Supreme Court dismisses appeal withdrawal for second ground and rejects appeal on procedural grounds.

Απόφαση 798 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 798/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Μαρτίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: χ1, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κωσταρέλλο, ο οποίος δήλωσε στο ακροατήριο, ότι παραιτείται από τον 2ο λόγο αναιρέσεως.

Των αναιρεσίβλητων: 1.Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "...... Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στην ...., όπως αυτή εκπροσωπείται νόμιμα, 2.ψ2. Παραστάθηκε ο ψ2 (2ος αναιρεσίβλητος) ως νόμιμος εκπρόσωπος της 1ης αναιρεσίβλητης και για τον εαυτό του ατομικά, ο οποίος διόρισε στο ακροατήριο ως πληρεξούσιο δικηγόρο του τον Ελευθέριο Γκέλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23/4/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1048/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1409/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29/5/2006 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, ανέγνωσε την από 13/2/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 294, 296 και 297 ΚΠολΔ εφαρμοζόμενες, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της δίκης για αναίρεση, προκύπτει ότι παραίτηση ολική ή μερική από το δικόγραφο του ένδικου μέσου που έχει ασκηθεί, όπως είναι και η αναίρεση (άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ), μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωση, προτού αρχίσει η συζήτηση της υπόθεσης. Η δήλωση αυτή, καταχωριζόμενη στα πρακτικά, επιφέρει, αντίστοιχη (ανάλογα με το περιεχόμενο και την έκτασή της), κατάργηση της δίκης. Συνακόλουθα η παραίτηση του αναιρεσείοντος από το δικόγραφο της ένδικης αίτησής του, ως προς τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, που έγινε πριν από την προφορική συζήτηση της υπόθεσης, με καταχωρισμένη στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά συνεδρίασης, δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου του, είναι σύννομη και συνεπάγεται κατάργηση της δίκης, αλλά μόνο ως προς τον λόγο αυτό αναίρεσης, που θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε (άρθρα 295 παρ. 1 και 299 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. "Πράγματα", κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως, νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση, ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή, την ανταγωγή, την ένσταση ή την αντένσταση- καθώς και οι κύριοι και πρόσθετοι λόγοι εφέσεως που αφορούν σε αυτοτελείς πραγματικούς ισχυρισμούς, όχι δε και οι ισχυρισμοί που συνέχονται με την ιστορική τους βάση και αποτελούν αιτιολογημένη άρνηση αυτών, αποκρουόμενοι με την παραδοχή των πραγματικών περιστατικών που στηρίζουν την αγωγή, την ανταγωγή, την ένσταση ή την αντένσταση.

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 8 και 14 ΚΠολΔ, με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια ότι έλαβε υπόψη τους ακολούθους αυτοτελείς ισχυρισμούς που δεν προτάθηκαν παραδεκτά με τις προτάσεις των αναιρεσιβλήτων (εναγομένων-εκκαλούντων) και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα:

α) ότι για το χρονικό διάστημα από 2-1-2001 έως 14-1-2001 δεν εργάσθηκε ο αναιρεσείων (ενάγων-εφεσίβλητος), β) ότι για το χρονικό διάστημα από 15-1-2001 έως 31-5-2001 δεν εργάσθηκε αυτός πέραν της μιάς ώρας ημερησίως επί πενθήμερο και γ) ότι δεν εργάσθηκε ποτέ αυτός τα Σάββατα σε όλη τη διάρκεια της απασχολήσεώς του. Ο λόγος αυτός, που υπάγεται στη ρύθμιση του άρθρου 559 αριθμ. 8 (και όχι και του αριθμ.14) ΚΠολΔ, είναι απαράδεκτος, διότι οι προβαλλόμενες αιτιάσεις δεν αποτελούν "πράγματα" κατά την έννοια του νόμου, αλλά συνιστούν αιτιολογημένες αρνήσεις της αγωγής του αναιρεσείοντος.

Από τη διάταξη του άρθρου 522 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εξουσία του εφετείου περιορίζεται στην έρευνα των με την έφεση και τους πρόσθετους λόγους προσβαλλόμενων κεφαλαίων της αποφάσεως του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου. Εξάλλου, ο από το άρθρο 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως, για άφεση αδίκαστης αιτήσεως, δεν ιδρύεται όταν το Εφετείο δεν ερεύνησε αίτημα της αγωγής που απορρίφθηκε πρωτοδίκως, χωρίς να έχει παραπονεθεί ο ενάγων, ως εκκαλών, για την απόρριψη.

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα παραδεκτώς επισκοπούμενα διαδικαστικά έγγραφα προκύπτει ότι ο αναιρεσείων (ενάγων-εκκαλών) παραπονέθηκε με την ασκηθείσα από 26-11-2004 έφεσή του μόνον για τον μαθηματικώς εσφαλμένο υπολογισμό των ωρών της εβδομαδιαίας εργασίας του (60 αντί 68) και με τον βάσει αυτού για τις εργάσιμες ημέρες, κατά τις απόψεις του, υπολογισμό των ωρών υπερεργασίας, ιδιόρρυθμης υπερωριακής απασχολήσεως και παράνομης υπερωριακής απασχολήσεώς του καθώς και για τον χρόνο ενάρξεως της τοκοδοσίας των επιδικασθέντων σχετικών αξιώσεών του, όχι δε και για το σιγή απορριφθέν αγωγικό αίτημά του για την κατά τις αρχές του αδικαιολογήτου πλουτισμού απόδοση της ωφέλειας των αναιρεσιβλήτων (εναγομένων-εφεσιβλήτων) από την παροχή της εργασίας του, υπό το σύστημα της πενθήμερης εργασίας, επί οκτάωρο κατά τα Σάββατα.

Επομένως, το Εφετείο, που δεν εξέτασε το εν λόγω αίτημα της ένδικης αγωγής του αναιρεσείοντος, το οποίο δεν είχε μεταβιβασθεί με την έφεσή του στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 9 ΚΠολΔ και κατά συνέπεια ο περί του αντιθέτου τρίτος λόγος της αναιρετικής αιτήσεως είναι αβάσιμος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί ότι δεν ασκήθηκε ως προς τον δεύτερο αναιρετικό της λόγο η από 29-5-2006 αίτηση του χ1 περί αναιρέσεως της 1409/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Απορρίπτει κατά τα λοιπά, την ως άνω αίτηση αναιρέσεως. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 1 Απριλίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Απριλίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ