Supreme Court dismisses appeal against appellate court ruling on contract validity and prescription defense.

Απόφαση 79 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 79/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ι. Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, Νικήτα Χριστόπουλο και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." και τον δ.τ. "..." που εδρεύει στο δάσος ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 2)Λ. Γ., του Θ., 3)Β. Γ. του Θ., 4)Β. Θ. του Ι., 5)Ε. - Β. Θ. του Ι. και της Π., ανηλίκου που εκπροσωπείται νομίμως στη δίκη από τους γονείς του ασκούντες την γονική μέριμνα, Ι. Θ. του Β. και Π. Γ. του Ε.-Β., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους Σταμάτη Κουμάνη και Στέργιο Σκουρολιάκο.

Των αναιρεσίβλητων: 1)Ε. συζ. Γ. Π. και 2)Σ. συζ. Χ. Π., κατοίκων ..., που παραστάθηκαν δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Απόστολου Σοφιαλίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-12-1997 αγωγή του Γ. Θ. του Ι., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 30444/1998 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3420/1999 του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, αφού έγινε τυπικά και κατ’ ουσίαν δεκτή η έφεση, εξαφανίσθηκε η εκκαλούμενη απόφαση, κρατήθηκε η υπόθεση και δικάσθηκε η ένδικη αγωγή, αναβλήθηκε η έκδοση της οριστικής απόφασης, και υποχρεώθηκε ο ενάγων να αποδείξει με κάθε νόμιμο αποδεικτικό μέσο και μάρτυρες την προβληθείσα από αυτόν αντένσταση διακοπής της παραγραφής της επίδικης αξίωσης του.

Με την από 8-1-2007 κλήση των υπεισελθουσών, δυνάμει εξ αδιαθέτου κληρονομικής διαδοχής, στη δικονομική θέση του αρχικώς ενάγοντος, ο οποίος απεβίωσε στις 8-12-2004, επανεισήχθη η υπόθεση προς συζήτηση ενώπιον του ως άνω δικαστηρίου, εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 1305/2009 απόφαση, με την οποία αναβλήθηκε και πάλι η έκδοση της οριστικής του απόφασης.

Με την από 17-1-2011 κλήση των υπεισελθουσών στη δικονομική θέση του αρχικώς ενάγοντος και μετά το θάνατο, στις 14-11-2010, της εξ αυτών Π. χήρας Γ. Θ. το γένος Α. Β., επανεισήχθη η υπόθεση προς συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου τούτου και εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 956/2012 απόφαση, με την οποία αναβλήθηκε και πάλι η έκδοση της οριστικής του απόφασης.

Με την από 29-6-2012 κλήση των υπεισελθουσών στη δικονομική θέση του αρχικώς ενάγοντος, επανεισήχθη η υπόθεση προς συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου τούτου κατά τη δικάσιμο της 23-11-2012 και μετ’ αναβολήν για τη δικάσιμο της 31-5-2013, οπότε διακόπηκε βιαίως λόγω θανάτου στις 8-2-2013 του αρχικώς πρώτου εναγομένου Β.

Θ. του Ι., στη δικονομική θέση του οποίου υπεισήλθαν, κατόπιν αποποίησης της κληρονομιάς του εκ μέρους των εξ αδιαθέτου κληρονόμων του - τέκνων του Ε. και Ι., τα εγγόνια του Λ. Γ. του Θ., Β. Γ. του Θ., Β. Θ. του Ι. και Ε. - Β. Θ. του Ι.. Ήδη, με την από 18-10-2013 κλήση των υπεισελθουσών στη δικονομική θέση του αρχικώς ενάγοντος η υπόθεση επανεισήχθη προς συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου τούτου.

Εκδόθηκε η 1549/2015 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 2-10-2015 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Παρασκευή Καλαϊτζή, ανέγνωσε την 16-3-2016 έκθεσή της με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση εν όλω της προσβαλλόμενης αποφάσεως. Οι πληρεξούσιοι των αναιρεσειόντων ζήτησαν να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατ’ άρθρ. 559 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται μόνο: "Αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίον περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών ..." (άρ. 1 εδ.α) ... "αν το δικαστήριο παρά το νόμο δέχτηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη", (αρ.10), "αν το δικαστήριο ... παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν ..." (αρ.11 εδ.β) και ... "αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης" (αρ. 19) ....

ΙΙ. Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στο δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ότι με την 1549/2015 προσβαλλομένη απόφασή του παρεβίασε (υπό την έννοια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής) τα άρθρα 138§2 και 235§1 ΑΚ και, ακόμη, διέλαβε ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες κι έτσι υπέπεσε στα κατ’ άρθρ. 559 αρ. 1α και 19 ΚΠολΔ σφάλματα αντιστοίχως.

Με τον δεύτερο δε λόγο αναιρέσεως προσάπτονται, ομοίως, οι προδιαληφθείσες μομφές, (ήτοι των κατ’ άρθρ. 559 αρ.1α και 19 ΚΠολΔ πλημμελειών), με φερόμενη εδώ την (διττή) παραβίαση του άρθρου ΑΚ 138§1 (τόσο από ερμηνευτικής απόψεως, όσο και από εφαρμοστικής πλευράς), καθώς και την καταλογιζομένη ελλειπτικότητα-αντιφατικότητα των αιτιολογιών.

Περαιτέρω, με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως επιρρίπτονται επίσης τα προειπωθέντα (του άρθρ. 559 αρ.1α και 19 ΚΠολΔ) σφάλματα με αιτιάσεις (και εν προκειμένω διττώς, ως άνω) παραβιάσεως των άρθρ. 139, 202 και 1033 ΑΚ. Έτι περαιτέρω, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως ψέγεται το Εφετείο, ότι υπέπεσε στα προαναφερόμενα ατοπήματα δια της παρερμηνείας και πεπλανημένης εφαρμογής του άρθρ. 260 και (επίσης) εσφαλμένης εφαρμογής του άρθρου 249 ΑΚ, καθώς και με ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες, με τις οποίες συνέχεται η έλλειψη νόμιμης βάσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως.

Ωσαύτως, με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες καταλογίζουν την κατ’ άρθρ. 559 αρ.1α ΚΠολΔ πλημμέλεια με επίκεντρο αιτιάσεων την παράλειψη εφαρμογής (διά της απορρίψεως σχετικής ενστάσεως) της διατάξεως του άρθρ. 281 ΑΚ. Επίσης δε, επιρρίπτουν δια μίαν εισέτι φοράν το σφάλμα των συναφώς ελλιπών και αντιφατικών αιτιολογίων.

Ακόμη, με τον έκτο λόγο αναιρέσεως ψέγεται το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, ότι έλαβε υπόψιν του μη προσκομισθείσες συναλλαγματικές, αξίας 400.000 δρχ., προκειμένου να δεχθεί την αναγνώριση εκ μέρους των αναιρεσειόντων της (φερομένης) κυριότητος του (αρχικώς) ενάγοντος και την διακοπή της παραγραφής της σχετικής αξιώσεώς του, μετ’ απόρριψη της κατ’ άρθρ. 247 ΑΚ ενστάσεώς τους.

Με τον έβδομο δε (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο, ότι με την πληττομένη απόφασή του, δέχθηκε την κατ’ άρθρ. 260 ΑΚ, αντένσταση διακοπής της παραγραφής χωρίς αποδεικτική τεκμηρίωση, όσον αφορά στην μη συμπερίληψη παραδοχών σχετικών με πράξεις αναγνωρίσεως εμπραγμάτου δικαιώματος (όπως είναι η ανοχή ασκήσεως διακατοχικών πράξεων από τον αληθή κύριο, η άτυπη πρόσκληση εκείνου που κατέχει το ακίνητο προς εκείνον που το διεκδικεί, η επίσκεψη προς εκείνον που το διεκδικεί με σκοπό να βρεθεί συμβιβαστική λύση κ.ο.κ.).

ΙΙΙ. Οι επιτρεπτώς επισκοπούμενες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως έχουν ως ακολούθως: "Ο αρχικώς ενάγων Γ. Θ. του Ι. και ο αδελφός αυτού - αρχικώς εναγόμενος Β. Θ. του Ι., συνέταιροι κατ’ ισομοιρίαν της εδρεύουσας στη Θεσσαλονίκη ομόρρυθμης εμπορικής εταιρίας με την επωνυμία "... και Σία" και τον διακριτικό τίτλο "...", η οποία συστάθηκε με το από 6-3-1959 ιδιωτικό συμφωνητικό, με σκοπό την εμπορία υφασμάτων, νεωτερισμών και ειδών προικός, και το καταστατικό της οποίας τροποποιήθηκε στις 19-5-1961 με την είσοδο ως τρίτου εταίρου του Γ.

Σ. και τη διαμόρφωση των ποσοστών συμμετοχής του καθενός εταίρου στο κεφάλαιο και στις κερδοζημίες της εταιρίας σε 50% για τον Γ. Θ., σε 35% για τον Β. Θ. και σε 15% για τον Γ. Σ., απεφάσισαν να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στο χώρο της αγοράς αγροτεμαχίων στην περιοχή "..." του ... νομού Θεσσαλονίκης, με σκοπό την επί κέρδει μεταπώλησή τους σε τρίτους.

Κατά την υλοποίηση των σχεδίων τους οι σχέσεις τους κατά τη διαδρομή του χρόνου αναπτύχθηκαν και εκτυλίχθηκαν ως ακολούθως: 1) Καταρτίσθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 25-4-1966 μεταξύ αφενός μεν των: Δ. Μ. του Γ., Γ. Κ. του Κ., Β. Τ. του Χ., Α. συζύγου Κ. Μ. το γένος Γ. Μ., Μ. συζύγου Σ. Μ. το γένος Δ. Κ., Φ. συζύγου Ν. Μ. το γένος Χ.

Κ., και Κ. Δ. του Π., ως πωλητών, αφετέρου δε των : Μ. Μ. του Π., Σ. Ε. του Κ., Γ. Β. του Δ., του αρχικώς ενάγοντος και του αρχικώς εναγομένου, ως αγοραστών, το υπ’ αριθ. ...25-4-1966 συμβόλαιο πώλησης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Αυγής Χατζησταύρου - Νοταρά, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο … με αριθμό …, δυνάμει του οποίου πωλήθηκε στους άνω αγοραστές από έναν αγρό, εμβαδού 82.700 τ.μ., κείμενο στη θέση "..." της κτηματικής περιοχής του χωριού ...

νομού Θεσσαλονίκης, συνορευόμενο γύρωθεν με ακίνητα ιδιοκτησίας Χ. Π., με βοσκή (μερά), με λάκκο (ντερέ) και με δρόμο, ποσοστό 800/1200 εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας, εκ του οποίου ποσοστό 175/1200 περιήλθε στον Γ. Θ., ποσοστό 175/1200 περιήλθε στον Β. Θ., και ποσοστό 450/1200 περιήλθε στους λοιπούς ανωτέρω αγοραστές. 2) Καταρτίσθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 25-4-1966 μεταξύ των αυτών ως άνω συμβαλλομένων μερών, το υπ’ αριθ. .../25-4-1966 συμβόλαιο πώλησης της ίδιας συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο … με αριθμό …., δυνάμει του οποίου πωλήθηκε στους άνω αγοραστές ένας αγρός, εμβαδού 40.240 τ.μ., κείμενος στη θέση "..." της κτηματικής περιοχής του χωριού ...

νομού Θεσσαλονίκης, συνορευόμενος γύρωθεν με βοσκή (μερά), με δρόμο, με δρόμο υδραγωγείου και με δρόμο, εκ του οποίου ποσοστό εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας 175/1200 περιήλθε στον Γ. Θ., 175/1200 περιήλθε στον Β. Θ., και τα υπόλοιπα εξ αδιαιρέτου ποσοστά συγκυριότητας περιήλθαν στους λοιπούς ανωτέρω αγοραστές. Ακολούθως, με το υπ’ αριθ. .../25-4-1966 συμβόλαιο της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου οι προαναφερόμενοι συγκύριοι των δύο αγρών ρύθμισαν τον τρόπο διοίκησης των επίκοινων ακινήτων, ορίζοντας διαχειριστές τους εκ των συγκυρίων Γ.

Θ. και Γ. Κ., στους οποίους ανατέθηκε η εξουσία, ειδική εντολή και πληρεξουσιότητα κατάτμησης αυτών σε μικρότερα τεμάχια, πώλησής τους σε τρίτους αγοραστές της επιλογής τους, με τους όρους, συμφωνίες και τίμημα που οι ίδιοι θα προκρίνουν, υπογραφής των πωλητηρίων συμβολαίων, είσπραξης του τιμήματος και πίστωσης αυτού.

Κατά το ίδιο έτος, λίγους μήνες μετά την κατάρτιση των προαναφερομένων συμβολαίων, οι Γ. και Β. Θ. απεφάσισαν να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους με την εκμετάλλευση ξενοδοχειακής μονάδας, την οποία θα ανήγειραν επί έκτασης κειμένης στην προαναφερθείσα θέση "...". Για το σκοπό αυτό, κατά το χρονικό διάστημα από το μήνα Οκτώβριο έτους 1966 μέχρι και το μήνα Απρίλιο έτους 1968 προέβησαν στην κατάρτιση σειράς συμβάσεων αγοραπωλησίας, προκειμένου επί της αναγκαίας ενιαίας έκτασης, που θ’ απαρτιζόταν από τα αγορασθέντα από αυτούς επιμέρους ακίνητα, ν’ ανεγερθεί το σχεδιαζόμενο ξενοδοχείο.

Κατά το μήνα Οκτώβριο έτους 1966 ήλθαν σ’ επαφή με τον Γ. Μ. του Κ., ο οποίος ήταν κύριος ενός αγρού, εμβαδού 6.400 τ.μ., κειμένου στην προαναφερθείσα περιοχή, και απεφάσισαν την πώληση διαιρετού τμήματος αυτού, εμβαδού 2.371 τ.μ., συνορευομένου γύρωθεν, επί πλευράς 102,50 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας ...Θ. και λοιπών, επί πλευράς 92,18 γ.μ.

με ακίνητο ιδιοκτησίας Γ. Μ., επί πλευράς 27,16 γ.μ. με δάσος και επί πλευράς 25,44 γ.μ. με δάσος. Στην υπ’ αριθ. καταχώρησης .../19-10-1966 δήλωση φόρου μεταβίβασης ακινήτου, που υποβλήθηκε ενώπιον της Οικονομικής Εφορίας Κληρονομιών Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια διενέργειας της εν λόγω αγοραπωλησίας, αναγράφηκε αφενός μεν ως αγοραστής ο ..., ο οποίος και υπέγραψε ως πρώτος συμβαλλόμενος στην ίδια δήλωση, αφετέρου δε η διεύθυνση της κατοικίας αυτού, οδός ... - Θεσσαλονίκη, με τη χρήση γραφομηχανής.

Στη συνέχεια, ενόψει των προσφερομένων προς πώληση ακινήτων στην υπόψη περιοχή, τα περισσότερα από τα οποία ενέπιπταν στα ανωτέρω επίκοινα ακίνητα, σε συνδυασμό με την αδυναμία του Γ. Θ. να υπογράψει με αυτοσύμβαση (άρθρο 235 του Α.Κ.), συμβάσεις πώλησης εδαφικών τμημάτων αυτών των επίκοινων ακινήτων, αφού ετύγχανε αντιπρόσωπος των πωλητών δυνάμει του άνω υπ’ αριθ. .../25-4-1966 συμβολαίου της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Αυγής Χατζησταύρου -Νοταρά, και δεν του είχε παρασχεθεί τέτοια δυνατότητα από τους αντιπροσωπευομένους, απεφάσισαν οι Γ.

και Β. Θ. να μην εμφανίζεται στις συναλλαγές ο ... ως συγκύριος των αγορασθησομένων ακινήτων και συνεκμεταλλευτής της ανεγερθησομένης ξενοδοχειακής μονάδας, αλλά εκ των δύο αδελφών μόνον ο Β. Θ.. Σ’ εκτέλεση της νεώτερης αυτής συμφωνίας, διορθώθηκε χειρογράφως στην παραπάνω δήλωση φόρου μεταβίβασης ακινήτου αφενός μεν το όνομα του αγοραστή από "Γ.", το οποίο διαγράφηκε με δύο οριζόντιες γραμμές, με την αναγραφή του ονόματος "Β.", αφετέρου δε η οδός και ο αριθμός της διεύθυνσης κατοικίας του αγοραστή από "...", το οποίο διαγράφηκε με δύο οριζόντιες γραμμές, με την αναγραφή των στοιχείων "..." και έτσι, καταρτίσθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19-10-1966 μεταξύ αφενός μεν του Γ.

Μ. του Κ., ως πωλητού, αφετέρου δε του Β. Θ. του Ι., ως αγοραστού, το υπ’ αριθ. .../19-10-1966 συμβόλαιο πώλησης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Αυγής Χατζησταύρου - Νοταρά, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο … με αριθμό …., δυνάμει του οποίου πωλήθηκε στον Β.

Θ. το ανωτέρω διαιρετό τμήμα, εμβαδού 2.371 τ.μ., έναντι του τιμήματος των 20.371 δραχμών, το οποίο καταβλήθηκε στον πωλητή σε μετρητά, πριν από την κατάρτιση της εν λόγω συμβολαιογραφικής πράξης και εκτός του άνω συμβολαιογραφικού γραφείου, όπως ρητά και ανεπιφύλακτα δήλωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη ενώπιον της συντάξασας αυτήν συμβολαιογράφου.

Στις 27-10-1966 καταρτίσθηκε μεταξύ αφενός μεν των : 1) Γ. Κ. του Κ. και 2) Γ. Θ. - αρχικώς ενάγοντος, ενεργούντων ατομικώς αλλά και για λογαριασμό και κατ’ εντολήν των: Μ. Μ. του Π., Σ. Ε. του Κ., Γ. Β. του Δ., Β. Θ. - αρχικώς εναγομένου, Κ. Σ. του Δ., Χ. Σ. του Π., δυνάμει του προαναφερθέντος υπ’ αριθ. .../25-4-1966 Κανονισμού κοινωνίας επίκοινου πράγματος και πληρεξουσίου της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, ως πωλητών, αφετέρου δε των:

Β. Θ. και Γ. Κ. του Π., ως αγοραστών, το υπ’ αριθ. .../27-10-1966 συμβόλαιο πώλησης της άνω συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο … με αριθμό …, δυνάμει του οποίου πωλήθηκαν στον Γ. Κ. του Π. και στον αρχικώς εναγόμενο, κατ’ ισομοιρίαν και εξ αδιαιρέτου, από το ανωτέρω μείζονος έκτασης 40.240 τ.μ.

ακίνητο, κείμενο στη θέση "..." της αγροτικής περιφέρειας του χωριού ... νομού Θεσσαλονίκης, διαιρετά τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 2 τεμάχια από τον υπ’ αριθ. 20 τομέα και διαιρετά τμήματα υπ’ αριθ. 1 και 2 τεμάχια από τον υπ’ αριθ. 21 τομέα, συνολικής έκτασης 4.348,97 τ.μ., συνορευόμενης βορείως επί πλευράς 40,45 γ.μ. με δάσος, νοτίως επί πλευράς 40,54 γ.μ.

με δάσος, ανατολικώς επί πλευράς 118,45 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας ... και λοιπών και δυτικώς επί πλευράς 102,50 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας των πωλητών, έναντι του τιμήματος των 43.480 δραχμών, το οποίο καταβλήθηκε στους πωλητές σε μετρητά, πριν από την κατάρτιση της εν λόγω συμβολαιογραφικής πράξης και εκτός του άνω συμβολαιογραφικού γραφείου, όπως ρητά και ανεπιφύλακτα δήλωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη ενώπιον της συντάξασας αυτήν συμβολαιογράφου.

Η εμφάνιση του Γ. Κ. ως συμβαλλόμενου στην εν λόγω σύμβαση αγοραπωλησίας, οφείλεται στο γεγονός ότι εκδήλωσε αυτός το ενδιαφέρον, ως έμπειρος ξενοδόχος, και συμφώνησαν οι Γ. και Β. Θ. να συνεκμεταλλευθεί με αυτούς την ανεγερθησόμενη ξενοδοχειακή μονάδα, για το λόγο αυτό εξάλλου, με το από 16-11-1966 ιδιωτικό συμφωνητικό, νομίμως δημοσιευθέν στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, συνέστησαν οι Γ.

Κ. και Β. Θ. ομόρρυθμη εμπορική εταιρία με την επωνυμία ".... Ο.Ε.", με τον προαναφερόμενο σκοπό. Στις 21-2-1967 καταρτίσθηκε μεταξύ αφενός μεν των: 1) Γ. Κ. του Κ. και 2) Γ. Θ., ενεργούντων ατομικώς αλλά και για λογαριασμό και κατ’ εντολήν των: Μ. Μ. του Π., Σ. Ε. του Κ., Γ. Β. του Δ., Β. Θ., Κ. Σ. του Δ., Χ. Σ. του Π., δυνάμει του προαναφερθέντος υπ’ αριθ. .../25-4-1966 Κανονισμού κοινωνίας επίκοινου πράγματος και πληρεξουσίου της ως άνω συμβολαιογράφου, ως πωλητών, αφετέρου δε του Β.

Θ., ως αγοραστή, το υπ’ αριθ. ...21-2-1967 συμβόλαιο πώλησης της ίδιας συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο…με αριθμό …, δυνάμει του οποίου πωλήθηκαν στον αρχικώς εναγόμενο, από το προπεριγραφέν μείζονος έκτασης 40.240 τ.μ. ακίνητο, κείμενο στη θέση "..." της αγροτικής περιφέρειας του χωριού ...

νομού Θεσσαλονίκης: i) διαιρετό τμήμα υπ’ αριθ. τεμαχίου 3α, από τον υπ’ αριθ. 20 τομέα, εμβαδού 321 τ.μ., συνορευόμενο βορείως επί πλευράς 15 γ.μ. με δάσος, νοτίως επί πλευράς 15 γ.μ. με το υπ’ αριθ. 4α τεμάχιο του ίδιου διαιρετού τομέως, ανατολικώς επί πλευράς 21,54 γ.μ. με το υπ’ αριθ. 3β τεμάχιο του ίδιου διαιρετού τομέως και δυτικώς επί πλευράς 21,26 γ.μ.

με ακίνητο ιδιοκτησίας αρχικώς εναγομένου και Γ. Κ., ii) διαιρετό τμήμα υπ’ αριθ. τεμαχίου 3, από τον υπ’ αριθ. 21 τομέα, εμβαδού 1.521 τ.μ., συνορευόμενο βορείως επί πλευράς 39 γ.μ. με νεοανοιγέντα δρόμο πωλητών, νοτίως επί πλευράς 39 γ.μ. με το υπ’ αριθ. 4 τεμάχιο του ίδιου διαιρετού τομέως, ανατολικώς επί πλευράς 39 γ.μ.

με νεοανοιγέντα δρόμο πωλητών και δυτικώς επί πλευράς 39 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας αρχικώς εναγομένου και Γ. Κ., iii) διαιρετό τμήμα υπ’ αριθ. τεμαχίου 4, από τον υπ’ αριθ. 21 τομέα, εμβαδού 1.026,09 τ.μ., συνορευόμενο βορείως επί πλευράς 39 γ.μ. με το υπ’ αριθ. 3 τεμάχιο του ίδιου διαιρετού τομέως, νοτίως επί πλευράς 40,32 γ.μ.

με δάσος, ανατολικώς επί πλευράς 31,43 γ.μ. με νεοανοιγέντα δρόμο πωλητών και δυτικώς επί πλευράς 21,19 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας αρχικώς εναγομένου και Γ. Κ., έναντι του τιμήματος των 29.000 δραχμών, το οποίο καταβλήθηκε στους πωλητές σε μετρητά, πριν από την κατάρτιση της εν λόγω συμβολαιογραφικής πράξης και εκτός του άνω συμβολαιογραφικού γραφείου, όπως ρητά και ανεπιφύλακτα δήλωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη ενώπιον της συντάξασας αυτήν συμβολαιογράφου.

Στις 24-2-1967 καταρτίσθηκε μεταξύ αφενός μεν του Κ. Π. του Π., ως πωλητού, αφετέρου δε του Β. Θ., ως αγοραστού, το υπ’ αριθ. ...24-2-1967 συμβόλαιο πώλησης της άνω συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο … με αριθμό …, δυνάμει του οποίου πωλήθηκε στον αρχικώς εναγόμενο διαιρετό τμήμα, εμβαδού 435 τ.μ., του υπ’ αριθ. 20 διαιρετού τομέως του προαναφερομένου μείζονος έκτασης 40.240 τ.μ.

ακινήτου, κειμένου στη θέση "..." της αγροτικής περιφέρειας του χωριού ... νομού Θεσσαλονίκης, συνορευόμενο (το διαιρετό τμήμα) βορείως επί πλευράς 15 γ.μ. με το υπ’ αριθ. 3 τεμάχιο του ίδιου τομέα, νοτίως επί πλευράς 15 γ.μ. με νεοανοιγέντα δρόμο των πωλητών, ανατολικώς επί πλευράς 29 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας Κ.

Π. και δυτικώς επί πλευράς 33 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας του αρχικώς εναγομένου και του Γ. Κ., έναντι του τιμήματος των 5.000 δραχμών, το οποίο καταβλήθηκε στον πωλητή σε μετρητά, πριν από την κατάρτιση της εν λόγω συμβολαιογραφικής πράξης και εκτός του άνω συμβολαιογραφικού γραφείου, όπως ρητά και ανεπιφύλακτα δήλωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη ενώπιον της συντάξασας αυτήν συμβολαιογράφου.

Στις 11-7-1967 καταρτίσθηκε μεταξύ αφενός μεν του Γ. Μ. του Κ., ως πωλητού, αφετέρου δε του Β. Θ. και του Γ. Κ. του Π., ως αγοραστών, το υπ’ αριθ. ...11-7-1967 συμβόλαιο πώλησης της παραπάνω συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο … με αριθμό …, δυνάμει του οποίου πωλήθηκε στον αρχικώς εναγόμενο και στον Γ.

Κ., κατ’ ισομοιρίαν και εξ αδιαιρέτου, διαιρετό τμήμα, εμβαδού 127,20 τ.μ., του μείζονος έκτασης 6.400 τ.μ. ακινήτου, κειμένου στη θέση "..." της αγροτικής περιφέρειας του χωριού ... νομού Θεσσαλονίκης, συνορευόμενο (το διαιρετό τμήμα) βορείως επί πλευράς 25,44 γ.μ. με κεντρική οδό, νοτίως επί πλευράς 25,44 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας αρχικώς εναγομένου, ανατολικώς επί πλευράς 5 γ.μ.

με πρασιά ιδιοκτησίας ... και λοιπών και δυτικώς επί πλευράς 5 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας της εταιρίας "...", έναντι του τιμήματος των 1.273 δραχμών, το οποίο καταβλήθηκε στον πωλητή σε μετρητά, πριν από την κατάρτιση της εν λόγω συμβολαιογραφικής πράξης και εκτός του άνω συμβολαιογραφικού γραφείου, όπως ρητά και ανεπιφύλακτα δήλωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη ενώπιον της συντάξασας αυτήν συμβολαιογράφου.

Στις 11-7-1967 καταρτίσθηκε μεταξύ αφενός μεν των: 1) Γ. Κ. του Κ. και 2) Γ. Θ., ενεργούντων ατομικώς αλλά και για λογαριασμό και κατ’ εντολήν των: Μ. Μ. του Π., Σ. Ε. του Κ., Γ. Β. του Δ., Β. Θ., Κ. Σ. του Δ., Χ. Σ. του Π., δυνάμει του προαναφερθέντος υπ’ αριθ. .../25-4-1966 Κανονισμού κοινωνίας επίκοινου πράγματος και πληρεξουσίου της ίδιας συμβολαιογράφου, ως πωλητών, αφετέρου δε του Β.

Θ. και του Γ. Κ. του Π., ως αγοραστών, το υπ’ αριθ. .../11-7-1967 συμβόλαιο πώλησης της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο … με αριθμό …, δυνάμει του οποίου πωλήθηκαν στον αρχικώς εναγόμενο και στον Γ. Κ., κατ’ ισομοιρίαν και εξ αδιαιρέτου, από το προπεριγραφέν μείζονος έκτασης 40.240 τ.μ.

ακίνητο, κείμενο στη θέση "..." της αγροτικής περιφέρειας του χωριού ... νομού Θεσσαλονίκης: i) διαιρετό τμήμα (πρασιά) από τον υπ’ αριθ. … τομέα, εμβαδού 272,25 τ.μ., συνορευόμενο βορείως επί πλευράς 25,95 και 27 γ.μ. με κοινοτικό δρόμο, νοτίως επί πλευράς 25,95 και 27 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας αρχικώς εναγομένου και Γ.

Κ., ανατολικώς επί πλευράς 5 γ.μ. με πρασιά και δυτικώς επί πλευράς 5 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας αρχικώς εναγομένου, ii) διαιρετό τμήμα, εμβαδού 120 τ.μ., συνορευόμενο βορείως επί πλευράς 15 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας αρχικώς εναγομένου, νοτίως επί πλευράς 15 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας αρχικώς εναγομένου, ανατολικώς επί πλευράς 8 γ.μ.

με ακίνητο ιδιοκτησίας Γ. Κ. και δυτικώς επί πλευράς 8 γ.μ. με νεοανοιγέντα ιδιωτικό δρόμο, έναντι του τιμήματος των 3.930 δραχμών, το οποίο καταβλήθηκε στους πωλητές σε μετρητά, πριν από την κατάρτιση της εν λόγω συμβολαιογραφικής πράξης και εκτός του άνω συμβολαιογραφικού γραφείου, όπως ρητά και ανεπιφύλακτα δήλωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη ενώπιον της συντάξασας αυτήν συμβολαιογράφου.

Στις 13-4-1968 καταρτίσθηκε μεταξύ αφενός μεν του Γ. Κ. του Π., ως πωλητού, αφετέρου δε του Β. Θ., ως αγοραστού, το υπ’ αριθ. .../13-4-1968 συμβόλαιο πώλησης της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο … με αριθμό …., δυνάμει του οποίου πωλήθηκε στον αρχικώς εναγόμενο οικόπεδο, εμβαδού 675 τ.μ., κείμενο στη θέση "..." της κοινότητας ...

νομού Θεσσαλονίκης, συνορευόμενο γύρωθεν επί πλευράς 90 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας αρχικώς εναγομένου, επί πλευράς 90 γ.μ. με ακίνητο ιδιοκτησίας Χ. Σ., επί πλευράς 7,50 γ.μ. με δάσος και επί πλευράς 7,50 γ.μ. με την οδό ..., έναντι του τιμήματος των 6.750 δραχμών, το οποίο καταβλήθηκε στον πωλητή σε μετρητά, πριν από την κατάρτιση της εν λόγω συμβολαιογραφικής πράξης και εκτός του άνω συμβολαιογραφικού γραφείου, όπως ρητά και ανεπιφύλακτα δήλωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη ενώπιον της συντάξασας αυτήν συμβολαιογράφου.

Στις 13-4-1968 συντάχθηκε από τους συνεταίρους Β. Θ. και Γ. Κ. το ιδιωτικό συμφωνητικό λύσης της ανωτέρω ομόρρυθμης εμπορικής εταιρίας με την επωνυμία ".... Ο.Ε.", που νομίμως δημοσιεύθηκε στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, την ίδια δε ημέρα (13-4-1968) καταρτίσθηκε μεταξύ αφενός μεν του Γ. Κ., ως πωλητού, αφετέρου δε του αρχικώς εναγομένου Β.

Θ., ως αγοραστού, το υπ’ αριθ. .../13-4-1968 συμβόλαιο πώλησης της παραπάνω συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο …. με αριθμό …., δυνάμει του οποίου πωλήθηκαν στον αρχικώς εναγόμενο το ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας: 1) επί του προπεριγραφέντος διαιρετού τμήματος, εμβαδού 127,20 τ.μ., του μείζονος έκτασης 6.400 τ.μ.

ακινήτου, που είχε περιέλθει στον πωλητή δυνάμει του προαναφερθέντος υπ’ αριθ. ...11-7-1967 συμβολαίου πώλησης της παραπάνω συμβολαιογράφου, 2) επί του προπεριγραφέντος διαιρετού τμήματος (πρασιάς) από τον υπ’ αριθ. 20 τομέα, εμβαδού 272,25 τ.μ., του μείζονος έκτασης 40.240 τ.μ. ακινήτου, που είχε περιέλθει στον πωλητή δυνάμει του προαναφερθέντος υπ’ αριθ. .../11-7-1967 συμβολαίου πώλησης της παραπάνω συμβολαιογράφου, 3) επί του προπεριγραφέντος διαιρετού τμήματος από τον υπ’ αριθ. 20 τομέα, εμβαδού 120 τ.μ., του μείζονος έκτασης 40.240 τ.μ.

ακινήτου, που είχε περιέλθει στον πωλητή δυνάμει του προαναφερθέντος υπ’ αριθ. .../11-7-1967 συμβολαίου πώλησης της παραπάνω συμβολαιογράφου, και 4) επί των προπεριγραφέντων διαιρετών τμημάτων υπ’ αριθ. 1 και 2 τεμαχίων από τον υπ’ αριθ. …. τομέα και διαιρετών τμημάτων υπ’ αριθ. 1 και 2 τεμαχίων από τον υπ’ αριθ.

… τομέα, συνολικής έκτασης 4.348,97 τ.μ., του μείζονος έκτασης 40.240 τ.μ. ακινήτου, που είχε περιέλθει στον πωλητή δυνάμει του προαναφερθέντος υπ’ αριθ. .../27-10-1966 συμβολαίου πώλησης της παραπάνω συμβολαιογράφου, έναντι του τιμήματος των 24.500 δραχμών, το οποίο καταβλήθηκε στον πωλητή σε μετρητά, πριν από την κατάρτιση της εν λόγω συμβολαιογραφικής πράξης και εκτός του άνω συμβολαιογραφικού γραφείου, όπως ρητά και ανεπιφύλακτα δήλωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη ενώπιον της συντάξασας αυτήν συμβολαιογράφου.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι από την ενοποίηση των προαναφερομένων επιμέρους ακινήτων προέκυψε ενιαία έκταση, εμβαδού 11.218 (2.371 +4.348,97 + 321 +1.521 + 1.026,09 + 435 + 127,20 + 272,25 + 120 + 675) τ.μ., συνορευόμενη βορείως με δημόσιο δρόμο επί πλευράς 83,89 γ.μ., νοτίως με δάσος επί πλευράς 157,98 γ.μ., ανατολικώς εν μέρει με ακίνητο ιδιοκτησίας Π.

επί πλευράς 85,52 γ.μ. και εν μέρει με ακίνητο ιδιοκτησίας Β. Θ. και Γ. Κ. επί πλευράς 50,18 γ.μ., και δυτικώς με ακίνητο ιδιοκτησίας Γ. Μ. επί πλευράς 96,25 γ.μ., επί της οποίας, δυνάμει της υπ’ αριθ. .../24-6-1968 άδειας οικοδομής του Γραφείου Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης, και κατόπιν λήψης δανείου ύψους 9.500.000 δραχμών κατά την 1-6-1968 και δανείου ύψους 2.250.000 δραχμών στις 20-6-1969 από την ...

Τράπεζα της Ελλάδας, και καταβολή μετρητών από τους Γ. και Β. Θ., προερχομένων από τα κέρδη της άνω ομόρρυθμης εταιρίας "...", ανεγέρθηκε ξενοδοχείο αποτελούμενο από: υπόγειο Α’ εμβαδού 450 τ.μ., υπόγειο Β’ εμβαδού 480 τ.μ., ισόγειο Α’ εμβαδού 560 τ.μ., ισόγειο Β’ εμβαδού 1.120 τ.μ., πρώτο όροφο εμβαδού 1.000 τ.μ., δεύτερο όροφο εμβαδού 1.000 τ.μ., τρίτο όροφο εμβαδού 1.000 τ.μ., τέταρτο όροφο εμβαδού 980 τ.μ.

Με την υπ’ αριθ. πρωτ. .../30-10-1969 απόφαση του EOT εγκρίθηκε ο τίτλος του άνω ξενοδοχείου "..." και επιτράπηκε η χρήση αυτού από τον Β. Θ., αφού μόνον αυτός εμφανιζόταν στο πεδίο των συναλλαγών ως εκμεταλλευτής της υπόψη επιχείρησης. Με το από 5-9-1970 ιδιωτικό συμφωνητικό τροποποιήθηκε το καταστατικό της παραπάνω ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...

και Σία" και τον διακριτικό τίτλο "...", με την αποχώρηση του Β. Θ. και τη διαμόρφωση του ποσοστού συμμετοχής στην εν λόγω εταιρία του μεν Γ. Θ. σε 67,50% του δε Γ. Σ. σε 32,50%, η οποία, ακολούθως, με την υπ’ αριθ. 458/1971 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης. Η πτώχευση αυτή περατώθηκε με πτωχευτικό συμβιβασμό μεταξύ αφενός της πτωχεύσασας ομόρρυθμης εταιρίας αφετέρου των πτωχευτικών πιστωτών, για τον οποίο συντάχθηκε η υπ’ αριθ. ...1974 έκθεση της συνέλευσης των πιστωτών και επικυρώθηκε δυνάμει της υπ’ αριθ. 55/1975 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Ο Β. Θ. δεν κηρύχθηκε αυτόθροα πτωχός με την άνω δικαστική απόφαση, αφού είχε ήδη αποχωρήσει από την πτωχεύσασα ομόρρυθμη εταιρία ακριβώς για το λόγο αυτό, όταν άρχισε να κλονίζεται η οικονομική υπόσταση της τελευταίας, κηρύχθηκε όμως σε πτώχευση λίγους μήνες αργότερα ως φορέας της ξενοδοχειακής επιχείρησης "..." δυνάμει της υπ’ αριθ. 935/23-12-1971 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία περατώθηκε με πτωχευτικό συμβιβασμό μεταξύ αφενός του πτωχεύσαντος Β.

Θ. και αφετέρου των πτωχευτικών πιστωτών, για τον οποίο συντάχθηκε η υπ’ αριθ. ...1978 έκθεση της συνέλευσης των πιστωτών και επικυρώθηκε δυνάμει της υπ’ αριθ. 89/1973 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Τρεις μήνες πριν από την κήρυξη της τελευταίας αυτής πτώχευσης σχεδιαζόταν η μετατροπή της φαινόμενης στο πεδίο των συναλλαγών ατομικής επιχείρησης εκμετάλλευσης του ξενοδοχείου "..." σε ανώνυμη εταιρία με ιδρυτές αυτής τον Β.

Θ. και την Π. σύζυγο Γ. Θ., καθώς και τους πιστωτές αυτής Γ. Π. του Ν., Κ. Τ. του Μ. και Α. Χ. του Α., συντάχθηκε δε προς τούτο από τον δικηγόρο Θεσσαλονίκης Βασίλειο Γλάστρα το από μηνός Σεπτεμβρίου έτους 1971 σχέδιο σύστασης ανώνυμης εταιρίας, με κεφάλαιο 15.000.000 δραχμών, διάρκεια πενήντα ετών και καταστατικό σκοπό την εκμετάλλευση του ανωτέρω ξενοδοχείου.

Εξάλλου, ο προαναφερθείς δικηγόρος την απαίτηση αμοιβής του από την εξώδικη εργασία του σύνταξης του σχεδίου αυτού ανήγγειλε στον σύνδικο της πτώχευσης του Β. Θ. στις 4-5-1972, επικαλούμενος διεξαγωγή συζητήσεων και συνεργασίας με τον λογιστή και τους λοιπούς υπεύθυνους της επιχείρησης "εν οις και οι Β. Θ.

και ... επί χρονικόν διάστημα πλέον του μηνός, ήτοι από 1-8-71 μέχρι 1-9-71 και απητήθη χρόνος προς μελέτην και σύνταξιν του εταιρικού 15 ημερών εντός του άνω χρονικού διαστήματος", όπως κατά λέξη αναγράφεται στο υπόψη αναγγελτήριο. Το σχέδιο αυτό ουδέποτε οριστικοποιήθηκε και οι προσπάθειες διάσωσης και αποφυγής κατάρρευσης της επίμαχης ξενοδοχειακής επιχείρησης, ακόμη και με τη συνδρομή σημαντικών, από άποψης μεγέθους απαιτήσεων, πιστωτών, όπως των Ν.

Γ., Γ. Χ. κ.λ.π. δεν απέδωσαν. Για το λόγο αυτό με το υπ’ αριθ. ...20-3-1976 προσύμφωνο συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Σάββα Γενίτσαρη, ο Β. Θ. ανέλαβε την υποχρέωση και υποσχέθηκε να πωλήσει και μεταβιβάσει κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή προς τον Κ. Γ. του Λ., το επίδικο οικόπεδο, εμβαδού 11.218 τ.μ., μετά του επ’ αυτού οικοδομήματος, όπου στεγάζεται η άνω ξενοδοχειακή επιχείρηση, με όλα τα συστατικά και παραρτήματά της, έναντι του τιμήματος των 20.000.000 δραχμών, εκ του οποίου, τμήμα ύψους 50.000 δραχμών καταβλήθηκε ως αρραβώνας στον Β.

Θ., τμήμα ύψους 2.000.000 δραχμών ανέλαβε την υποχρέωση ο αγοραστής να καταβάλει σε άτοκες δόσεις κατά το χρονικό διάστημα από 10-5-1976 έως 30-5-1978, και τέλος το ποσό των 18.000.000 δραχμών ανέλαβε την υποχρέωση ο αγοραστής να καταβάλει στην ενυπόθηκη δανείστρια ... Τράπεζα της Ελλάδας. Συναλλαγματικές που ενσωμάτωναν τμήμα, συνολικού ποσού 400.000 δραχμών, του ανωτέρω τιμήματος, παρέδωσε ο Β.

Θ. στον Γ. Θ., ως δικαιούχο αυτού από τις αρχές του έτους 1977, οι οποίες έληγαν στο τέλος κάθε μήνα μέχρι την 30-5-1978. Στις 7-12-1979 καταρτίσθηκε στην Αθήνα μεταξύ αφενός μεν του Β. Θ., ως πωλητού, αφετέρου δε του προαναφερομένου από προσύμφωνο αγοραστή Κ. Γ. του Λ., ο οποίος ενεργούσε ως πληρεξούσιος και νόμιμος εκπρόσωπος της εδρεύουσας στον Πειραιά ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "...

ανώνυμος εταιρεία, ξενοδοχειακών, εμπορικών και τουριστικών επιχειρήσεων", που συστάθηκε μετά την κατάρτιση του ανωτέρω προσυμφώνου συμβολαίου πώλησης και πλέον συγκεκριμένα δυνάμει του υπ’ αριθ. ...28-9-1977 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Νικολάου Αλμπάνη, ως αγοράστριας, το υπ’ αριθ. ...7-12-1979 συμβόλαιο πώλησης του άνω συμβολαιογράφου, νομίμως μεταγεγραμμένο στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης στον τόμο ...

με αριθμό …., δυνάμει του οποίου πωλήθηκε στην εν λόγω ανώνυμη εταιρία το επίδικο οικόπεδο, εμβαδού 11.218 τ.μ., μετά της επ’ αυτού ξενοδοχειακής μονάδας, έναντι του τιμήματος των 40.000.000 δραχμών, τμήμα του οποίου, ύψους 12.000.000 δραχμών καταβλήθηκε στον πωλητή πριν από την κατάρτιση της εν λόγω συμβολαιογραφικής πράξης και εκτός του άνω συμβολαιογραφικού γραφείου, όπως ρητά και ανεπιφύλακτα δήλωσαν τα συμβαλλόμενα μέρη ενώπιον του συντάξαντος αυτήν συμβολαιογράφου, ενώ το υπόλοιπο τμήμα ύψους 28.000.000 δραχμών, ανέλαβε την υποχρέωση η αγοράστρια ανώνυμη εταιρία να καταβάλει στην ...

Τράπεζα της Ελλάδας, προς εξόφληση οφειλής του πωλητού. Η περιληφθείσα στο εν λόγω συμβόλαιο διαλυτική αίρεση πληρώθηκε λόγω μη καταβολής εκ μέρους της αγοράστριας του ποσού των 28.000.000 δραχμών στην ανωτέρω δανείστρια τράπεζα, το οποίο είχε παρακρατήσει για τον σκοπό αυτό, και με την υπ’ αριθ. 3230/1983 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία κατέστη αμετάκλητη και νομίμως μεταγράφηκε στα οικεία βιβλία μεταγραφών, αναγνωρίσθηκε η πλήρωση αυτή, η ανατροπή των αποτελεσμάτων της σύμβασης πώλησης που καταρτίσθηκε με το άνω υπ’ αριθ. ...1979 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Νικολάου Αλμπάνη και το δικαίωμα κυριότητας του Β.

Θ. επί του αναφερομένου σ’ αυτήν ακινήτου. Με την επανάκτηση κατά το έτος 1983 της κυριότητας, νομής και κατοχής του επίδικου ακινήτου ο Β. Θ. εξακολούθησε την εκμετάλλευση της ξενοδοχειακής μονάδας "...", η οποία είχε διακοπεί με την παράδοση της νομής και κατοχής αυτής στον Κ. Γ. του Λ. κατά τη σύνταξη του προαναφερομένου υπ’ αριθ. ...20-3-1976 προσυμφώνου συμβολαίου πώλησης.

Στις 17-12-1992 καταρτίσθηκε στη Θεσσαλονίκη το υπ’ αριθ. ...17-12-1992 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ευαγγέλου Βαντσίδη, νομίμως δημοσιευθέν, δυνάμει του οποίου, κατά μετατροπή της φαινόμενης ως ατομικής επιχείρησης εκμετάλλευσης του ξενοδοχείου "...", ο Β. Θ. και η σύζυγός του Β. θυγ. Γ. Ε., συνέστησαν την δεύτερη εναγόμενη ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Β. ...

Ανώνυμος Εταιρία" και τον διακριτικό τίτλο "...", με έδρα το ... Θεσσαλονίκης, διάρκεια πενήντα ετών και σκοπό την εκμετάλλευση ξενοδοχειακών, τουριστικών επιχειρήσεων, στην οποία εισφέρθηκαν όλα τα ενεργητικά και παθητικά στοιχεία της μετατραπείσας επιχείρησης, στα οποία περιλαμβάνονταν και το επίδικο οικόπεδο συνολικής έκτασης 11.218 τ.μ., μετά του επ’ αυτού οικοδομήματος, όπου στεγάζεται η ξενοδοχειακή μονάδα, μετά των συστατικών και παραρτημάτων της.

Με αφορμή τη σύσταση της εν λόγω ανώνυμης εταιρίας και το γεγονός ότι έπαψε πλέον ο Β. Θ. ν’ αντιμετωπίζει τον Γ. Θ. ως συγκύριο του επίμαχου ακινήτου και συνεκμεταλλευτή της ως άνω επιχείρησης ασκήθηκε η ένδικη αγωγή. Με βάση τα παραπάνω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά οι επίδικες συμβάσεις πώλησης για τις οποίες συντάχθηκαν τα ανωτέρω υπ’ αριθ. .../19-10-1966, .../27-10-1966, ...21-2-1967, ...24-2-1967, ...11-7-1967, .../11-7-1967, .../13-4-1968 και .../13-4-1968 συμβόλαια της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Αυγής Χατζησταύρου - Νοταρά, ήταν άκυρες ως εικονικές ως προς το πρόσωπο του αρχικώς εναγομένου αγοραστή Β.

Θ. του Ι. κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου, θεωρούμενες ότι δεν έγιναν ως προς τον φαινομενικό αγοραστή αρχικώς εναγόμενο κατά το ανωτέρω εξ αδιαιρέτου ποσοστό, και ισχύουν για τον σύμφωνα με τη βούληση των συμβαλλομένων μερών αληθινό αγοραστή αρχικώς ενάγοντα Γ. Θ. του Ι.. Γνώριζαν δηλαδή και συμφώνησαν οι δικαιοπρακτούντες κατά το χρόνο κατάρτισης του καθενός των ανωτέρω συμβολαίων ότι η δηλωθείσα βούλησή τους βαρύνεται με το ελάττωμα, που συνίσταται στο ότι, δεν αποσκοπεί πράγματι στην παραγωγή των έννομων αποτελεσμάτων της δικαιοπραξίας που καταρτίζεται αναφορικά με το πρόσωπο του αγοραστή κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου, ειδικότερα δε για τις, εκ των ανωτέρω, συμβάσεις για τις οποίες καταρτίσθηκαν τα υπ’ αριθ. .../27-10-1966, ...21-2-1967 και .../11-7-1967 συμβόλαια πώλησης, την εικονικότητα γνώριζαν τόσον οι αντιπροσωπευόμενοι όσο και οι ενεργήσαντες ως αντιπρόσωποι και κατ’ εντολήν των πωλητών κατά την υπογραφή των αγοραπωλητηρίων αυτών συμβολαίων.

Η κρίση αυτή του δικαστηρίου δεν αναιρείται από τις καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάσθηκαν μ’ επιμέλεια των εναγομένων, οι οποίες στερούνται πειστικής αξίας ενόψει των αντιφάσεων στις οποίες υπέπεσαν αυτοί κατά την εξέτασή τους (βλ. ένορκη κατάθεση του μάρτυρα Γ. Σ. ενώπιον του Εισηγητή Δικαστή κατά λέξη: "Τα ακίνητα αυτά αγοράσθηκαν στο όνομα του Β.

Θ. με γραμμάτια που εδόθησαν από την φίρμα Αδερφών Θ.. Ξεκινώντας τις ενέργειες για το κτίσιμο του ξενοδοχείου ο Β. Θ. έλαβε δύο δάνεια ... Για όλα τα ανωτέρω ασχολήθηκε ο Β. Θ. εγώ και ο ..., είχαν κάποιον κοινό εκπρόσωπο στην Αθήνα και έτρεχε για όλα αυτά... Δεν γνωρίζω εάν ο Β. Θ. έδωσε χρήματα ή γραμμάτια από το τίμημα της πωλήσεως του ξενοδοχείου στον Γ.

Θ. για δικό του λογαριασμό επειδή του ανήκαν τα χρήματα αυτά...", την οποία τροποποιεί στη συνεχιζόμενη σε άλλη ημέρα εξέτασή του ενώπιον του ίδιου Εισηγητή, κατά λέξη "Εγώ και ο ... μείναμε στο μαγαζί και ο ... δεν ασχολήθηκε με την κατασκευή και ίδρυση του ξενοδοχείου... στην ερώτησή σας εάν δηλ. για το χτίσιμο του ξενοδοχείου, άδεια ανέγερσης, λήψη δανείων κλπ.

συμμετείχε ο ... ή η επιχείρηση των Αφων Θ., σας απαντώ ότι εμείς απλώς το ανεχτήκαμε δεν είχαμε καμία συμμετοχή για να μην διαλυθεί η επιχείρηση την οποία είχαμε στα υφάσματα οι 3 μας ήμουν και εγώ μέσα", ενώ ο ίδιος μάρτυρας εξεταζόμενος ενόρκως στο ακροατήριο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης κατά τη δικάσιμο της 7-7-1989, επί υπόθεσης εκδίκασης της πράξης της ψευδούς καταμήνυσης με παθόντα τον Β.

Θ., επί της οποίας εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 7595/1989 απόφαση, καταθέτει κατά λέξη: "Είμαι από τους ιδρυτές του ξενοδοχείου. Καταστραφήκαμε και όταν πήγαμε να πάρουμε το ξενοδοχείο εμφανίσθηκαν άτομα με μετοχές άγνωστα"). Ενισχύεται δε η παραπάνω κρίση του δικαστηρίου, από: α) την κατάθεση του Δ. Μ. του Γ., συμβαλλομένου στα προαναφερθέντα υπ’ αριθ. ..., ..., .../25-4-1966 συμβόλαια της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Αυγής Χατζησταύρου -Νοταρά, που περιλαμβάνεται στα υπ’ αριθ. 6/10-12-1996 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, ο οποίος εξεταζόμενος ενόρκως ως μάρτυρας στο ακροατήριό του κατά την εκδίκαση υπόθεσης αντιρρήσεων πολιτών κατά του Ελληνικού Δημοσίου κατέθεσε κατά λέξη : "οι ιδιοκτήτες του ...", β) την κατάθεση του Σ.

Π. του Ι., που περιλαμβάνεται στα αυτά ως άνω υπ’ αριθ. 6/10-12-1996 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, ο οποίος εξεταζόμενος ενόρκως ως μάρτυρας στο ακροατήριό του κατά την εκδίκαση της ίδιας υπόθεσης αντιρρήσεων πολιτών κατά του Ελληνικού Δημοσίου κατέθεσε κατά λέξη: "Υπήρχαν μόνο χωράφια και το ...

έγινε μέσα στα χωράφια. Μετά πουλήθηκαν από τους ιδιοκτήτες του ...", γ) τη μαρτυρική κατάθεση του Γ. Γ. του Γ., που περιλαμβάνεται στα υπ’ αριθ. 517/459/27-5-1971 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ο οποίος εξεταζόμενος ενόρκως στο ακροατήριό του κατά την εκδίκαση της αίτησης πτώχευσης κατά της ομόρρυθμης εταιρίας "...

και Σία", του Γ. Θ. και του Β. Θ., κατέθεσε κατά λέξη: Όλοι οι καθών έκαναν το ...ν... Δεν πάει καλά η επιχείρησις του ξενοδοχείου των", δ) τη μαρτυρική κατάθεση του Γ. Σ. του Φ., που περιλαμβάνεται στα υπ’ αριθ. 296/458/1-4-1971 πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ο οποίος εξεταζόμενος ενόρκως στο ακροατήριό του κατά την εκδίκαση της αίτησης πτώχευσης κατά της ομόρρυθμης εταιρίας "...

και Σία", του Γ. Θ. και του Β. Θ., κατέθεσε κατά λέξη : "Οι Αφοι Θ. πήραν λεφτά από όλο τον κόσμο των Αθηνών και Θεσ/νίκης... Οι Θ. δούλευαν σαν εταιρία, είναι το ξενοδοχείον ...ν, πρώτα είχαν κατάστημα υφασμάτων", ε) από το υπό ημεροχρονολογία 30-10-1971 υπόμνημα, ενώπιον της συνέλευσης των πιστωτών, του οριστικού συνδίκου της πτώχευσης της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...

και Σία" Ν. Π., δικηγόρου Θεσσαλονίκης, καθώς και από το υπό ημεροχρονολογία 30-4-1974 υπόμνημα του ίδιου συνδίκου ενώπιον της συνέλευσης των πιστωτών της ίδιας πτώχευσης, όπου αναγράφεται κατά λέξη : "Γενικώς φημολογείται ευρέως ότι το ξενοδοχείο τους έκανε να πέσουν έξω, λόγω του ότι ο προϋπολογισμός υπερέβη τας δυνατότητας και πιθανότητάς των, ήτοι προσδοκίας περί επιτεύξεως και ετέρας πιστώσεως παρά του Ε.Ο.Τ.".

Η σύνδεση εξάλλου της επίμαχης ξενοδοχειακής επιχείρησης με τον Γ. Θ., προκύπτει με καθαρότητα, πέραν των χρηματικών ποσών που καταβλήθηκαν από το ταμείο της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... και Σία" και τον δ.τ. "...", και από την ανάληψη εκ μέρους της τελευταίας, τόσο πριν όσο και μετά την αποχώρηση από αυτήν του Β.

Θ., υποχρεώσεων, που τυπικά βάρυναν τον Β. Θ. κατά την ίδρυση και λειτουργία του ξενοδοχείου και πλέον συγκεκριμένα από: α) τις είκοσι τρεις (23) συναλλαγματικές, ποσού 15.000 δραχμών η καθεμία, έκδοσης του Δ. Β. Ε. στη Θεσσαλονίκη στις 9-3-1970, αποδοχής του Β. Θ., υπέρ του οποίου τριτεγγυήθηκε η ομόρρυθμη εταιρία "...", για τις οποίες εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 1722/1971 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, β) τις δύο (2) συναλλαγματικές, ποσού 10.000 δραχμών η καθεμία, έκδοσης της εδρεύουσας στη Θεσσαλονίκη ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...

και Σία" στη Θεσσαλονίκη στις 10-2-1970, αποδοχής του Β. Θ., υπέρ του οποίου τριτεγγυήθηκε η ομόρρυθμη εταιρία "...", για τις οποίες εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 3392/1970 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, γ) τις δύο (2) συναλλαγματικές, ποσού 5.000 δραχμών και 9.142 δραχμών, αντιστοίχως, έκδοσης της εδρεύουσας στη Θεσσαλονίκη ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "Δ.

Κ. και Σία" στη Θεσσαλονίκη στις 26-8-1970, αποδοχής του Β. Θ., υπέρ του οποίου τριτεγγυήθηκε η ομόρρυθμη εταιρία "...", για τις οποίες εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 3429/1970 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δ) μία (1) συναλλαγματική, ποσού 12.000 δραχμών, έκδοσης του Τ. Κ., υπομηχανικού ηλεκτρολόγου, στη Θεσσαλονίκη στις 10-11-1970, αποδοχής του Β.

Θ., υπέρ του οποίου τριτεγγυήθηκε η ομόρρυθμη εταιρία "...", ε) τις επτά (7) συναλλαγματικές, ποσού 15.000 δραχμών η καθεμία από τις έξι πρώτες και 10.000 δραχμών η έβδομη, έκδοσης της εδρεύουσας στην Αθήνα εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... Ε.Π.Ε.", στη Θεσσαλονίκη στις 13-4-1970, αποδοχής του Β. Θ., υπέρ του οποίου τριτεγγυήθηκε η ομόρρυθμη εταιρία "ΑΦΟΙ Θ.", για τις οποίες εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 311/1971 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, στ) την υπ’ αριθ. 2931/16-10-1970 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατά της ομόρρυθμης εταιρίας "ΑΦΟΙ Θ.", του Γ.

Θ. και του Β. Θ., επί τη βάσει δύο (2) συναλλαγματικών, ποσού 15.000 δραχμών η καθεμία, έκδοσης της εδρεύουσας στη Θεσσαλονίκη ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... και Σία Ο.Ε.", στη Θεσσαλονίκη στις 29-8-1970, αποδοχής του ξενοδοχείου ...ν (όπως αναγράφεται στην εν λόγω Διαταγή Πληρωμής), με την οποία υποχρεώθηκαν εις ολόκληρον οι καθών, και δη οι δεύτερος και τρίτος ως ομόρρυθμα μέλη της πρώτης των καθών, να καταβάλουν στην αιτούσα εταιρία το ποσό των 30.000,00 ευρώ, πλέον τόκων και δικαστικών εξόδων, ζ) την υπ’ αριθ. 2951/12-10-1970 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατά της ομόρρυθμης εταιρίας "ΑΦΟΙ Θ.", του Γ.

Θ. και του Β. Θ., επί τη βάσει μιας (1) συναλλαγματικής, ποσού 15.000 δραχμών, έκδοσης της εδρεύουσας στη Θεσσαλονίκη ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... και Σία Ο.Ε.", στη Θεσσαλονίκη στις 29-8-1970, αποδοχής του ξενοδοχείου ...ν (όπως αναγράφεται στην εν λόγω Διαταγή Πληρωμής), με την οποία υποχρεώθηκαν εις ολόκληρον οι καθών, και δη οι δεύτερος και τρίτος ως ομόρρυθμα μέλη της πρώτης των καθών, να καταβάλουν στην αιτούσα εταιρία το ποσό των 15.000,00 ευρώ, πλέον τόκων και δικαστικών εξόδων, η) την υπ’ αριθ. 3100/29-10-1970 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατά της ομόρρυθμης εταιρίας "...", του Γ.

Θ. και του Β. Θ., επί τη βάσει μιας (1) συναλλαγματικής, ποσού 13.000 δραχμών, έκδοσης της εδρεύουσας στη Θεσσαλονίκη ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... και Σία Ο.Ε.", στη Θεσσαλονίκη στις 29-8-1970, αποδοχής του ξενοδοχείου ...ν (όπως αναγράφεται στην εν λόγω Διαταγή Πληρωμής), με την οποία υποχρεώθηκαν εις ολόκληρον οι καθών, και δη οι δεύτερος και τρίτος ως ομόρρυθμα μέλη της πρώτης των καθών, να καταβάλουν στην αιτούσα εταιρία το ποσό των 13.000,00 ευρώ, πλέον τόκων και δικαστικών εξόδων, θ) την υπ’ αριθ. 3296/14-11-1970 Διαταγή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατά της ομόρρυθμης εταιρίας "ΑΦΟΙ Θ.", του Γ.

Θ. και του Β. Θ., επί τη βάσει τριών (3) συναλλαγματικών, ποσού 15.000 δραχμών η καθεμία, έκδοσης της εδρεύουσας στη Θεσσαλονίκη ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... και Σία Ο.Ε.", στη Θεσσαλονίκη στις 29-8-1970, αποδοχής του ξενοδοχείου ...ν (όπως αναγράφεται στην εν λόγω Διαταγή Πληρωμής), με την οποία υποχρεώθηκαν εις ολόκληρον οι καθών, και δη οι δεύτερος και τρίτος ως ομόρρυθμα μέλη της πρώτης των καθών, να καταβάλουν στην αιτούσα εταιρία το ποσό των 45.000,00 ευρώ, πλέον τόκων και δικαστικών εξόδων.

Και αντίστροφα, η φαινόμενη ως ατομική ξενοδοχειακή επιχείρηση του Β. Θ. αναλάμβανε υποχρεώσεις που βάρυναν την ομόρρυθμη εταιρία "ΑΦΟΙ Θ.", τόσο πριν όσο και μετά την αποχώρησή του από αυτήν, όπως προκύπτει από: α) μία (1) συναλλαγματική ποσού 10.000 δραχμών, μία (1) συναλλαγματική ποσού 11.808 δραχμών, έξι (6) συναλλαγματικές ποσού 7.500 δραχμών η καθεμία, έκδοσης του Ν.

Μ. στην Αθήνα στις 15-4-1971, 30-4-1971, 15-3-1971, 20-4-1971, 31-5-1971, 10-5-1971, 3-5-1971, 3-5-1971, αντιστοίχως, αποδοχής της ομόρρυθμης εταιρίας "ΑΦΟΙ Θ." υπέρ της οποίας τριτεγγυήθηκε ο Β. Θ. ως φορέας της άνω ξενοδοχειακής επιχείρησης, και β) επτά (7) συναλλαγματικές ποσού 10.000 δραχμών η καθεμία, έκδοσης στη Θεσσαλονίκη του Α. Γ., στις 21-10-1970 οι τέσσερις πρώτες και στις 21-4-1970 οι λοιπές, αποδοχής της ομόρρυθμης εταιρίας "ΑΦΟΙ Θ." υπέρ της οποίας τριτεγγυήθηκε ο Β.

Θ.. Κατ’ ακολουθίαν, ο αρχικώς ενάγων πρέπει ν’ αναγνωρισθεί συγκύριος κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου του επίδικου οικοπέδου, εμβαδού 11.218 τ.μ., μετά της επ’ αυτού ξενοδοχειακής μονάδας υπό τον διακριτικό τίτλο "...", των συστατικών και παραρτημάτων της, τα οποία εικονικώς φέρονται ως αποκλειστικής κυριότητας του αρχικώς εναγομένου και ως τέτοια εισφέρθηκαν στη δεύτερη εναγόμενη ανώνυμη εταιρία, αν και γνώριζαν οι ιδρυτές αυτής -πρώτος εναγόμενος και η σύζυγός του κατά τον κρίσιμο χρόνο σύστασης της και εισφοράς σ’ αυτήν των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων, την ακυρότητα λόγω εικονικότητας κατά το ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου συγκυριότητας των παραπάνω συμβάσεων πώλησης ως προς το πρόσωπο του αγοραστή, απορριπτομένου ως κατ’ ουσίαν αβασίμου του ισχυρισμού των εναγομένων περί παραγραφής της αξίωσης του αρχικώς ενάγοντος, την οποία προπαρασκευάζει η ένδικη αναγνωριστική αγωγή.

Τούτο διότι, ναι μεν κατά το άρθρο 247 ΑΚ σε παραγραφή υπόκειται η αξίωση, δηλαδή το δικαίωμα να απαιτήσει κάποιος από άλλον μία πράξη ή μία παράλειψη, επομένως, η κατά το άρθρο 70 ΚΠολΔ αναγνωριστική αγωγή, με την οποία δεν ασκείται αξίωση, αλλά εγείρει αυτήν όποιος έχει έννομο συμφέρον για τη δικαστική αναγνώριση της ύπαρξης ή μη κάποιας έννομης σχέσης, δεν υπόκειται σε παραγραφή, όταν όμως παραγραφεί η αξίωση, την οποία προπαρασκευάζει, εκλείπει πλέον το έννομο συμφέρον για την άσκηση αναγνωριστικής αγωγής και για το λόγο αυτό απορρίπτεται αυτή ως απαράδεκτη (βλ.

ΑΠ 72/2013, ΑΠ 192/2008, ΑΠ 1241/2004, ΕφΛαρ 415/2012, ΕφΑθ 3135/2010, δημοσ. ΝΟΜΟΣ), συνεπώς, η προβληθείσα ένσταση των εναγομένων είναι νόμω βάσιμη. Ωστόσο, στην προκείμενη περίπτωση προβλήθηκε από τον αρχικώς ενάγοντα παραδεκτά η αντένσταση περί διακοπής της παραγραφής αυτής, θεμελιούμενη στην αναγνώριση της αξίωσης του αρχικώς ενάγοντος εκ μέρους του υπόχρεου αρχικώς εναγομένου, η οποία είναι νόμω βάσιμη, στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 260 Α.Κ., πρέπει δε να γίνει δεκτή ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη, καθόσον, όπως προεκτέθηκε, ο αρχικώς εναγόμενος από το τίμημα πώλησης του επίδικου οικοπέδου μετά της επ’ αυτού ξενοδοχειακής μονάδας κατέβαλε στον αρχικώς ενάγοντα το ποσό των 400.000 δραχμών, ενσωματωμένο σε συναλλαγματικές αποδοχής του από προσύμφωνο αγοραστή κατά τις αρχές του έτους 1977, οι οποίες έληγαν στο τέλος του κάθε μήνα μέχρι την 30-5-1978.

Η αρξάμενη, συνεπώς, παραγραφή της αξίωσης του αρχικώς ενάγοντος από της κτήσης της νομής των περιγραφομένων στα προαναφερόμενα υπ’ αριθ. .../19-10-1966, .../27-10-1966, ...21-2-1967, ...24-2-1967, ...11-7-1967, .../11-7-1967, .../13-4-1968 και .../13-4-1968 συμβόλαια πώλησης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Αυγής Χατζησταύρου - Νοταρά ακινήτων, διακόπηκε περί τις αρχές του έτους 1976, όταν παραδόθηκαν στον αρχικώς ενάγοντα από τον αρχικώς εναγόμενο οι άνω συναλλαγματικές, που ενσωμάτωναν τμήμα του τιμήματος, δικαιούχος του οποίου ήταν και ο αρχικώς ενάγων, και η διαδρομή της νέας παραγραφής της αξίωσης του αρχικώς ενάγοντος διακοπτόταν διαδοχικώς στο τέλος κάθε μήνα όταν πληρωνόταν η καθεμία συναλλαγματική μέχρι τις 30-5-1978, οπότε εξοφλήθηκε η τελευταία, λαμβανομένου επιπλέον υπόψη ότι για την αναγνώριση αυτή δεν απαιτείται δικαιοπρακτική δήλωση βούλησης του οφειλέτη γενόμενη με σκοπό δέσμευσης και την παραγωγή υποχρέωσης, δηλαδή αναγνώριση κατά τους όρους του άρθρου 873 Α.Κ., αλλά αρκεί οποιαδήποτε πραγματική ενέργεια και συμπεριφορά αυτού έναντι του δανειστή, μη υποκείμενη σε τύπο, από την οποία να προκύπτει σαφώς ότι ο πρώτος, ευρισκόμενος σε πλήρη επίγνωση της αξίωσης του δευτέρου, θεωρεί αυτήν υφιστάμενη (ΑΠ 664/2014, ΑΠ 1693/2007, δημοσ.

ΝΟΜΟΣ), όπως είναι η μερική καταβολή ή μερική προσφορά του χρέους με ενέργεια απευθυνόμενη προς το δανειστή και περιερχόμενη σ’ αυτόν (ΑΠ 1231/2006, δημοσ. ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 68/2001, ΕλΔ 42, 727, ΑΠ 1206/2001, ΕλΔ 43, 157). Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι το ποσό των 400.000 δραχμών που ενσωματωνόταν στις άνω συναλλαγματικές, οι οποίες παραδόθηκαν από τον Β.

Θ. στον Γ. Θ. δεν αφορούσε σε τμήμα του τιμήματος πώλησης των επίδικων ακινήτων, αλλά αντιπροσώπευε παλαιότερες οφειλές του Β. Θ. σε τρίτους, τους οποίους επιθυμούσε να εξοφλήσει όχι προσωπικώς αλλά με την παρεμβολή του Γ. Θ., δεν αποδείχθηκε από κανένα στοιχείο, δεν μπορεί να βρει έρεισμα όμως και στους κανόνες της λογικής.

Τουναντίον αποδείχθηκε ότι οι εκ των επικαλουμένων από τον Β. Θ. πιστωτές Αφοί Κ., Αφοί Σ. και Αφοί Π., ως πιστωτές της πτωχεύσασας ομόρρυθμης εταιρίας "Γ. Θ. και Σία" με τον δ.τ. "ΑΦΟΙ Θ.", (βλ. τον από 4-7-1973 Πίνακα επαληθευσάντων πιστωτών), καταλαμβάνονταν από τον πτωχευτικό συμβιβασμό που επικυρώθηκε με την προαναφερθείσα υπ’ αριθ. 55/1975 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Αλλά και αν ήθελε υποτεθεί ότι είναι οι παραπάνω πτωχευτικοί πιστωτές του ίδιου του Β. Θ., καταλαμβάνονταν αυτοί από τον πτωχευτικό συμβιβασμό που επικυρώθηκε με την προαναφερθείσα υπ’ αριθ. 89/1973 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Από τις 30-5-1978, οπότε εξοφλήθηκε η τελευταία συναλλαγματική, που παραδόθηκε από τον αρχικώς εναγόμενο στον αρχικώς ενάγοντα, άρχισε η διαδρομή νέας παραγραφής της αξίωσης του αρχικώς ενάγοντος, η οποία, ακόμη και αν ήθελε γίνει δεκτό ότι δεν διακοπτόταν διαδοχικώς με συνεχείς αναγνωρίσεις του αρχικώς εναγομένου της αξίωσης του αρχικώς ενάγοντος με την ανάληψη εκ μέρους του της υποχρέωσης "να τον χρυσώσει, όταν το ξενοδοχείο γίνει καζίνο ή πουληθεί", όπως μετά λόγου γνώσεως καταθέτει η μάρτυρας του αρχικώς ενάγοντος ενώπιον του Εισηγητή Δικαστή, μέχρι το επόμενο βέβαιο διακοπτικό γεγονός, που είναι η άσκηση της από 29-12-1997 ένδικης αγωγής, η οποία επιδόθηκε στους εναγομένους στις 30-12-1997 (βλ.

τις υπ’ αριθ. ... /30-12-1997 εκθέσεις επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Σ. Μ.), δεν συμπληρώθηκε, συνεπώς, ο ισχυρισμός των εναγομένων περί αποσβεστικής ή κτητικής παραγραφής πρέπει ν’ απορριφθεί ως κατ’ ουσίαν αβάσιμος. Εξάλλου, ως κατ’ ουσίαν αβάσιμος πρέπει ν’ απορριφθεί και ο ισχυρισμός της δεύτερης εναγομένης ανώνυμης εταιρίας περί κτήσης από αυτήν της κυριότητας του επίδικου οικοπέδου μετά της επ’ αυτού ξενοδοχειακής μονάδας με τα προσόντα της τακτικής χρησικτησίας.

Τούτο διότι, ναι μεν τα επίδικα συμβόλαια πώλησης σε συνδυασμό με το υπ’ αριθ. ...17-12-1992 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ευαγγέλου Βαντσίδη περί σύστασης της δεύτερης εναγομένης παρουσιάζουν εξωτερικά τους όρους των έγκυρων τίτλων, συνεπώς, μπορούν ν’ αποτελέσουν νομικό γεγονός προσποριστικό κυριότητας με τακτική χρησικτησία, ωστόσο, στην προκείμενη περίπτωση η δεύτερη εναγόμενη δεν ανταποκρίθηκε στο βάρος απόδειξης του προβλεπόμενου από τη διάταξη του άρθρου 1041 του Α.Κ.

στοιχείου της καλής πίστης του εκπροσώπου και εκφράζοντος τη βούλησή της Προέδρου του Δ.Σ. αυτής Β. Θ., κατά το χρόνο που απέκτησε τη νομή αυτών και πλέον συγκεκριμένα, δεν απέδειξε ότι ο τελευταίος είχε κατά την κτήση της νομής την πεποίθηση, η οποία δεν οφείλεται σε βαρειά αμέλεια, ότι απέκτησε η ίδια την κυριότητα και κατά το 50% εξ αδιαιρέτου ποσοστό συγκυριότητας που ανήκει στον αρχικώς ενάγοντα.

Τέλος, ως κατ’ ουσίαν αβάσιμος πρέπει ν’ απορριφθεί και ο ισχυρισμός των εναγομένων περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος του αρχικώς ενάγοντος, καθόσον, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ, το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικώς όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε ή η πραγματική κατάσταση που διαμορφώθηκε κατά το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, χωρίς κατά νόμο να εμποδίζουν την γένεση ή να επάγονται την απόσβεση του δικαιώματος, καθιστούν μη ανεκτή τη μεταγενέστερη άσκησή του κατά τις περί δικαίου και ηθικής αντιλήψεις του μέσου κοινωνικού ανθρώπου, αφού τείνει στην ανατροπή κατάστασης που δημιουργήθηκε υπό ορισμένες ειδικές συνθήκες και διατηρήθηκε για πολύ χρόνο με επακόλουθο να συνεπάγεται επαχθείς συνέπειες για τον υπόχρεο.

Απαιτείται δηλαδή, για να χαρακτηρισθεί καταχρηστική η άσκηση του δικαιώματος, να έχει δημιουργηθεί στον υπόχρεο, από τη συμπεριφορά του δικαιούχου, σε συνάρτηση και με εκείνη του υποχρέου και μάλιστα ευλόγως, η πεποίθηση ότι ο δικαιούχος δεν πρόκειται να ασκήσει το δικαίωμά του. Απαιτείται ακόμη οι πράξεις του υπόχρεου και η υπ’ αυτού δημιουργηθείσα κατάσταση, επαγόμενη ιδιαιτέρως επαχθείς για τον υπόχρεο επιπτώσεις να τελούν σε αιτιώδη σύνδεσμο με την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου.

Μόνη η μακροχρόνια αδράνεια του δικαιούχου και όταν ακόμη δημιούργησε την εύλογη πεποίθηση στον υπόχρεο ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα ή ότι δεν πρόκειται αυτό να ασκηθεί, δεν αρκεί για να καταστήσει καταχρηστική τη μεταγενέστερη άσκηση αυτού αλλά απαιτείται να συντρέχουν προσθέτως ειδικές συνθήκες και περιστάσεις προερχόμενες κυρίως από την προηγηθείσα συμπεριφορά του δικαιούχου και του υποχρέου, ενόψει των οποίων και της αδράνειας του δικαιούχου, η επακολουθούσα άσκηση του δικαιώματος, τείνουσα στην ανατροπή της διαμορφωθείσας κατάστασης υπό τις ανωτέρω ειδικές συνθήκες και διατηρηθείσας για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, να εξέρχεται των από τις ανωτέρω διατάξεις διαγραφομένων ορίων.

Στην περίπτωση αυτή αρκεί να επέρχονται δυσμενείς και όχι απαραίτητα αφόρητες ή δυσβάστακτες για τα συμφέροντα του υπόχρεου οφειλέτη επιπτώσεις. Το δε ζήτημα αν οι συνέπειες που συνεπάγεται η άσκηση του δικαιώματος είναι επαχθείς για τον υπόχρεο πρέπει να αντιμετωπίζεται και σε συνάρτηση με τις αντίστοιχες συνέπειες που μπορεί να επέλθουν εις βάρος του δικαιούχου από την παρακώλυση της άσκησης του δικαιώματός του.

Στην περίπτωση αυτή η άσκηση του δικαιώματος μπορεί να καταστεί μη ανεκτή, κατά την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη και συνεπώς καταχρηστική (ΑΠ 1099/2014, ΑΠ 619/2012, δημοσ. ΝΟΜΟΣ). Στην προκείμενη περίπτωση, οι εναγόμενοι επιχειρούν να θεμελιώσουν τον ισχυρισμό τους περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος του ενάγοντος στα πραγματικά περιστατικά της μη έγερσης της αξίωσης του αρχικώς ενάγοντος για χρονικό διάστημα υπερβαίνον την τριακονταετία και στη δημιουργία πεποίθησης σ’ αυτούς ότι δεν θ’ ασκηθεί ποτέ το δικαίωμά του.

‘ Οπως όμως προεκτέθηκε, η συμμετοχή του αρχικώς ενάγοντος στην αγορά του ενιαίου οικοπέδου, στην ίδρυση και λειτουργία ουσιαστικά της ξενοδοχειακής μονάδας ήταν συνεχής μέχρι και την πώληση αυτής κατά το έτος 1979, στον επακολουθήσαντα δε δικαστικό αγώνα δεν μπορούσε να εμπλακεί, αφού δεν συνδεόταν τυπικά με αυτήν, και μετά την επανάκτηση αυτής από τον Β.

Θ. τον εφησύχαζε ο τελευταίος με μεγαλόπνοα σχέδια, μέχρις ότου τον εκδίωξε από το ξενοδοχείο κατά το έτος 1996. Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά δεν δικαιολογείται η δημιουργία εύλογης πεποίθησης στους εναγομένους ότι ο ενάγων δεν θ’ ασκήσει το δικαίωμά του και η καθυστέρηση προβολής της σχετικής αξίωσής του δεν συνοδεύεται με κάποιες ειδικές περιστάσεις συνδεόμενες με προηγούμενη συμπεριφορά του αρχικώς ενάγοντος, έτσι ώστε να θεωρηθεί είτε ότι μετέβαλε τη στάση του επιχειρώντας με την άσκηση της ένδικης αγωγής ν’ ανατρέψει διαμορφωθείσα και παγιωθείσα κατάσταση με τις ενέργειες και τις παραλείψεις του, είτε ότι διαψεύδει την εμπιστοσύνη, που δικαιολογημένα είχε προκληθεί στους εναγόμενους ότι η κατάσταση αυτή δεν θα μεταβληθεί, με αποτέλεσμα να επέλθουν δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα αυτών, και να καταστήσουν την άσκηση του δικαιώματος του ενάγοντος καταχρηστική.

Κατ’ ακολουθίαν, η ένδικη αγωγή πρέπει να γίνει δεκτή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη, ν’ αναγνωρισθεί η ακυρότητα των προαναφερομένων συμβάσεων πώλησης λόγω εικονικότητας ως προς το πρόσωπο του αρχικώς εναγομένου αγοραστή Β. Θ. του Ι. κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου και ν’ αναγνωρισθεί ο αρχικώς ενάγων Γ. Θ. του Ι.

συγκύριος κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου των αναγραφομένων στις εν λόγω συμβάσεις ακινήτων".

IV. Οι επισκοπηθείσες παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως καταδεικνύουν, τόσο το ότι η αιτίαση της παραβιάσεως της ΑΚ 235§1 είναι αλυσιτελής, υπό την έννοια ότι θα συνιστούσε λογικό ατόπημα η παραδοχή της παραβιάσεως ουσιαστικής διατάξεως, μη εφαρμοσθείσης όμως, υπό του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, όσο και την αβασιμότητα κατά τα λοιπά των λόγων (όλων) αναιρέσεως.

Ειδικότερα: Το Εφετείο προσηκόντως διερμήνευσε και εφήρμοσε τις άνω φερόμενες ως παραβιασθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις. Το πόρισμα των επί μέρους δικανικών συλλογισμών τελειώθηκε στην κατακλείδα των παραδοχών, κατά τα άνω εκτιθέμενα. Οι αιτιάσεις της παρερμηνείας και κακής εφαρμογής των προαναφερθέντων άρθρων είναι αίολες ορθότητος.

Ο ψόγος της μη εφαρμογής, (παρά την συνδρομή των σχετικών προϋποθέσεων), του κανόνος 281ΑΚ, στερείται ερείσματος βασιμότητος, αφού το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, κατά τα ανελέγκτως δεκτά υπ’ αυτού γενόμενα, εστίασε την δικανικότητα του συλλογισμού στην μη συνδρομή της εξαιρετικότητος των περιστάσεων ουσιαστικής παραδοχής του ισχυρισμού, κατά τα ως άνω.

Η αβασιμότης δε επισκιάζει και εμβολίζει την ευδοκίμηση (και) των δύο τελευταίων (έκτου-εβδόμου) λόγων αναιρέσεως, αφού το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο συναξιολόγησε όλα τα μετ’ επικλήσεως προσκομισθέντα έγγραφα, (ενώ η διαφοροποίηση της δικανικής κρίσεως δεν ισοδυναμεί εννοιολογικώς με μη λήψη υπόψιν) και προσέτι με την ενδεδειγμένη αναλυτική προσέγγιση αντιμετώπισε τα σχετικά ζητήματα παραθέσεως των σχετικών παραδοχών, όσον αφορά στην αντένσταση της διακοπής της παραγραφής, παρά τα όσα αντιστοίχως αντίθετα αιτιώνται οι αναιρεσείοντες, αδοκίμως όμως, κατά τα άνω εκτιθέμενα.

V. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου προς διερμήνευση λόγου, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να επιβληθεί στους ηττωμένους αναιρεσείοντες η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, κατά παραδοχή του αιτήματός τους και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου (άρθρ. 176, 183, 191§2, 495§4 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2.10.2015 αίτηση: 1)της Α.Ε. με έδρα το δάσος ... και επωνυμία "....- ... ΑΕ" και δ.τ. "...", 2)Λ. Γ., 3)Β. Γ., 4)Β. Θ. και 5)Ε.-Β. Θ., περί αναιρέσεως της 1549/2015 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, το ποσό της οποίας ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700). και

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2016. ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ