδεικτικώς ως εξής:

οι υπάλληλοι των κατηγοριών ΠΕ και ΤΕ με συνολικό χρόνο πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας, μέχρι εννέα (9) ετών στο Βαθμό Ε και μέχρι δεκαπέντε (15) ετών στο Βαθμό Δ’ , οι της κατηγορίας ΔΕ, με συνολικό χρόνο υπηρεσίας μέχρι είκοσι επτά (27) ετών στο Βαθμό Γ’ και οι της κατηγορίας ΥΕ, με συνολικό χρόνο υπηρεσίας μέχρι είκοσι πέντε (25) ετών στο Βαθμό Δ’ .

Στην παράγραφο 1 του άρθρου 29 ορίστηκε, αρχικώς, ότι: "Οι υπάλληλοι που εντάσσονται στους νέους βαθμούς, σύμφωνα με τις διατάξεις του προηγούμενου άρθρου, λαμβάνουν το βασικό μισθό του βαθμού αυτού, ενώ όσοι εξ αυτών έχουν πλεονάζοντα χρόνο στον ίδιο βαθμό εξελίσσονται στα μισθολογικά κλιμάκια του βαθμού αυτού, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 12 του παρόντος.

Μετά την ανωτέρω μισθολογική ένταξη, η μισθολογική εξέλιξη πραγματοποιείται σύμφωνα με τις ίδιες διατάξεις, χωρίς να προσμετράται τυχόν πλεονάζων χρόνος". Επακολούθησε, όμως, ο ν. 4038/2012 (Α’ 14/2.2.2012), με το άρθρο 32 παρ. 3 του οποίου καταργήθηκε από τότε που ίσχυσε το δεύτερο ως άνω εδάφιο της εν λόγω παραγράφου 1 του άρθρου 29 περί μη προσμετρήσεως, για τη μισθολογική εξέλιξη των υπαλλήλων μετά την ένταξή τους στα νέα Μ.Κ., του τυχόν πλεονάζοντος χρόνου υπηρεσίας.

Τέλος, κατά το άρθρο 32 παρ. 4, η ισχύς των διατάξεων του ως άνω Δεύτερου Κεφαλαίου άρχισε την 1.11.2011 (ΟλΣτΕ 3402/2012). Περαιτέρω, κατά το άρθρο 32 του Ν. 4024/2011 από την έναρξη ισχύος του καταργείται κάθε γενική ή ειδική διάταξη κατά το μέρος που ρυθμίζει ματα που διέπονται από τις διατάξεις του β κεφαλαίου του νόμου αυτού.

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 20 του ΠΔ 50/2001 για τα προσόντα διορισμού σε θέσεις φορέων του Δημόσιου Τομέα, το οποίο κατ’ άρθρο 1 §1 ίδιου νόμου εφαρμόζεται και στους εργαζόμενους στους ΟΤΑ, στον κλάδο "ΔΕ Τεχνικό, περιλαμβάνονται όλες οι ειδικότητες: α) των τομέων: Μηχανολογικού-Ηλεκτρονικού-Ηλεκτρολογικού- Κατασκευών, Α’ ή Β κύκλου σπουδών των Τεχνικών - Επαγγελματικών Εκπαιδευτηρίων, β) των κλάδων:- Δομικών έργων - Μηχανολογίας- Ηλεκτρολογίας - Ηλεκτρονικής, των ενιαίων πολυκλαδικών λυκείων, γ) των τομέων:- μηχανολογικού- ηλεκτρολογικού- ηλεκτρονικού και- δομικού, των τεχνικών - επαγγελματικών λυκείων, δ) των τμημάτων:- μηχανολογικού,- ηλεκτρολογικού, - ηλεκτρονικού και- δομικών κατασκευών, των τεχνικών - επαγγελματικών σχολών.

Περιλαμβάνονται, επίσης, αντίστοιχες ειδικότητες των τομέων Ι.Ε.Κ., αντίστοιχες ειδικότητες των σχολών μαθητείας Ο.Α.Ε.Δ. του Ν. 1346/1983(ΦΕΚ 46/Α), ή άλλων ισότιμων τίτλων σχολικών μονάδων της ημεδαπής ή αλλοδαπής, καθώς και η ειδικότητα χειριστών χωματουργικών και ανυψωτικών μηχανημάτων. 2. Προσόν διορισμού στον εισαγωγικό βαθμό ορίζεται το ομώνυμο ή αντίστοιχο κατά περίπτωση ειδικότητας πτυχίο ή δίπλωμα σχολικών μονάδων της προηγούμενης παραγράφου. 3.

Σε περίπτωση που δεν καθίσταται δυνατή η πλήρωση κενών θέσεων από υποψηφίους με τα προσόντα της προηγούμενης παραγράφου επιτρέπεται η κάλυψή τους από υποψηφίους με απολυτήριο τίτλο σχολικών μονάδων Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης συναφούς ειδικότητας που ορίζεται κάθε φορά με την προκήρυξη πλήρωσης των θέσεων. 4.

Σε περίπτωση που δεν καθίσταται δυνατή η πλήρωση των θέσεων του κλάδου αυτού από υποψηφίους με τα προσόντα της παραγράφου 3, επιτρέπεται η κάλυψή τους με προσόν απολυτήριο τίτλο αντίστοιχης ειδικότητας αναγνωρισμένης κατώτερης τεχνικής σχολής ή με τριετή τουλάχιστον αντίστοιχη εμπειρία. Στην τελευταία περίπτωση ο υποψήφιος πρέπει να έχει τουλάχιστον απολυτήριο τίτλο υποχρεωτικής εκπαίδευσης." Επίσης, κατά το άρθρο 21 του ίδιου νόμου για την "ΔΕ Οδηγών" προσόν διορισμού στον εισαγωγικό βαθμό ορίζεται: 1.

Δίπλωμα επαγγελματικής κατάρτισης Ι.Ε.Κ. ειδικοτήτων (α) τεχνικού αυτοκινήτων οχημάτων ή (β) εκπαιδευτή υποψηφίων οδηγών αυτοκινήτων ή πτυχίο Α’ ή Β’ κύκλου σπουδών ΤΕΕ ειδικότητας Μηχανών και Συστημάτων Αυτοκινήτου ή απολυτήριος τίτλος ενιαίου πολυκλαδικού λυκείου τμήματος Μηχανικών αυτοκινήτων ή τεχνικής επαγγελματικής σχολής Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ειδικότητας Μηχανών Αυτοκινήτου ή σχολής Μαθητείας του Ο.Α.Ε.Δ.

ειδικότητας Μηχανοτεχνίτη αυτοκινήτου ή άλλος ισότιμος τίτλος σχολικής μονάδας της ημεδαπής ή αλλοδαπής, αντίστοιχης ή συναφούς ειδικότητας που καθορίζεται κάθε φορά με την προκήρυξη πλήρωσης των θέσεων. 2. Σε περίπτωση που δεν καθίσταται δυνατή η πλήρωση των θέσεων από υποψήφιους με τα προσόντα της προηγούμενης παραγράφου επιτρέπεται η πρόσληψη με προσόν διορισμού οποιοδήποτε απολυτήριο τίτλο σχολικής μονάδας Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Σε περίπτωση που δεν καθίσταται δυνατή η πλήρωση των θέσεων του κλάδου αυτού από υποψηφίους με τα προσόντα του προηγούμενου εδαφίου, επιτρέπεται η κάλυψή τους με προσόν απολυτήριο τίτλο υποχρεωτικής εκ παίδευσης και τριετή τουλάχιστον εμπειρία". 3. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται και επαγγελματική άδεια οδήγησης η κατηγορία της οποίας ορίζεται με την προκήρυξη." Το άρθρο 1 του ν.δ. 580/1970 (Α’ 139), όριζε: "1.

Εν τη εννοία του όρου "Επαγγελματική Εκπαίδευσις" περιλαμβάνεται η τεχνική και η πάσης άλλης κατηγορίας "Επαγγελματική Εκπαίδευσις". Όπου της κειμένης νομοθεσίας απαντά ο όρος "Επαγγελματική και Τεχνική Εκπαίδευσις" αντικαθίσταται εφεξής δια του όρου "Επαγγελματική Εκπαίδευσις" (άρθ. 1). Περαιτέρω, το ν.

δ. 580/1970 παρέσχε εξουσιοδότηση (άρθρο 3 παρ. 1), να καθορισθεί με απόφαση του Υπουργού Παιδείας η διάρκεια φοίτησης στα Τμήματα ειδικοτήτων των κατωτέρων επαγγελματικών Σχολών, καθώς και σειρά συναφών ζητημάτων. Το ν.δ. 580/1970 καταργήθηκε με το άρθρο 75 του επακολουθήσαντος ν. 576/1977 (Α’ 102), ο οποίος προέβλεψε στο άρθρο 1 ότι: "Γενικά. 1.

Η Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευσις διακρίνεται εις Μέσην και Ανωτέραν. 2. Η Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευσις παρέχεται εις: α) τας Τεχνικάς και Επαγγελματικάς Σχολάς και β) τα Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια.", στο άρθρο 5, ότι "Η Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευσις ανήκει εις την δευτέραν βαθμίδα εκπαιδεύσεως".

Περαιτέρω, στο άρθρο 66 του ως άνω ν. 576/1977 ορίσθηκε ότι: "1. Αι κατά την έναρξιν ισχύος του παρόντος λειτουργούσαι Δημόσιαι και Ιδιωτικαί Κατώτεραι Τεχνικαί και Επαγγελματικαί Σχολαί και αι Σχολαί Μαθητείας δέχονται προς εγγραφήν εις την Α’ τάξιν αυτών αποφοίτους Δημοτικού Σχολείου μέχρι και του σχολικού έτους 1979 - 1980, η δε λειτουργία αυτών παύει το βραδύτερον κατά την λήξιν του σχολικού έτους 1981 - 1982".

Εν συνεχεία, ο ν. 576/1977 καταργήθηκε με το άρθρο 95 περ. (12) του ν. 1566/1985 (Α’ 167), με τον οποίο αντικαταστάθηκαν οι ρυθμίσεις του ν.576 για την Μέση Τεχνική και Επαγγελματική Εκπαίδευση με τις ρυθμίσεις για το ενιαίο πολυκλαδικό λύκειο (άρθρο 7), το τεχνικό - επαγγελματικό λύκειο (άρθρο 6 παρ. 3 ) και την τεχνική - επαγγελματική σχολή (άρθρο 9 ν.1566).

Εξάλλου, με την .../23.2.1988 (Β’ 135) απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, ορίσθηκε ότι τα πτυχία των τεχνικών και επαγγελματικών λυκείων (ΤΕΛ) του ν. 576/1977 είναι ισότιμα με τα πτυχία των τεχνικών και επαγγελματικών λυκείων του ν. 1566/1985, τα δε πτυχία των τεχνικών και επαγγελματικών σχολών (ΤΕΣ) του ν. 576/1977 είναι ισότιμα με τα πτυχία των τεχνικών και επαγγελματικών σχολών του ν. 1566/1985.Με την έναρξη ισχύος του ν. 2525/1997 (Α’ 188) ορίστηκε ότι τα λειτουργούντα Τ.Ε.Λ.

μετατρέπονται σε Ενιαία Λύκεια (άρθρο 1 παρ. 8), ενώ, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 του ν. 2640/1998 (Α’ 206) η τεχνική - επαγγελματική εκπαίδευση παρέχεται πλέον στα τεχνικά- επαγγελματικά εκπαιδευτήρια (Τ.Ε.Ε.) και οργανώνεται σε δύο κύκλους, Α’ και Β’ ". Τέλος, σύμφωνα με την Ε/1053/8.5.2000 απόφαση του Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (Β’ 663) ορίσθηκε ότι τα πτυχία των τεχνικών και επαγγελματικών σχολών (ΤΕΣ) του άρθρου 9 του ν.1566/1985 και τα ισότιμα αυτών είναι ισότιμα με τα πτυχία των τεχνικών επαγγελματικών εκπαιδευτηρίων (ΤΕΕ) Α’ κύκλου σπουδών του άρθρου 2 του ν. 2640/1998 αντίστοιχης ειδικότητας και τα πτυχία των τεχνικών και επαγγελματικών λυκείων του ν. 1566/1985 και τα ισότιμα αυτών είναι ισότιμα με τα πτυχία των τεχνικών επαγγελματικών εκπαιδευτηρίων Β’ κύκλου σπουδών αντίστοιχης ειδικότητας.

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 25 του π.δ. 50/2001 (Α’ 39), προσόν διορισμού στον εισαγωγικό βαθμό των κλάδων ΥΕ ορίζεται ο απολυτήριος τίτλος υποχρεωτικής εκπαίδευσης (δηλαδή απολυτήριο τριταξίου γυμνασίου ή για υποψήφιους που έχουν αποφοιτήσει μέχρι το 1980 απολυτήριο δημοτικού σχολείου) ή ισοδύναμος απολυτήριος τίτλος κατώτερης τεχνικής σχολής του Ν.Δ. 580/1970.

Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων που παρατίθενται στην προηγούμενη σκέψη, συνάγεται ότι, οι τίτλοι που χορηγούσαν οι κατώτερες τεχνικές επαγγελματικές σχολές του ν.δ. 580/1970, δεν μπορούν να θεωρηθούν ισότιμοι προς τους τίτλους των μέσων τεχνικών επαγγελματικών σχολών, δεδομένου ότι οι εν λόγω κατώτερες τεχνικές επαγγελματικές σχολές οι οποίες καταργήθηκαν με το άρθρο 66 του ν.576/1977, δεν ανήκαν, υπό το εκτεθέν νομικό καθεστώς, στη δεύτερη βαθμίδα εκπαίδευσης, σε αντίθεση με τις σχολές και τα λύκεια της μέσης τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης.

Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 25 του π.δ. 50/2001 απολυτήριος τίτλος κατώτερης τεχνικής σχολής του ν.δ. 580/1970 μπορεί να αποτελέσει, προσόν διορισμού στον εισαγωγικό βαθμό των κλάδων Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης. Υπό τα δεδομένα αυτά, οι πτυχιούχοι των κατώτερων τεχνικών σχολών αποτελούν διαφορετική κατηγορία τόσο από τις κατηγορίες πτυχιούχων των τεχνικών - επαγγελματικών σχολών και τεχνικών - επαγγελματικών λυκείων όσο και των μετέπειτα τεχνικών - επαγγελματικών εκπαιδευτηρίων (Α’ και Β’ κύκλου).

Στη προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες με την ένδικη αγωγή τους ισχυρίστηκαν ότι με ...2010 απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του ..., με την οποία λύθηκε η δημοτική επιχείρηση ύδρευσης και αποχέτευσης Αμαλιάδας, στην οποία εργάζονταν με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, δυνάμει της με αριθμό …2011 απόφασης του ..., συστήθηκαν στον οργανισμό εσωτερικής υπηρεσίας του ...

προσωποπαγείς θέσεις με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, προκειμένου να ενταχθούν οι ενάγοντες σε αυτόν. Οτι ο πρώτος ενάγων εργαζόταν στην ως άνω επιχείρηση ύδρευσης και αποχέτευσης Αμαλιάδας, με βάση σύμβαση αορίστου χρόνου ως ηλεκτρολόγος αντλιοστασίου, ο δεύτερος ως οδηγός, ο τρίτος ως υδραυλικός, ο τέταρτος ως βοηθός υδραυλικού, ο πέμπτος ως βοηθός υδραυλικού, ο έκτος ως τεχνίτης ύδρευσης και ο έβδομος ως χειριστής μηχανημάτων.

Οτι δυνάμει της ως άνω απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, εντάχθηκαν στο προσωπικό του ... απασχολούμενοι και αμειβόμενοι ως εργάτες υποχρεωτικής εκπαίδευσης κατηγορίας ΥΕ βαθμού Δ. Ότι ενώ έπρεπε να καταταγούν στην κατηγορία ΥΕ με βαθμό Γ, αυτοί εντάχτηκαν στην κατηγορία ΥΕ με βαθμό Δ. Ότι ενόψει της κατάταξης αυτής, υφίστανται μείωση μισθού κατά το ποσό των 164 ευρώ, ισχυριζόμενοι ότι ελάμβαναν όλοι το ποσό των 1.089 ευρώ ενώ έπρεπε να λαμβάνουν το ποσό των 1.253 ευρώ.

Κατόπιν αυτών, οι ενάγοντες, επικαλούμενοι ότι η μη καταβολή σε αυτούς του ποσού των 164 ευρώ συνιστά παραβίαση των οριζόμενων στο Ν 4024/2011 για την κατάταξή τους και τη μισθολογική μεταχείρισή τους και στη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της ισότητας, ζήτησαν κατά τα αναφερόμενα στην αγωγή να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει α) 5.904 ευρώ στους 2°, 3°, 4°, 5°, 6°, και 7° εξ αυτών για το χρονικό διάστημα από 01.02.2011 έως 19.02.2014, δηλαδή 164 ευρώ επί 36 μήνες, β) 1312 ευρώ στον 2°, 3°, 4°, 5°, 6°, και 7° εξ αυτών για το αναφερόμενο στην αγωγή χρονικό διάστημα οκτώ (8) μηνών, γ) 1.640 ευρώ στον 1° εξ αυτών για το χρονικό διάστημα από 01.02.2011 έως και την 30.11.2011, χρόνο συνταξιοδότησης αυτού (δηλαδή 164 ευρώ επί 10 μήνες) και δ) 1.640 ευρώ στον 1° εξ αυτών από την επομένη ημέρα της συνταξιοδότησης ήτοι από 01-12-2011, ποσό το οποίο υπολείπεται για το εφάπαξ που έλαβε για το χρονικό διάστημα από 01-02-2011 έως και την 30-11-2011 δηλαδή το χρόνο συνταξιοδότησης αυτού (164 ευρώ Χ 10 μήνες).

Το Ειρηνοδικείο Αμαλιάδας με την 18/2015 απόφασή του δέχθηκε εν μέρει την αγωγή, κρίνοντας ότι τα αιτούμενα ποσά αποτελούν την ειδική παροχή των άρθρων 14 του ν. 3016/2002 και 1 του Ν. 3029/2002, ΚΥΑ 2/42529/0022/2002, ΚΥΑ 2/42529/0022/2002 σε συνδυασμό με το άρθρο 4 παρ.1 Συντάγματος και επιδίκασε:1) στον πρώτο ενάγοντα το ποσό των 1.640 ευρώ, δηλαδή 10 μήνες X 164 εύρω για το επίδικο διάστημα από 01-02-2011 έως και 30-11-2011, και το ποσό των 1.640 ευρώ, λόγω της διαφοράς της μείωσης του εφάπαξ, δηλαδή συνολικά 3.280 ευρώ, και 2) στους δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο, έκτο και έβδομο των εναγόντων 5.904 ευρώ, δηλαδή 36 μήνες X 164 ευρώ, για το διάστημα από 01-02-2011 έως και 19-02-2014, καθώς και το ποσό των 1.312 ευρώ, (δηλαδή 8 μήνες Χ 164 ευρώ) για το επίδικο χρονικό διάστημα από 19.02.2014 έως 19.10.2014, δηλαδή συνολικά 7.216 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας με την προσβαλλόμενη απόφασή του κρίνοντας επί εφέσεως του αναιρεσιβλήτου, επί της άνω αγωγής των αναιρεσειόντων για την καταβολή διαφορών αποδοχών, λόγω της επικαλούμενης εσφαλμένης βαθμολογικής κατατάξεως αυτών, δέχθηκε τα ακόλουθα: " Ο πρώτος ενάγων, Β. Α., κάτοχος πτυχίου κατωτέρας τεχνικής σχολής εργαζόταν με αρχική σύμβαση πρόσληψης την 02-09-1988 στην δημοτική επιχείρηση ύδρευσης και αποχέτευσης Αμαλιάδας, με σύμβαση αορίστου χρόνου ως ηλεκτρολόγος αντλιοστασίου, ο δεύτερος, Κ.

Π., κάτοχος επαγγελματικής άδειας οδήγησης Δ’ κατηγορίας προσλήφθηκε την 01-07-1994 με σύμβαση ορισμένου χρόνου, η οποία κατόπιν συνεχών ανανεώσεων έγινε αορίστου χρόνου, ως οδηγός στην ως άνω δημοτική επιχείρηση, ο τρίτος, Α. Β., άνευ πτυχίου τεχνικής σχολής, προσλήφθηκε την 02-07-1994 με σύμβαση αορίστου χρόνου, στην ως άνω δημοτική επιχείρηση ως υδραυλικός, ο τέταρτος, Ι.

Μ., άνευ πτυχίου τεχνικής σχολής, προσλήφθηκε την 02-11-1994 με σύμβαση αορίστου χρόνου, στην ως άνω δημοτική επιχείρηση ως βοηθός υδραυλικού, ο πέμπτος, Π. Κ., κάτοχος πτυχίου κατωτέρας σχολής μηχανοτεχνιτών, προσλήφθηκε την 05-05-1997 με σύμβαση αορίστου χρόνου, στην ως άνω δημοτική επιχείρηση ως βοηθός υδραυλικού, ο έκτος, Α.

Χ., άνευ πτυχίου τεχνικής σχολής, προσλήφθηκε την 10-12-1992 με σύμβαση αορίστου χρόνου, στην ως άνω δημοτική επιχείρηση ως τεχνίτης ύδρευσης και ο έβδομος, Α. Σ., κάτοχος αδείας μηχανοδηγού - χειριστού μηχανημάτων εκτελέσεως τεχνικών έργων προσλήφθηκε στις 05-05-1995 με σύμβαση αορίστου χρόνου, στην ως άνω δημοτική επιχείρηση ως χειριστής μηχανημάτων.

Δυνάμει της υπ’ αριθμ. ...2010 αποφάσεως του δημοτικού συμβουλίου του ... λύθηκε η δημοτική επιχείρηση ύδρευσης και αποχέτευσης Αμαλιάδας, στην οποία εργάζονταν οι ενάγοντες και ήδη εφεσίβλητοι με συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Δυνάμει της με αριθμό …2011 απόφασης του ..., εντάχθηκαν οι υπάλληλοι της δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης και αποχέτευσης Αμαλιάδας στο ..., αφού συστήθηκαν στον οργανισμό εσωτερικής υπηρεσίας του ...

προσωποπαγείς θέσεις με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, η δε σχετική απόφαση δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ με αριθμό φύλλο 260/17-02-2011 τεύχος Β. Ο πρώτος ενάγων συνταξιοδοτήθηκε στις 30-11- 2011, ενώ οι υπόλοιποι εργάζονται έως και σήμερα στον ... με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Τον Ιούλιο του 2011 με την υπ’ αριθμ.

πρωτ. ...7-7-2011 υπέβαλαν αίτηση στον εναγόμενο δήμο εκθέτοντας ότι είναι δηλωμένοι ως ΥΕ, αντί για ΔΕ αιτούμενοι την αλλαγή εκπαιδευτικής βαθμίδας από τις 1-2-2011 και εντεύθεν. Πλην όμως, ουδείς των εναγόντων έχει τα τυπικά προσόντα για την ένταξη του στην κατηγορία ΔΕ, δεδομένου ότι μόνο δύο εξ αυτών έχουν πτυχίο κατωτέρας τεχνικής σχολής, οι οποίοι (πτυχιούχοι κατωτέρας τεχνικής σχολής) αποτελούν διαφορετική κατηγορία τόσο από τις κατηγορίες πτυχιούχων των τεχνικών επαγγελματικών σχολών και τεχνικών - επαγγελματικών λυκείων όσο και των μετέπειτα τεχνικών - επαγγελματικών εκπαιδευτηρίων και δεν πρόκειται για άνιση μεταχείριση όμοιων εργαζομένων λόγω διαφορετικών προσόντων......".

Βάσει αυτών, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αμαλιάδας αφού εξαφάνισε την πρωτοβάθμια απόφαση , απέρριψε την αγωγή κρίνοντας ότι οι ενάγοντες δεν δικαιούνται τα αιτούμενα ποσά, αφού αυτοί δεν είχαν τα απαιτούμενα προσόντα για την ένταξή τους στην κατηγορία ΔΕ. Με την κρίση αυτή, δηλαδή με το να δεχθεί ότι οι ενάγοντες δεν είχαν τα απαιτούμενα προσόντα για την κατάταξη στη κατηγορία ΔΕ, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έλαβε υπόψη του πράγματα που δεν προτάθηκαν γιατί ενώ δεν υπήρχε αίτηση των εναγόντων για διαφορές αποδοχών λόγω κατάταξης αυτών στην ΔΕ Κατηγορία αλλά (αίτηση) για διαφορές λόγω εσφαλμένης κατάταξης στην κατηγορία ΥΕ με βαθμό Δ, αντί της κατηγορίας ΥΕ με βαθμό Γ, αυτό έκρινε ότι δεν δικαιούνται διαφορές αποδοχών γιατί δεν έχουν τα προσόντα για την ένταξή τους στην κατηγορία ΔΕ.

Επομένως, ο λόγος από το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ είναι βάσιμος και πρέπει, κατά παραδοχή του λόγου αυτού, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών αναιρετικών λόγων.

Μετά από αυτά, πρέπει να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δευτεροβαθμιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή εκτός από εκείνον που εξέδωσε την αναιρούμενη απόφαση, κατά το άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ, καθόσον η υπόθεση χρειάζεται περαιτέρω διευκρίνιση. Τέλος, πρέπει το αναιρεσίβλητο να καταδικαστεί στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, που κατέθεσαν προτάσεις (άρθρ. 176 και 183 ΚΠολΔ), μειωμένη όμως κατά το άρθρο 22 παρ. 1 ν. 3693/1957.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 70/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αμαλιάδας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο (που δίκασε ως Εφετείο) , το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλο δικαστή.

Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε επτακόσια πενήντα (750) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ στην Αθήνα, στις 27 Φεβρουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 30 Απριλίου 2018.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ