Supreme Court dismisses appeal against appellate court ruling on parental liability for adult child's murder.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece annulled the Thessaloniki Court of Appeal's decision regarding a civil suit for damages. The appellant argued that the parents were liable for the murder of their adult son's mother due to their failure to place him under judicial guardianship. The court held that the son, despite his mental illness, was not legally a ward because he had not been placed under judicial representation, thus the parents were not liable under the specific statute cited.
Legislator headnote
AI generatedArticles 923 and 127 of the Civil Code; The statute imposing liability on guardians applies strictly to minors and adults under judicial representation, excluding those merely requiring supervision without legal guardianship status.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 79 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 79/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 26 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. ..... και 2. ......., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Κωστόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Του αναιρεσιβλήτου: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Χατζηεμμανουήλ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-5-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19981/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 1712/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 17-8-2006 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 12-11-2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η ένδικη αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 1712/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
ΕΠΕΙΔΗ κατά τις διατάξεις του άρθρου 923 § § 1, 2 Α.Κ. όποιος έχει την εποπτεία ανηλίκου ή ενηλίκου ο οποίος τελεί υπό δικαστική συμπαράσταση ευθύνεται για τη ζημία που τα πρόσωπα αυτά προξενούν παράνομα σε τρίτο, εκτός αν αποδείξει ότι άσκησε την προσήκουσα εποπτεία ή ότι η ζημία δεν μπορούσε να αποτραπεί, την ίδια ευθύνη έχει και όποιος ασκεί την εποπτεία με σύμβαση.
Με τις παραπάνω διατάξεις καθιερώνεται ευθύνη εκείνου που έχει από το νόμο ή με σύμβαση την εποπτεία ανηλίκων δηλαδή όσων δεν έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους (ΑΚ 127) και των ενηλίκων που τελούν υπό δικαστική συμπαράσταση (ΑΚ 1666), για ζημία από αυτούς σε τρίτους, στην προστασία των οποίων αποβλέπει η διάταξη, για βλάβη που υφίστανται από παράνομη πράξη του εποπτευομένου.
Η απαρίθμηση των προσώπων των εποπτευομένων είναι περιοριστική και αφορά τον ανήλικο και τον ενήλικο που τελεί υπό δικαστική συμπαράσταση, ενώ δεν καταλαμβάνει πρόσωπα που παρουσιάζουν τον ίδιο κίνδυνο και τις ίδιες πιθανότητες πρόκλησης ζημιών και τα οποία λόγω της σωματικής ή διανοητικής του καταστάσεως θα είχαν ανάγκη επιβλέψεως (εποπτείας).
Οι εποπτεύοντες αυτούς μπορεί να ευθύνονται κατά τις γενικές διατάξεις του άρθρου 914 ΑΚ, εφόσον όμως ο ζημιωθείς από πράξη των εν λόγω προσώπων αποδείξει ότι τους βαρύνει οποιονδήποτε πταίσμα επιβλέψεως των προσώπων τούτων. Στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγων - αναιρεσίβλητος εκθέτει στην ένδικη αγωγή του, όπως αυτή εκτιμάται, ότι στις 12-9-2000 και περί ώρα 15.45 στη Θεσσαλονίκη, ο τρίτος εναγόμενος τέκνο ενήλικο των δύο πρώτων εναγομένων, ο οποίος ήταν ένα άτομο νευρολογικά άρρωστο που παρουσίαζε σημαντική διαταραχή της κριτικής του ικανότητας και έπασχε από τριετίας τουλάχιστον από ψυχωτική συνδρομή σχιζοφρενικού τύπου που είναι χρονία νόσος και γενικά ήταν άτομο επικίνδυνο για την δημόσια ασφάλεια, γεγονότα που ήταν σε γνώση των γονέων του, οι οποίοι προ πολλού έπρεπε να τον θέσουν υπό την εποπτεία τους και να τον εγκλείσουν σε θεραπευτικό κατάστημα, το οποίο όμως αυτοί αμέλησαν να κάνουν, ενεργώντας με πρόθεση, έχοντας προαποφασίσει τούτο, σκότωσε την μητέρα του, ......, κάτω από τις συνθήκες που αναφέρονται στην αγωγή.
Με βάση το ιστορικό αυτό ζητούσε να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, εις ολόκληρον ο καθένας, ο τρίτος ως δράστης της δολοφονίας της μητέρας του και φυσικός αυτουργός της εις βάρος της μητέρας του αδικοπραξίας και οι δύο πρώτοι των εναγομένων (γονείς του τρίτου εναγομένου), ως έχοντες την εποπτεία αυτού την παραμέλησαν, να του καταβάλουν το ποσό των 150.000 Ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την ψυχική οδύνη που υπέστη από τον απροσδόκητο θάνατο της μητέρας του.
Με το παραπάνω ιστορικό και αίτημα η αγωγή αυτή είναι μη νόμιμη, καθόσον ο τρίτος εναγόμενος ενήλικο τέκνο των δύο πρώτων εναγομένων δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των εποπτευομένων προσώπων, κατά τα προαναφερθέντα καθ' όσο ναι μεν λόγω της διανοητικής του καταστάσεως, είχε ανάγκη επιβλέψεως, πλην όμως δεν τέθηκε σε δικαστική συμπαράσταση.
Το Εφετείο Θεσ/κης με την προσβαλλόμενη απόφασή του έκρινε την αγωγή ως νόμιμη, δεχθέν ότι μεταξύ των εποπτευομένων προσώπων κατ' άρθρο 923 ΑΚ περιλαμβάνεται και ο τρίτος εναγόμενος, ενήλικο τέκνο των δύο πρώτων εναγομένων, καίτοι δεν είχε υποβληθεί σε δικαστική συμπαράσταση. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, παραβίασε ευθέως τις παραπάνω διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, υπέπεσαν εκ τούτου στην από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ πλημμέλεια και γιαυτό πρέπει να γίνει δεκτός ο 1ος σχετικός λόγος αναιρέσεως και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παραπεμφθεί δε η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (Κ.Πολ.Δικ. 580 παρ. 3).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθ. 1712/06 απόφαση του Εφετείου Θ/νίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντελούμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 11 Δεκεμβρίου 2007. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Ιανουαρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ